augustus 2002 Archives
Waarom wordt de Surpriseshow eigenlijk steeds aangekondigd in de omroepgidsen?
't Is maar dat u het weet: mocht u Britney Spears uitnodigen voor je feestje, dan kunt u een boete van $ 5000 tegemoet zien als iemand anders per ongeluk het verkeerde nummer intoetst. En dan is ze nog niet eens de meest veeleisende. Buitengewoon veelzeggende lijstjes eisen die de sterren en sterretjes stellen aan concertpromotors, ook wel contract riders geheten.
Opmerkelijk toch. Het AD heeft blijkens een brief van hoofdredacteur Oscar Garschagen aan LPF-huisadvocaat Spong toegegeven dat de berichtgeving over het strafblad van LPF-kamerlid Eberhard onzorgvuldig was.
Eberhard zal nu wel weer in het openbaar liefdevol omarmd worden door zijn collega's, maar het is maar de vraag hoe het nu in de fractie verder zal gaan. Per slot van rekening hebben Wijnschenk en consorten Eberhard direct na het artikel op non-actief gesteld, waar eerdere publikaties zelfs nadat de feiten juist bleken (Bijlhout) eensgezind als hetze van de media werden gekenmerkt. Dat Wijnschenk in de fractie al had lopen zwaaien met Eberhard's politiedossier zal de samenwerking ook niet echt ten goede komen.
Misschien kunnen ze proberen het ultieme monsterverbond te sluiten en samen met Melkert optrekken tegen de media. Melkert liet zich vandaag op de VPRO-radio nogal kennen door de mislukking van het beruchte debat na de gemeenteraadsverkiezingen te wijten aan de vooringenomenheid van Paul Witteman. Terwijl iedereen heeft kunnen zien hoe chagrijnig, stuurs en onwillig Melkert bij het betreffende debat in zijn stoel hing. Wat er na de dood van Fortuyn gebeurde had hij niet verdiend, maar dat Melkert niet de juiste persoon was om met de benodigde objectiviteit en zelfkritiek op de premiersstoel te gaan zitten heeft hij nu wederom overtuigend bewezen...
Update: In Nova heeft Cor Eberhard ontkend Wijnschenk een flapdrol te hebben genoemd:"Ik kan me niet herinneren dat gezegd te hebben." Niet erg verrassend, dat is waar. Eens te meer blijkt dat we van de sorry-democratie van Paars beland zijn in een Korsakov–democratie...
Normaal gesproken mijd ik radio als de pest, aangezien mijn smaak bepaald niet overeen komt met wat daar normaal gesproken gedraaid wordt. Een uitzondering qua vermijdingsgedrag is Radio 1, omdat daar voornamelijk gepraat wordt.
Onlangs werd ik daar niettemin vergast op zo'n typisch Langs de Lijn-plaatje. Een vertegenwoordiger van het chansons-maar-dan-op-z'n-Nederlands-genre. Van het soort Volumia en Bløf: alle muziek midtempo, een zanger waar de gevoeligheid vanaf druipt en vaak voorzien van het tenenkrommend soort kreupelrijm dat André Hazes op z'n betere dagen schrijft.
Ach ja, er is een markt voor, dus leven en laten leven, zou je zeggen. Maar bij het plaatje dat deze keer mijn oren teisterde werd één gouden regel overtreden: er werd ook in Frans-op-klompen gesproken. Het duurde even voordat ik doorhad dat de betreffende regel bedoeld was als "Embrasse-moi". Wat er klonk was meer "Ambráás mwáá". Geen subtiele stembuigingen, het Frans werd er min of meer ingeheid, zeg maar.
Kijk, dat BZN dat doet, okee. Hun publiek spreekt geen Frans, en áls ze al in Frankrijk komen wordt er met handen en voeten gesproken. Op wonderlijke wijze lijkt hun Frans in volksdans-variant nog een soort charme te hebben, zoals "zwienties-tikk'n" en koekhappen dat hebben.
Voor de quasi-engelse pendant Lee Towers geldt min of meer hetzelfde. Het blijft New York aan de Maas, so who cares?
Maar het gekweel van de Nouvelle-Gevoulle-Vague in de Nederlandse popmuziek spreekt een generatie aan die Franse les krijgt op school en zich doorgaans aardig weet te redden in een vreemde taal. Misschien met Lubbersiaans vreemde-taalgebruik, maar wel in staat te onderscheiden wat ook alweer écht Frans is en wat niet. En natuurlijk, Nederlandse politici en voetballers schamen zich ook niet voor hun merkwaardige misbruik van vreemde talen, maar die maken er dan ook geen plaatje van. Het is als het ware geen functionele handicap. Voor iemand die in een vreemde taal zingt en daar blijkbaar een gevoel mee wil oproepen, ligt dat toch wat anders. Daar hoeft juist de inhoud van de tekst niet zo belangrijk te zijn. Al zou je het recept van gebakken kwal met citroensaus zingen, als het accent maar klopt.
Bij deze zou ik dan ook een actie willen starten. Verspreid Het Woord! Luisteraars in actie! En om geheel in de stemming te blijven zou ik de actie "Contre Le Peuple Kreuple" willen dopen.
Dames en heren artiesten, producers en platenbazen: luistert u zélf nog eens goed naar de teksten in uw muziek, vergeet even dat u normaal gesproken in een kantoorkolos in Bussum-Zuid zit. Alles wat dán nóg als vreemde taal klinkt mag blijven, de rest hoort onverwijld geschrapt te worden. Tenzij u plechtig belooft dat de desbetreffende artiesten hooguit buiten de ringweg van hun eigen stad komen voor een Tros-special op Kalimantan...
On y va, Contre Le Peuple Kreuple!
