Leedvermaak is toch iets anders...
Gisteren kreeg ik een berichtje dat mijn oude werkgever afgelopen woensdag failliet is verklaard.
Hoewel ik op een op zijn zachtst gezegd onprettige manier ben vertrokken, lukt het me niet hier leedvermaak uit te putten.
Het was te voorzien dat dit faillissement er zou komen, het heeft hooguit een half jaartje langer geduurd dan ik dacht. Het was typisch zo'n bedrijf dat op de toppen van de internethype prima draaide, maar geen idee had hoe klanten te werven of binnen te houden op het moment dat het minder werd. Veel van de personeelsleden zagen het allemaal gebeuren, maar gewone personeelsleden waren er nu eenmaal om te luisteren en te werken, niet om zelf na te denken.
Het was dan ook het management waar ik niet mee door een deur kon. De meeste personeelsleden van de afdeling Training waar ik werkte waren daarentegen aardige, hardwerkende, slimme, collegiale mensen. En dat verpest het leedvermaak dus grondig. Met een enorme inzet hebben ze jarenlang cursussen gegeven waar van alles schortte aan voorbereiding en materiaal, domweg omdat die cursussen onder de prijs werden verkocht. Toch zijn zij degenen die hier de prijs betalen voor het jarenlange wanbeleid van het management.
Dus vanaf deze plaats: mocht u in een sollicitatieprocedure iemand tegenkomen die hier gewerkt heeft als trainer, kijk dan nog een keertje extra naar de sollicitatie. Ach wat, laat dat lezen maar. Stuur gewoon direct een uitnodiging...
Eigenlijk zouden "managers" de eersten moeten zijn die bij een reorganisatie de laan uit gaan, denk ik wel eens... Misschien was dat communistich systeem toch zo gek nog niet?!
;-)
TV-tip: op dinsdagavond om 19.00 uur nederland 3: 'it's magic time' over de opkomst en ondergang van het multimedia en marketingbedrijf Magic Minds. Wat Eric in dit stukje vertelt wordt in deze korte serie ijzingwekkend sterk in beeld gebracht.
Lieuwe: zoek maar eens in de archieven op "Magic Minds". Dat is hier verschillende keren ter sprake gekomen, inclusief de huidige reeks herhalingen. Maar inderdaad: ijzingwekkend...
Altijd weer hetzelfde verhaal: de managers. Ik heb hetzelfde meegemaakt, met hetzelfde resultaat: bedrijf failliet. En wanneer je dat dan aan andere vertelt komen gelijksoortige verhalen los. Altijd bingo. Hieruit komt het beeld naarvoren: managers hebben geen verstand van zaken en luisteren niet naar het deskundig advies dan hun vanaf de werkvloer wordt aangedragen.
Al in 2001 schreef ik hierover de column 'De Terminator', alhier te vinden: http://www.verbaljam.nl/index.php?itemid=231)
Wat dat betreft had Fortuyn wel gelijk: weg met al dat management.
Je hebt gelijk. Er is geen plaats voor leedvermaak, want er zijn meer slachtoffers dan daders.
Maar ik kan je verzekeren dat er een selcte groep is die mag doorstarten. En daarin zitten vooral niet die mensen die jarenlang, loyaal en zonder gezeur 40 uur per week facturabel waren.
Nog schrijnender is dat deze mensen een mailtje krijgen waarin stat dat ze helaas niet tot het selecte gezelschap horen omdat in eerste instantie naar de juiste kennis en (en nu komt het) de juiste HOUDING is gekeken.
Daar zakt heel erg mijn broek van af.
Erg boos, André
Typisch, zeg! Die "houding", dat is dus gewoon *kritisch zijn*. Na de doorstart gaan ze dus op dezelfde manier door. Hoezo hardleers?
André, ik hoop dat je een baan kunt vinden waarin je je net zo lekker zult voelen als ik bij mijn huidige werkgever. Alleen iets sneller...
Dank je Eric, Het onderwijs zit te springen om mensen. Ik ben al weer onder dak (al is het nog geen autodak)