juni 2003 Archives
Moet ik nu eten of wanneer ik straks naar de mondhygiëniste ben geweest?
Óf ze kan een halve koe tussen m'n tanden uit pulken, óf ik heb te pijnlijk tandvlees om überhaupt te kunnen eten...
Update:
De mondhygiëniste loste het voor me op door te bellen waar ik bleef. Ik bleek een afspraak een uur eerder te hebben dan ik dacht. (Hmm? Wat ik voor m'n werk doe? Consultant in arbeidstijdmanagementsystemen...*kuch*)
Uiteindelijk bleek ze een redelijk zachtzinnige mondhygiëniste en da's maar goed ook, want aan die raad van Lijn en Beernd in de reakties had ik ook niks.... ;-)
Tikkie laat? Och...
U zegt? Ritme?
...
Wasda?
...liepen het toetsenbordje in, toen ik aan het proberen was het IE-probleem met dit logje op te lossen. Uiteindelijk heb ik mijn toevlucht moeten nemen tot een botte-bijl-oplossing buiten de Cascading Style Sheets om, omdat IE blijkbaar niet snapt hoe de standaard in elkaar zit. What's new...? Grrrrr....
Best handig, dat beloningsonderzoek van De Breed & Partners. Het zegt niet alles, omdat voor de meesten - voor mij in elk geval - waardering zeker niet uitsluitend in financiën uit te drukken is, maar het geeft wel een aardige indicatie.
Maar helemaal vlekkeloos werkt het nog niet, getuige de volgende conclusie:
"U heeft het afgelopen jaar 0 cursussen en/of opleidingen gevolgd, 3% van uw collega's heeft minder opleidingen mogen volgen dan u."
Heb je drie dagen vrij, blijkt het weekend nóg te kort...
Vanavond waren bij het NOS Journaal beelden te zien van biologen die ten minste honderd nieuwe soorten vissen en ongewervelden hadden ontdekt. Trots toonden ze de met sleepnetten naar boven gehaalde dieren aan de camera's.
Eén vraagje nog: hoeveel van die dieren zijn daarmee nu uitgestorven...?
Gisteren was het eindelijk zover: het Arrow Classic Rock Festival, min of meer een reunie van en voor ouwelullenrockers.
Het begin van de dag was prima, tot vlak voordat ik vertrok: contactlens kwijt! Sjiiiit, en m'n bril was ook al niet helemaal 100 %. Toch maar m'n bril opzetten en nog even langs de brillenboer voor een kleine reparatie.
Eenmaal in de auto bleek er al een stevige file te staan voor Lichtenvoorde, de plaats van handeling. Hoewel een kortere route met mijn oriëntatievermogen meestal uitdraait op een langdurige toeristische route, liep het deze keer goed af en liep ik de files mis.
En warempel, na een kronkelweggetje de bossen in kwam ik op een parkeerterrein vrijwel tegen het eigenlijke festivalterrein aan, dus binnen 5 minuten stond ik op het festivalterrein. Superfloor, L.A. Doors en Budgie hadden al gespeeld en Uriah Heep was al een tijdje bezig, maar dat vond ik niet zo'n ramp. De hoogtepunten verwachtte ik later op de dag.
Eerst maar eens het terrein verkennen. Een vriend van me, die druk aan het werk was als festivalmedewerker, had me via IRC al op het hart gedrukt toch vooral alles netjes in de vuilnisbakken te gooien. Normaal gesproken ben ik daar ook heel braaf in, maar dan moeten ze de vuilnisbakken niet op maar één plek op dat gigantische terrein zetten...
Dan maar even het terrein met kraampjes met T-shirts, prullaria en eten over. De prijzen waren ouderwetse festivalprijzen. 3 munten voor € 5. Pimmez had al eens in het reaktiedingetje van dit log laten horen dat hij pannenkoeken zou staan bakken, dus eerst maar eens voor het eerst live kennismaken met een weblogger. Natuurlijk waren ze hard aan het werk, dus een uitgebreid gesprek zat er niet in, maar het was toch leuk om even kennis te maken. En die pannekoeken? Lekkerrrrrrrr! En ik mocht er niet eens voor betalen. Da's toch leuk, nietwaar? Terwijl juist die pannekoeken voor festivalbegrippen heel fatsoenlijk geprijsd waren...
Dit was trouwens het eerste festival waar ik min of meer van gemiddelde leeftijd was. Wel grappig, al die grijze en kale koppen. En welvaartsbuiken, niet te vergeten. Zoals één zich door de menigte wurmende bezoeker verzuchtte:"Dit was twintig jaar geleden toch een stuk makkelijker..."
Het weer was helemaal perfekt, lekker zonnetje, geen drup regen. Gevolg was natuurlijk wel dat alle plakplaatjes aan de buitenlucht werden blootgesteld, iets wat mij betreft in de meeste gevallen niet esthetisch verantwoord is... Maar goed, plakplaatjes of niet, de sfeer was leuk en gemoedelijk, een beetje "ouwe rockers onder elkaar".
Altijd leuk is het T-shirtjes spotten. Sommigen hadden besloten dat dit festival een gelegenheid was waar je nog een Iron Maiden-shirtje kon dragen zonder midden in je gezicht uitgelachen te worden...