Beastie Boys - Root Down EP
Station Amersfoort, op het perron voor de trein naar Apeldoorn.
Een rimpelig mannetje, maar zorgvuldig gekleed. Mosgroen kostuum van enigszins gedateerde snit, geel overhemd, blauwe gebloemde das. Heftig glimmende zegelring op een vinger, een gouden kettinkje zorgvuldig over de stropdas gedrapeerd, een bruin hoornen bril met goudkleurige pootjes.
Als ik eraan kom staat, wandelt, gesticuleert hij bij een bankje met drie dames en een herdershond. Twee dames en de hond kijken de andere kant uit, hebben geen zin in een conversatie. De derde dame zegt weinig meer terug dan "ja, ja", "ja, inderdaad" of "goh", terwijl het mannetje zeer zijn best doet de conversatie gaande te houden.
Niet dat hem dat veel moeite kost. In plat Amsterdams vertelt hij dat hij inmiddels dertig jaar in Apeldoorn woont, maar dat het geen Amsterdam is.
"Je komt er niet tussen, hè? En niet alleen als Amsterdammer, maar ook als je uit Groningen komt, of uit Limburg."
De dame knikt hem begrijpend toe.
"Je gaat daar wonen, en je wil gewoon je rust, hè?"
Hoofdknikje.
"Maar dat begríjpen ze niet. Altijd herrie, met die kinderen."
"Ja, goh", antwoordt de dame.
"Maar die mensen zelf ook, alsmaar kwekken, kwekken, kwekken", ratelt hij verder.
De andere dames blijven hardnekkig een eigen conversatie op gedempte toon voeren.
"En je komt er gewoon niet tussen, hè? Ik woon er toch al dertig jaar."
Geen reaktie.
"En maar kletsen, hè, en maar kletsen."
Maar goed dat die Amsterdammers wat ingetogener zijn....
Maar ja, dat krijg je ervan als je zo loopt te gapen...
In Netwerk presenteerde Wouter Bos zich als kandidaat-fractievoorzitter voor de PvdA. Opmerkelijk genoeg was hij "vergeten" dat de kandidaatstelling pas na Prinsjesdag zou plaatsvinden. Opmerkelijk, omdat ook ik als zwevende kiezer ter linkerzijde toch ook al lang wist van deze afspraak. Wel handig natuurlijk, want je bent verzekerd van volop publiciteit zonder tegenkandidaten.
En daarmee is meteen mijn twijfel geboren. Wouter Bos is vooral sympathiek en handig. Maar wat ik mis, is het pure idealisme. Natuurlijk, hij noemt Joop den Uyl als zijn grote voorbeeld, maar bij alle interviews met Bos die ik tot nu toe gezien en gelezen heb, komt hij vooral handig over. En wat je ook van Den Uyl vindt, een mediawonder was hij niet. Maar in tegenstelling tot bij Bos, kwam bij Den Uyl uit elke porie het idealisme.
Blijkbaar is het ons zo goed gegaan in de afgelopen twintig jaar, dat dat idealisme hoe langer hoe meer verdwenen is uit de politiek. Politiek is steeds meer een spelletje geworden, waar de handigste en meest mediagenieke kandidaat er met de prijzen vandoor gaat. En dat vind ik eigenlijk knap eng.
Wanneer iemand idealen heeft, een wereldbeeld waarin zoveel mogelijk mensen een aanvaardbaar niveau van leven hebben, heeft 'ie bij mij al een flinke voorsprong. En voor de duidelijkheid: idealisme ter rechterzijde is wat mij betreft geen contradictio in terminis. Sterker nog: ik heb liever te maken met iemand met rechtse (conservatieve-of-hoe-je-het-ook-wilt-noemen) denkbeelden boordevol idealisme en respect voor andermans mening dan met een dogmatische figuur ter linkerzijde met een misplaatste morele superioriteit. Wat is vooral wil zien is passie. Niet een passie uit rancune of eigenbelang, maar een passie om een oprecht wereldbeeld te realiseren.
En dat is nou net wat ik mis bij Wouter Bos. Hij spreekt de passie uit, verwijst ook naar Joop de Uyl - die waarschijnlijk niet meer in het huidige politieke klimaat zou passen, maar wel het idealisme had - maar je voelt de passie niet. Er zal best enige mate van idealisme aanwezig zijn, maar op de een of andere manier lijkt hij teveel van politieke spelletjes te houden. Woordspelletjes. Tactische spelletjes. Hij lijkt niet oprecht boos te kunnen worden, zoals anderen dat wel kunnen en konden.
Jan Marijnissen, Agnes Kant, Femke Halsema, Jeltje van Nieuwenhoven, maar ook Hans Dijkstal, Jan de Koning en Gert Schutte. Mensen die woest kunnen en konden worden als het fatsoen met voeten werd getreden, ook als een tactisch spelletje misschien meer politiek voordeel zou kunnen opleveren. Bijvoorbeeld Dijkstal, die het vertikte mee te doen aan de schreeuwerige toon van de jongste verkiezingscampagne.
Maar om de een of andere reden zijn wij, de kiezers in 2002, meer geinteresseerd in mediagenieke koppen, in gladde praatjes, in makkelijke oplossingen en in afrekeningen. De verzuiling gaat niet terugkomen, maar betekent dat ook dat het idealisme niet langer de overhand zal kunnen hebben? Ik hoop van niet...
Santers - Shot down in flames
The Offspring - Americana
Ik begin te begrijpen wat de LPF aan het doen is, geloof ik. Ze proberen de soapkijkers bij de politiek te betrekken door een real-life soap in Den Haag uit te voeren. De cliffhanger van gisteren met een zwijgende Cor Eberhard wordt vandaag gevolgd door een krachtig "flapdrol". Met de in de fractie gebruikelijke subtiliteit heeft Eberhard zijn fractievoorzitter Harry Wijnschenk vandaag die kwalificatie toegevoegd.
