oktober 2004 Archives

Soms kom je een site tegen die bijna niet serieus kan zijn. Entrances to Hell is er zo een. Meestal is nog wel ergens op zo'n pagina iets te vinden waaruit blijkt dat het wel een grap moet zijn, maar ik heb het nog niet gevonden...

Toch grappig wanneer bedrijven marketingtiepjes hebben die zichzelf op de hak durven te nemen:

Net als je een uur langer zou kunnen slapen, moet ik ineens een dag ritme hebben. Zomaar een uur te vroeg wakker geworden! Hmpf...

Herinnert u zich nog dat filmpje over zangeres Ashlee Simpson die wat moeite had met het inzetten van haar liedje toen ze moest playbacken? De dame gaf later de schuld aan een "acid reflux", opspelend maagzuur. Da's ook logisch natuurlijk, daar ga je ook hele rare pasjes van doen zoals die te zien waren in het betreffende filmpje.

Gelukkig is de redding nabij: de speciale Ashlee Simpson iPod Karaoke Edition!

Ben ik overgestapt van logtool MT naar logtool Nucleus? Nee hoor, dit is niet de rubriek Nerdiness, maar De spelende mens.

Nucleus is een spelletje en een verdomd leuk spelletje ook. Een spelletje zoals ik ze graag zie: eenvoudig in uitvoering, knap lastig als je het speelt en fataal als je andere dingen op de planning hebt staan voor vandaag....

Al jaren is Savatage een van mijn absolute favorieten. Deze band klinkt al jaren hetzelfde, welke muzikanten er ook in de band zitten. Dat is te danken aan de componist/part-time zanger van de band Jon Oliva en componist/producer Paul O'Neill.

In het Savatagekamp is er nogal wat onvrede over het lange uitblijven van activiteit, voornamelijk doordat O'Neill druk bezig is met zijn project Trans-Siberian Orchestra. O'Neill is ook de eigenaar van het "merk" Savatage, wat tot gevolg had dat recente plannen van Savatageleden voor een tour moesten gebeuren onder de naam Weapons of Mass Destruction.

Het wachten duurt duidelijk te lang voor enkele leden. Recentelijk bracht Chriss Caffery al een solo-album uit en nu is het Jon Oliva die met een nieuw project komt. Aanvankelijk was de naam een sneer naar de perikelen rond de naam Savatage en heette de band 'tage Mahal, inmiddels heet de band Jon Oliva's Pain en is de bandnaam de cd-titel geworden.

Het is met andere muzikanten dan bij Savatage bijna weer een Savatage-album geworden. Zo langzamerhand kun je concluderen dat de Savatageleden ook best zonder hun vaste producer verder kunnen, als die niet wil meewerken. Oliva vindt dat blijkbaar ook en heeft prompt aangekondigd dat dit de eerste cd in een serie van drie is. Wanneer een nieuw album van Savatage geen optie is heb ik daar niet zo'n problemen mee. Integendeel....

Hypermodern spelletje: tennissen op wolkenkrabbers in Skyscraper Tennis. Extra hindernis: over de rand van het dak sodemieteren komt je spel niet ten goede...

Waysted - Save your prayers

Jogchem heeft eng gedroomd. Over zijn tenen...

In mijn vriendenkring heb ik een enorme reputatie vanwege de puinhoop die er moeiteloos in mijn huis lijkt te ontstaan. Sinds kort is die puinhoop veranderd in een griezelig opgeruimd huis.

Ook in mijn gedrag lijkt er iets gewijzigd te zijn. Steeds vaker loop ik iets te zoeken dat ik bij nader inzien al netjes opgeruimd blijk te hebben.

Blijkbaar is er niets in het leven waar je op kunt rekenen...

Ach ja, de discussie over treiterlogs bij B&W was natuurlijk van weinig niveau, maar gelukkig lieten de webloggers in kwestie zich weer lekker kennen. Uiteraard was het een eclatante overwinning voor de webloggerts en daarmee voor de vrijheid van meningsuiting. Vinden ze.

Maar na het trieste tv-optreden, waar ene meneer Jaap Stalenburg niet durfde te vertellen wie hij bij GeenStijl was en daarmee aantoonde dat de stelling van Van Jole (dat lafhartig de anonimiteit wordt bewaard die ze anderen niet gunnen) gewoon wáár is, begint het gemekker.