Sommigen lieten wel heel duidelijk zien dat ze zelden naar concerten gingen: er waren Rory Gallagher-tourshirtjes te zien, terwijl de man toch al jaren niet meer leeft en zelfs een Deep Purple-tourshirt uit 1983. Negentien-drie-en-tachtig!
Jammer genoeg waren niet alle bezoekers in staat zich in anderen te verplaatsen. Er is altijd een groep die te laat op het terrein een plekje zoekt voor het volgende concert en dan besluit zich maar gewoon duwend een weg naar voren te banen, ook als het daar al vol staat. U begrijpt, ik ben niet echt iemand die in of bij een moshpit moet gaan staan.
Ow ja, nog iets voor de rokers: als het in een warme tent al druk is, en je het met vier personen met één vierkante meter moet doen, zou het dan zo'n moeite zijn om even niet te roken? Verschillende keren heb ik minutenlang rook midden in m'n snufferd gekregen, terwijl ik alleen maar een concert probeerde te volgen...
Nou ja, genoeg gemopperd. Waar het allemaal om ging: de muziek.
De eerste band die ik zag was Uriah Heep. Een band die wat mij betreft al decennialang geen opzienbarend plaatwerk heeft geproduceerd. Live was het voor mij ook niet echt een knaller. Ze deden wel hun best, van een routineklus was niets te merken, dus dat spreekt voor ze.
De eerste band die ik vanaf de eerste tonen zag, was Manfred Mann's Earth Band. Eigenlijk de ultieme coverband, want al jaren nemen ze vrijwel alleen covers op. Die weten ze over het algemeen zo naar hun hand te zetten dat het toch weer iets bijzonders wordt.
Alleen gitarist Mick Rogers had ik ooit eerder aan het werk gezien. Tijdens een Jimi Hendrix Tribute in Paradiso was hij het lachertje van de avond, doordat hij de indruk maakte zichzelf als een gitaarheld te beschouwen, met alle bijbehorende rockposes. Helaas is hij niet meer dan een adequate gitarist, met nulkommanul charisma. Da's niet erg, maar probeer het dan ook niet te faken...
Helaas deed hij dat ook hier weer. Frans Bauer als feestbeest, zoiets...
Muzikaal was het prima verzorgd en was het leuk om allerlei klassiekers als "Spirits in the Night" weer eens te horen. Overigens heb ik het optreden niet helemaal gezien, omdat ik een mooi plekje wilde hebben voor het optreden van mijn persoonlijke favorieten:
...Status Quo. Inmiddels heb ik ze een keer of acht live gezien, maar dit was een van de betere optredens. Al haperde er wel het een en ander: de drummer, sinds twee jaar bandlid, die zijn beperkingen nog niet helemaal kent en het geheugen van zanger/gitarist Francis Rossi. Hij vergat een aantal keer een regel, al vraag ik me nog steeds af hoe per ongeluk het vergeten in "Something went wrong duh duh duh duh duh" was. De exacte tekst is namelijk "Something went wrong with the words to my song"...
Zijn vingers werkten nog prima, dus van solo's was volop te genieten. Na jaren moeizaam voortploeteren met vaak weinig opzienbare drie-minuten-deuntjes heeft Status Quo enkele jaren geleden met Under the Influence en recentelijk met Heavy Traffic eindelijk weer eens gewoon goede albums afgeleverd en het spelplezier is daarmee ook vooruit gegaan.
De songkeuze was trouwens opvallend. Er werden verrassend veel nummers van de andere zanger/gitarist, Rick Parfitt, gespeeld. Over het algemeen zijn dat de steviger nummers én de favorieten van de fans. Ook hadden ze niet uitsluitend voor de bekendste nummers gekozen. Van de laatste cd werden twee nummers gespeeld, "All Stand Up" - de laatste single - en "Creepin' Up On You". Vooral de laatste viel goed bij het publiek.
Volgende band in het rijtje was Y&T. Geen band uit de jaren zeventig, maar uit de jaren tachtig. Een klassieke Amerikaanse hardrockband uit die periode: stevig galmende songs, een klassieke big hair gitaarheld als onbetwist middelpunt en weinig om het lijf hebbende teksten. Verschil met generatiegenoten was altijd dat Y&T wel verdomd goed kon spelen en zijn eigen stijl niet liet afhangen van de heersende mode van dat moment.
De show was gelikt, strak geregisseerd en geen seconde verrassend, maar ik heb met volle teugen genoten van de strakke uitvoeringen van Y&T-klassiekers als "Rescue Me", "Black Tiger" en "I Believe In You". Ik besloot dan ook Lynyrd Skynyrd, dat gedeeltelijk overlapte met dit concert en het volgende, te laten schieten en Y&T helemaal te bekijken. Ik was weer even vijftien...
Thin Lizzy was de volgende band die ik zag. Thin Lizzy is een wat merkwaardig verhaal. De band draaide om Phil Lynott, bassist, stem en gezicht van de band. De muzikanten waren stuk voor stuk klassemuzikanten (drummer Brian Downey, gitaristen onder andere Scott Gorham, Gary Moore, Brian Robertson, Snowy White en op het laatst John Sykes), maar het draaide om Phil Lynott. Na het overlijden van Lynott werd Thin Lizzy dan ook opgeheven. Na een optreden ter herdenking van Phil Lynott gingen ze opnieuw verder, met de muzikanten ten tijde van het laatste album en een nieuwe bassist.
