november 2004 Archives
Eindelijk is het lezen van uittreksels voor de boekenlijst voorbij. Er zijn nu gewoon filmpjes met uittreksels. Al heb ik ergens het vermoeden dat deze versie van To Kill a Mockingbird her en der wat uit de bocht vliegt....
(Pazzop: 16 MB!)
Alles is relatief. Zo ben ik net te jong (echt waar!) om nog concerten van Rainbow te hebben meegemaakt. Daarna zijn er maar een paar live-cd's uitgekomen van het gezelschap, allemaal met de eerste zanger Ronnie James Dio.
De bezetting met zanger Joe Lynn Turner vond ik ook heel goed (zie luistertip) maar daarvan is behalve wat losse opnemen nooit iets op cd uitgekomen. Dan is het prettig wanneer diezelfde Joe Lynn Turner op tournee gaat met een gitarist die laat horen dat Rainbow-gitarist Ritchie Blackmore veruit z'n grootste invloed is. Bijna toch nog een Rainbow live-cd! Lees maar...
...de werkelijkheid achterhaalt ze wel. Balkenende vanochtend bij een evenement van de Stichting Meer dan Voetbal tegen de ploeg die hij coachte: "Het is natuurlijk van belang dat jullie goed samenspelen..."
Eindelijk duidelijkheid gisteren. VVD-fractievoorzitter Jozias van Aartsen werd gevraagd wat hij vond van Theo van Gogh's column waarin deze ridder van het vrije woord Paul Rosenmöller, voormalig GroenLinks fractieleider, in niet mis te verstane bewoordingen toewenste dat hij snel en op pijnlijke wijze aan kanker zou bezwijken.
"Ja, maar Van Gogh had geen hele groep achter zich."
Pardon? Van Gogh had vermoedelijk meer sympathisanten voor die uitspraken dan Abdul-Jabbar Van de Ven voor de zijne. Bovendien had Van Gogh de column zelf bedacht en kwam daar geen Knevel aan te pas.
Of vindt Van Aartsen dat Van de Vens gehoor in moskeeën dus hetzelfde zal vinden als Van de Ven zelf? Dat dat uitgebreid besproken is en dat er een collectieve wens is ontstaan met honderden radicale islamieten die elke dag bidden om kanker voor Geert Wilders?
Het is veel eenvoudiger en veel triester: Van Aartsen denkt alleen aan de kiezers die hij vreest kwijt te raken aan Geert Wilders. Hij past een beproefde tactiek toe: eerst jaag je iedereen angst aan en vervolgens roep je dat alleen jij die problemen kunt oplossen. Als conservatieve partij zit je dan bijna geramd als het op verkiezingen aankomt.
Ook Balkenende komt in dat spelletje van pas. Afgelopen week verweet Van Aartsen Balkenende dat hij onvoldoende krachtig optrad om de onrust te bezweren. En dat terwijl Balkenende de enige in het kabinet of in een van de regeringsfracties was die er consequent op bleef wijzen dat je terughoudend moest zijn in je uitlatingen. Niet Gerrit Zalm, die enthousiast de oorlog verklaarde, niet Jozias van Aartsen die gisteren nog eens vrolijk vertelde dat "iedereen in dit land zich onveilig voelt".
Mag ik dat zelf bepalen, meneer Van Aartsen? En áls ik me onveilig zou voelen, dan wil ik ook graag zelf bepalen aan wie dat ligt. Want hoewel het risico van aanslagen zeker aanwezig is, schat ik de ophitserige taal van Geert Wilders, Ayaan Hirsi Ali, Gerrit Zalm en Jozias van Aartsen uiteindelijk in als gevaarlijker. Natuurlijk is het makkelijk om te roepen dat die aanslagen door een enkeling worden gepleegd en dat je daar als politicus niet verantwoordelijk voor bent, maar zonder voedingsbodem is die enkeling makkelijker aan te pakken.