Dat het niet eerlijk was dat ze niet met vier man tegelijk meneer Van Jole onderuit mochten halen, maar dat tegenover die ene meneer Van Jole ook maar één weblogger mocht zitten. Dat meneer Van Jole een vinger ophief - altijd op de vorm aanvallen als je argumenten niet deugen. Dat meneer Van Jole schizofreen is - schelden doet het altijd leuk om achteraf je gelijk te halen.

Ze lopen het om het hardst te ontkennen, maar op Retecool na - die zich nog enigszins fatsoenlijk opstelde - hebben de heren webloggers zich vanavond lelijk laten kennen. De stap uit de anonimiteit bleek meteen een demasqué....

En toch zullen zij niet degenen zijn die het slechtst slapen. Dat is vast Nico Dijkshoorn. Die is niet eens gevráágd....!

Om gezever achteraf te voorkomen: in de reacties mag u het reuze oneens met me zijn, maar onfatsoenlijke reacties worden zonder pardon geschrapt en waar nodig voorzien van een ip-ban. Achteraf zeuren is dus niet nodig...

Wat doe je wanneer je een festival over beeldschermcommunicatie wilt bekendmaken? Precies, je maakt een site die niet langer dan twee seconden te bekijken is...

(via Marnix)

Veel gladder dan Camiel Eurlings kom je ze niet tegen in het Europees Parlement.

Commissievoorzitter Barroso heeft verrassend genoeg bakzeil moeten halen in zijn pogingen de Italiaan Buttiglione in het zadel te houden. Dankzij de groenen, de socialisten en een deel van de liberalen in het Europees Parlement. Daarvoor was overigens wel een extra optreden van Barroso nodig, die er gisteren in slaagde zijn eigen ruiten in te gooien met een toespraak waarin hij benadrukte niet te zwichten voor de druk van het Europees Parlement.

Dat bakzeil halen geschiedde overigens op fijn-Europese wijze: er wordt voorlopig niets besloten, want de stemming is uitgesteld. Merkwaardig genoeg vond VVD-Europarlementariër Jules Maaten het een goede oplossing, terwijl het nieuwe VVD-keffertje Hans van Baalen het een zwaktebod vond dat de stemming niet gewoon is doorgegaan.

Het uitstel van de stemming lag in elk geval niet aan de christen-democraten, die Buttiglione alom prezen en riepen dat de christenen hier werden gediscrimineerd. Camiel Eurlings vond het hooguit "niet verstandig" dat Buttiglione die uitspraken gedaan had. Fijne Victoriaanse instelling: als ze het niet weten, is het er ook niet.

En wat doet Camieleke nu? Met zijn tandpastaglimlach gaat 'ie vrolijk zitten vertellen dat dit een overwinning is voor de Europese democratie! Het wachten is nu op de journalist die hem vraagt of dat betekent dat hij met zijn fractie dan tegen Europese democratie was...

P.S. Kijkt u ook even naar de oorverdovende stilte sinds de verkiezingen op het weblog waar Camiel ons op de hoogte zou houden van zijn werk in Brussel?

Voor een baantje waar je geen cent mee verdient is dat recenseren erg leuk hoor, daar niet van. Maar er zijn van die dagen dat het niet meevalt. Wanneer je een plaatje binnenkrijgt waarvan je bij eerste beluistering al doorhebt dat het nooit uitgebracht had mogen worden, bijvoorbeeld. Een serieuze recensie vereist toch wel dat je het ding een paar keer beluistert. Zo'n plaatje kan immers groeien, zoals me dat gebeurde bij de cd van Michael Pinnella.

Acoustic Animal van Pete Way was echter een beduidend ander geval. Het was namelijk lang geleden dat ik zo'n vreselijk wanproduct in m'n cd-speler had, vermoedelijk Mercy van Steve Jones, vele, vele jaren geleden.

Er zaten twee rereleases bij van bandjes met meneer Way die het klusje nog enigszins draaglijk maakten, maar van dit plaatje heb ik een stevig trauma opgelopen. Lees maar...

Morgen vindt de stemming over de nieuwe Europese Commissie plaats. Het stemgedrag van de liberale fractie zal doorslaggevend zijn of de Commissie wel of niet zal kunnen aantreden. De Nederlandse VVD-voorman Jules Maaten wil zich blijkbaar profileren als een echte Europeaan en heeft al aangegeven niet tegen de Commissie te stemmen. Zó belangrijk zijn de liberale beginselen blijkbaar ook weer niet...