Inmiddels is drummer Brian Downey vertrokken en is de band Scott Gorham en John Sykes (die één plaat maakte met Lynott) met goede, maar gewoon ingehuurde muzikanten. Als een ware tributeband teren ze alleen maar op het oeuvre van Thin Lizzy met Phil Lynott. Fantastisch materiaal en Sykes' stem heeft dezelfde warme klank als die van Phil Lynott, maar het blijft een wat merkwaardige band. John Sykes, een all-American gitaarheld, zingt soms zelfs met Lynott's Ierse intonatie. Een verdomd goeie tributeband, met verdomd goed materiaal, maar toch, ergens wringt het...
De laatste band was Deep Purple, ook al een band met een verhaal. Jarenlang de top van de hardrock, met weergaloze muzikanten als drummer Ian Paice, toetsenist Jon Lord en gitarist Ritchie Blackmore. In 1980, kort na het vertrek van Blackmore, viel de band uiteen, om in 1985 weer bij elkaar te komen. De glans van vroeger kwam echter nooit helemaal terug.
Nadat Blackmore weer vertrok, leek het einde van Deep Purple nabij. Inmiddels is Blackmore griezelig afgegleden tot een soort Robin Hood, al tokkelend op een luit, maar is Deep Purple volkomen opgeleefd met de aanzienlijk jongere gitarist Steve Morse.
Afgelopen zomer had Jon Lord genoeg van het tourleven en stapte op. Zijn opvolger Don Airey heeft met alle groten in de hardrock gespeeld, maar zou hij Jon Lord kunnen opvolgen?
Nou en of! Hij kreeg volop de ruimte om te schitteren en slaagde daarin. Met de rest van de band, trouwens. Het plezier spatte van het podium en het publiek ging er in mee. Volop nieuwe en oude favorieten, inclusief twee nieuwe nummers: "Haunted" en "I've got your number". "Haunted" was een weinig verrassende rocker, maar "I've got your number" bleek een stevig, bijterig nummer met de funky ondertoon die zo kenmerkend is voor het huidige Deep Purple.
Deep Purple was een waardige afsluiter van een leuk festival vol nostalgie èn goeie muziek. Dat de terugreis uit de krochten van Normaal-country nogal lang duurde, maakt dan niet meer uit...
En die contactlens? Die vond ik vanmiddag weer terug....
Billy Joel - Storm Front
Gisteren kreeg ik een berichtje dat mijn oude werkgever afgelopen woensdag failliet is verklaard.
Hoewel ik op een op zijn zachtst gezegd onprettige manier ben vertrokken, lukt het me niet hier leedvermaak uit te putten.
Het was te voorzien dat dit faillissement er zou komen, het heeft hooguit een half jaartje langer geduurd dan ik dacht. Het was typisch zo'n bedrijf dat op de toppen van de internethype prima draaide, maar geen idee had hoe klanten te werven of binnen te houden op het moment dat het minder werd. Veel van de personeelsleden zagen het allemaal gebeuren, maar gewone personeelsleden waren er nu eenmaal om te luisteren en te werken, niet om zelf na te denken.
Het was dan ook het management waar ik niet mee door een deur kon. De meeste personeelsleden van de afdeling Training waar ik werkte waren daarentegen aardige, hardwerkende, slimme, collegiale mensen. En dat verpest het leedvermaak dus grondig. Met een enorme inzet hebben ze jarenlang cursussen gegeven waar van alles schortte aan voorbereiding en materiaal, domweg omdat die cursussen onder de prijs werden verkocht. Toch zijn zij degenen die hier de prijs betalen voor het jarenlange wanbeleid van het management.
Dus vanaf deze plaats: mocht u in een sollicitatieprocedure iemand tegenkomen die hier gewerkt heeft als trainer, kijk dan nog een keertje extra naar de sollicitatie. Ach wat, laat dat lezen maar. Stuur gewoon direct een uitnodiging...
Die explosie in Den Haag? Ach, dat zal voor het gasbedrijf wel met een sisser aflopen...
Led Zeppelin - How the West was won
Normaal gesproken breng ik de ochtend van een vrije dag in volstrekte rust door. Nou ja, afgezien van mogelijk wat tevreden gesnurk dan.
Vandaag heb ik in alle vroegte een vriendin op de trein naar Ierland gezet - ja, er wordt ook nog ergens gezwommen, gevaren of gevlogen onderweg. Haar verblijf is trouwens online te volgen op Gelfling in Eire.
Maar even terug naar die volstrekte rust. Die was er dus vanochtend niet, maar nu pruttelt de koffie, heb ik verse broodjes, een krant en een paar tijdschriften, een lekker ceedeetje in de speler en ben ik rustig aan het wakker worden voor het Arrow Classic Rock Festival.
(Was het u ook opgevallen dat De Volkskrant het gisteren in de kunstbijlage ineens had over Mother's Finest als een van de aanwezige bands? Lijkt me een prima idee, leuke liveband, maar Y&T kwam ineens niet meer in het rijtje voor en dat kan natuurlijk niet! Het wordt nog even spannend straks...)