Ik vind het juist een onveilig gevoel dat het in Nederland niet gewoon meer is ergens nuchter over na te denken en dat hele grote groepen mensen zonder enige aanleiding worden weggezet als asociaal, crimineel en onverdraagzaam. Als Henk Vonhoff het op het VVD-congres heeft over het geluid van kaplaarzen blijkt hij het alleen te hebben over de term "politiek leider". Misschien kan hij de uitspraken van zijn partijgenoten ook eens in ogenschouw nemen.
De uitspraak van Van Aartsen over de column van Theo van Gogh laat zien dat onverdraagzaamheid wel degelijk kan. Als het maar van de juiste groep komt. Die van de uitermate witte en per definitie conservatieve liefhebber van de ongelofelijke veelzijdige Nederlandse cultuur van Frans Bauer, boerenkool met worst en schilderijtjes met zigeunermeisjes.
In het buitenland schijnen ze verbaasd te zijn dat het tolerante Nederland zo reageert. Volgens mij heeft het tolerante Nederland nooit bestaan. Alles mag, tot het moment dat de Hollandse boerenpummel er last van krijgt. Die Hollandse boerenpummel is eigenlijk nog in de jaren vijftig blijven hangen en kan domweg niet accepteren dat de samenstelling van deze samenleving verandert.
Eigenlijk is het helemaal niet vreemd dat "apartheid" als enig Nederlands woord doordrong in de Engelse taal...
Cd's zijn lekker goedkoop te maken, dus platenmaatschappijen speuren graag de archieven af naar antieke opnamen, van welke band dan ook. Da's leuk voor de enkeling die iets met zo'n bandje had, maar verder kan er niemand iets mee.
Quartz' meest succesvolle lp op cd uitbrengen is typisch zoiets wat alleen leuk is voor diegenen die destijds het vinyl exemplaar aan flarden hebben gedraaid maar vooruit, voor die tien mensen is dat nog leuk.
Maar Bitches Sin's demo's en live-opnamen zijn wel van heel bedenkelijke kwaliteit, zelfs een fan zal zich bekocht voelen als 'ie er 15 euro voor neertelt. En dan die hoes! Die hoes was ten tijde van Bitches Sin's hoogtijdagen begin jaren tachtig al hopeloos triest, laat staan anno 2004. Die cd zal nog lang in de uitverkoopbakken staan bij die drie platenzaken die 'm voorraad nemen...
Maar hoe klinkt die verouderde bagger dan? Dat kun je hier lezen...
Rainbow - Down to Earth
Gisteren was het eindelijk weer eens theatertijd: De Grote Normen en Waarden Show van Freek de Jonge. Nou ja, een try-out daarvoor. Het is de oudejaarsconférence die morgen bij de VPRO wordt uitgezonden en ja, dat is erg vroeg. Wat als voordeel heeft dat Freek vijf minuten kan vullen met het uitleggen van het hoe en waarom van dat vroege tijdstip...
Uiteraard kan ik hier niet van alles en nog wat aan grappen gaan lopen verklappen, maar het zal niemand verbazen dat de huidige spanning en onverdraagzaamheid in Nederland een prominente rol spelen. Ook in samenhang met zaken die eerder dit jaar heel Nederland bezig hielden en nu inmiddels vrijwel vergeten zijn. Da's dan wel weer prettig relativerend. Er zal vast nog heel wat gaan veranderen, maar wat ik gezien heb maakt me nieuwsgierig genoeg om morgen ook de televisie-uitzending te gaan bekijken. In elk geval is te hopen dat Freek's versie van Submission er in blijft...
Plaats van handeling was trouwens het Amsterdamse Compagnietheater. Ik was daar nooit eerder geweest, maar wat is dat een leuk theater zeg! Allesbehalve overgesubsidieerd-luxe maar wel een echte theatersfeer en daar gaat het om.
Het gezelschap was ook bijzonder trouwens: een tiental mensen van XS4ALL en de periferie daarvan, waarbij de meesten de helft of minder van de anderen in het gezelschap kenden maar waar het eten vooraf, het theaterbezoek én de afsluiting in het café vanaf het eerste moment domweg leuk en gezellig waren. Het gebeurt zelden dat een gezelschap zó snel en zó makkelijk een ongedwongen geheel vormt. Nu ik erover nadenk: een hoog nerdgehalte helpt daarbij wel, in mijn ervaring. Dat is toch op zijn minst opmerkelijk...