Eric van Sauers bezong al eens de kracht van vrouwen, zoals hij die hij had gezien bij de bevalling van zijn vriendin. Zijn vriendin, de gynaecologe, de vroedvrouw...de pure krácht die daaruit sprak had hem overweldigd. "Maar ja," eindigde hij, "dan kom je het ziekenhuis uit en zie je zo'n vrouw achteruit inparkeren..."

Het blijft een netelige kwestie, vrouwen en parkeren. Nou ja, vooral voor mannen, eerlijk is eerlijk. Verzekeringsmaatschappij Zürich laat het aan de internetpopulatie over om het pleit te beslechten in het parkeerspelletje Battle of the Sexes. Drie keer zestig seconden om een auto in te parkeren, in het laatste level zelfs een P.C.Hooft-tractor.

Mannen die hun eigen vaardigheden serieus overschatten mogen in alledrie de gevallen achteruit inparkeren...

Wanneer je zo nodig wilt playbacken is een beetje coördinatie met de meneer achter de knoppen best handig.

"'Eej meisje, ik ga in jouw huisje wone!', zei de spin."

lief dagboek

De reclame zit barstensvol flauwekul-terminologie en -taalgebruik, dat kan niemand ontgaan zijn. Vooral de verkoop van allerlei luchtjes, zeepjes en andere schuurmiddelen moet het hebben van zaken die dermatologisch getest zijn - waarbij we nooit de uitslag te horen krijgen -, meer dan ooit hydrateren en allerlei enzymen bevatten die van hun eigen bestaan nog niet wisten. Maar zeepjesfabrikant l'Oréal maakt het wel heel bont. Volgens een van hun reclames bevat een van hun producten welzijnsmoleculen. Eerlijk is eerlijk: ik ben een redelijk enthousiaste taalknoeier, maar deze had ik nooit kunnen verzinnen...

Een ludieke prijs die elk jaar wordt uitgereikt is de Big Brother Award. Geen prijs om blij van te worden overigens, want het is een prijs die wordt uitgereikt aan instellingen of personen die de privacy en rechtsbescherming wel heel erg ondergeschikt maken aan commerciële, gerechtelijke of politieke belangen, dan wel aan hun eigen luiheid.

Er is dit jaar bovendien een oeuvre-award uitgedeeld aan minister Donner van Justitie. Vorig jaar was hij al winnaar van de award voor personen en door het grote aantal nominaties dit jaar voor Donner én de voorstellen die hij gedaan heeft voor het delen van informatie, het langer vasthouden zonder aanklacht en zo nog wat zaken heeft de jury besloten hem een speciale award uit te reiken. Volkskrant-columnist Pieter Hilhorst, die de awards uitreikte, gooide Donner's oeuvre-award direct in de vuilnisbak: "Op die manier voorkomen we dat hij via het vuilnis bij Peter R. de Vries terechtkomt."

De awards voor dit jaar gingen overigens naar Eurocommissaris Frits Bolkestein, Digidoor, het Centrum voor Werk en Inkomen en het voorstel over de bewaarplicht verkeersgegevens.

Toch prettig wanneer muzikanten zichzelf niet overmatig serieus nemen:
"Chris Shiflett started Jackson United to have a vehicle to end world hunger, fight poverty in developing nations, put an end to war and suffering, and find a cure for every disease on earth. Unfortunately, the band has had very little success in any of those area's, but nobody likes a quitter."

Foo Fighters - Live in Holland

Soms zijn er van die cd's waarbij je niet teveel na moet denken in hoeverre het nou origineel is. Dat lukt me alleen wanneer de uitvoering verder tot in de puntjes klopt, zoals bij deze cd van Bonrud...

Uitspraak van een gast in Fox News, vanavond te zien geweest in de documentaire OutFoxed:
"I'm not right-wing, I believe in global warming!"

Raymond v/h Groenewoud - Meisjes - Het beste van

Hij zinkt!

Wie wil een stripfiguur van me maken? Een beetje stripfiguur of filmkarakter verdient namelijk verrekte goed...

"Ik ga er gewoon tussendoor, dat lukt best....een beetje slim sturen...

Hmmm, misschien was het toch wat krap."