Enniewee, de dag is vroeg begonnen, maar eigenlijk bevalt het me wel. Misschien moet ik dit maar vaker doen op mijn vrije dagen.
....
Naaah, toch maar niet....
Bij de eerste aanblik van dit bord, denk je dat de bedenker ervan die dag last gehad moet hebben van een zonnesteek.
Niets is minder waar. De bedenker van het bord probeert nog iets te maken van wat juist een kruispuntenbedenkmeneer met zonnesteek heeft verzonnen:
En voor het geval u mocht denken: "Ach, dat is gewoon een verkeerspark met een grapje erin verwerkt", heb ik nog een foto voor u:
Zou er hier ooit iemand geslaagd zijn voor zijn rijbewijs? Ik vrees van niet...
Kiep ik enthousiast de Krekels eruit, kijk ik als altijd meteen even hoe de wijziging in de template uitpakt en klaar.
Dat dacht ik tenminste. Blijkt er in Explorer een lelijke fout op te treden in de linkerbalk.
Kijkt iedereen met Opera, bent u massaal bang mijn gevoelens te kwetsen of kíjkt er niemand naar die linkerbalk? Ik heb daar namelijk niemand over gehoord! (voor Bert Visscher-liefhebbers: "...en er is niémand....")
Laat ik het positief uitleggen ;-) U kijkt massaal met èchte browsers in plaats van met Internet Explorer.... Nou ja, whatever, het foutje wordt een dezer dagen hersteld. Nu even niet, want uw nederige dienaar is moe...
Lucas - Lucacentric
Wouter Bos heeft zich in een interview met Vrij Nederland uitgesproken voor een quasi-tweepartijenstelsel naar Engels model.
"Omdat de mensen hun vertegenwoordigers beter willen kennen." Leuk bedacht hoor, maar laat 'm dan wel eerlijk zijn: omdat hij dan hopman van een van de twee grote stromingen zal worden.
Alsof mensen in een districtenstelsel hun vertegenwoordiger wèl zullen kennen. Om te beginnen zal die vertegenwoordiger nog altijd semi-permanent in Den Haag verkeren. Daarnaast is het Engelse stelsel ook berucht om het parachuteren van favorieten van het partijbestuur via districten waar de overwinning al vrijwel vast staat.
Een niet te veronachtzamen risico is hem gelegen in de indeling van de districten: als je de streken waarin je tegenstander sterk is maar genoeg weet op te splitsen over districten waar je zelf sterk staat, dan worden je kansen vanzelf groter. Een rechtse partij zal steden dan bijvoorbeeld liefst zoveel mogelijk opsplitsen over omliggende forensendorpen, terwijl een linkse partij juist stadsranden wil laten overheersen over de omliggende dorpen. Kwestie van rekenen, nietwaar?
Weliswaar zal het niet zo bont worden als in Amerika, waar onlangs een een district werd gevormd door twee conservatieve enclaves te verbinden door een strook van enkele honderden meters breed en tientallen kilometers lang, maar onze politici zijn ook weer niet zulke heiligen dat ze de districten volgens zo zuiver mogelijke statistische principes zullen willen verdelen...
Het grootste bezwaar is en blijft echter dat de kleinere stromingen elke inspraak kwijtraken. Een conservatieve christen zal immers nooit op een linkse partij stemmen, een fervente socialist nooit op een rechtse partij. Die kiezers zullen nooit of te nimmer hun stem kunnen laten horen, domweg omdat ze electoraal niet interessant zijn: óf je hebt hun stem al, óf je krijgt hem toch nooit.
De electorale winst valt alleen in het midden te halen, zodat slechts middengroepen optimaal zullen kunnen profiteren van dit stelsel. Natuurlijk is dat ook nu al voor een flink deel het geval, maar in ieder geval kunnen partijen ter linker- en rechterzijde dienen als luis in de pels. Zo nu en dan de grote partij in de zij porren met nieuwe ideeën en stevige kritiek, zeg maar. Tot voor kort hadden we zelfs een middenpartij die die rol vervulde, maar D66 heeft zichzelf inmiddels min of meer overbodig gemaakt...
Bij een districtenstelsel profiteren alleen de grote partijen en daarmee de grotere electorale groepen. Die kleinere belangen zullen afwisselend veronachtzaamd en vertrapt worden.
Hopman Bos, u kunt wel gaan...
"Ik was onmiddellijk gegrepen. Want mijn hart opent zich net zo gemakkelijk als een Ikea-kastdeurtje."
Bij alle verkiezingen stem ik, ook als ik eigenlijk het gevoel heb dat het geen fluit uitmaakt. Domweg omdat ik vind dat ik van een bijzonder recht als het kiesrecht gebruik hóór te maken.
Voor de verkiezingen voor het Europees Parlement maak ik een uitzondering: daarvoor heb ik principieel nog nooit gestemd. Dat zit zo: toen een jaar of twintig geleden de campagnes voor het Europees Parlement voor het eerst werden gevoerd, werd toegegeven dat de macht van het instituut weliswaar niet erg groot was, maar dat juist met het instellen van algemene verkiezingen daarvoor de macht alras groter zou worden.
