Overkill

Mmmm...wettelijk gezien is hier geen speld tussen te krijgen. In een land waarin je vrijuit gaat als je met drie kilo coke in je flikker uit het vliegtuig komt stappen echter een volkomen absurde situatie. Sluit ook zo lekker aan bij de vernieuwde inhechtenisneming van onze ketchupgooisters...

Hopelijk hangen onze rechters nog niet aan de touwtjes van onze geliefde bewindslieden...

Het zou me verbazen als Donner hier achter zit. Hij is niet een man van 'overdrijven', en dit is duidelijk overdrijven.

Toch wordt het tijd dat Donner eens over drijft...

Joy: kijk eens naar de recente veroordelingen in hoger beroep van vermeende moslimterroristen op basis van oncontroleerbare AIVD-informatie. Na de aanvankelijke vrijspraak leverde Donner zware kritiek op de uitspraak, iets wat voor een minister simpelweg not done is.

Ik ben het met je eens dat Donner op sommige momenten net even iets meer beheersing aan de dag legt dan sommige kamerfracties, maar dat is zeker niet altijd het geval.

Suffie: er bestaat ook nog zoiets als proportionaliteit, ook in het recht. Maar het schadelijkst is het inderdaad nog in het beeld voor wie het OM is. "Als haar iets overkomt, kan het wel."

Donders! Zijn we het zomaar eens!!

Hè gets, Suffie. Dat moet niet te vaak gebeuren hoor! ;-)

Vraagje: in hoeverre is jullie oordeel gekleurd door het feit dat jullie het niet eens zijn met het beleid van minister Verdonk en de rest van het kabinet?

Eerlijk antwoorden graag, wel eerst even bij jezelf te rade gaan.

Bosboom: ik heb al aangegeven dat ik vervolging begrijpelijk vind. Deze aanklacht is niettemin volgens mij volstrekt over the top. Zeker wanneer je ziet dat van aanzienlijk ergere zaken - waar wel daadwerkelijk geweld aan te pas komt - niet eens aangifte wordt opgenomen. Zie ook http://www.opa-buiswater.nl/pivot/entry.php?id=128#comm

Nu wordt er een minister bedreigd en worden er ineens dit soort middelen uit de kast getrokken. Dat is op zijn minst merkwaardig, ongeacht welk kabinet er hier is.

Ik heb hier al vaker gezegd dat bedreigingen domweg niet kunnen, van links, van rechts of uit welke hoek dan ook. Om maar eens een rechts voorbeeld te noemen: Bart-Jan Spruyt van de Edmund Burke-stichting. Mijn tiep is het niet, maar als hij inderdaad meermalen bij lezingen met de dood is bedreigd, is het op zijn minst merkwaardig dat een onderzoek in die zaak niet eens nodig werd gevonden....

Niet eens zo'n rare vraag, Nimo, maar ik sluit me grotendeels aan bij Eric. Zelf vind ik de keuze van de vervolgingsgrond (art. 95a Wetboek van strafrecht) een hele logische, omdat hetgeen wat de man heeft gedaan volledig overeenkomt met de delictsomschrijving. Op zich zul je mij daar ook niet over horen. Wat mij wel bijzonder stoort is dat dit soort zaken ernstig lijkt te worden beinvloed door druk vanuit de politiek en dat is -rechts of links- wat mij betreft het einde van de Trias Politica...

Volstrekt onbegrijpelijk? Kort geleden is er een politicus doodgeschoten. Toen werden de bedreigingen niet serieus genomen. Maar als justitie er nu, niet zo lang na die moord, wel werk van maakt, en de man voor de rechter brengt is het onbegrijpelijk?

Suffie, je ziet over het hoofd dat het in de trias politica gaat over de rechtsprekende macht. Je hebt pas een punt als de *rechter* zich laat beïnvloeden. Dat is iets anders dan het OM.

Nimo, De Trias Politica is in Nederland sowieso niet absoluut, gezien het feit dat het OM zelfstandig een sepot- en vervolgingsbeleid kan vaststellen en aan de hand daarvan zonder tussenkomst van een rechter schikkingsvoorstellen kan doen. Dat is overigens een strijdpunt waar de twee belangrijkste Nederlandse stromingen in de rechtsgeleerfdheid (de Utrechtse school en de Groningse school) elkaar al jaren de hersens over inslaan. Ik neig naar de mening dat de politiek invloed heeft op welke zaken wel of niet voor de rechter komen en dat is op zich al treurig genoeg.