(via low)

Een bandje dat ik al vanaf de allereerste cd reuzeleuk vind is G. Love & Special Sauce. Dat laatste stukje hebben ze laten vallen, maar ook onder de naam G. Love is het nog hetzelfde bandje. Hun nieuwe cd is zelfs de leukste sinds het debuut. Ontspannen reuze ouderwetse blues waar even ontspannen door een meneer reuze modern overheen rapgezongen wordt. Heeeeerlijk plaatje! Maandag allemaal even naar de platenzaak lijkt me wel het minste voor zo'n fijn plaatje als dit.

Jeff Scott Soto - Lost in the translation

"Een nerd? Wie, ik!? Hoe kom je dáár nou bij!?"

NET EEN DAG TE LAAT VOOR CAPS LOCK DAY!

Nike heeft me nog nooit iets kunnen verkopen, maar hun nieuwste reclamefilmpjes vind ik wel reuze geinig. Een soort Ali G.-achtig commentaar bij lekker kneuterige filmpjes. Dat kan niet fout, natuurlijk.

(via Drijfzand)

"Schrijf jij even een stukkie over die kledingboer?"
"Moet dat?"
"Ja doe maar, we zitten wat krap in de kopij vandaag."
"Dan verzinnen we toch gewoon een of ander overzichtsstukkie? Het Formule 1-seizoen is bijna voorbij..."
"Mja, maar we krijgen ervoor betaald als we een stukkie plaatsen."
"Kunnen ze dat stukkie niet zelf schrijven dan?"
"Nou ja, ze hebben wel een fax gestuurd met een persbericht, dus daar heb je vast wat aan..."
"Plaats dan dat persbericht, joh! Dat hebben onze lezers toch niet door."
"Hmm, Formule 1-fans hè? Mja, vooruit dan maar..."

Goed nieuws voor de mensen die me een dezer dagen tegenkomen: ik heb me voor het eerst in twee weken weer eens geschoren...

De ophef in het Europees Parlement over de benoeming van Eurocommissaris van Justitie Buttiglione gaat voorlopig zoals ik heb voorspeld.

Commissievoorzitter Barrosso heeft vastgehouden aan de kandidatuur van Buttiglione. Ook het naar een andere post doorschuiven van Buttiglione, een door het parlement voorgesteld alternatief is afgewezen. De Italiaanse premier en een aantal andere Italiaanse poltici hadden ook al laten weten dat niet te accepteren door onder andere te roepen dat de "kontneukers" van het Europees Parlement een "staatsgreep van flikkers" hadden toegestaan. Alleen al dergelijke uitlatingen zouden volgens mij voldoende moeten zijn om de mening van de Italianen volstrekt terzijde te schuiven, maar zo werkt Europa helaas niet.

Wel wordt er door Barrosso een brief van Buttiglione gepresenteerd waarin hij zich verontschuldigd voor "alle ophef die zijn uitspraken hebben hebben veroorzaakt". Dat is een formulering die de laatste tijd in zwang raakt, vergelijkbaar met "als ik hier iemand mee gekwetst heb, dan spijt mij dat zeer". Lees het nog maar eens goed: in geen van beide uitspraken worden de eigen uitspraken betreurd, laat staan teruggenomen. Eerder wordt hier mee gezegd dat degenen die over die uitspraken vallen overgevoelige watjes zijn.

Nog een mooie formulering in de brief van Buttiglione: hij zal zaken overdragen aan een collega, zodra een conflict met zijn geweten dreigt. Dat was nou net het probleem. Zijn geweten heeft heel andere opvattingen dan in zijn functie wordt verwacht. Zaken die bij hem problemen met zijn geweten opleveren zullen dan ook vooral zaken zijn die tegen de streng-katholieke leer ingaan.

Kortom, Barrosso doet in de publiciteit alsof hij de zorgen van het Europees Parlement begrijpt en steekt tegelijkertijd achter zijn rug zijn middelvinger op naar het Europees Parlement. Het Europees Parlement heeft niet het recht om een enkele commissaris naar huis te sturen. Dus óf het Europees Parlement doet niets en toont zelf weer eens zonneklaar aan een tandeloos clubje te zijn, óf het Europees Parlement stuurt de hele Commissie naar huis met steun van de groenen, de socialisten en de liberalen. Aangezien het hier een zeer liberaal getinte Commissie betreft zal het ongetwijfeld het eerste worden.