Dat geloofde ik toendertijd niet zo en als je het mij vraagt heb ik daar gelijk in gekregen. Het Europees Parlement is een vrijwel machteloos instituut, dat weliswaar zo nu en dan herrie mag maken tegen de Europese Commissie en de regeringsleiders, maar goed beschouwd niet erg serieus genomen wordt door de machten die het zou moeten controleren. Sterker nog: "Europa" kan gebruikt worden om binnenlandse punten erdoor te drukken.
Dat wordt nu weer eens prachtig gedemonstreerd door Balkenende. De Europese Grondwet, die momenteel door de Europese Conventie in elkaar wordt gedraaid, moet volgens Balkenende een verwijzing naar "de tradities van de joods-christelijke samenleving" bevatten. Hij bevindt zich daarmee in het gezelschap van de regeringsleiders van Polen, Spanje en Italië, nou niet bepaald landen die scheiding van kerk en staat erg strikt toepassen.
En daar staat nu ineens Nederland tussen. Is Nederland ineens zoveel christelijker geworden? Welnee, Balkenende ziet kansen om samen met zijn mannenbroeders De Hoop Scheffer (buitenlandse Zaken) en Donner (Justitie) deze zinsnede in de Europese Grondwet te krijgen. VVD en D66 hebben de verkeerde ministeries en hebben het nakijken, het Nederlandse Parlement ook. Of had u gedacht dat de Europese Grondwet, na jaren van onderhandelen en soebatten en deals sluiten nog gewijzigd gaat worden? Nee toch?
Waarom zouden ze die zinsnede er überhaupt in willen hebben? Alleen omdat ze dat mooi vinden klinken? Welnee. Ze zijn star in hun opvattingen, maar ook gepokt en gemazeld in de CDA-machtsspelletjes.
Het CDA heeft het PvdA, VVD en D66 nooit vergeven dat ze onder Paars euthanasie en andere ethische zaken eindelijk eens behoorlijk geregeld hebben, zonder zich te verliezen in vage formuleringen waar de rechter maar weer een opvatting uit moet destilleren. Bovendien is in het CDA een rechtse kliek aan de macht die in conservatisme zelfs Van Agt en Steenkamp overtroeft.
Zodra de zinsnede over "de tradities van de joods-christelijke samenleving" in de Europese Grondwet staat hebben de mannenbroeders weer een argument om de klok tientallen jaren terug te draaien. Abortus, euthanasie, de positie van het gezin, allemaal kun je met het argument van die Europese Grondwet een stuk harder beginnen aan het terugdraaien van de ethische wettelijke normen in Nederland.
Dat is de Europese democratie: een verzameling haantjes die Europa alleen maar ziet als een middel om in eigen land allerlei zaken door te drukken zonder de gebruikelijke democratische controle.
Zolang dat het geval is zal Europa niet het democratisch gehalte krijgen waar wij als burgers recht op hebben. Voorlopig verwacht ik dan ook niet te stemmen voor het Europees Parlement.
Bedenk ik me net dat ik met de titel van dat vorige stukje vast heel veel nieuwe bezoekertjes ga krijgen via Google.
Wat zullen die teleurgesteld zijn, zeg! *grijns*
Alles wat wel eens een scheet laat op de radio lijkt wel een weblog te hebben, tegenwoordig. Nou vind ik persoonlijk driekwart al zonde van de byte'jes om ze zelfs maar in m'n bookmarks te zetten, maar het is wel grappig om de namen en gezichten tegen te komen van de mensen die je dagelijks op de radio hoort.
Nou luister ik alleen in de auto naar de radio en dan ook nog eens alleen naar Radio 1, dus al die jocks-met-log gaan volstrekt aan me voorbij. Wel grappig is het om allerlei namen van radionieuwslezers tegen te komen. Op de site van Jan Schippers crasht m'n Opera, maar die van Matijn Nijhuis en Patrick Crooijmans zijn prima te bezoeken. Vergeet niet bij de laatste ook de bloopers-sectie even te bezoeken.
North Sea Jazz gaat binnenkort weer beginnen. Leuk festival, veel aandacht op televisie. Vandaar dat er bij de NPS ook flink reclame gemaakt wordt voor het festival. Niets op tegen, maar wil de meneer die de aankondiging doet "North Sea" zeggen in plaats van "Northee"? Het één keer verkeerd uitspreken is tot daar aan toe, maar het consequent verkeerd uitspreken is wel erg knullig....
Het heeft door drukte en aansluitende luiheid lang geduurd, maar ik heb nu toch het kaartje:
Merkwaardig genoeg schijnt de verkoop niet zo briljant te verlopen. Vreemd, omdat met de huidige concertprijzen je hier een Deep Purple-concert krijgt voor de normale prijs en daarbij nog een hele smak leuke bands kado.
Beetje jammer dat ik er alleen naar toe ga, maar ach, het programma zit zo in elkaar dat ik van het ene concert naar het andere kan wandelen. Vanaf pakweg half 5 wil ik elk concert zien...
En u dacht dat suffende Kamerleden slaap hadden vanwege een lange vergaderdag? De Metro onthulde de werkelijke reden...
Jan Akkerman & Kaz Lux - Eli
Grappig spelletje van het Science Museum: het Grain Strain.
(via CieKee)
Voor de mindere nerdy tiepjes onder u, althans. De goeie nerds weten dit namelijk allang.