Over de beinvloeding van de rechtelijke macht onder druk van de politiek of de publieke opinie kunnen we ook nog wel een aardige boom opzetten. Laten we hopen dat dat in dit geval niet nodig is...

Dat de man voor de rechter wordt gebracht vind ik - voor de derde keer, geloof ik - wel degelijk terecht en begrijpelijk. Het is de aanklacht "misdrijf tegen de veiligheid van de staat" die ik onbegrijpelijk, want volstrekt buiten proporties, vind.

Als het gevaar bestaat dat de man na een gevangenisstraf alsnog tot uitvoering van zijn bedreigingen overgaat, hebben we daarvoor het middel TBS dat ook zonder dit wetsartikel kan worden opgelegd.

Het blijft raar afsteken dat eerdere bedreigingen "normaaal" zijn afgehandeld en dat één enkel telefoontje (zie http://www.davidrietveld.nl/archive_2004-m06.php#e525) aan een minister plotseling met zo'n artikel moet worden aangepakt.

Overigens wordt ik wel een beetje moe van de verwijzing naar de moord op Fortuyn. Zo'n Herben die na het bespuiten met ketchup - hoe kinderachtig en belachelijk dat middel ook is - direct weer het lijk van Fortuyn tevoorschijn voor politiek gewin is wat mij betreft te wanstaltig voor woorden.

Hoewel ik nooit - nooit - ook maar één moment zelfs maar een heel klein beetje blij ben geweest met de moord op Fortuyn kan kritiek als deze blijkbaar niet zonder dat ik me voor de moord op Fortuyn moet verantwoorden.

Overigens is het wel sinds Fortuyn dat je alles mag zeggen wat je denkt, hoe bot en ongenuanceerd ook. (Zie ook de GeenStijl-discussie.) Ik zou graag zien dat dezelfde ophef en verontwaardiging er zou zijn bij iedereen - links of rechts, in de politiek actief of een hele gewone inwoner van dit landje. Het maakt de bedreiging niet minder ernstig, maar van Verdonk kun je nu bij uitstek zeggen dat ze op polarisatie speelt om haar beleid voor elkaar te krijgen...

Moe van verwijzingen naar de moord op Fortuyn. Ook een manier om de discussie dood te slaan. De reactie op de doodsbedreiging van nu houdt natuurlijk verband met de moord, daar kun je niet omheen.

Was de opmerking van Herben alleen maar voor politiek gewin? Bedenk wel even dat Herben nauw samenwerkte met Fortuyn. Als jouw collega op straat wordt doodgeschoten zou je er ook emotioneel bij betrokken raken als even later een andere collega wordt bedreigd met de dood, of niet soms?

Ik ben helemaal geen fan van Herben, noch Fortuyn. Ik word alleen een beetje moe van die makkelijke praatjes. Heb je enig idee wat dat betekent voor Verdonk, zo'n bedreiging? En voor haar familie?

En wat betekent het voor het functioneren van de staat als straks bewindslieden hun werk niet meer kunnen doen omdat ze constant worden bedreigd? Zo'n aanklacht heeft ook een voorbeeldfunctie.

Eric, het is geen kwestie van proportionaliteit, maar van wettelijke verankeringen. Het gekozen artikel is niet alleen volledig terecht, maar bovendien ook het enige artikel dat *kan* worden toegepast omdat andere feiten niet aan de delictomschrijving voldoen. Dat is een wetstechnisch gegeven en daar kun je niet omheen.

Proportionaliteit moet je zoeken in de uiteindelijke uitspraak van een rechter die qua strafmaat vermoedelijk heel dicht in de buurt van een "gewone" bedreiging zal blijven. Hoe zowel de pers als de politiek met deze zaak omgaan, daarin is de proportionaliteit ver te zoeken, en dan mag je gerust het stuk van Opa Buiswater wederom aanhalen. Die heeft namelijk verder hardstikke gelijk...