Op dat moment kunnen de Europese Commissie en de verzamelde regeringsleiders weer rustig achterover leunen: in het belangrijkste wetgevende orgaan van Europa heeft de kiezer niets te zeggen...

En al helemaal als je zulke leuke kadootjes krijgt: een Heusch Aaimacje!

Binnenkort wordt de BBC-benefietactie Children in Need weer gehouden. Regelmatige BBC2-kijkers hebben al verschillende keren het vermakelijke filmpje daarvoor met Sharon en Ozzy Osbourne voorbij zien komen. Minder regelmatige kijkers moeten even hier klikken. (Realplayer)

Soms snap ik mezelf echt niet meer. Ik kreeg een cd'tje binnen om te recenseren waarop geen scheurende gitaren te horen waren, van een toetsenist die heel veel met z'n synths aan het fieperen was en niet zo'n heel klein beetje overdreef met z'n klassieke invloeden. En leuk dat ik 'm vond!

Deze link heeft overal al gestaan, maar ik post 'm toch even omdat 'ie echt de moeite waard is. Comedian/presentator Jon Stewart van de zeer Amerikaanse - en wat mij betreft behoorlijk flauwe - comedyshow The Daily Show op de zender Comedy Central is uitgenodigd bij het CNN-programma Crossfire en wil niet meespelen in het maken van een lach-of-ik-schiet-uitzending.

Voor wie Crossfire niet kent: in dat programma wordt al jaren door fanatieke Democraten en fanatieke Republikeinen "gediscussieerd" over actuele onderwerpen. In de praktijk komt het erop neer dat er een paar mannen uiterst genant door elkaar zitten te schreeuwen zonder ook maar één moment naar elkaar te luisteren en tot een zinvolle uitwisseling van standpunten te komen. Jon Stewart vertelt dat hij vindt dat Crossfire niets duidelijk maakt behalve wat de goedkope partijslogans zijn en dat de journalistieke taak daarmee niet wordt vervuld. Dat was nou net niet de bedoeling van de heren presentatoren, die dan ook uit alle macht een echte discussie uit de weg gaan. Fraaie televisie van een trieste vorm van quasi-journalistiek entertainment.

Niet minder dan 61 MB, maar de moeite van het downloaden zeer waard!

Enige tijd geleden zat ik volstrekt zonder inkomsten omdat mijn fijne vorige baas het laatst mogelijke moment koos om mij mee te delen dat mijn contract niet verlengd werd en het CWI en het UWV minimaal de maximaal toegestane tijd nodig hebben om te beslissen over zelfs maar een voorschot. Da's niet handig, maar veel bedrijven die geld van me kregen voor het een of ander gingen daar verrassend soepel mee om.

Zo niet de De Bank. Ik had daar een paar verzekeringen lopen voor een bedrag van ongeveer twintig euro per maand. Daarvoor werd maandelijks afgeschreven van een rekening die ik verder nergens voor gebruikte, omdat ik enkele jaren ervoor na negen kleine en grote blunders in twee jaar van mijn eigen kantoor alle andere zaken naar elders had overgebracht. Nou ja, niet zozeer vanwege die blunders, vooral omdat het betreffende kantoor voor elke blunder een andere vestiging als schuldige aanwees en zelfs excuses daarom niet nodig vond.

Er liep dus een maandelijkse incasso van ongeveer twintig euro op een rekening die verder nergens voor gebruikt werd. Het saldo zat derhalve steeds rond het nulpunt, soms een licht positief saldo, soms licht negatief. De Bank vond het nodig om midden in mijn uitkeringsloze periode aanzuivering van het saldo te eisen. Uitleg dat dat niet van het ene op het andere moment kon omdat ik al blij was dat ik te eten had was niet aan De Bank besteed. Nu aanzuiveren, of uw verzekering wordt beëindigd. Let wel: over de enorme verzekeringssom van twintig euro per maand.

Affijn, zodra de uitkeringsloze periode en de gevolgen daarvan weer onder controle waren, belde ik eens een algemene informatielijn of de verzekering weer opgestart kon worden. De juffrouw vertelde mij vriendelijk dat ik me daarvoor bij het plaatselijke kantoor moest vervoegen omdat het kantoor zelf zou beslissen of zij mij weer als klant willen.