En dat terwijl Wijnschenk gisteren nog wel zijn volledige vertrouwen uitspraak in Eberhard. Mja, okee, de formulering was wat twijfelachtig. "Ik heb volledig vertrouwen in Cor, daarom krijgt hij twee weken" is op zijn minst een uitspraak met een innerlijke tegenstrijdigheid, maar wel weer goed voor minstens één extra aflevering.
Het bericht - bevestigd door een aantal fractieleden - dat Wijnschenk direct bij zijn aantreden als Kamerlid met een politiedossier over Eberhard heeft lopen zwaaien, komt de geloofwaardigheid ook niet echt ten goede. Dat Wijnschenk dat dossier überhaupt had is ook fraai. Een uitgever van glossy reclameblaadjes lijkt niet de meest voor de hand liggende figuur om legaal over dat soort documenten te kunnen beschikken. Zou hij daarmee voldoen aan het fractiestatuut waarmee hij orde op zaken wil stellen? Of zou hij het dossier plotseling in vuilniszakken aan zijn deur gevonden hebben? Weer een paar afleveringen extra, op zoek naar de mysterieuze figuur die de vuilniszakken aan de deur hing.
Heerlijk! Als er even niemand uit de oppositie of de media af te maken is, gaan we gewoon gezellig onderling afrekenen. Nadat eerder met Herben is afgerekend, is met adviseur Boiten afgerekend en nu hebben we Cor Eberhard nog.
Dat er van alles met hem aan de hand was, was al direct na de bekendmaking van de kieslijst duidelijk. Er verschenen allerlei veelzeggende mailtjes en berichten uit nieuwsgroepen van Eberhard op het internet. Tonie van Tonie's Kladblok wees er al snel op dat de mailtjes die hij van Eberhard ontving over de LPF alleen via de Leefbaar Nederland-mailinglist gekomen konden zijn. Een echte verrassing kan de publicatie in het AD dus niet geweest zijn.
In elk geval moet hier een hele reeks flashbacks te halen zijn.
Maar goed, het fractiebestuur heeft hem inmiddels op non-actief gesteld. (Valt het u ook op dat bij ieder fractie-overleg Joao Varela gewichtig van de ene kamer naar de andere rent?) De running gag van de LPF, Jim Janssen van Raaij, wees er subtiel op dat op non-actief stellen van een op persoonlijke titel gekozen volksvertegenwoordiger niet geheel wettelijk geoorloofd is.
Met de aan Eberhard gestelde termijn zijn we in elk geval verzekerd van een vervolg over twee weken. Maar gezien het enthousiasme van de hoofdrolspelers zal het me niet verbazen wanneer er voor die tijd nog minstens vier afleveringen gevuld kunnen worden. Als Van den Ende slim is, koopt hij *nu* de rechten. De cast van Goede Tijden, Slechte Tijden kan moeiteloos overgeheveld worden naar een nieuwe soap. Tips voor een naam?
Update: Joao Varela's conditie zal achteruitgaan. Hij is vanochtend als enige uit het fractiebestuur gebonjourd en zal voortaan als backbencher door het leven gaan...
Er is er weer eentje:
Wederom in de formaten {{popup letters800.gif letters800 800x600}}800 x 600 (51 KB) en {{popup letters1024n.gif letters1024n 1024x768}}1024 x 768 (75 KB). Vervolgens op het plaatje gaan staan, op de rechtermuisknop te klikken en "Instellen als achtergrond", "Use image as desktop background" - of hoe het ook in de gebruikte browser heet - aanklikken.
Je bent algemeen directeur en je hoort van illegale praktijken in je bedrijf.
Remedie: je zegt je medewerkers dat je niet wilt dat het nog voorkomt en sluit ogen en oren voor de verdere gebeurtenissen in je bedrijf.
Een struisvogel zou er jaloers op worden...
G. Love & Special Sauce - Philadelphonic
Hoe je met een paar vlekjes veel kunt doen: Zo makkelijk zijn emoties..... Van een oud-cursist van me. Niet dat ik hier iets aan bijgedragen zal hebben, overigens.
De presentator van mijn favoriete BBC-programma, "Have I got news for you?", Angus Deayton (foto) - ook bekend als sidekick van Rowan Atkinson bij diens liveoptredens - schijnt zich onlangs een ware upperclass Brit betoond te hebben door zich met drugs en een prostituée te hebben vermaakt. Niks bijzonders, tot zover. Maar degenen die weten hoe scherp de humor is in "Have I got news for you?" hebben al een vermoeden.
In de allereerste opname van het programma is hij genadeloos afgeserveerd door de vaste panelleden Ian Hislop en Paul Merton, daarbij van harte bijgestaan door de gasten Ken Livingstone en Dave Gorman.
Het vermakelijke verslag van die opname is hier te lezen.
Saga - Detours
Minister Heinsbroek van Economische Zaken in Netwerk: "Als Heertje een van de belangrijkste economen van Nederland zou zijn, dan zou ik 'm kennen."
Minister Nawijn is een handig politicus. Iets anders kan ik niet constateren na zijn recente uitspraken. Hij komt met een stel voorbeelden van botte maatregelen tegen etnische groepen, waarvan hij zelf als jurist moet weten dat ze volstrekt onmogelijk zijn onder de huidige grondwet en politieke situatie. Maar ondertussen heeft hij de LPF-stemmers weer een voorzetje gegeven waarmee hij en de LPF lekker kunnen scoren.
