september 2002 Archives

Rolling Stones - Love you live

Ik krijg ze niet vaak, maar vind ze wel steeds weer amusant om te lezen: Nigeriaanse mailtjes. De Nigeriaanse mailtjes, inderdaad. Deze keer zowaar van een senator:

My name is Senator Roland Owie, the executive

chairman Pension funds committee in the senate of the

federal  Republic Of Nigeria. I am writing you 

to earnestly Solicit for your assistance in helping

to receive some sum of  money. I got your 

e-mail address on the Internet while searching for a

reliable and reputable  person to handle  this

transaction.



THE PREPOSITION: 

We have the sum of US$9,000,000.00 (Nine Million

Dollars) that we intend to transfer  overseas 

through the assistance of a foreign partner. This 

money came as  a result of the  unclaimed pension 

funds over the years due to the  over invoiced claim 

put forward by my  committee but the pensioners 

have already been paid for their claim.  What is left 

is the over  invoice amount of US$9,000,000.00 which 

has been deposited in a bank. 

I have agreed to transfer the funds overseas for my

campaign funding, private use and for 

investment purposes with your help. I am contacting

you therefore, to  stand in as the  beneficiary to 

process this fund into your custody.  I will provide 

you with  20% for assisting us and 5% for expenses.

The fund shall be transferred to you legally in

accordance to all laid down  procedures governing 

transfer of funds. I have  perfected all modalities for 

the  successful transfer of this money to you as the

beneficiary. Finally, I have to  reassure you that this 

transaction is risk free and should be kept absolutely

confidential. 

Presently, you can reach me by return mail, you

should also include your telephone, fax and or cell 

phone numbers if any, for secured communication between 

us.

Thank you for your anticipated cooperation.

I await your response.



Senator Roland Owie.

Wel altijd weer leuk leesvoer, dat op zijn minst weer een hoop vragen oproept.
"I got your e-mail address on the Internet while searching for a reliable and reputable person to handle this transaction". Wat heeft dat zoeken naar een "reliable and reputable person" in hemelsnaam te maken met mijn e-mailadres!? Of ben ik misschien reputable omdat 'ie bij Google op mijn naam een makelaardij tegenkwam? In dat geval zal hij ernstig teleurgesteld raken, want één blik op mijn bankrekening leert dat ik ofwel géén makelaar ben, ofwel een hele slechte.
Verder ben ik een tikkie teleurgesteld dat niet eens vermeld is waarom mijn assistance zo nodig is bij het overboeken van het geld. Ze hebben vast banken in Nigeria, en die banken zullen ook vast wel overschrijvingsformulieren hebben. Dus wat let u, meneer Owie?
En waarom zou het hoofd van een senaatscommissie over pensioenen zich bezighouden met het beheer van pensioengelden? Dan zou hij toch hooguit toezicht moeten houden, lijkt me.
Volgens mij betreft het hier ook winsten op belegde pensioengelden, die ongetwijfeld in handen van het pensioenfonds moeten blijven. Dus hoe komt u hieraan, meneer Owie?

Tsssk, als je de boel probeert op te lichten, moet je het toch op zijn minst een beetje snugger doen. Dat hier nog daadwerkelijk mensen intrappen, is mij een raadsel.
Wel jammer, want dat betekent dat dit T-shirt er niet in zit voor mij:

Ik krijg ze niet vaak, maar vind ze wel steeds weer amusant om te lezen: Nigeriaanse mailtjes. De Nigeriaanse mailtjes, inderdaad. Deze keer zowaar van een senator:

My name is Senator Roland Owie, the executive

chairman Pension funds committee in the senate of the

federal  Republic Of Nigeria. I am writing you 

to earnestly Solicit for your assistance in helping

to receive some sum of  money. I got your 

e-mail address on the Internet while searching for a

reliable and reputable  person to handle  this

transaction.



THE PREPOSITION: 

We have the sum of US$9,000,000.00 (Nine Million

Dollars) that we intend to transfer  overseas 

through the assistance of a foreign partner. This 

money came as  a result of the  unclaimed pension 

funds over the years due to the  over invoiced claim 

put forward by my  committee but the pensioners 

have already been paid for their claim.  What is left 

is the over  invoice amount of US$9,000,000.00 which 

has been deposited in a bank. 

I have agreed to transfer the funds overseas for my

campaign funding, private use and for 

investment purposes with your help. I am contacting

you therefore, to  stand in as the  beneficiary to 

process this fund into your custody.  I will provide 

you with  20% for assisting us and 5% for expenses.

The fund shall be transferred to you legally in

accordance to all laid down  procedures governing 

transfer of funds. I have  perfected all modalities for 

the  successful transfer of this money to you as the

beneficiary. Finally, I have to  reassure you that this 

transaction is risk free and should be kept absolutely

confidential. 

Presently, you can reach me by return mail, you

should also include your telephone, fax and or cell 

phone numbers if any, for secured communication between 

us.

Thank you for your anticipated cooperation.

I await your response.



Senator Roland Owie.

Wel altijd weer leuk leesvoer, dat op zijn minst weer een hoop vragen oproept.
"I got your e-mail address on the Internet while searching for a reliable and reputable person to handle this transaction". Wat heeft dat zoeken naar een "reliable and reputable person" in hemelsnaam te maken met mijn e-mailadres!? Of ben ik misschien reputable omdat 'ie bij Google op mijn naam een makelaardij tegenkwam? In dat geval zal hij ernstig teleurgesteld raken, want één blik op mijn bankrekening leert dat ik ofwel géén makelaar ben, ofwel een hele slechte.
Verder ben ik een tikkie teleurgesteld dat niet eens vermeld is waarom mijn assistance zo nodig is bij het overboeken van het geld. Ze hebben vast banken in Nigeria, en die banken zullen ook vast wel overschrijvingsformulieren hebben. Dus wat let u, meneer Owie?
En waarom zou het hoofd van een senaatscommissie over pensioenen zich bezighouden met het beheer van pensioengelden? Dan zou hij toch hooguit toezicht moeten houden, lijkt me.
Volgens mij betreft het hier ook winsten op belegde pensioengelden, die ongetwijfeld in handen van het pensioenfonds moeten blijven. Dus hoe komt u hieraan, meneer Owie?

