In mijn vriendenkring heb ik een enorme reputatie vanwege de puinhoop die er moeiteloos in mijn huis lijkt te ontstaan. Sinds kort is die puinhoop veranderd in een griezelig opgeruimd huis.
Ook in mijn gedrag lijkt er iets gewijzigd te zijn. Steeds vaker loop ik iets te zoeken dat ik bij nader inzien al netjes opgeruimd blijk te hebben.
Blijkbaar is er niets in het leven waar je op kunt rekenen...
Hebbu geen Google-huiszoekmachine? Best handig hoor, die zoekt ook in de vuilnisbak, oud papier en biobak. Hij lekt alleen wel info aan Google, maar dat zal u vast worst zijn.
Nou je humeur nog, hè? ;-)
Over totale verwarring gesproken :)
Het nadeel van ineens opruimen is, dat je nog meer moeite hebt om de dingen te vinden..
Ik zou bijna zeggen, kom eens langs, want misschien is het besmettelijk ;-)
Verliefd of zo? Of wat?
Vaak als ik last krijg van een schoonmaakwoede, bel ik mijn moeder en ik vraag haar mee te helpen. Tuurlijk moet ik dan toevallig op boodschap of zo. Wat zijn die winkels toch ver weg en druk! :-)
Als ik een aanval krijg van schoonmaakwoede ga ik rustig in een hoekje van de kamer zitten en wacht ik tot het over gaat.
/me kijkt eens naar Eric en schud wat met zijn hoofd en mompeld "en hoelang zal dit duren".
Bjorga: het is nu toch al twee hele weken he-le-maal mis....
U is ziek?
ik weet nog wel een adresje :-)
Opgeruimd stáát alleen maar netjes.