Ooit de term TWAIN-drivers tegengekomen? Vooral in zwang bij wat oudere scanners. Dit stuurprogrammaatje zorgt er voor dat de informatie van de scanner op de PC komt. Da's verder niet van belang, maar even om het geheel te kunnen plaatsen, zeg maar.
Want waar het om gaat, is dat deze TWAIN-drivers zijn getooid met de meest briljante naam uit de computergeschiedenis.
TWAIN staat namelijk voor Technology Without An Interesting Name...
Aerosmith - Live! Bootleg
"Vooruit, de kust van Noorwegen dan toch. Laten we die eens opmeten. (...)Wanneer we namelijk in plaats van die meterlange lat voor dit klusje een geodriehoek gebruiken dan komen we tot een andere lengte. Heel wat groter. Omdat de geodriehoek natuurlijk ook kleinere inhammetjes meeneemt."
"Verrek. Dus de lengte van de kustlijn hangt af van de keuze van de meetlat?"
"Juist. En wie kiest nou die meetlat uit?"
"De mens."
"Voilà."
Een Amerikaanse boekhandelaar claimt van geen embargo geweten te hebben en heeft "Harry Potter and the Order of the Phoenix" al op de schappen gehad en verkocht.
De krant New York Daily News kocht een exemplaar en plaatste verschillende fragmenten doodleuk in hun kolommen.
Schrijfster J.K. Rowling zal er niet slechter van worden: ze heeft de New York Daily News al aangeklaagd voor tientallen miljoenen dollars.
Een tijdje geleden stuurde ook ik een protestmailtje tegen het mogelijke verdwijnen van het VARA-mediaprogramma De Leugen Regeert. Niet dat ik het zo'n waanzinnig goed programma vind, maar wel omdat ik vind dat er een mediaprogramma op de Nederlandse tv hoort te zijn en De Leugen Regeert in ieder geval als een verdienstelijke poging te kenschetsen is.
Vandaag vond ik in mijn mailbox een mailtje van VARA Publieksvoorlichting:
"Langs deze weg wil de VARA u laten weten dat 'De Leugen Regeert' in het nieuwe seizoen weer geprogrammeerd staat. Van 27 oktober tot en met 8 december 2003, op 22 december 2003 en van 12 januari tot en met 9 februari 2004."
Yessssss!
Tafkas stuurde me de link naar deze cartoon:
Interpunctiefielen aller landen, verenigt u!
(via Nozzman)
Het doet me trouwens denken aan een ander verhaal, namelijk dat van de lange, saaie lezing over "De dubbele ontkenning" die door een van de verveelde toehoorders cynisch werd afgemaakt met een kort en krachtig "Jaaaaaaaaaja....". Gevalletje "auw"!
Steeds als er weer zo'n koninklijke zwangerschap wordt aangekondigd zie ik weer zo'n onverstoorbare lakei voor me, die met een dienblad met een theelepeltje met koninklijke zwemmertjes van het ene naar het andere slaapvertrek wandelt...
Eels - Oh what a beautiful morning
"Foutmeldingen volgden met ondoorgrondelijke cijferrijen of onbekende namen van boosdoener DLL's, waar Microsoft wel heel graag een kopietje van wil inzien. Wonderlijk hoe de laat-es-kijken functionaliteit nooit crasht, magoed."
Agnes van Ardenne, Minister van Ontwikkelingssamenwerking, stelt voor een deel van het budget dat zij beheert uit te geven aan vredesoperaties, "omdat vrede bijdraagt aan het welzijn van de mensen in ontwikkelingslanden".
Dat Ontwikkelingssamenwerking al jaren wordt uitgehold door het budget in te zetten voor taken die oorspronkelijk door andere ministeries werden bekostigd is niet nieuw.
Dat een Minister van Ontwikkelingssamenwerking zelf op een dergelijke wijze het budget uitholt wel. Mevrouw Van Ardenne, tijd om een hoekje op te zoeken en u daar diep te gaan zitten schamen...
Dit was bezoekertje 25.000 sinds 1 augustus 2002, de dag waarop dit log zijn eerste aflevering beleefde.
Ik ben even weg, tijd voor een vreugdedansje...
Bekend zijn de Groningse Roampies en het Australische Windows, maar de Gentse computertaal was voor mij nieuw:
Bold Vettig
Italic Schief
Underline Me nen strepken onder
Save Smijt da dor ieveranst da ge't nog keunt wérevinde
Shut down Aawd ui muile
Cursor Pinkend streepken
Uitloggen A schuppe afkoisen
Username Oe ietè gaa, manneken
View Kier kaaken
Delete Smaat mor in de voilbak
Icon Prentsen
Floppy disk Plakoatse dade der insteekt
Hard disk Plakoat dat der al inzit
Keyboard Planke me knopkes
Crash Pataat
Options Wa keunde allemoal doen
Replace all Gruute kuis
Format C Nog gruutere kuis
Cursor Pinkend streepken
Click Duiwe
Double click Nog nekier duiwe
Cut and paste Nen kollage moken
Backspace Achteruit wigdoen
Escape Wegluupen
Help Legd-uit oe da ge't zelf keunt doen
Tab Doar komme pintjes uit
Home Noar-uis
Insert Iets tusse plakken
Print Screen Op papier zettè wa-da-ter op uiwe tv stoat
Ctrl-Alt-Del Vuur oas ui machine nie wil luisteren
Pat Travers - Lookin' up
Ik begin zo langzamerhand op de leeftijd te komen dat zo nu en dan enige nostalgie de kop op steekt. Zo kon het gebeuren dat ik verzeild raakte in de straat waar ik geboren ben. Dertig jaar was ik er niet geweest. Overigens heb ik er ook alleen de eerste anderhalf jaar van mijn leven gewoond, dus de herinneringen die ik heb, heb ik in de kinderwagen opgedaan.
