De feiten, maar dan anders

Wederom heeft dit kabinet besloten dat de Tweede Kamer niet zelf hoeft te beslissen wat de feiten zijn. Dat gebeurde vorig jaar juni al eens en dat is het kabinet zo goed bevallen dat ze het trucje nog maar eens herhaald hebben.

Henk Kamp, minister van Defensie, vindt het niet nodig dat de Kamer documenten van de Militaire Inlichtingen- en Veiligheidsdienst te zien krijgt. In die documenten zijn de nodige kanttekeningen gemaakt bij de vermeende aanwezigheid van massavernietigingswapens in Irak, ook voor de Nederlandse regering de aanleiding voor deelname aan de bezetting aldaar.

Het nieuws over die documenten kwam naar buiten via NRC Handelsblad, voor Kamp voldoende reden om niet op de documenten in te gaan, want de overheid zou niet goed kunnen functioneren als hij zou moeten reageren op gelekte vertrouwelijke ambtelijke stukken.

Fijne opvatting, want feitelijk komt het neer op een heel simpel "wij vertellen u wel wat de feiten zijn". Door andere stukken eenvoudigweg niet te willen bespreken geeft Kamp aan alleen te willen debatteren op basis van feiten die hij zelf naar buiten heeft gebracht. Volgens Kamp was het voldoende dat de nuanceringen waren meegewogen in het eindbesluit.

Ja, da's lekker! Kamp legt een besluit te beoordeling voor aan de Tweede Kamer, zonder de eventuele nuanceringen in de aanloop naar de besluitvorming prijs te geven. Naar een uitkomst toe redeneren, heet dat. Dat de Tweede Kamer een controlerende functie zou moeten hebben kan Kamp niets schelen. Ze kunnen toch beslissen op de feiten de het kabinet voorlegt?

Ik heb altijd geleerd dat je ook kunt liegen door iets niet te zeggen. Voor dit kabinet ligt dat blijkbaar weer wat genuanceerder. Maar ja, die nuanceringen mogen we dan weer niet weten...