Nou ja zeg! Heb ik zomaar de honderdduizendste bezoeker gemist! Kijk maar:
De honderdduizendste bezoeker volgens het Extreme Tracking-tellertje, wel te verstaan. Die telt ongeveer de helft van de bezoekers die het Nedstattellertje meet, domweg door een andere methode. Kijk maar wat er daar binnen een jaar geteld is:
Goed beschouwd kun je dus alleen maar concluderen dat die 100.000 bezoekers he-le-maal niets zegt.
Hmm.
Ach wat, ik ga het gewoon heel erg leuk zitten vinden. O zo!
Tijd voor een spelletje, vond u niet?
Every second counts dan maar, een hoogst irritant spelletje. Anders dan de titel doet vermoeden gaat het om steeds twee tienden van seconden. Houdt de linkermuisknop vast op het oranje vlakje, zo lang als erboven is aangegeven. Zit je er minder dan een tiende seconde naast, dan wordt de te behalen tijd twee tiende seconde langer.
Hmm, en u denkt dat dit een ingewikkelde uitleg is? Probeer dan het spelletje maar....
Status Quo - Hello!
Het voordeel van recensentje spelen is dat je allerlei dingen hoort die je normaal gesproken niet zo snel zou tegenkomen. Daarnaast zijn er op de een of andere manier van die muzikanten en bands die interessant zijn maar je toch ontgaan. Misschien waren er op het moment dat je gewapend met pecunia en in aankoopmodus in de winkel stond net een paar cd's uit van bestaande favorieten die voorgingen. Of ging op dat moment je voorkeur wat meer uit naar bluesrock. Of was 'ie net uitverkocht op het moment dat je in de winkel stond.
Zo ben ik er in geslaagd Strangeways, Drive She Said, Zebra en The Sign te missen. Terwijl ik van elk van die vier bands ooit wel recensies heb gelezen die mijn interesse wekten. Gelukkig was de opperdespoot van File Under (had ik al verteld dat die site nu nóg mooierderder is?) zo verstandig mij de tweede cd van The Sign te sturen en wordt de kern daarvan gevormd door heren die in de eerste drie bands zitten of zaten.
U raadt het al: ik vond dit een heel erg fijn plaatje. De recensie heb ik pas een paar dagen geleden geschreven, maar ik had de cd toen toch al zeker een keer of zeven beluisterd. En dat is toch mooi vier keer meer dan mijn minimum, terwijl ik nog een hele rij andere cd's ter recensering heb liggen. Inmiddels heb ik 'm alweer een paar keer beluisterd, trouwens. Fijn cd'tje!
"Ik ben er zelf nog steeds niet uit", mocht Andries Knevel gisteren op alle zenders vertellen.
Logisch, de kijkcijfers en de publiciteit voor zijn programma waren er toch al, dus dan is het makkelijk om er nog niet uit te zijn. Nee, hij had die Abdul-Jabbar Van de Ven niet lopen voeren, hij "zag het in zijn ogen" dat Van de Ven dat wilde zeggen.
En hup, de hele Tweede Kamer roept krachtig dat er onderzocht moet worden of wat zo'n fundamentalistische amoebe zegt niet vervolgd kan worden. Sterker nog, als het niet strafbaar is moet het alsnog strafbaar gesteld gaan worden!
Laten we wel zijn, ook al is Van de Ven een hufter dat hij zegt dat hij het niet erg zou vinden als Wilders binnen twee jaar zou overlijden, zolang hij niet roept dat Wilders om zeep geholpen moet worden is het minder erg dan wat er pakweg in een voetbalstadion geroepen wordt.
Willen we dat elke negatieve uiting door de rechter geïnterpreteerd gaat worden naar de intenties? "Val dood", soms strafbaar, soms niet? "Krijg de tering" strafbaar? Laten we Den Haag - de stad waar traditioneel het creatiefst met ziekten wordt gescholden - dan maar meteen ombouwen tot grootstedelijke gevangenis.