Tsssk, als je de boel probeert op te lichten, moet je het toch op zijn minst een beetje snugger doen. Dat hier nog daadwerkelijk mensen intrappen, is mij een raadsel.
Wel jammer, want dat betekent dat dit T-shirt er niet in zit voor mij:

Gebrek aan inspiratie is best op te lossen.

Je begint eerst te beschrijven hoe je naar je scherm zit te staren zonder dat er iets komt.

Dan beschrijf je hoe je even iets te drinken hebt gehaald en weer vergeefs voor je scherm bent gaan zitten.

Vervolgens vertel je hoe je hebt zitten bladeren in boeken en tijdschriften, op zoek naar inspiratie.

Hoe je een beetje door je bookmarks gewandeld hebt.

Hoe je willekeurige en vooral vreemde zoektermen in Google hebt ingevuld, in de hoop op rare linkjes.

Dat je vergeefs even iets anders bent gaan doen.

Als je slim bent, gooi je er ook nog wat witregels tussendoor, dan lijkt het nog wat.

Et voilá, daar is je stukje.

Hmmm. Sjit. Verdorie. En ik héb niet eens een gebrek aan inspiratie!

Vandaag is bij Webkim mijn blije lijstje te bewonderen. Hmm, da's dus ook weer iets waar ik blij van word. Ach, een kinderhand, en zo....

Onlangs is een afbeelding opgedoken die een heel nieuw licht werpt op het verleden van George W. Bush. Tot op heden was er niet meer bekend dan drankgebruik en wat geruchten over drugsgebruik, maar de jonge George blijkt ook een idealistische kant gekend te hebben. Onder de naam Che Guedubya heeft hij enige tijd een groep mede-idealisten aangevoerd, zoals blijkt uit deze afbeelding:

Kwade tongen beweren echter dat reeds hierop de werkelijke bedoelingen van George W. Bush duidelijk worden. Maar ach, negatievelingen heb je overal, nietwaar?

Het citaat van de dag komt van LPF-kamerlid Jim Janssen van Raaij. Het discussieprogramma Buitenhof was zo slim geweest hem uit te nodigen; hij is bij uitstek de LPF'er die bij de aanblik van een televisiecamera de woorden "geen" en "commentaar" acuut kwijt is in zijn vocabulaire.
Janssen van Raaij vertelde met smaak dat in het fractiebestuur werd besloten wat het LPF-standpunt was, waarna de overige dertien fractieleden werd meegedeeld hoe ook zij er over dachten.

Op de vraag van presentator Peter van Ingen wat hij dan deed, antwoordde Janssen van Raaij vrolijk:
"Ik hoor het aan, en doe daarna wat ik zelf wil."

Heinsbroek tegen verkeersagent:"Die normen zijn waardeloos!"

Of toch niet? Gezichtsbedrog blijft me fascineren. Allerlei vermakelijke vormen van gezichtsbedrog zijn te vinden op Illusions.

Het heeft geduurd, maar ik heb ein-de-lijk het archief eens een beetje in orde gemaakt. Onder het kopje "Ouwe meuk" is nu in het linkerbalkje het archief per week gesorteerd op te roepen. Ouwe meuk, voor al uw briljante postings!
(Hmmm...? Ja, kijk nog maar eens naar de ondertitel van dit logje.)

Als afsluiting van de dag besluit ik nog een stukje te gaan lezen in het boek "Keith Richards, het leven van een Rolling Stone", een biografie door Victor Bockris. Een boek waarin ik lang geleden al eens begonnen ben, en dat nu tussen de pakweg vijftig andere boeken rond mijn bed ligt.

Op de plaats waar ik ooit ben gestopt, ligt een boekenlegger:

Huh? Boekhandel Van der Kreek in Bergen Op Zoom? Hoe komt die boekenlegger daar? Ik weet amper waar Bergen Op Zoom ligt, laat staan dat ik er dit boek gekocht zou hebben. Het is ook geen tweedehands boek geweest. Aan Bookcrossing doe ik niet, omdat ik boeken nog wel eens herlees.

Ik ben nooit op vakantie geweest in Bergen op Zoom, ik ken er niemand en voorzover ik weet is er ook nooit iemand in mijn kennissenkring op vakantie geweest. Kun je eigenlijk wel op vakantie in Bergen op Zoom!?

Nog een hele tijd lig ik te lezen, maar mijn aandacht is er niet helemaal bij....

Het is niet netjes, maar ik geniet met volle teugen van de nieuwste ruzie in de LPF. Het zou wel eens de grootste en meest openlijke ruzie tot nu toe kunnen worden, nu het twee personen betreft die liefst via de media reageren: Winny de Jong en Ferry Hoogendijk. Fractievoorzitter Harry Wijnschenk is nu al aangeschoten wild en is niet degene die de touwtjes in handen heeft in de fractie, laat staan dat hij deze ruzie zou kunnen beteugelen. Bij ieder volgend televisieoptreden heeft hij een nóg wanhopiger blik in de ogen, terwijl zijn mond bezwerende woorden spreekt.

Deze keer zou het wel eens een complete veldslag kunnen worden in de fractie.
Ferry Hoogendijk heeft vanaf het begin de feitelijke leiding in de fractie (zie ook hier) en is door zijn jarenlange ervaring als hoofdredacteur de meeste fractieleden de baas als het om het doordrukken van standpunten gaat.
Winny de Jong heeft vanaf het allereerste begin geroepen dat Fortuyn haar als zijn meest logische opvolger zag. Dat hebben de media weliswaar opgepikt, maar in de fractie is ze nooit serieus kandidaat geweest, en dat steekt. De dame heeft zich regelmatig nogal fors uitgelaten in de media - bijvoorbeeld met haar opmerking dat de publieke televisieuitzendingen met wat wetten best te veranderen waren - en presenteert zich met enige regelmaat als een van de weinigen in de fractie die de ware beschermengel van het gedachtengoed van Fortuyn is. Gezien haar rancuneuze optreden tot nu toe zou ze wel eens alle vuile was buiten kunnen gooien.