Ik stopte mijn kuierlatten in de benenwagen en meldde mij bij de balie. Een typisch bankjuffrouw - type gesjeesde rechtenstudente - begon vrolijk alle gegevens met mij door te nemen en stelt verder geen vragen. Geen probleem, blijkbaar. Logisch ook, want ik had jaren netjes alles betaald.

Na tien minuten moeizaam gepruts in het daartoe bestemde programmaatje zat de aanvraag erin en hobbelde zij zonder enige aankondiging naar een telefoon. Na kort overleg kwam zij terug en meldde mij dat de verzekering niet kon worden hervat. Dat had zij blijkbaar niet vooraf kunnen bedenken, daarvoor moest eerst het hele formuliertje worden doorgeworsteld.

Toen ik naar de reden van de weigering vroeg, vertelde zij mij vrolijk dat ik pas weer verzekeringnemer kon worden wanneer ik twee jaar vaste inkomsten had gehad op de betreffende rekening. Ik herinnerde haar eraan dat ik die rekening alleen nog had vanwege die verzekering, omdat het vorige kantoor zo'n zootje had gemaakt van mijn bankzaken. De juffrouw gaf een treffende imitatie van een gup in ademnood ten beste.

Ik vertelde nog maar eens het verhaal van het gebrek aan uitkering en de onmogelijkheid van direct aanzuiveren op het moment dat dat gevraagd werd. De juffrouw wist zowaar een welluidend "Tja..." te berde te brengen om vervolgens te vervallen in haar gupimitatie. Regels zijn regels, scheen ik daaruit te moeten opmaken.

U begrijpt, ik heb geen rekening meer bij De Bank. De Bank?

...zullen ze bedoelen!

Binnenkort verhuis ik waarschijnlijk. Nee, niet uit Bilthoven, maar wel naar een andere provider. Niet dat ik daar veel keuze in heb, want blijkens dit nieuwsbericht gaat XS4ALL mijn huidige provider Cistron overnemen. Het is nog maar een letter of intent dus helemaal definitief is het nog niet, maar toch.

In de Cistronnieuwsgroepen en op de Cistronwebsite wordt op dit moment nog in alle talen gezwegen over dit bericht, maar XS4ALL is (terecht) blij met deze overname. Ook klanten van Cistron zullen niet zo hard klagen, want de meesten van hen zouden als eerste alternatief XS4ALL kiezen. Zij het dat ik bij Cistron terechtkwam toen KPN en XS4ALL mijn ADSL-verbinding alsmaar niet werkend kregen. Maar goed, dat is alweer een hele tijd terug.

XS4ALL'er...het zal even wennen worden, hoor!

Update: terwijl ik dit postje zat te schrijven was ook de Cistron-webmaster druk bezig...het bericht op de Cistron-website.

In het spel Goldminer moet je goudklompen opvissen om aan een minimumbedrag te komen. Er liggen her en der ook diamanten of zakken met nog onbekende inhoud en je kunt kracht, staven dynamiet en nog wat andere zaken aanschaffen om in de volgende ronde sneller aan het benodigde geld te komen.

Het begint verraderlijk makkelijk, maar dat is al vlug voorbij...

Vorige week was er in alle media te lezen dat uit onderzoek gebleken zou zijn dat inwoners van Nederland de moord op Fortuyn de belangrijkste naoorlogse gebeurtenis vinden. Dat was althans wat er overal in de koppen en de korte weergaven te lezen was. De praktijk blijkt iets anders te liggen.

Het betreffende onderzoek was van het Historisch Nieuwsblad, dat wat publiciteit nodig had voor de Week van de Geschiedenis die binnenkort begint. Het blijkt bij nadere bestudering dat in het onderzoek uit slechts vijf gebeurtenissen gekozen mocht worden: de moord op Fortuyn, het verlies van de kolonie Indië, de economische crisis van begin jaren tachtig, het protest tegen het gezag in de jaren zestig (o.a. de Provo's), en de vondst van de aardgasbel in Slochteren in 1959.

Tja, als dat is waar je uit kunt kiezen dan hadden de spataderen van m'n tante Mien er ook bij gekund. Nog even afgezien van het feit dat de meest recente gebeurtenis per definitie meer stemmen zal krijgen gaat het hier verder over "gebeurtenissen" die geen eenduidig moment zijn (de economische crisis, het protest uit de zestiger jaren), waar geen mensen in centraal staan (economische crisis, aardgasbel, Indië), die in het huidige politieke klimaat bijna strafbaar lijken (de protesten in de zestiger jaren) of die inmiddels door de feiten die boven water zijn gekomen bijna collectief worden doodgezwegen (Indië).

