Eh...nee, toch maar niet
Met goede zin huppel ik de lift uit, de buitenlucht in. Ik begin het melodietje in mijn hoofd te neuriën en wil er bij beginnen te zingen. Nog halverwege het eerste woord stokt mijn gezang.
Waarom hebben die aanstekelijke deuntjes nou altijd titels als Poep in je hoofd of Waving my dick in the wind...?
Bah, ome Willem!
oke, dat is broodje poep....
Een van m'n andere favorieten...
ok, smaken verschillen.
Waarom moeten wíj die vraag beantwoorden? Wij hebben al moeite genoeg met onze eigen deuntjes!
Hoewel een zeer aanstekelijk en kracht uitstralend lied, heb ik in Poep in je Hoofd nooit enige vorm van melodie kunnen onderscheinen...!
Uh...welke muziek draai jij? ;-)
Zal ik jou eens even lekker in je bek schijten?
:-)
Now you suck, lick it hard, go down baby...;-)
Hmm. Ik vind 'Poep in je hoofd' nou niet echt een melodie om lekker te fluiten of te neuriën... die kun je alleen maar hard zingen.
Maar misschien is dat altijd nog wel beter dan al die mensen die ik de laatste tijd frases als "ik kwam je laatst tegen" en "heb je even voor mij" hoor zingen op straat.
De meute lijkt geprovoceerd
En vooral dat "Als je maar geloofd" (met een d!) is helemaal het einde. Nee, draai eerst nog maar eens een leuke plaat, dan blijft die vanzelf hangen. (Ik ben momenteel erg weg van Concerto for Group & Orchestra van Jon Lord, opname 1999. "How can I see when the light has gone out". Geen briljante tekst, maar leuke 5/4-maat en zingt lekker weg)