Welnee, dat is niet haalbaar, en dat weten ze in de Tweede Kamer ook verdomd goed. Maar het is zoveel makkelijker om iemand aan te pakken die eenmalig voor de publiciteit in een programma gehaald wordt, dan de presentator van dat programma die doelbewust uit is op een relletje. Die presentator komt immers wekelijks op de televisie, zodat je het risico loopt aangepakt te worden.
Volgende week is er weer een andere presentator die bedenkt dat een relletje goed is voor de kijkcijfers en begint het circus weer opnieuw. En tjonge, wat is het toch schandelijk dat alleen de extremen nog publiciteit krijgen...
Met zoveel boter op het hoofd heeft een anti-vetcampagne geen enkele zin meer...
" 'Het is trouwens heel slecht om de pil door te slikken', zegt de apothekers-assistente. 'Daarvan gaat je hele hormoonhuishouding door de war.' 'Volgens mij is die hele anticonceptiepil ontworpen om mijn hormoonhuishouding door de war te sturen', zeg ik."
Rainbow - Straight between the eyes
Natuurlijk, in een land waar meer mensen het scheppingsverhaal geloven dan de evolutietheorie kun je veel verwachten, maar deze disclaimer voor schoolboeken uit Cobb County, Georgia wordt wel heel zielig...
Superieure beschaving, hè? Yeah, right!
De site waar mijn recensies staan, File Under, is vandaag weer een stapje volwassener geworden. De site staat nu op een eigen domein, http://www.fileunder.nl en is voorzien van een prachtig nieuw uiterlijk.
Het ontwerp is van Peter van Vormversterker, het in elkaar knutselen is uiteindelijk een ware teamprestatie geworden. Er zijn hier en daar nog wat schoonheidsfoutjes, maar het werkt, en het werkt goed. En dat is waar het om gaat.
Nu nog mooierder! Komt dat zien, op File Under!
Yuk, wat een enge meneer, die Abdul-Jabbar van de Ven. Op uitnodiging van Andries Knevel bevestigde deze bekeerde autochtoon maar eens in Knevels programma dat hij het wel geslaagd zou vinden als Wilders binnen twee jaar dood zou gaan. Ja, maar er was een verschil tussen de wens en de daad. Tuurlijk, maar je blijft wel een hufter als je meent dat te mogen zeggen op basis van welke opvatting dan ook.
Maar ja, volgens de vrijheid van meningsuiting waarvan Van Gogh zo'n voorvechter was, net als al die mensen die hem daarom zo enorm bewonderd schijnen te hebben, zou hij dit moeten kunnen zeggen. Sterker nog: als 'ie dat in een moskee wil zeggen, moet dat volgens die vrijheid van meningsuiting ook kunnen.
Zouden Geert Wilders en kornuiten dat morgen nu ook vinden, of is vrijheid van meningsuiting dan ineens iets heel anders? Volgens mij was dit nou typisch een gevalletje "ik zeg wat ik denk"...
Er zijn van die cd's waar niet veel fout aan is, die wel binnen je favoriete rockspectrum passen maar die je domweg he-le-maal niets doen. Zo'n cd is 2004 van Million. Tot mijn opluchting een EP als opwarmertje voor de zojuist ook verschenen cd Kingsize. Nou ja, afgaande op deze EP in elk geval tot mijn opluchting. Het klopt allemaal en blijft toch nog geen minuut hangen. Lees maar...
Me First and The Gimme Gimmes - Take a Break
Een tijdje geleden schreef ik hier al eens over het in Amerika populaire spelletje Six degrees of separation.
Bij Wikipedia.org, de door zijn aard niet altijd even betrouwbare maar desondanks verrekte handige online encyclopedie, hebben ze daar een eigen variant op bedacht: The Wiki Game. Gezellig een avondje rond de monitor voor een gezelschapsspelletje!
"Op een echo lijkt iedere foetus op Gollum, en om je kind nou daar naar te noemen, mwa."