Vooral is het weer een prachtig staaltje stemmingmakerij, waarbij er een duidelijk hek wordt gezet tussen Nederlanders met een wit huidje aan de ene kant en andere Nederlanders en niet-Nederlanders aan de andere kant. Want blijkbaar is het aanvaardbaar dat je als Nederlander (!) van de tweede of derde generatie niet domweg dezelfde rechten en plichten hebt als andere Nederlanders. Ben je in Nederland geboren? Pech gehad! Spreek je alleen Nederlands? Pech gehad!
Zeker, er is een probleem met een aantal groepen jongeren van Marokkaanse en Antilliaanse afkomst. Maar dit is geen oplossing. Straffen? Ja, natuurlijk! Maar wel zoals alle andere Nederlanders. Met de nieuwe plannetjes van Nawijn is het een makkie voor rechts-extremisten om Nederland blank te krijgen. Bij een knokpartij tussen een blanke Nederlander en een Nederlander met ouders of grootouders van buitenlandse afkomst waarbij beiden geweld gebruiken, zal de ene immers in Nederland een straf krijgen en de ander het land uitgezet worden. Ziet u het al voor zich?
Misschien is het tijd om het doopceel te lichten van de huidige LPF-kamerleden met buitenlandse voorouders en hun kinderen. Met een beetje mazzel hebben ze dan ineens een inzichtelijk voorbeeld in hun eigen fractie.
Hetzelfde verhaal met ouders en ouderavonden. Nawijn wil bijvoorbeeld Marokkaanse ouders boetes opleggen als ze niet op de ouderavonden komen, terwijl lelieblanke Nederlanders geen enkele verplichting opgelegd krijgen. Dat het goed is wanneer ouders de verrichtingen van hun kinderen volgen, staat buiten kijf. Maar deze verdeling? Blijkbaar zijn volgens Nawijn kinderen met een andere etnische achtergrond per definitie voorbestemd op te groeien voor de criminaliteit? Kom nou, zeg!
Het blijft domweg het ten uitvoer brengen van de onderbuikgevoelens van de LPF-stemmers. Alsof er geen wijken zijn waar je 's avonds vanwege de lokale blanke Nederlanders niet buiten wilt komen. Ik wil meneer Nawijn nog wel een lijstje overhandigen, als 'ie belooft ook de wetsovertreders onder hèn te exporteren. Maar ja, dan zou hij een deel van zijn eigen kiezers wegbrengen, en dat is vast ook niet de bedoeling.
Minister Nawijn, ex-hoofd IND en ex-asieladvocaat(!), thans ook topacteur. Eerst maatregelen voorstellen die voor geen enkele andere partij aanvaardbaar zijn en, belangrijker nog, volstrekt indruisen tegen de grondwet en vermoedelijk een stevige stapel internationale verdragen. Bij de volgende verkiezingen kan de LPF dan weer laten horen dat hun voorstellen niet mogelijk waren door een grondwet die dan ongetwijfeld weer het resultaat zal zijn van "linkse" politiek.
Tactisch en slim gespeeld. Maar wel te grof voor woorden.
Wel een wat angstaanjagend wallpapertje, want voorzien van het oog rechtsboven op deze site, zij het in een bewerkte versie. Huuuh!
De dapperen onder u kunnen een van deze wallpapers installeren door een van de beschikbare formaten te openen, te weten {{popup oog800.jpg oog800 800x600}}800x600 (60 KB) of {{popup oog1024.jpg oog1024 1024x768}}1024x768 (140 KB). Vervolgens op het plaatje gaan staan, op de rechtermuisknop te klikken en "Instellen als achtergrond", "Use image as desktop background" - of hoe het ook in de gebruikte browser heet - aanklikken.
Na het ge-Paint Shop Pro van gisteren heb ik de smaak te pakken, dus er volgen er nog wel meer...
Woorden met net dat beetje je-ne-sais-quoi, uitdrukkingen die de ultieme sublimatie zijn van een gevoel...Nou ja, die worden dus verzameld op Het KekkeWoordenBoek. Fluks en fnuikend hadden ze net zelf in de collectie opgenomen, maar ik heb ook nog een paar suggesties: mitsgaders, interbellum, maliënkolder, parallellepipidum, voorshands, epoque, volumineus, primus inter pares, megalomaan, onwelgevoeglijk. Nog iemand suggesties?
Mooie televisie, zo'n parlementaire enquête. Enerzijds commissieleden die met veel achtergrondkennis uit papieren bepaalde - inmiddels bij hen bekende - feiten voor het voetlicht proberen te krijgen. Anderzijds getuigen die vanwege de eed alleen uitspraken durven te doen over wat ze zeker zullen kunnen aantonen.
En daartussen gaapt nog een kloof van kennis: de commissieleden hebben stevig zitten studeren, maar hebben geen of weinig kennis van de subtiele gebruiken en de manier waarop ambtenaren en vertegenwoordigers van het bedrijfsleven in de praktijk met elkaar omgaan. Lang niet alle getuigen lijken daarentegen grondige kennis te hebben van de regels, eenvoudigweg omdat ze ooit terechtkwamen in een systeem dat nu eenmaal zo werkte. Niet de feitelijke regels zijn daar interessant, alleen wat er wordt toegelaten.
En zo zie je commissieleden poeren en pulken om bepaalde feiten uitgesproken te krijgen, terwijl de getuigen niets kunnen met een iets te vage of een onzorgvuldig geformuleerde vraag. In tegenstelling tot bij voetbalwedstrijden wordt het daarna pas écht interessant: het napraten met deskundigen, die wèl ingevoerd zijn in het wereldje en derhalve kunnen inschatten wat er wel of niet verrassend was in de verhoren. Bovendien worden zij niet gehinderd door de druk van de eed of de onzekerheid over wat ze wel of niet hard kunnen maken.