Overigens heeft ze zich binnen vierentwintig uur wel een ware LPF'er betoond: gisteren verklaarde ze in Den Haag Vandaag dat het niet ondenkbaar was dat ze de fractie zou verlaten, vandaag kwam ze met de mededeling dat het ANP "haar verkeerd begrepen had" en ze niet van zins was de fractie te verlaten. Om even later overigens voor de 2Vandaag-camera's weer te verklaren dat ze twee eisen had: het vertrek van Wijnschenk als fractievoorzitter (rara, wie zou hem toch op moeten volgen...) en het vertrek uit de fractie van Ferry Hoogendijk. Gevraagd wat de consequentie zou zijn als die voorwaarden niet vervuld worden, bleek vertrek uit de fractie ineens wel weer een optie. Maar dat zal morgen wel weer verkeerd begrepen zijn....

Ondertussen heeft Ferry Hoogendijk zich niet onbetuigd gelaten. Hij heeft inmiddels Gerard Spong, die als LPF-huisadvocaat heel wat meer verdient dan ooit als LPF-minister mogelijk was geweest, opdracht gegeven een strafklacht wegens smaad tegen Winny de Jong te onderzoeken.
De reden? Er gaat weer eens een gerucht dat Ferry Hoogendijk zijn plaats op de lijst destijds gekocht heeft en Winny de Jong heeft dat weer eens subtiel laten vallen in een interview. Hoewel ze daar niets vanaf weet, laat staan dat ze het gerucht zelf verspreid heeft, natuurlijk....
Ferry Hoogendijk roept ondertussen dat De Jong het via de media gespeeld heeft, en dat hij dus geen andere keuze heeft dan via de media te antwoorden. Een adviseur imagobeschadiging kan nog goud geld verdienen bij de LPF. Charles Schwietert en Roel in 't Veld kunnen daar vast nog wel iets over zeggen.

Je kunt veel zeggen over de LPF, maar niet dat ze de politiek niet verlevendigen....

(Veel extra informatie is te vinden bij Tonie's Kladblok. Bovendien wordt de uitzending van Barend en Van Dorp van vanavond buitengewoon interessant, met Winny de Jong als gast. Barend en Van Dorp hebben bij voorbaat gewonnen, vanavond....)

Update: 2Vandaag heeft de eerste versie van de evaluatie over Harry Wijnschenk te pakken gekregen. De versie die gisteren naar buiten kwam heet "Verslag van een bokswedstrijd", de eerste versie blijkt Knock-out in twee ronden te heten en op enkele punten aanmerkelijk scherper te zijn.

Update 2: Winny de Jong was geen teleurstelling bij Barend en Van Dorp.

Bij voortduring schermt ze met "de ideeën van Pim", het gebrek aan staatsrechtelijke kennis dat ze fractievoorzitter Wijnschenk verwijt etaleert ze zelf met verve, Hoogendijk hoeft nu plotseling niet meer op te stappen en ze heeft geen idee meer wat ze gisteren gezegd heeft. En haar kameraad in de strijd tegen Wijnschenk is ook geen echte verrassing: Cor Eberhard, die enkele weken geleden op non-actief werd gesteld nog voor hem iets gevraagd was over een mogelijk strafblad...

Curieus was ook dat Winny de Jong het democratisch noemde dat ze overlegde met de partijvoorzitter. U weet wel, Ed Maas, de vastgoedjongen die met een smak geld binnenkwam en daarom tot interim-voorzitter werd benoemd door de fractie en inmiddels niet van zins lijkt plaats te maken voor een gekozen voorzitter. Daarnaast meldde ze vrolijk dat alle 6000 leden van de LPF achter haar stonden. Dat was een heel ander geluid dan tijdens de bestuurscrisis, toen ze wist te melden dat ze desnoods als fractie zelfstandig verder gingen als de leden zo lastig bleven.

Jammer genoeg kapten Barend en Van Dorp het gesprek snel af, toen mevrouw De Jong aanstalten maakte om voortijdig de studio te verlaten nadat parlementair journalist Frits Wester haar in duidelijke bewoordingen als onbetrouwbaar kenmerkte, naar aanleiding van haar "vergeten" uitspraken van de dag ervoor...

Overigens gaf ze eerder op de avond wel een aardig kijkje in de organisatie van de fractie: leden van de fractie moeten, als ze een agendapunt voor de fractievergadering hebben, dat indienen bij het fractiebestuur. Het fractiebestuur beslist vervolgens of het punt überhaupt op de agenda komt. Zo niet, pech gehad.

Ergens klopt er iets niet aan koffie. Niet één slok koffie is zo lekker als de allereerste slok van de dag.

Mja, tenzij je d'r nog een lekker likeurtje doorheen gooit, natuurlijk...

Om de interactiviteit van dit log te vergroten: een kleurplaat! Zoals je ziet is dit een plaat uit de Existentiële Twijfel-periode van Mondriaan. Voor het vergroten van het kleurplezier kun je deze kleurplaat oproepen op het grootst beschikbare scherm. Als materiaal raden wij aan viltstiften, maar ook olieverf en latex behoren tot de mogelijkheden. Voor hen die zich thans in een kantooromgeving bevinden, is Tipp-Ex een goede optie bij het werk van deze beroemde schilder.

Een grotere versie is {{popup mondriaan.gif mondriaan 500x500}}hier op te roepen. Veel kleurplezier!

Ayaan Hirsi Ali, de Somalische die ondergedoken is vanwege bedreigingen tegen haar leven, krijgt - tegen het advies van de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (de voormalige BVD) - geen permanente beveiliging.

Wat je ook van haar uitlatingen vindt, de overheid is gehouden iedere inwoner van Nederland te beschermen. Dat er nu een regeltje blijkt te bestaan dat alleen leden van het Koninklijk Huis, politici en diplomaten beschermd worden is te gek voor woorden.