JNB: de LPF neemt het lijk van Fortuyn nog net niet daadwerkelijk op verkiezingscampagne. Van de goede bedoelingen van Herben ben ik dan ook allerminst overtuigd.

Lees je nou zo slecht of wil je het niet lezen? De vervolging voor de bedreiging van Verdonk vind ik absoluut terecht. Het moet alleen wel in verhouding staan tot het feit en de manier waarop in andere gevallen gehandeld wordt.

Suffie: is simpelweg bedreiging hier niet voldoende? De verzender van de kogelbrieven kon ook berecht worden zonder dit artikel.

'Gewone' bedreiging is ook strafbaar (art 285 Sr).

De verdachte wil echter net zijn bedreiging het beleid van de minister dan wel de regering beïnvloeden, dan is het een misdrijf tegen de veiligheid van de staat. Het gaat er kennelijk om dat mevrouw Verdonk een speciale functie bekleedt, het gaat niet om haar persoon.

Het blote feit dat er op dat misdrijf een hoge maximumstraf staat zegt verder weinig. In het nieuwbericht staat niets over de straf die wordt geëist (zo ver is het ook nog niet), dus feitelijk kun je nog niet eens oordelen over 'hoe zwaar' dit wordt aangepakt (wat wel de aanleiding was voor de ophef hier).

Ik ben bang dat ik daar weinig aan toe te voegen heb, Eric. Het klopt namelijk wel wat Nimo zegt. De verdachte had niet alleen de intentie Verdonk bang te maken, maar ook om daarmee haar optreden in de ministerraad te beinvloeden. Dat levert gewoon een ander strafbaar feit op....

Suffie: Het lijkt mij dat je dan als OM de keuze hebt tussen *twee* wetsartikelen. Waarom dan toch dit, potentieel zwaardere, artikel gekozen?

Suffie is al naar bed, dus ik antwoord wel even. De Officier van Justitie probeert eerst het 'zwaardere' misdrijf te bewijzen, maar hij kan voor de zekerheid al vast in de tenlastelegging inbouwen, dat als het zwaardere misdrijf niet wordt wettig en overtuigend bewezen wordt geacht, hij nog kan terugvallen op het minder zware misdrijf.

Dus dan wordt het: door bedreiging met geweld een lid van de regeringsraad dwingen tot het nemen of niet nemen van een besluit, subsidiair (en dan komt het minder zware artikel, zoals jij dat noemt) bedreiging.

Net als bij een moord, dan is de tenlastelegging moord, subsidiair doodslag. Dus als er geen voorbedachte rade kan worden bewezen, is het nog altijd doodslag.

De officier hoeft dus niet veiligheidshalve maar het 'lichtere artikel' te nemen, hij probeert uiteraard meestal eerst het zwaarste artikel.

Waarom "uiteraard"? Een officier kan ook besluiten niet het zwaardere artikel te kiezen en alleen voor het "lichtere" te gaan. Het is geen vanzelfsprekendheid dat de officier de zwaarst mogelijke straf eist of de zwaarst mogelijke aanklacht formuleert.

Nee, Eric. Een OvJ is verplicht het artikel te kiezen dat qua omschrijving het meest overeenkomt met het gepleegde feit....

In dit geval betreft het een meer specifiek en een minder specifiek artikel. *Beiden* zijn immers volledig van toepassing. Is de OvJ dan ook verplicht het meest specifieke artikel te kiezen?

Yep... En pas als de specifieke factor niet bewezen kan worden of niet van toepassing blijkt, stapt hij over op het subsidiair ten laste gelegde artikel...

Okee, da's duidelijk. Onzinpostje, dus...

Waarom? De verontwaardiging op zich lijkt me zowel oprecht als terecht...

Oprecht wel, terecht niet voor zover het het gebruik van het wetsartikel betreft. En dat was toch de essentie van dit postje. Ach, ik heb weer iets geleerd, dat vind ik nooit erg :-)

Ik ben het overigens niet met Suffie eens dat 95a het meest aansluit bij het gepleegde feit. Wat mij betreft is er (dus) wel degelijk sprake van overkill, maar laten we de uitspraak afwachten. Ik hoop dat de rechtbank gehakt maakt van deze telastelegging.