De ministers in dit kabinet zijn niet zo maar star in hun opvattingen, ze blijken keer op keer niet de sociale handigheid te hebben om zelfs maar een normale dialoog te kunnen hebben. De sociale onrust eerder dit jaar was daar al een heel duidelijk voorbeeld van, maar het lijkt wel alsof het alleen maar erger wordt met dit kabinet.
Vorige week hielp Donner bijna het wetje tegen smalende godlastering van zijn opa om zeep doordat hij niet aanvoelde dat het niet het juiste moment was. Het is dat PvdA-fractievoorzitter Bos de dapper uitgesproken steun aan de motie voor afschaffing later schielijk introk, maar aan Donner's overtuigingskracht lag het niet.
Gisteren slaagde Verdonk er in bij binnenkomst in een moskee de dialoog al te belasten doordat te verstaan gaf het maar raar te vinden dat de imam haar geen hand gaf. Je kunt vinden dat het niet passend is in Nederland, door er meteen een zo groot punt van te maken is de toon gezet en het gesprek zinloos. Het geen hand geven is geen teken van minachting, maar een vorm van respect ten opzichte van andere mannen. Dat dat in Nederland anders kan overkomen is een ander punt, maar Verdonk moet de achtergrond geweten hebben en heeft er dus bewust een groot punt van gemaakt. Jazeker, Verdonk heeft een stijl waarin provocatie een hoofdrol speelt, maar ze moet toch doorhebben dat je bij een gesprek daarmee ook bij voorbaat de deur kunt dichtgooien. Dus ofwel ze weet het en wil gewoon geen gesprek, ofwel ze heeft het echt niet door.
Gezien een eerdere briljante monoloog van Verdonk is te vrezen dat ze het echt niet doorheeft:
' Tegen twee Armeense kinderen van vier en zes, geboren en getogen in Nederland, zei ze tijdens zo’n ontmoeting ter bemoediging: "Het is beter voor jullie om naar het land van je ouders terug te keren, en dat je geen Armeens spreekt, kun je ook als een leuke uitdaging zien. Ik ken heel wat Nederlandse kinderen die met hun ouders naar het buitenland gaan, ambassadeurs en mensen van Shell en zo. Voor hen is dat ook een geweldige verrijking van hun bestaan, neem daar een voorbeeld aan." '
Het totale gebrek aan inlevingsvermogen gecombineerd met haar subtiliteit van een nijlpaard verklaart wel dat haar beleid voor geen meter van de grond komt. Uitzetcentra waar precies één asielzoeker zit, een IND die halfjaarlijks verklaart dat de problemen nu echt opgelost zijn en een volstrekt gebrek aan dialoog met vluuchtelingenorganisaties en allochtonenorganisaties, Verdonk heeft domweg niet de sociale capaciteiten om iets gedaan te krijgen.
Remkes is zo mogelijk nog onhandiger. Anderhalve week geleden wist hij het debat over de moord op Theo van Gogh ternauwernood te overleven, ondanks zijn hardnekkige pogingen zijn eigen val te bespoedigen. Zijn verdediging was zo stuurs en slecht beargumenteerd dat hij zijn eigen fractievoozitter Jozias van Aartsen bijna dwong zijn aftreden te eisen. Gelukkig voor Remkes staan alle drie de regeringspartijen zó slecht in de peilingen dat ze zich een crisis domweg niet kunnen veroorloven, maar Remkes is eerder ondanks dan dankzij zichzelf nog minister.
Even niet te veel beroering veroorzaken en proberen op de achtergrond de meningsverschillen weg te masseren, is dan het devies. Dat blijkt hij nog steeds niet door te hebben, want gisteren heeft hij in de Telegraaf geroepen dat als er VVD'ers zijn die hem weg willen hebben ze de "guts" hadden moeten hebben om hem dat in het debat te zeggen. Daarmee zet hij Van Aartsen voor het blok, want bij het eerstvolgende probleem komt Van Aartsen er niet meer onderuit om Remkes' vertrek te eisen, hoe hard hij vandaag ook ontkent dat Remkes "bungelt". Handig is anders. Om geloofwaardig te blijven in de strijd om het VVD-leiderschap met Zalm zal Van Aartsen geen stap meer terug kunnen doen.