Dat het niet wenselijk is dat iedereen die bedreigingen ontvangt ook permanent beschermd wordt, is begrijpelijk. Niet alle bedreigingen zijn per definitie even serieus te nemen, gezien de recente hausse aan "kogelbrieven". Voor de ontvanger ervan is het niet minder bedreigend, maar een objectieve blik van een deskundige zal beter onderscheid kunnen maken tussen serieus te nemen bedreigingen en bedreigingen die "alleen" als doel hebben angst aan te jagen. Uit de angstvallige stilte rond de bedreigingen en de vaststelling van de AIVD mag je concluderen dat in dit geval de bedreigingen zeer serieus te nemen zijn.

Dat Ayaan Hirsi Ali's uitlatingen rijkelijk ongenuanceerd waren, doet ook niet ter zake. Wanneer je iemand opvattingen niet vindt kunnen, heb je in Nederland de keuze naar de rechter te gaan. Bedreigingen, van welke zijde ook, horen niet thuis in de Nederlandse samenleving.

Dat je blijkbaar meer waard kunt zijn dan een ander, namelijk wanneer je lid van het Koninklijk huis, diplomaat of politicus bent, is niet in de geest van onze samenleving.

Is er nog een landje dat een consul nodig heeft? Dan kan Ayaan Hirsi Ali tenminste de bescherming krijgen die ze nodig heeft.

Soap van de hoogste orde, toch? Zelden zo gelachen als bij het uitbrengen van het rapport Kaasstolp aan diggelen, waarin een aantal PvdA-prominenten zonder omhaal vaststelt waaraan het volgens hen geschort heeft bij de recente verkiezingen.

Het rapport is nog niet uit, of alle hotemetoten buitelen over elkaar heen om te roepen dat het een onevenwichtig rapport is en dat de commissie zich niet aan zijn opdracht heeft gehouden. Blijkbaar is het nog niet doorgedrongen dat dit de ultieme Haagse reflex is. In plaats van op argumenten te beredeneren waarom ze het er niet mee eens zijn, wordt de vorm aangevallen:

Het is teveel op de persoon Melkert - ehm, wie was er ook al weer de lijsttrekker die niet uit de verf kwam?.

Ze hebben zich niet aan de opdracht gehouden - kijken we niet naar het verleden bij het bepalen van de koers voor de toekomst?

En het pijnlijkste argument van partijvoozitter Koole was nog wel dat er onvoldoende naar de Europese context gekeken is. Welja, het ligt niet aan ons, het gaat in heel Europa zo en de kiezers snappen het niet!

Zo gaat het wel lukken, dames en heren... Maar in elk geval hebben we iets te lachen.

Vanaf vandaag is Komma Punt Log ook te bereiken met een iets kortere URL: http://log.komma.net/. Is'tie mooi of is'tie mooi?

Nou ja, zeg! Zit je op je gemak in Google te zoeken naar wat linkjes over Chinees schaken, krijg je dit als vraag:

Weten ze daar bij Google niet dat vrouwen niet meer worden geschaakt, maar gewoon zelf beslissen...?

Wakker worden omdat je het koud hebt. Bah!

Alweer....nee, nog steeds Status Quo - Heavy Traffic

Willem Vermeend, oud-minister van Sociale Zaken, gaat de Sociale Dienst Amsterdam doorlichten. Maar wanneer gaat er eens iemand het GAK doorlichten? Hun eerste taak is toch die van vangnet voor het inkomen van mensen die om wat voor reden dan ook niet in staat zijn (tijdelijk of voor langere tijd) zelf een inkomen te verwerven. Dat daar strenge controle nodig is, is begrijpelijk. Maar er zijn maar weinig mensen die voor hun lol afhankelijk zijn van een uitkering.

Wanneer een vriendin die uit de WAO gaat en WW moet aanvragen dan doodleuk te horen krijgt dat het in Amsterdam maximaal drie maanden duurt voordat er een beslissing genomen is, wil dat er bij mij niet in. Vooral niet wanneer dezelfde instantie er wel in slaagt de WAO-uitkering tijdig stop te zetten....

Zeg nou zelf, ze hebben alle gegevens, het is een kwestie van het dossier doorschuiven van het ene loket naar het andere. Maar nee, er komt een stapel papieren van het GAK over de WAO en daarna moet ze dezelfde lange procedure door als mensen die voor het eerst bij het GAK komen.

Dus naar het CWI (Centrum voor Werk en Inkomen) om je aan te melden, met een hele stapel papieren bij je die alleen maar gegevens voor het GAK bevatten. Het CWI waarschuwt het GAK dat er iemand een uitkering gaat aanvragen, maakt nog een extra afspraak om alles door te nemen met de aanvrager en stuurt tenslotte de gegevens naar het GAK, die alles van voren af aan gaan beoordelen.

Misschien is dit heel simpel gedacht, maar volgens mij scheelt het een enorme partij papier, werk en vooral stress voor de aanvrager wanneer het GAK bij het aflopen van de WAO direkt een afspraak maakt voor een gesprek over de WW, terwijl de aanvrager zich ondertussen meldt bij het CWI.

En minstens zo belangrijk, de aanvrager heeft een uitkering op het moment dat zijn andere inkomsten ophouden. Want dat is nog het meest trieste van alles: je hebt recht op een uitkering, maar je wordt geacht eerst even twee of drie maanden van de lucht te leven. Nederland welvaartsstaat, maar ondertussen draaien de regeltjes je wel de nek om....

Status Quo - Heavy Traffic

Vanavond was Theo van Gogh te gast bij het NPS-radioprogramma Kunststof. Van Gogh, die doorgaans wordt omschreven als beroepsprovocateur, maar feitelijk tegenwoordig niet meer is dan een weinig serieus te nemen joker met borrelpraat, bracht weer een fraai staaltje "Drogredeneren voor beginners" te berde.

Het programma was amper begonnen of hij riep al:"Ik ken geen islamitische landen die democratisch zijn!"
Daar is eenvoudig doorheen te prikken met het antwoord dat er ook geen democratische christelijke staten zijn. Eenvoudig voorbeeldje is de ultieme christelijke staat: Vaticaanstad.

Kenmerk van democratie is immers ook dat de kerken en hun bestuurders in het ideale geval feitelijk geen invloed hebben op de politieke besluitvorming. In het uiterste geval is, zoals in ons land, sprake van een formele scheiding van kerk en staat. Zodra geestelijken formele invloed hebben in het landsbestuur is er immers geen sprake meer van een democratie, maar van een theocratie.