Misschien wordt het wel tijd voor een bouwenquêteweblog. Alle deskundigen worden uitgenodigd hun bijdragen te leveren in vervolg op een samenvatting van de verhoren. Hmmm, smullen zou dat zijn! Voorlopig zal ik het moeten houden bij Nova...
Gisteren heb ik me op Paint Shop Pro gestort en een stel bannertjes in elkaar geknutseld. Niet voor Komma Punt Log, maar voor het goede doel dat hier al eerder ter sprake is geweest: TractorPlan.
In het kader links is er al eentje te zien, twee andere statische banners zijn deze:
en
Daarnaast heb ik nog een tweetal animated gifs in elkaar geknutseld. Wat breed voor dit log en om die reden even als pop-up. Het zijn geen doorlopende animated gifs, dus even refreshen om ze nog eens te zien.
{{popup tractorplanim1.gif tractorplanim1 468x60}}Hier en {{popup tractorplanim2.gif tractorplanim2 468x60}}hier zijn deze animated gifs te bekijken.
De banners zullen snel geplaatst worden op de site van TractorPlan. Tot die tijd mogen ze ook hier vanaf geplukt worden en gelinkt naar http://www.tractorplan.org.
Complimenten en donaties zijn welkom ;-) Complimenten mogen hier achtergelaten worden in het reaktiedingetje, donaties mogen naar TractorPlan.
Update: De banners zijn inmiddels geplaatst op de site van TractorPlan, voorzien van de code om de banners op een webpagina te plaatsen. Waar wacht u nog op? ;-)
Er zijn verschillende versies van de Crying Webserver in omloop, maar deze is toch wel er-rug leuk. Ga er even rustig voor zitten, deze webserver is wat lang van stof. ;-)
Tom Waits - Blood Money
De mens is dol op lijstjes, Britten niet uitgezonderd. Hier is een lijstje te vinden van de 100 belangrijkste Britten in de geschiedenis. Nou is een lijstje met Boy George, Robbie Williams en JK Rowling toch op zijn minst dubieus. Laten we eerst eens kijken of ze over twintig jaar nog zo belangrijk gevonden worden. Prins Charles zal het vast met me eens zijn: hij staat er niet in, zijn ex (u weet wel, die van die tunnel) wel....
Marillion - Unplugged at The Walls
Huh? Mja, de LPF zal het niet zo eens zijn met deze titel. En okee, het is een tikkie gechargeerd, maar gisteren kwam het nieuws naar buiten dat ene J.H. Boiten, zeer actief binnen de CP '86 en vanwege die sympathieën geroyeerd als lid van Nederland Mobiel en Leefbaar Nederland, op hoog niveau actief was en is binnen de LPF.
Gisteren, dus. En dat is toch merkwaardig, wanneer de eerste de beste zoekactie in Google een link oplevert waar het volgende te lezen is over steun uit extreemrechtse hoek voor de Lijst Pim Fortuyn:
"Een andere rechts-extremist die in 2001 uit Leefbaar Nederland gegooid werd is dhr. J.H. Boiten (1956) uit Lelystad. In de jaren tachtig was Boiten actief bij de Centrumpartij (CP). Zo was hij in 1986 bijvoorbeeld de lijsttrekker in Den Haag en kandidaat bij de Tweede Kamerverkiezingen. Na wat omzwervingen via de Nederlands Middenstands Partij en de autopartij Nederland Mobiel duikt Boiten in 2001 op bij Leefbaar Nederland. Omdat hij opvalt met zijn racistische epistels over asielzoekers komt ook zijn CP-verleden snel boven drijven en wordt hij geroyeerd. Dat was hem enkele maanden daarvoor ook al overkomen bij Nederland Mobiel waar voorzitter Loekie Voskamp hem uit de partij gooide wegens zijn extreem-rechtse verleden."
Het blijkt een artikel dat al op 24 april jongstleden (!) is geplaatst op de site van Anti-fascistische Onderzoeksgroep Kafka. Okee, geen bron waarvan je de ultieme objectiviteit verwacht - het zetten van een handtekening voor kieslijsten kan een partij niet zonder meer aangerekend worden -, maar blijkens de uitzending bij Nova hadden ze de meest interessante aspecten nog niet eens te pakken.
Schokkender dan het feit dat de man op dit niveau actief is binnen de LPF zonder ook maar enige afstand te nemen van eerdere uitlatingen en activiteiten, is het gemak waarmee de vertrekkende en aantredende fractievoorzitter ogenblikkelijk vergeten zijn dat ze hem kennen. Het voornaamste nieuwigheidje binnen de politiek van de LPF is blijkbaar dat ze zonder blikken of blozen blijven ontkennen, ook nadat ze op een onjuiste weergave van de feiten zijn betrapt...
Update: Inmiddels is door de LPF verzekerd dat van de diensten van Boiten geen gebruik meer gemaakt zal worden. Wijnschenk, de nieuwe fractievoorzitter, heeft inmiddels wel bevestigd dat hij Boiten kende. Dat was hij "in de hectiek van de verkiezing" even vergeten. Kamerlid Van de Velde, dat Boiten- met medeweten van diens achtergrond - herhaaldelijk inzette voor "spitwerk" mag blijven zitten. Over de rol van Boiten als medewerker van Langendam en Fortuyn in de aanloop naar de verkiezingen wordt wijselijk niet meer gesproken.
Ook opmerkelijk: gisteren verzekerde Wijnschenk op zijn persconferentie dat tegenkandidaat Van As zich "op doktersadvies" had teruggetrokken als kandidaat. Dat Van As niettemin 5 stemmen vergaarde bij de verkiezing is dan toch een vrij opmerkelijk feit, evenals de nauwelijks verhulde bitterheid die Van As tentoonspreidde met opmerkingen over Wijnschenk die "iets knapper" zou zijn en "zonder meer het voordeel van de twijfel" verdiende.
