Ambráás mwááh
Normaal gesproken mijd ik radio als de pest, aangezien mijn smaak bepaald niet overeen komt met wat daar normaal gesproken gedraaid wordt. Een uitzondering qua vermijdingsgedrag is Radio 1, omdat daar voornamelijk gepraat wordt.
Onlangs werd ik daar niettemin vergast op zo'n typisch Langs de Lijn-plaatje. Een vertegenwoordiger van het chansons-maar-dan-op-z'n-Nederlands-genre. Van het soort Volumia en Bløf: alle muziek midtempo, een zanger waar de gevoeligheid vanaf druipt en vaak voorzien van het tenenkrommend soort kreupelrijm dat André Hazes op z'n betere dagen schrijft.
Ach ja, er is een markt voor, dus leven en laten leven, zou je zeggen. Maar bij het plaatje dat deze keer mijn oren teisterde werd één gouden regel overtreden: er werd ook in Frans-op-klompen gesproken. Het duurde even voordat ik doorhad dat de betreffende regel bedoeld was als "Embrasse-moi". Wat er klonk was meer "Ambráás mwáá". Geen subtiele stembuigingen, het Frans werd er min of meer ingeheid, zeg maar.
Kijk, dat BZN dat doet, okee. Hun publiek spreekt geen Frans, en áls ze al in Frankrijk komen wordt er met handen en voeten gesproken. Op wonderlijke wijze lijkt hun Frans in volksdans-variant nog een soort charme te hebben, zoals "zwienties-tikk'n" en koekhappen dat hebben.
Voor de quasi-engelse pendant Lee Towers geldt min of meer hetzelfde. Het blijft New York aan de Maas, so who cares?
Maar het gekweel van de Nouvelle-Gevoulle-Vague in de Nederlandse popmuziek spreekt een generatie aan die Franse les krijgt op school en zich doorgaans aardig weet te redden in een vreemde taal. Misschien met Lubbersiaans vreemde-taalgebruik, maar wel in staat te onderscheiden wat ook alweer écht Frans is en wat niet. En natuurlijk, Nederlandse politici en voetballers schamen zich ook niet voor hun merkwaardige misbruik van vreemde talen, maar die maken er dan ook geen plaatje van. Het is als het ware geen functionele handicap. Voor iemand die in een vreemde taal zingt en daar blijkbaar een gevoel mee wil oproepen, ligt dat toch wat anders. Daar hoeft juist de inhoud van de tekst niet zo belangrijk te zijn. Al zou je het recept van gebakken kwal met citroensaus zingen, als het accent maar klopt.
Bij deze zou ik dan ook een actie willen starten. Verspreid Het Woord! Luisteraars in actie! En om geheel in de stemming te blijven zou ik de actie "Contre Le Peuple Kreuple" willen dopen.
Dames en heren artiesten, producers en platenbazen: luistert u zélf nog eens goed naar de teksten in uw muziek, vergeet even dat u normaal gesproken in een kantoorkolos in Bussum-Zuid zit. Alles wat dán nóg als vreemde taal klinkt mag blijven, de rest hoort onverwijld geschrapt te worden. Tenzij u plechtig belooft dat de desbetreffende artiesten hooguit buiten de ringweg van hun eigen stad komen voor een Tros-special op Kalimantan...
On y va, Contre Le Peuple Kreuple!
Je weet niet wat je mist zonder radio! Ik zou er niet zonder kunnen. Maar ja, ik ben dan ook opgegroeid met het medium. Aan het kromme buitenlands van Nederlandse omroepers en dj's erger ik me niet meer want ik luister nog uitsluitend naar de Belgische VRT1. Muziekprogramma's als Kuka Monga, 's middags van 2 tot 4 en Pili-Pili, 's avonds van 7 tot 10 zijn een belevenis. Misschien niet altijd helemaal jouw smaak, maar wel met liefde voor muziek gemaakt. Beschaafd en correct aan- en afgekondigd met kennis van zaken. Ook hoor je daar nog een creatieve overloop. Gewoon een keer ondergaan en je wordt een radiovluchteling!
De laatste keer dat ik een stereo-installatie kocht, zat daar zelfs al geen radio meer bij, dus het radiogedeelte van mijn kabel is al een tijdje ongebruikt...
Maar ik begrijp wat je bedoelt. Tot een jaartje terug keek ik, wanneer ik op tijd wakker was, graag naar Reiziger met Muziek. Puur het enthousiasme voor muziek van de deelnemers en de nieuwsgierigheid van Reiziger maakten het een prachtig programma om naar te kijken.
Je hebt het volgens mij niet begrepen. Ik bedoel niet KIJKEN naar muziek maar gewoon luisteren terwijl je iets anders doet, zoals krantlezen, afwassen, douchen, internetten, etc. Nee, niet stofzuigen natuurlijk. Als je alleen woont is de radio je beste kameraad.
Hmm, nee, dan is de radio alleen m'n beste kameraad als ik wakker aan het worden ben. Nou neemt dat doorgaans nogal wat tijd in beslag, dus per saldo is dat nog een flink deel van m'n leven... ;-)