De bedoeling van Van Gogh en de islam-bashers in Nederland is natuurlijk wel duidelijk: de islam is de eerste groep waarvan een vijand gemaakt moet worden om zodoende weer ouderwets je wil te kunnen opleggen aan anderen.

Misschien is het zinvol deze discussies iets te nuanceren en niet langer te spreken over de moslims? De moslim bestaat net zo min als de christen. In beide groepen zijn redelijke, genuanceerde mensen te vinden, maar ook onredelijke, ongenuanceerde figuren. Om een paar van die voorbeelden uit de christelijke hoek te nemen: daar loopt het van velen die de Bijbel hanteren als inspiratiebron om anderen te helpen in christelijke en niet-christelijke charitatieve instellingen tot de griezels die wel alle publiciteit krijgen, zoals Jenny Goeree.
Onder moslims is dit niet anders. Ook daar zijn onverdraagzame, ronduit enge figuren te vinden, maar ook mensen die de islam hanteren als leidraad voor een goed en verdraagzaam leven.
In veel gevallen wordt de islam gebruikt om onverdraagzame standpunten erdoor te drukken, maar dat is in christelijke kringen ook niet ongebruikelijk. Uiteindelijk gaat het erom wat je als gelovige met dat geloof doet, en niet meer dan dat.

Een moslim die de scheiding van kerk en staat onderschrijft dient derhalve met dezelfde égards behandeld te worden als een christen, boeddhist, hindoe of wat voor gelovige dan ook. Juist de veronderstelling dat de moslim zou bestaan, maakt dat de discussies steeds weer verzanden in welles-nietes spelletjes. De samenstelling van onze kabinetten schijnt steeds zo belangrijk te zijn. Misschien is het een idee dan eens een keer een moslim te benoemen?

Terwijl ik in alle rust op mijn balkonnetje zit te genieten van een kop koffie, wordt mijn oog getrokken naar een tafereeltje bij de flat aan de overkant.

De deur van het appartement op de hoek staat open, en de wat oudere mevrouw die daar bij hoort is over de reling leunend in overleg met een man die net náást de flat met een schepje in de weer is. Een man op leeftijd, overigens, en gezien zijn kleding geen ingehuurde tuinman. De man prutst wat met zijn schepje, staat op als om zijn werk in ogenschouw te nemen en zegt iets tegen de vrouw.

De vrouw verdwijnt in de woning, om even later terug te komen met een grote Albert Heijn-tas. Ze zet de tas op de reling en laat die aan een touwtje zakken tot op straatniveau. De man loopt er naar toe, haalt er een zak van wat wel tuinaarde zal zijn eruit en hervat zijn werkzaamheden.

Inmiddels is op de eerste verdieping een kat uit het huis gekomen. De kat springt op de reling en wandelt helemaal naar de zijkant. In alle rust bekijkt de kat de werkzaamheden van de man. Blijkbaar is het uitzicht toch onvoldoende, want de kat loopt terug over de reling, springt weer op de galerij en begint de aandacht van de vrouw te trekken. Althans, dat maak ik op uit de reakties van de vrouw.

Even later tilt ze de Albert Heijn-tas weer op en over de reling. Wanneer ze de tas tot op de stoep heeft laten zakken, valt de tas merkwaardigerwijze over de zijkant om. Parmantig stapt de kat eruit en begeeft die zich naar de zijkant van de flat om het werk van de man van dichtbij in ogenschouw te nemen.

Terwijl de kat om de man heen drentelt om de aandacht te trekken, snuffelt hij meteen aan de vers omgewoelde aarde en de plant die de man daar zojuist heeft geplant. Nadat hij nog even heeft toegekeken, draait hij een paar keer op hetzelfde plekje vlakbij de muur, alvorens daar in alle rust zijn behoefte achter te laten. Zo, daar komt geen andere kat meer, dat is van hem.

Terwijl de man vanaf de stoep zijn werk nog een laatste keer bekijkt, gaat de kat naast hem zitten en kijkt mee naar het vers geplante groen.

Wat een leven moet dat zijn, wanneer je je huisgenoten inmiddels zó goed hebt kunnen opvoeden...

Bij Feyenoord - De Graafschap waren de Feyenoordsupporters hun bestuur te snel af. Voordat het bestuur een officiële actie tegen beledigende spreekkoren kon afkondigen, riepen de supporters vanaf de tribunes: "Citroen, citroen, citroen, Feyenoord kampioen! Banaan, banaan, banaan, Ajax gaat eraan!"

Het zou mooi zijn als dit zich tot een rage in de stadions zou ontwikkelen, dan wordt het weer een stuk gezelliger. Heb je een idee voor een yell? Gooi 'm in het reactiedingetje!

"De trein naar Culemborg en Geldermalsen staat in zijn geheel klaar op spoor 4b."

Ik krijg dan meteen van die visioenen van reizigers op weg naar andere treinen die bovenaan de roltrap een setje wielen in de handen gedrukt krijgen voor onder hun treinstel...

Zijn we na al die jaren verlost van bakkerette, kapperij en broodtiek beginnen ze op het platteland. In twee dagen kwam ik maar liefst drie hele foute benamingen tegen: boerderette, bioderie en groentheek. Voor mijn part verhogen ze hun prijzen, ik vind het best, als ze die namen maar niet meer gebruiken. Jakkes!

Even een vraagje voor alle meelezende Joosten: hoe komt het dat jij alles mag weten en ik niet? (jengelmodus aan) Dat wil ik oo-ook!

Gisteren stond er een artikel in de Volkskrant dat grappig zou zijn als het niet om zo serieuze zaken zou gaan.

Het Amerikaanse leger hield deze zomer een oefening genaamd Millennium Challenge, met 13.000 soldaten, een smak computers en in totaal 250 miljoen (!) dollar. Het betrof een repetitie voor een inval in een militair krachtige natie in het Midden-Oosten, met een megalomane leider. Herkent u er iets in...?