Update 2: Zie ook de column van Frits Abrahams in het NRC.
The Allman Brothers Band - Jessica (live)
Om te zien hoe ver het onweer nog van je vandaan is...:blikseminslagen.com.
Ja, WhatTheFont is een hele handige site wanneer je op zoek bent naar de naam van een bepaald lettertype. Plaatje uploaden, knoppie klikken en het meest gelijkende font wordt voor je gezocht. Maar dát is handig!
...maar gelukkig veranderden ze hun naam. Red Hot Chili Peppers bekt toch wat lekkerder... Bandnamen, de oorsprong en de voorgangers verzameld: The Origins of Band Names.
Status Quo - Live
Op een woerd
"Den Haag", zo zegt een woerd, "is blijkbaar
per trein uit Utrecht onbereikbaar.
Want telkens als ik het probeer
begint een goudgebiesde heer
zijn longen vol met lucht te happen
en roept dan: "Woerden overstappen!" "
(o.a. opgenomen in Lachen met een Leeuw - Kees Stip)
Veel is er niet meer van mijn handschrift over. Ik bedoel, het wàs al niet veel bijzonders, maar het digitale tijdperk heeft het definitief om zeep geholpen.
Toen ik een klein jochie was, hebben ze op drie basisscholen geprobeerd me een net handschrift aan te leren, maar doorgaans was een zesje voor schrijven het maximaal haalbare. Sterker nog: alle pogingen er iets van te maken hebben geresulteerd in drie verschillende handschriften, waardoor ik eigenlijk pas aan het einde van de middelbare school een vast handschrift had. Een handschrift dat trouwens nog steeds deed vermoeden dat de enig wenselijke opleiding die tot arts was.
Eigenwijs als ik ben, ging ik toch naar een economische opleiding. Bij mijn eerste werkgever waren de secretaresses overal op voorbereid, doordat een vennoot behept was met een nog veel slechter handschrift. Te consequent smal geschreven, waarna er door het uitlopen van de inkt geen ronde vorm meer in te ontdekken was, zodat een vermoede "systeemwijziging" uiteindelijk een "voorraadwaardering" bleek.
Mijn handschrift daarentegen was gewoon een rommeltje. Wel spaties waar ze thuishoorden, dat nog wel, maar schots en scheef staande letters, aantekeningen die plotseling terugvielen op een van mijn andere handschriften, verschillen in grootte. Vooral haastige aantekeningen waren klein en lieten geen verschil meer zien tussen bijvoorbeeld p's en v's. Met enige regelmatig mocht ik dan ook de gang naar de receptie maken, om uit te leggen wat dáár nu weer stond.
Gelukkig werden toen de computers geintroduceerd. Jazeker, ik heb het nog meegemaakt. DOS, WP 5.1 en PlanPerfect. Een verademing voor mij èn voor de secretaresses - hoewel één vennoot de computer aan zich voorbij liet gaan; precies, díe...
Plots was alles wat ik aan briefjes schreef voor iedereen leesbaar, dus het gewone schrijven bleef beperkt tot telefoonnotities en dossieraantekeningen. Dat scheelde heel wat wandelingen en de preken van een vennoot over nette dossiervorming - hmm? ja, díe vennoot, ja... - werden allengs minder.
Bij een volgende werkgever werd zowaar Windows geïntroduceerd. Ook thuis had ik inmiddels een pc en gebruikte steeds vaker tekstverwerkers en spreadsheets. De preken over dossiervorming bij mijn werkgever bleven al helemaal achterwege omdat...nou ja, laten we zeggen dat dossiervorming er niet echt het sterkste punt was. Handgeschreven aantekeningen werden al steeds zeldzamer, laat staan compleet uitgeschreven concepten.
Inmiddels ben ik it'er en zwaar verslaafd aan het toetsenbord. Schrijven? Hmm, hier en daar een handtekening, maar verder? Bij een formulier van meer dan vier kantjes krijg ik tegenwoordig al schrijfkramp, hetgeen de leesbaarheid ook niet echt ten goede komt. Zelfs in de medische professie zouden ze me niet meer willen hebben, vrees ik.
Nee, ik ben veroordeeld tot het schrijven per toetsenbord. En zoals een ander meerdere pennen heeft liggen, heb ik nu een voorraadje toetsenborden. Op zich niet zo erg, het is nu allemaal leesbaar wat ik schrijf. Bovendien hangt de wereld - of in elk geval mijn wereld - aan elkaar van de elektronische communicatie. Maar één nadeeltje heb ik nog niet kunnen ondervangen: je binnenzakken scheuren zo uit van die toetsenborden...
..., want anders zou dit wel héél cynisch zijn: "The Commonwealth Games will be the biggest sporting event since September 11th." Dit en meer bij het Engelse satirische tijdschrift Private Eye.
Arrested Development - 3 Years, 5 Months and 2 Days in the Life of...
Merkwaardig toch. Het voetbalseizoen is weer begonnen en wéér is het geweld dat daarmee gepaard gaat erger dan voorgaande jaren. Al voordat er tegen de eerste bal getrapt was, hadden we weer een hele rij hele foute spreekkoren, bedreigingen en blokkades achter de rug.
Eén ding dat nog niet veranderd was, was de reaktie. Voetbalbestuurders, Feyenoord's Jorien van den Herik voorop, waren er als de kippen bij om de media de schuld te geven. Er wordt een open dag georganiseerd en de NOS zendt nou net de spreekkoren uit. Schande!