Eerste gedachte: sodemieters, wat een klein straatje!
Twee Arola's zouden amper naast elkaar door die straat kunnen...
Het huis blijkt echter groter dan ik dacht. In het huis met de witte lamellen heeft het kleine Ericje zijn eerste kreten geslaakt...
Na een korte wandeling...
...even de rest van de omgeving bekeken. Kanonne, wat een mooi groen buurtje!
Terwijl ik mij van het huis niets herinner, is deze apotheek een hele levendige herinnering. Niet dat ik op die leeftijd geweten zal hebben wat dat eigenlijk was, een apotheek, maar dat terzijde...
De helderste herinnering is die aan deze school. Destijds waren de nu rode planken aan de bovenkant lichtblauw. Nou ja, het zullen vast niet dezelfde planken zijn... De speelplaats en het hek staan nog steeds op dezelfde plaats.
En de eendjes! Tuurlijk, de eendjes! Vandaag hadden ze het te warm...
Het begin van mijn leventje, in het kneuterige Hillegom, leeft weer iets meer voor me. Hmm, misschien binnenkort toch eens naar Nijmegen...
Al vanaf het begin van dit logje staat er een tellertje op van Extreme Tracking, vrijwel zonder onderbrekingen.
Nu is de pagina erachter plotseling niet meer te bereiken. Een dezer dagen komt de 25.000ste unieke bezoeker op dit log. Zul je net zien dat ik die mis...
"...er komen steeds meer mogelijkheden om mensen met HIV te bestrijden..."
"....een rustige avondspits. Vooral rond Amsterdam is het opvallend rustig...."
Onlangs onthulde ik hier dat ik een pakkenlezer ben. Nadeel is dat je allerlei termen oppikt waar je he-le-maal niets aan hebt.
Sakerhets Tandstickor: weinig kans dat ik die term ooit zal gebruiken, maar ik kom er m'n hele leven niet meer vanaf. Alleen maar omdat het op luciferdoosjes stond.
Bruksanvisning: leuk hoor, maar als ik die gebruiksaanwijzing toch niet in het Zweeds kan lezen gaat dat me niet helpen...
Nu kijk ik elke ochtend weer tegen zo'n term aan. Ik blijk een pelli sensibili te hebben...
Terence Trent d'Arby - TTD's Vibrator
Wanneer je je huisdieren voor de overheid achterhoudt omdat je ze niet zomaar wilt laten afmaken, mag je voorlopig in de cel verblijven. Wanneer je de dief van maar liefst één blikje bier in elkaar timmert terwijl je nog een voorwaardelijke straf hebt staan voor eenzelfde vergrijp, wordt door een Kamerlid aangeboden een eventuele boete voor je te betalen...
Ach wee, gij bezoeker! Gij zijt slechts een slaaf van uw Blogrolling-ping! Er is hier niets te melden!
*maakt zich snel uit de voeten*
Vanochtend zat er iemand op de A4 vol enthousiasme op zijn stuur te timmeren en bijna te springen in zijn autostoel tijdens het nieuws. Waarom? Nou, hierom natuurlijk!
Laat ik nu toch gedacht hebben dat de echte prutsers onder de "webdesigners" in deze tijd geen opdrachten meer konden krijgen...
Nou, vergeet het maar! Kijk maar eens naar de ronduit briljante website van het Pim Jacobs Theater in Maarssen. Zelden zo'n misbaksel gezien. Zelfs Internet Explorer, toch een browser die bijna alle prutscode onder het kleed schuift, kan er niets fatsoenlijks van maken.
Gelukkig worden we door een klein bannertje op het spoor gezet van een mededader: Easy2Edit van hostingprovider Vuurwerk. "Zonder technische kennis bent u in staat om op eenvoudige wijze uw website aan te passen aan de actuele situatie" zo belooft Vuurwerk. Het blijkt toch wat moeilijker dan beloofd.
Niettemin is de maker van deze website van mening dat hij een echte professional is, blijkens de broncode:
"Studio 2 is een professioneel bureau voor o.a. webdesign. Wij ontwerpen uw website inclusief e-commerce toepassingen. Verder levern wij service-overeenkomsten zodat uw site iedere maand up-to-date is. Een unieke mogelijkheid voor uw site. (...) We design your websites including e-commerce and other scripts. We give service-contracts so your site will be up-dated every month."
Geen wonder dat hij een Golf uit 1988 aan het opknappen is...
Een geheide bezuinigingspost bij de overheid: huur McKinsey niet meer in.