De megalomane leider werd in deze oefening vertolkt door een Vietnamveteraan, luitent-kolonel bd Paul Van Riper. Probleem was dat hij het iets te goed deed: met onorthodoxe methoden wist hij zestien van de schepen in dit Zeeslagje-voor-grote-jongens "tot zinken" te brengen, met duizenden "gesneuvelde" mariniers tot gevolg.

De leiding van de groep die het Amerikaanse leger verbeeldde was in goede Amerikaanse traditie eenvoudigweg van mening dat de Amerikanen de superieure tactische vaardigheden hadden en dat deze afloop gewoon niet kon. Gemakshalve werd vervolgens bepaald dat de tegenpartij slechts nog via (af te luisteren) mobiele- en satelliettelefoons kon communiceren. Vervolgens werd bepaald dat de activiteiten van de tegenpartij werden stilgelegd op de plaatsen en tijden waarop het "Amerikaanse leger" in de simulatie zijn aanvallen zou plegen. Toen tenslotte ook nog werd bepaald dat de officieren van de tegenpartij de bevelen van hun "leider" niet meer zouden opvolgen was uiteindelijk, ongelofelijk maar waar, de victorie voor de "Amerikanen"!

Zoals gezegd, het zou grappig zijn als het niet om zo serieuze zaken zou gaan. Nu vielen er nog gesimuleerde slachtoffers. Op het moment dat Irak daadwerkelijk wordt aangevallen, zijn het slachtoffers van vlees en bloed, met geliefden, gezinnen, vrienden en familie.

Dat het Pentagon de eigen feilbaarheid onbestaanbaar acht, maakt dat de drempel om naar believen onwelgevallige staten aan te vallen ongezond laag komt te liggen. En daarbij laat ik nog even achterwege dat de beslissers in het Pentagon en het Witte Huis niet zelf ten strijde hoeven te trekken en dus zelf geen lichamelijke risico's lopen.

Dit gegeven, gecombineerd met de zojuist geproclameerde buitenlandpolitiek - "voortaan zullen wij bij een vermoeden van snode bedoelingen al aanvallen" - , maakt een kritische houding ten opzichte van de Amerikaanse regering meer dan gerechtvaardigd.

De houding van de Duitse bondskanselier Schröder en de Franse president Chirac is dan ook verre te prefereren boven de labbekakkerige "wij zeggen in ieder geval geen nee"-houding van Jaap de Hoop Scheffer, de Nederlandse regering en trouwens tot op heden de hele Nederlandse politiek.

Gezien het opmerkelijk grote aantal vrachtvliegtuigen dat ik inmiddels dagelijks over hoor en voel vliegen richting Soesterberg heb ik overigens mijn twijfels of die houding van de Nederlandse regering nog zal veranderen...

Sex Pistols - Filthy Lucre Live

Het zal u niet ontgaan zijn, ik ben een muziekliefhebber. Maar al jaren is het hetzelfde liedje, bij wijze van spreken dan: als er een muziekje is dat een dag of langer blijft hangen, is het altijd zo'n deuntje dat je nou net níet wilt onthouden.

Geen "Smoke on the water" dat blijft hangen, maar "Non, non, rien n'a changé". Geen "Whatever you want", maar de laatste van de Havenzangers. Geen "Tom Traubert's Blues", maar "Lambada". En wat je ook doet, welke fantastische cd je ook opzet, dat deuntje blijft maar hangen. Ergens zit er een flinke weeffout in mijn geheugen...

's Ochtends tien uur. Ik droom over een rinkelende telefoon. Terwijl ik in mijn droom druk zoek naar de telefoon, dringt het langzaam tot mijn ontwakende brein door dat in tegenstelling tot de overige gebeurtenissen die telefoon echt is.

Ik spring mijn bed uit. Nou ja, mijn nog niet geheel ontwaakte ledematen slingeren wat moeizaam richting telefoon. Mijn aandacht is gericht op de telefoon en wat minder op de coördinatie van voornoemde ledematen, met als gevolg dat ik, in de haast de snelste weg - via het voeteind van mijn bed - te vinden mijn knie op het houtwerk van het bed plaats.

Helaas heeft mijn knie geen handige zuipnapjes of iets van dien aard en blijkt de plaatsing ervan dermate ongelukkig dat mijn knie de zachtheid van de matras weer opzoekt, daarmee mijn evenwichtsorganen danig verrassend.

Aangezien ik al boven het voeteind hang, op weg naar de nog steeds rinkelende telefoon, besluit de rest van mijn lijf dat er onvoldoende steun is en begeeft zich loodrecht naar beneden. Ongelukkigerwijs dient met gezicht de klap op te vangen. Met mijn jukbeen kom ik snoeihard op het houtwerk terecht.

Vloekend en tierend zet ik door richting telefoon. Ik ben drie stappen ver als de telefoon ophoudt met rinkelen. Zuchtend zoek ik weer mijn bed op. Misschien moet ik er wel blijven, want vandaag wordt weer zo'n dag...

Na zijn eerste drie dagen nog iets van meneer Heinsbroek gehoord dat over Economische Zaken ging? Ik niet...

In het NPS-radioprogramma Kunststof, een interviewprogramma over cultuur en media, was gisteren Bob Fosko te gast.

Fosko is het bekendst van zijn platen met de Raggende Manne en zijn optredens als panellid in de tv-kwis Toppop Yeah. Maar daarnaast is hij ook actief met de levensliederen-band De Gorelev, is hij vrijwel dagelijks te horen als reclamestem en acteert hij onder zijn eigen naam, Geert Timmers.

Inmiddels is hij bezig met een project om de Blues Brothers in de Nederlandse theaters te brengen. Hij speelt een van de hoofdrollen, net als Frans van Deursen. De laatste is vooral bekend als Frits uit de tv-serie "In de Vlaamsche Pot", maar is eigenlijk veel actiever in de theaters. Een andere grote naam die betrokken is bij het project is gitarist Wouter Planteijdt. (Grote naam? Jazeker, al is dat geheel ten onrechte niet bij het grote publiek...)