Dat supporters hun gedrag tentoonspreiden met voor een deel het oog op publiciteit, doet niet af aan de taak van de media over hoogte- én dieptepunten te berichten. Maar de heren voetbalbestuurders weten natuurlijk ook heel goed dat daarmee de aandacht wordt afgeleid van hun eigen falen. Het voetbal gaat steeds toch weer door vanwege de financiële belangen. De KNVB komt pas in actie wanneer een wedstrijd later begint, omdat het hen geld kost. Dat na kampioensfeesten (!) halve binnensteden in puin liggen, dat met enige regelmaat treinstellen afgeschreven kunnen worden, dat supporters die hun zin niet krijgen het halve spoorwegnet plat mogen leggen, dat is te weinig reden om eens maatregelen te nemen.
En áls er eens een keer maatregelen worden genomen, dan wordt er meteen gemekkerd dat de overheid niet meewerkt. Inderdaad, een meldingsplicht voor supporters met een stadionverbod lijkt me heel terecht, maar ook zonder dat kunnen voetbalclubs veel meer maatregelen nemen dan ze nu doen. Verkoop eens géén seizoenkaart aan supporters die meermalen voor problemen hebben gezorgd. Zorg eens voor volledige controle met legitimatie bij de vakken met de harde kern. Heb eens het lef je spelers van het veld te halen wanneer de scheidsrechter niet ingrijpt bij al dan niet op specifieke spelers gerichte spreekkoren.
En: beloon de hypocrisie van je eigen spelers en trainers eens niet. Wekelijks wordt er wel ergens een scheidsrechter helemaal afgebrand vanwege fouten in de wedstrijd. Tegelijkertijd doen spelers - met aanmoediging van hun trainers - alles wat niet mag, zolang de scheidsrechter het maar niet ziet. Zolang het in je eigen voordeel uitvalt, is de scheidsrechter een toffe peer en is het iets dat hoort bij "mannelijk" voetbal. Kost het je eens een doelpunt, dan kan de scheidsrechter er niets van en worden clubs kapot gemaakt door scheidsrechters.
Zo langzamerhand zou eens het besef kunnen doordringen dat pappen en nathouden ook dit seizoen weer niet gaat werken. Laat er maar eens flink wat wedstrijden gestaakt worden en laat er maar eens flink wat punten in mindering gebracht worden. Zodra een ploeg drie keer punten kwijt is geraakt door het gedrag van eigen supporters, zal de bereidheid van de andere (goedwillende) supporters om minder sympathieke exemplaren tot de orde te roepen dan wel te identificeren aanzienlijk groter worden.
Een mooie portie zelfkritiek van spelers, trainers en bestuurders zou heel wat minder aanleiding geven voor het belachelijke gedrag van hun supporters.
Maar het zal wel niet lukken. Scheidsrechters hebben al aangegeven niet anders te zullen gaan fluiten dan vorig jaar, bestuurders zijn weer volop aan het ruziën met elkaar en de media. Business as usual, in de meest schrijnende betekenis...
(En om de makkelijkste vorm van wegredeneren te voorkomen: ik ben zelf oók voetbalsupporter...)
Ben je er eindelijk aan gewend dat acteurs senator, gouverneur en zelfs president kunnen worden, doen ze plotseling dit.
Telefoon.
- U spreekt met meneer Die-en-die van de firma Zus-en-zo. Wij bezorgen de huis-aan-huisbladen bij u. Mag ik u iets vragen?
- Eh..ja, hoor.
- Hebt u vorige week de huis-aan-huiskrant ontvangen?
Diep denken.
- Ehm, weet ik eigenlijk niet. Die gaat bij mij zo bij het oud papier.
- Weet u misschien of u de folder van de HEMA heeft ontvangen?
Heel diep denken.
- Geen idee, eigenlijk.
- Die zit met andere folders in een plastic zakje.
Ongelofelijk diep denken.
- Hmm, nee, volgens mij niet.
- Ah, dank u wel.
- Okee, graag gedaan.
Ik leg de telefoon neer.
Helder moment.
Hmm, ik heb toch zo'n Nee/Nee-sticker op de brievenbus?
Oei.
Geggy Tah - Into The Oh
27 graden...hmmm, buigt u zich even voorover en klik dan {{popup fan.gif fan 61x72}}hier.
Hmm, je wilt een webpagina? Kan toch? Oh, je hebt geen computer? Moet dat dan? Welnee, schrijf hier maar even wat op...
De plaatselijke boekhandel is er een zoals ik ze het liefst zie. Een eenvoudige rechthoekige winkelruimte. Geen displays waar je aan alle kanten overheen struikelt. Langs de wanden stevige boekenkasten over de hele lengte van de winkel. In het midden van de winkel eenvoudigweg tafels met stapels boeken. Ruime looppaden die je niet door een doolhof dwingen. Een gewijde stilte waarin rustig bladerende klanten aan een gebaar en een oogopslag genoeg hebben om er ook even bij te mogen.
Maar vooral: de lucht van nieuwe boeken. Heerlijk. Vers papier, inkt en lijmlucht. Een lucht waarvan je meteen een stapje minder hard gaat lopen. Muzak op de achtergrond? Welnee, boekenlucht! Maar één luchtje overtreft de lucht van nieuwe boeken: de lucht van oude boeken.
Zelden heb ik zo genoten als wanneer ik als klein jongetje naar de oogarts moest. Niet dat de oogarts zo leuk was, het was in mijn kleine-jongetjes-ogen voornamelijk een merkwaardige en wel heel erg oude man. De praktijk was gevestigd in een monumentaal pand in een statige laan. Zodra je binnenkwam kwam de lucht van oude boeken je tegemoet. En wat nog veel mooier was: die oude boeken stonden metershoog, kast na kast, langs de wanden in de spreekkamer. Terwijl de oogarts aan het meten was, en ik braaf keek waar ik moest kijken, was ik alleen maar bezig met het opnemen van de oude-boeken-lucht. En zo denk ik nog altijd aan mijn oogarts, wanneer ik oude boeken ruik...
