Zat ze daar nou echt?

Gisteren werd met verve aangetoond wat ik eerder al schreef, namelijk dat Gretta Duisenberg een elitaire troela zonder realiteitszin is. Althans, ik vermoed dat ze het was, want het bord voor haar kop bleek gisteravond bij mediaprogramma Storing wel èrg groot, dus ze was amper in beeld...

Tjongejonge, wat een huilverhaal! Ze was zelf "wat naïef" geweest, maar het was toch allemaal de schuld van die gemene media, die alsmaar niet wilden opschrijven wat Gretta graag wilde.
Bij haar reis naar de bezette gebieden had ze twee ploegen meegenomen, een radioploeg van de AVRO en een tv-ploeg van Netwerk, maar toen ze er aankwam "stonden daar nog meer journalisten". Hoe-is-het-mogelijk! Ja, maar met die ploegen die meegingen had ze afgesporken "wat die moesten opnemen en wat niet". Journalisten die dat soort afspraken maken zijn geen knip voor de neus waard, maar daar denkt mevrouw Duisenberg duidelijk anders over. Blijkbaar is een goed-stalinistische pers haar ideaal...

De vraag van presentator Jeroen Pauw of haar bemoeienis niet eerder een belemmering was geweest dan een bijdrage in de beeldvorming over de "Palestijnse zaak" werd doodleuk weer teruggeleid naar de Nederlandse pers. Op Pauws vraag of de Nederlandse pers pro-Israëlisch was aarzelde ze even omdat ze ook wel begreep dat ze dat niet meteen met "ja" kon beantwoorden. Via een omweg deed ze dat echter alsnog.

Het euvel met Gretta Duisenberg is hetzelfde euvel als bij Bush, Saddam, Sharon, Hamas en nog vele anderen aan de macht: het idee "wie niet voor is, is tegen mij".
Dat soort ideeëen heeft nog nooit een vreedzame situatie dichterbij gebracht, dus als mevrouw Duisenberg zo nodig een hobby moet hebben, moet ze maar gaan macrameeën, tarotkaarten gaan leggen of een fijne stichting voor het goede doel oprichten samen met wat "vrinden". Daar kan ze in elk geval geen kwaad...