Keer op keer wordt McKinsey ingehuurd met maar één doel, het zo bot mogelijk snijden in budgetten in overheidsdiensten en subsidies als startschot voor onderhandelingen over bezuinigingen. Vanavond werd bij NOVA een geheim rapport van McKinsey over de publieke omroep gepresenteerd. (Moet je in deze gevallen trouwens niet spreken van een voorheen geheim rapport?)
Het bij NOVA gepresenteerde McKinsey-rapport is geschreven in opdracht van het Ministerie van Onderwijs, Cultuur & Wetenschappen. Vrolijk wordt daarin bijvoorbeeld gesteld dat de verschillende actualiteitenrubrieken het best met één redactie en één hoofdredacteur kunnen doen. Ik ben de laatste om te zeggen dat de actualiteitenrubrieken niet beter zouden kunnen, maar dit lijkt me amper de oplossing. Juist door nieuws vanuit verschillende invalshoeken te belichten wordt bijgedragen aan een evenwichtig beeld. Maar nee, een actualiteitenrubriek is een actualiteitenrubriek, dus eentje is genoeg, zo vindt McKinsey.
Met hetzelfde argument kun je bijna alle subsidies aan theaters schrappen. Die zetten nota bene op hetzelfde moment allerlei cabaretiers op het podium, terwijl ze toch stuk voor stuk gewoon grappen staan te maken! We geven subsidie aan het Pim Jacobs theater in Maarssen (ja, dat bestaat echt...) om dag in dag uit Tineke Schouten te programmeren. Elke dag cabaret te zien, dus niemand hoeft te klagen...
Maar ach, McKinsey wordt vorstelijk betaald om een rapport te schrijven waarvan de eigen consultants bij voorbaat weten dat het amper gelezen zal worden. De enige opdracht is het zo grof mogelijk snijden, zonder enige redelijkheid, zonder te kijken naar andere dan economische waarde.
Het is een kwestie van wisselgeld inbouwen. Je wilt 10 miljoen euro bezuinigen, je geeft McKinsey opdracht een rapport te schrijven met 50 miljoen eurobezuinigingen, alles en iedereen staat op zijn achterste benen en uiteindelijk start je daar de onderhandelingen. Alle bedreigde afdelingen en instanties gaan op zoek naar alternatieve bezuinigingen, komen samen tot bezuinigingen van tien miljoen euro en je laat je "overtuigen"dat het echt niet meer kan zijn. Jij hebt je bezuinigingen, de betreffende afdelingen en instanties hebben het gevoel dat ze in elk geval de ergste bezuinigingen hebben kunnen afwenden en hey presto, iedereen tevreden.
Vooral McKinsey, want al jaren slepen ze enorme bedragen aan fees binnen voor rapporten aan ministeries en andere overheidsinstanties. Rapporten waar niet zo veel van hoeft te kloppen, want na het eerste gesprek in de onderhandelingen telt alleen nog het getal op de eerste pagina. Voor wie nog niet zo thuis is in dergelijke rapporten: het eerste blad is de samenvatting...
Een rapport zonder enige werkelijk interessante inhoud, dat moet toch best door een overheidsinstelling te schrijven zijn? Haal van ieder departement een ambtenaar die de volzinnen makkelijk uit z'n mouw schudt, zet ze bij elkaar in een leegstand kantoortje en laat ze als "onafhankelijke overheidsinstantie" diezelfde rapporten schrijven. Wat voor salaris ze ook verdienen, ze zijn altijd goedkoper dan zo'n batterij McKinsey-consultants....
Balkenende gisteren gehoord, bij het voorlezen van de regeringsverklaring? Nou ja, voorlezen...opdreunen, eigenlijk.
Blijkbaar was hem door een media-adviseur verteld dat hij wat minder snel moest praten - of Balkenende had te weinig tekst natuurlijk. In elk geval nam hij tussen elke zin aanzienlijk meer tijd dan gebruikelijk. Je hóórde 'm bijna tellen:"Een-en-twintig, twee-en-twintig..."
Ik wist niet dat het kon, maar hij was nóg vermoeiender dan anders...
Natuurlijk, er zijn allerlei vertaalsites van Nederlands naar Haags en er is ook het onvolprezen Harrypad om te helpen bij het vertalen van teksten, maar je bleef op de een of andere manier merken dat het niet echt door een Hagenees was getypt. Die tijd is voorbij. Nu is er ook aan de hardware-kant een oplossing gevonden: het Haags toetsenbord!
(kijk hier voor de joekelversie, met alle details)
John Hiatt - Crossing Muddy Waters
Zeg nou zelf, die reiskosten haal je er zó weer uit...
(via Lijn logt!)
Vanaf vanavond herhaalt de RVU de serie over Magic Minds, "It's magic time". Om uw geheugen op te frissen kunt u misschien even dit postje en dit postje lezen.
Tenzij u een van de ex-werknemers of een van de schuldeisers bent, zult u zich kostelijk vermaken met de opkomst en ondergang van een IT-bubblehead....
(Vanavond om 19.03 op Nederland 3)
Kijk, dat ze Pinkpop willen uitzenden is best, maar dat ze The Sopranos ervoor schrappen, gaat echt te ver!
Nog een aardig detail: was het u al opgevallen dat deze meneer
in de serie consigliere van maffiabaas Tony Soprano, dezelfde is als deze?
Jawel jawel, Little Steven uit de E-Street Band van Bruce Springsteen!