Ter gelegenheid van dit project was Fosko uitgenodigd voor een interview met Frènk van der Linden (foto). Helaas was Frènk van der Linden vooral bezig zichzelf te profileren en had hij zich blijkbaar voorgenomen zijn gast niet serieus te nemen. Hij bleef terugkomen op het werk met de Raggende Manne met een ondertoon die suggereerde dat Fosko daardoor niet serieus te nemen was als artiest.
Dat werd nog eens versterkt door de toon waarop Van der Linden lacherig concludeerde dat Fosko en Van Deursen voor geen meter konden zingen, daarmee elke basis voor een zinvol gesprek volledig onderuit halend.

Fosko bleef beleefd - wat onder de omstandigheden een prestatie genoemd mag worden. Maar waarom wordt een gast uitgenodigd wanneer de presentator de persoon in kwestie, noch zijn werk serieus wenst te nemen? Zeker bij een programma als dit kunnen met een goede wisselwerking tussen gast en presentator buitengewoon boeiende gesprekken ontstaan, maar dan is het wel handig wanneer de presentator ook een gesprek wil vóeren. Overigens is het niet de eerste keer dat Van der Linden zich zo manifesteert, blijkens een reaktie op de Kunststof-site over een interview met Jan-Jaap van der Wal.

Op de site van Kunststof is het gesprek met Bob Fosko in RealAudio te beluisteren.

Restaurant. Gerinkel van een ober die het een en ander uit z'n handen laat vallen.
Gasten kijken geamuseerd toe.
Zijn collega, die de gasten ziet kijken, moppert:"Ja, dat is de slimste."
Waarop een gevatte gast antwoordt:"Da's dan maar goed ook, want hij is niet de handigste!"

Erykah Badu - Baduizm

Zorgt de kop voor herkenning? Dan heb je vast ooit zitten prutsen met BASIC, de eerste programmeertaal die doordrong tot een redelijk groot publiek. En wat wàs je blij als je een paar getalletjes automatisch kon laten optellen!

Journalist Herbert Blankesteijn is al jaren bezig een collectie oude computers op te bouwen. Op zijn website Return zijn de tot nu toe verzamelde computers te vinden. Smullen! De Sinclair ZX80, de Commodore 64, klassieke Apples, je gaat acuut terugverlangen naar je cassettes-met-piepende-code....

"Die puinhoop van jou is veel interessanter dan die van mij!" Hmm...

Men neme de zoekmachine Google, men type "go to hell" (met aanhalingstekens) en men grijnze breed...

Zita Swoon - Music Inspired by Sunrise

Naar die ene gemeente in Nederland waar ze er wèl allemaal op vooruit gaan: Naarden. Partijtje nieuwe ministers, Jan des Bouvrie die een rijtje ministeries opnieuw mag inrichten...Mja, okee, je moet misschien wel in die éne straat wonen.

De man mag op enkele redelijk essentiële onderdelen van de menselijke ontwikkeling - zoals het geweten - zwaar achtergebleven zijn, zijn timing is subliem.

Op het moment dat Bush het hoogtepunt van zijn retoriek heeft bereikt, biedt Hussein aan wapeninspecteurs toe te laten. In het buitenland ziet Bush er nu ineens uit als een soort kleuter-met-waterpistool, maar vooral in eigen land staat hij nu volstrekt voor joker. De geplande oorlog tegen Irak was immers grotendeels ingegeven door de verkiezingen voor de Senaat in november. Nu Hussein plots aanbiedt wapeninspecteurs toe te laten, wint hij daarmee minstens twee maanden tijd en zakt de verkiezingsstrategie van Bush als een plumpudding in elkaar.

Voorlopig is de stand in de wedstrijd Gek 1 - Gek 2: 0 - 1.

Heb je je net met veel moeite achter het computerscherm vandaan kunnen wrikken om toch eens rustig en met aandacht die film te bekijken die je wilde zien, ga je zitten en begint prompt de reclame...

Willen al die LPF-aanhangers er even rekening mee houden dat ik ook bij "het Nederlandse volk" hoor? Daarom bij deze een vriendelijk verzoek die ongenuanceerde meningen voortaan niet meer aan mij toe te schrijven...

Het vervolg op de hoedenparade (wat-is-dat-toch-een-poppenkast!) zal wel weer doordesemd zijn van vrome woorden over normen en waarden. De Volkskrant van vandaag heeft het alvast weer nergens anders over.

Terugkerende factor is de verzuchting dat de normen en waarden door acht jaar Paars om zeep geholpen zijn. Ik zal de laatste zijn om Paars op te hemelen voor zijn prestaties op dat gebied, maar laten we wel even reëel blijven: de conclusie dat dat uitsluitend te danken zou zijn aan acht jaar Paars is niet meer dan een schromelijke overschatting van de invloed van regeringsmacht.
Zeventig jaar lang heeft het CDA in de regering gezeten en in acht jaar zouden alle normen en waarden overboord gezet zijn? Gelukkig zouden ook twee regeringen met de LPF dat niet voor elkaar krijgen.

Alles wat los en vast zit wordt als argument aangedragen: de euthanasiewet, het homohuwelijk, abortuswetgeving, noem maar op. Maar vooral het gedoogbeleid is de Grote Normenondermijner geweest. Toch opmerkelijk dat de ministers De Boer en Heinsbroek zich juist de afgelopen weken hardnekkige voorstanders hebben getoond van gedoogbeleid. Op een gebied waar dat ze erg goed uitkomt, dat wel. Maar vooral Heinsbroek, die de hele normen-en-waarden discussie even in z'n eentje wilde oplossen, laat heel duidelijk zien waar het écht fout zit: het gebrek aan consequentie in normen en waarden of, beter gezegd, het hanteren van één setje normen en waarden voor jezelf en één setje normen en waarden voor alle anderen.

Het was meneer Heinsbroek die in zijn normen-en-waarden-pamflet aandrong op meer gezag voor de agent. Om twee weken later vrolijk te roepen dat hij het onzin vindt dat een agent hem bekeurt voor het overschrijden van de maximumsnelheid. Sterker nog, hij laat onbekommerd weten dat hij de agent heeft toegevoegd dat hij "zo meteen toch echt weer 130 gaat rijden" en dat hij "eens boeven moet gaan vangen in plaats van bekeuringen uit te schrijven". En passant zonneklaar aantonend dat de agent voor hemzelf niet meer dan een loopjongen is.