Kortom, dit onderzoek was zo ingericht dat de naam Fortuyn in het persbericht groot gebruikt kon worden voor het grootste publicitaire effect. Dat blijkt ook wel uit de gebeurtenissen die ontbreken in het rijtje: de invoering van de AOW onder Drees, de watersnoodramp in 1953, de Deltawerken, de val van Srebrenica en zo zijn er nog wel een paar te bedenken.

Historisch Nieuwsblad? Hooguit historisch bedrog.

Mr. Mister - Go on...

Het is u vast al eens opgevallen dat ik nogal een House of Lords-liefhebber ben. Ik heb u in elk geval met enige regelmaat lastiggevallen met geneuzel over nieuw plaatwerk van deze big-hair-rockband. De zanger van deze band heet James Christian en hij brengt ook van tijd tot tijd een solo-cd uit. Het nieuwste werkje het Meet the Man en ligt vanaf morgen in de winkels. Ik vond er dit van...

"Een uur of vier: Telegraaf-redacteur Martijn Koolhoven aan de lijn. Ik nam op, Koolhoven haperde. 'Ja, eh… je bent dus niet geliquideerd? Oh.' "

Checken bij het onderwerp zelf is op zich niet verkeerd, maar soms is meteen neerleggen een subtielere optie...

(via Punkey)

Bush' favoriete woord in deze verkiezingen is "flip-flop". Het is zijn tegenstander Kerry die flipflopt, want flipfloppen is het steeds van standpunt veranderen en dat doet Bush uiteraard niet. Dat vindt 'ie zelf tenminste.

Irak had massavernietigingswapens tot die echt niet bleken te bestaan, vervolgens had Irak Osama Bin Laden gesteund tot dat ook niet houdbaar bleek en uiteindelijk is de oorlog blijkbaar begonnen omdat Irak mogelijk en ooit technologie voor het maken van massavernietigingswapens had kunnen verkopen aan niet nader aangeduide terroristen.

Maar goed, de Amerikaanse verkiezingscampagne hangt aan elkaar van halve en kwart waarheden, dus echt verrassend is dat allemaal niet. De Republikeinen hebben hooguit wat minder last van wroeging dan de Democraten als ze weer eens lopen te liegen....

Goed, terug naar het flipfloppen. Een "flip-flop" is namelijk nog iets anders: een teenslipper. Haal u een camping voor de geest en klepperdeklepperdeklepklepklep daar komt iemand op teenslippers voorbij. Die dingen, ja.

De teenslippers en de wisselende standpunten zijn nu gecombineerd, om te laten zien dat Bush er ook wat van kan. Op Flip-Flop zijn vermakelijke voorbeelden te vinden als de Saddam Flip-Flop en de Homeland Security Flip-Flop.

(via Lulderij)

Nagekomen bericht via Sargasso: een fraai Flashfilmpje, de Political Bohemian Rhapsody!

Scorpions - Tokyo Tapes

In het plaatselijke winkelcentrum is een cd van Mariah Carey in prijs gedaald tot het astronomische bedrag van 1 euro en 99 cent. Het grote aantal exemplaren dat er staat, bewijst dat ze ook vóór de laatste prijsverlaging hadden kunnen besluiten ze gewoon in de vuilnisbak te gooien.

Zo nu en dan weet De Mensch mij positief te verrassen....

Ik mag dan een ouwe rokkert zijn, de liedjes van Crowded House heb ik altijd prachtig gevonden. Het hoogtepunt van Crowded House was dan weer het album Woodface waarop niet alleen Neil Finn maar ook zijn broertje Tim Finn meeschreef, -speelde en -zong.

Als je dan de nieuwe cd van de broertjes te beluisteren hebt, ga je uitgebreid klaarzitten om enorm te genieten. Dat viel dus vies tegen...

Deze keer is het autofabrikant Honda, die een pagina vol filmpjes, wallpapers en (Shockwave-)spelletjes heeft staan onder het kopje Multimedia.

Nog leuker dan de spelletjes op de pagina hierboven, is echter het Grrr Game, ook van Honda. Een schattig konijntje in een wereld vol psychedelische kleurtjes. Er wordt volgens mij geen auto meer door verkocht, maar leuk is het wel.

