Is het nu al Sinterklaas?
In Den Haag blijkbaar wel, want er worden al volop kadootjes uitgedeeld.
Vandaag is bekend geworden dat Camiel Eurlings lijsttrekker voor het CDA gaat worden bij de verkiezingen voor het Europees Parlement. U weet wel, die katholieke jongeling uit het CDA die op het laatste moment een kabinetspost misliep omdat er op de valreep nog wat vrouwen benoemd moesten worden.
"De Nederlandse politiek is nu nog nieuwer!" werd er aan alle kanten geroepen. Nou! Dit gebeurde vroeger nooit, zullen we maar zeggen...
Bij de PvdA is Tineke Netelenbos plotseling kandidaat geworden. Precies, die arrogante ik-ben-minister-dus-luistert-u-nou-maar-naar-mij miep. Die blijkens de verhoren bij de bouwfraude-enquête in sprookjes gelooft. Zij stonk immers met glans in het pepernoten-verhaal van de aannemers: "Het is geen echt geld, dus uiteindelijk wordt niemand er slechter op." Dat diezelfde aannemers zo de belastingbetalers een gigantische poot uitdraaiden wilde er niet in bij mevrouw Netelenbos.
Gelukkig heeft ze het tij tegen: de bouwfraude is nog niet helemaal vergeten en de ellende rond Schiphol - ook een van haar "succesdossiers"- is nog maar net begonnen. Anders zou de PvdA ongetwijfeld in zo'n bekende reflex haar dit erebaantje gegund hebben. De PvdA is onder Wouter Bos, net zoals de andere partijen, teruggegleden in pré-Paars gedrag: ondernemers tegen werknemers, links tegen rechts en winnen om het winnen. Visie? Dat is niet interessant, behalve als argument om te winnen. Landsbelang? Dat wordt tegenwoordig weer klakkeloos gesteld met eigenbelang.
Tja, in Den Haag is het al Sinterklaastijd. Het wordt tijd dat de kiezer ophoudt in sprookjes te geloven...
Maar is dat eigenlijk wel een cadeautje? Een leuke functie in Europa ook een de ideale parkeerplaats voor aanstormende politieke talenten die de oude garde voor de voeten dreigen te gaan lopen.
Als ik een ambitieus jong kamerlid als Eurlings was, zou ik het als een vergiftigd geschenk beschouwen: die wordt de eerste jaren dus geen minister of staatssecretaris, terwijl hij daar ongetwijfeld op rekende.
Zo kun je het ook zien, maar volgens mij zet je die dan eerder op een kabinetspost waarvan iedereen weet dat je daarmee alleen voor spek en bonen meedoet, à la Pieter van Geel op Milieu. Al heeft die laatste iets nieuws gevonden om zich te profileren: die verdedigt tegenwoordig de groei van Schiphol...(!)
Confessionele politiek mag wat ouderwets klinken, maar de dames en heren hebben nog altijd een soepele draai in de heupen...