Niet lang daarna blijkt hij zich na hevig aandringen van de premier op het laatste moment te hebben teruggetrokken voor de Quote Challenge, een evenement waar het ultieme proletendom van ons land zich, zonder zich te bekommeren om de verkeersregels, eens lekker gaat uitleven op allerlei buitenlandse snelwegen.

Minister De Boer helpt hem een handje door te zeggen dat snelheidsovertredingen van 10 km ook maar gedoogd moeten worden. Waarmee de beide ministers zich overigens met het beleid van hun collega van Justitie bemoeien, in plaats van met hun eigen beleid. Collegialiteit, da's ook al zo'n waarde, zullen we maar zeggen.

Het poldermodel was wat mij betreft niet zonder meer een zegen, omdat het te vaak gebruikt werd om onenigheid (tijdelijk) onder het vloerkleed te vegen. Een en al confrontatie werkt ook alleen ontwrichtend, dus we zullen ergens een tussenweg moeten vinden die met een gezonde mate van confrontatie gepaard gaat.

Wat er nu gebeurt, is regels aanpassen aan het eigen gedrag omdat je de macht hebt. De ultieme uiting van het proletengedrag van wat er nu gekozen is tot volksvertegenwoordigers en benoemd tot bestuurder. "Ieder voor zich, namens het volk" lijkt het adagium. Kun je het nóg enger verzinnen?

Eels - Oh what a beautiful morning

12.15 u, antwoordapparaat:"Wij zijn bereikbaar van half negen 's ochtends tot half één 's middags."

Rick Engelkes als zichzelf in de tv-reklame voor een geldleenboer. Je bent professioneel acteur, speelt jezelf en weet dat zó a-naturel neer te zetten... Ik nomineer 'm in elk geval voor de Jaap Stobbe-award 2002!

J.P. Simpson (zie ook hier) is nu ook beschikbaar als wallpaper, met twee extra-lullige behangetjes...


Verkrijgbaar in de formaten {{popup jpsimpsonblauw800.jpg jpsimpsonblauw800 800x600}}800 x 600 (49 KB) en {{popup jpsimpsonblauw1024.jpg jpsimpsonblauw1024 1024x768}}1024 x 768 (77 KB).

Ook deze achtergrond is verkrijgbaar in de formaten {{popup jpsimpsongroen800.jpg jpsimpsongroen800 800x600}}800 x 600 (49 KB) en {{popup jpsimpsongroen1024.jpg jpsimpsongroen1024 1024x768}}1024 x 768 (77 KB).

In het kader van "klant is koning" zijn andere formaten op aanvraag beschikbaar.

Om de afbeelding als bureaubladachtergrond in te stellen op het plaatje gaan staan, op de rechtermuisknop te klikken en "Instellen als achtergrond", "Use image as desktop background" - of hoe het ook in de gebruikte browser heet - aanklikken.

Tijdens het verhoor door de parlementaire enquêtecommissie laat oud-minister van Economische Zaken Jorritsma herhaaldelijk horen dat ze geen oordeel wil uitspreken over het handelen van personen of instanties. Met name over de beslissingen van de NMA en over haar eigen functioneren, om precies te zijn.
"U moet begrijpen dat ik daar in een onmogelijke positie zit, in mijn huidige functie als Kamerlid."

Ondertussen laat ze wel fijntjes weten dat ze te zijner tijd een oordeel zal moeten uitspreken over het rapport van de enquêtecommissie. En dan heeft ze het er nog niet over gehad dat ze als Kamerlid bij die gelegenheid ook zal moeten oordelen over haar eigen functioneren als minister. Wedden dat het haar tegen die tijd een stuk makkelijker af zal gaan?

Handig toch, van die flexibele principes.

Billy Joel - Songs in the attic

Op dit log is al een paar keer bericht over de actie Tractorplan. Een ondernemende dame, Manon Ossevoort, is met de trekker op en neer geweest naar Parijs om geld op te halen voor Warchild en Unicef. Dat is gelukt: de eindstand van de actie zal liggen tussen de 2.000 en 2.500 euro!

Daarnaast heeft ze heel veel publiciteit gehaald voor de twee goede doelen, op radio, tv en in kranten, in Nederland, België én Frankrijk! Een mooi resultaat van een opmerkelijk idee. Kijk op de site naar de foto's van de aankomst: Tractorplan.

Lang geleden, toen ik nog hard aan het blokken was op het huiswerk van de middelbare school, luisterde ik elke zondagavond naar een KRO-radioprogramma, gepresenteerd door Marc Stakenburg. Eigenlijk luisterde ik maar voor één onderdeel: het wekelijkse hoorspel, getooid met merkwaardige en volstrekt niet ter zake doende namen als "De Rondvaartboot".

De hoorspellen werden gemaakt door - volgens mij - Arjan Ederveen, Jeroen van Merwijk en Christof van Basten Bastenburg. Te melig voor woorden en daarom helemaal iets voor mij....

Eén gedichtje is mij al die jaren bijgebleven:

Is het plutocratisch streven
Post-Carthesiaans van aard?
Kan de mens substantieel leven
met zowel Kant als Kierkegaard?

Gooi Kant en Kierkegaard de ruit uit,
Relevanter dan de vraag
of de ziel de rede uitsluit is:
"Ehm....wat éten we vandaag?"

(Toch jammer, het web is vergeven van de mp3'tjes, maar hiervan heb ik nog niets kunnen vinden...)

Stationsrestauratie. Een man komt binnenwandelen met twee kleintjes, jongetjes van een jaar of vier.
De serveerster vraagt wat hij wil hebben.
"Een koffie."
Hij richt zich naar de kinderen en vraagt ze wat ze willen drinken.
Eentje zegt ferm:
"Niets!"
"Helemaal niets?" vraagt de serveerster verbaasd.
"Ook geen lekkere Fristi, met een rietje erin?" probeert ze nog.
Het jochie schudt zijn blonde koppie.
"En jij?" vraagt de man aan het andere jongetje.
"Een ijsblokje!" komt er beslist uit.

Vier jaar, en nu al stronteigenwijs. Met d