Vergeet u niet straks het licht uit te doen?

Prince - Musicology

Bij de online Airmiles-winkel weten ze wel hoe ze hun produkten moeten aanprijzen. Zelfs voor de overspannen en gefrustreerde werknemer bevat dit messenblok een speciaal mes: het officemes!

Barry Adamson - The King of Nothing Hill

NRC-columniste Maartje Duin moet vanwege een auto-ongeluk haar column opschorten. Wel stuurt ze nog een observatie vanuit de revalidatie-afdeling: "Mijn afdeling, waar alle slachtoffers van auto-ongelukken liggen, wordt gesponsord door General Motors."

Iew...

In Roadblocks is het de bedoeling het witte balletje via muurtjes, portals en nog wat andere hindernissen en hulpmiddelen naar de rode uitgang te leiden. Onder het speelveld staat voor ieder bereikt level de code en - nog veel belangrijker - de mogelijkheid om het vre-se-lij-ke muziekje uit te zetten. Daarna is het dik genieten...

Officier van Justitie Joost Tonino is afgetreden. Vorige week bleek hij een pc vol vertrouwelijke informatie doodleuk aan de straat gezet te hebben, later deze week werd zijn privé e-mailadres gehackt en bleek hij dat vrolijk gebruikt te hebben om de gevolgen van zijn blunder te bagatelliseren. "De top van het OM zegt het verzoek van Tonino te respecteren en beraadt zich over een andere functie voor hem."

Dat gaat nog een hele klus worden. Hoeveel banen zijn er waar je geen enkel gezond verstand bij nodig hebt? Natuurlijk, het is triest voor Tonino, maar ik denk niet dat ik hem als medewerker van het ministerie, Openbaar Ministerie of de politie nog informatie zou toevertrouwen.

(De woordvoerder van het Openbaar Ministerie die vanavond bij NOVA bleef benadrukken dat het een "persoonlijk drama" was, toonde het totale onbenul op digitaal gebied bij het OM aan door te spreken over "van die...eh...flopjes"...)

Warempel, ik heb de eigenwijsheid binnen de LPF nog onderschat. In dit postje sprak ik het vermoeden uit dat de partij LPF de fractie vooralsnog niet zou verbieden de naam LPF nog langer te gebruiken.

Voorzitter Sergej Moleveld heeft inmiddels echter laten weten dat de fractie, waarvan zes leden inmiddels geen LPF-lid meer zijn, wel degelijk een andere naam zal moeten kiezen. Fractievoorzitter-voor-zolang-het-duurt Gerard van As heeft daar geen enkel probleem mee en had al die tijd toch al een andere naam willen kiezen. Zegt 'ie.

De enige die nu in een heel vreemde spagaat komt is Mat Herben. Vorige week werd hij plotseling weer lid van de LPF, in de eerste plaats omdat hij de naam Lijst Pim Fortuyn niet los wilde laten. Door zijn plotselinge stap moest hij aftreden als fractievoorzitter en liet hij weten zich te werpen op een bemiddelingspoging tussen partij en fractie. Herben was overigens zonneklaar de enige die daar nog enig heil in zag.

Nu raakt de fractie waar hij deel van uitmaakt de naam alsnog kwijt, waarmee de kans op een verzoening definitief verkeken lijkt. Herben is daarmee lid van een partij én een fractie die niets van elkaar moeten hebben en mag wel gebruik maken van de naam Lijst Pim Fortuyn met de ene pet op, terwijl er een dwangsom boven zijn hoofd hangt wanneer hij hetzelfde doet met de andere pet op.

Gezien de op zijn zachtst gezegd weinig enthousiaste reacties in de fractie op Herben's stappen van vorige week, kan het niet lang meer duren voor de twee LPF-leden in de Tweede Kamer-fractie, Herben en Van den Brink, zich afsplitsen van de huidige fractie en onder de oude naam LPF en onder de vlag van de oude partij LPF verder gaan als tweemansfractie.

Het ongeleid projectiel van vorige week blijkt plots een fragmentatiebom....

Update: inmiddels is het de fractie toegestaan tot 1 december a.s. de naam Lijst Pim Fortuyn te voeren. Het is de komende week weer rustig in de LPF. Vermoedelijk, althans.