Zouden zij van Brise ook oude-boeken-lucht kunnen maken? Lijkt me een stuk lekkerder dan potpourri of lavendel....
't Is maar even dat u het weet: ik zit niet in een ontkenningsfase.
Status Quo - Jam side down (single)
Citaat nummer 100 is er (zie ook Huiselijk Geweld). Wat let u? Oh, het linkje. Nou, hier dan! En nu fluks kijken!
Wizards of Ooze - The Dipster
Kijk, dat zo'n kunstenaar het geestelijk eigendom opeist van het wisselen van randen bij euromunten en vervolgens nummer twee zich meldt, terwijl dat idee dagen na de introductie van de eurokits al over het internet zwierf, vooruit dan maar... Maar dat we ondertussen gewoon met slecht gemaakte munten worden afgescheept, da's toch wel triest: de Eurotest.
Presidents of the United States of America - Freaked Out and Small
Zouden ze elkaar nu de hersens inslaan wie citaat 100 toebedeeld krijgt?
Wat ik zoal doe de hele dag? Eh....nou, dit, bijvoorbeeld...
In het belastingadvieswereldje wordt wel gezegd dat overlijden de beste fiscale truc is. Voor sommigen blijkt die truc nog wat langer door te werken...
Red Hot Chili Peppers - By the way
In het durp waar ik woon is de jeepdichtheid opvallend hoog. Niet zozeer qua mamma-jeeps ({{popup vitara.jpg vitara 192x103}}Suzuki Vitara's, bijvoorbeeld) maar vooral pappa-jeeps als {{popup bmwx5.jpg bmwx5 218x108}}deze. Speelgoed voor grote kinderen, als het ware. Een auto die groot is om het groot zijn en waarmee je door de oerwouden van Brazilië zou kunnen crossen, ware het niet dat je normaal gesproken niet verder komt dan de woeste binnenlanden van Soest.
Ik heb wel een theorie over het hoe en waarom. Dit durp is namelijk een soort wannabe-Wassenaar, met bovendien een duidelijke verdeling in het rijke deel van het durp en het minder rijke deel. (Die laatste formulering is overigens niet voor niets. Het slaperige, brave stukje waar ik woon, met 30 jaar oude eengezinswoningen en flats, is min of meer een van de achterbuurten van het durp.)
In het rijke deel staan kapitale villa's, wonen meneren en mevrouwen die "vrinden" hebben, geruite broeken dragen en "tannessen" wat te gewoontjes vinden en op een van de plaatselijke golfbanen hun vertier zoeken. De meneren daarvan hebben grote pappa-jeeps omdat dat gewoon goed staat naast de Jaguar en de cabriolet van "het vrouwtje". Niet zozeer snobisme als wel gewoon geld over, zeg maar.
Maar minstens zoveel van die pappa-jeeps worden gereden door meneren uit het minder rijke deel. Die hopen namelijk nog ooit naar het rijke deel te kunnen verhuizen of hebben die hoop inmiddels opgegeven, maar willen op zijn minst de indruk wekken dat ze daar al wonen. Waar de rijkaards zich niets van de mode aantrekken en nog doodleuk in geruite broeken rondlopen, zijn de wannabees juist zeer zorgvuldig in het uitkiezen van de kleding. Tommy Hilfiger jassen, iets te stoere zonnebrillen en vooral geen storende elementen als plastic tassen van goedkope winkels.
Een fraai voorbeeld kwam van een oud-collega, woonachtig in hetzelfde durp. Op zijn visitekaartje stond alleen zijn telefoonnummer, niet zijn adres. Een reden daarvoor gaf hij niet, totdat hij zich liet ontvallen dat hij een telefoonnummer van het rijke deel zou hebben...
Wonen er dan geen gewone mensen in dat durp? Jawel hoor, in beide delen. Mensen die het gewoon een mooi durp vinden, die de rust kunnen waarderen en vriendelijk met elkaar omgaan. Alleen zonde dat dat nou net de mensen zijn die je het minste hoort. Het lastigste aan de wannabe is namelijk dat 'ie zichzelf zo graag hoort, of in ieder geval meent te allen tijde het hoogste woord te moeten hebben.
En volgens mij moet daar juist best iets aan te doen zijn. Het handige van de wannabe is namelijk dat hij juist door zijn pogingen geen wannabe te lijken eenvoudig als zodanig te herkennen is. De wannabe weet immers wel beter dan in 2002 nog een geruite broek te dragen. Bij Yorin en aanverwanten wordt hem regelmatig verteld hoe hij er als jonge rijkaard uit zou moeten zien en als individualist-avant-la-lettre conformeert hij zich onmiddellijk...
Het aloude aapjes kijken moet hier uitstekend werken. Je gaat met een paar mensen op een terrasje zitten - liefst midden in een winkelcentrum - en gaat onderling bepalen wie er wannabees zijn en wie niet. En niet vergeten de uitslag net iets te hard aan elkaar door te geven....
Hmmm, dit gaat nog een mooie zomer worden...
Zeg nou zelf, daar krijg je toch honger van? Precies. Ik ben dus even weg...
Nooit van gehoord? Dan mag u zich eerst even heel diep gaan schamen en vervolgens hier gaan kijken voor informatie over leven en werk van Neerlands grootste graficus. En wanneer het puzzeltje (onder "Links") bevalt meteen op zoek naar de cd-rom Escher Interactief. En hoewel het linkje het tegendeel doet vermoeden, zal dat niet meevallen...