Dit kabinet zit vol met figuren die domweg géén sociale intelligentie hebben. Zelfs al zouden ze heldere ideeën hebben die een ruime Kamermeerderheid én steun bij de bevolking hebben, dan nog kunnen deze ministers dat niet in beleid omzetten. Maar aftreden kan gezien de peilingen ook niet.
Nee, ideaal is de democratie nou ook weer niet...
"Five carats would make everybody happy" in een romantisch bedoelde scène.
De vertaling: "Iedereen houdt van karate."
Bijna....
Als recensent ben je wel benieuwd wat andere sites en bladen als Aardschok, Oor en Aloha vinden van de cd's die je zelf gerecenseerd hebt. Het merkwaardige is dat de afwijkingen groter lijken naarmate de betreffende sites en bladen grotere reclames hebben van de betreffende maatschappij. Prikkie toch, trek je de redactionele onafhankelijkheid in twijfel?
Yupz.
Voorbeeldje: Aloha gaat straks verder als Aloha/People & Music onder de hoofdredacteur van laatstgenoemde. People & Music is nu het gratis blaadje van platenboer Van Leest. Daarmee is het misschien best leesbaar, maar weet je ook dat er niet één plaatje in zal staan dat tot de grond toe afgebrand wordt. Hoe blij ik ook ben met platenboer Plato, hun gratis blaadje Plato Mania blijft domweg een middel om cd's te verkopen.
Dan is het leuk om te schrijven voor een site waar je geen voorschriften krijg hoe leuk je een cd moet vinden. Een mooi voorbeeldje van gebrek aan redactionele onafhankelijkheid elders is de nieuwe Pride of Lions. Een project van ex-Survivor-opperhoofd Jim Peterik dat in Aardschok bijvoorbeeld een 95 kreeg (van maximaal 100 punten). Je kunt me veel vertellen, maar zelfs wanneer je dag in dag uit niets anders dan Survivor en aanverwanten draait kun je dit plaatje niet zó goed vinden. Daarvoor is het te gemakzuchtig, te voorspelbaar en vooral te braaf. Lees maar...
...And You Will Know Us By the Trail of Dead! - Source Tags & Codes
Save the Shoppers is een briljant spelletje van de zelfde maker als Pixelfield.
Zorg ervoor dat de shoppers op de rand van de cirkel de winkel in het midden niet bereiken. Lukt dat je niet, dan wordt de winkel groter en wordt het dus ook moeilijker de shoppers de weg te versperren. Het lijkt o zo simpel, maar dat is snel genoeg voorbij...
Ik had namelijk een 5,1 bij de Nationale Bijbeltest.
Toch nog een 5,1 zegt u? Mja, ik ben geen fundamentalistisch atheïst, dat scheelt.
Sinds gisteravond is Nederland namelijk verlost van één kalfje en één duif...
Zelf heb ik ook nog wat moeite om het te geloven, maar ik begin zowaar wat medelijden te krijgen met Balkenende over het zootje dat hij in de hand moet zien te houden.
Zeg nou zelf, het is allemaal nogal doorzichtig, plots overal bezoekjes afleggen na eerst jaren in je torentje opgesloten gezeten te hebben, maar hij dóet het in elk geval.
Intussen loopt er een te brallen over een "oorlog" terwijl jij probeert de boel een beetje kalm te houden, lopen twee anderen het geblunder in hun organisatie domweg te ontkennen, begint er ineens een over godslastering te neuzelen en reageert een ander daar weer lekker ongenuanceerd op...
Eindelijk is er dan een vertrouwelijk rapport over de omgang binnen het kabinet waarmee je misschien iets kunt, is er weer een of andere minister die het niet kan laten het direct aan de pers door te spelen...
Misschien moet 'ie maar weer gewoon zo'n meneer worden die op zondag het vlees komt snijden...
Een slechte-zin-plaatje. Een watte? Een slechte-zin-plaatje. En daarbij is slechte zin een understatement. En toch hè, takkeherrie of niet, het heeft wel wat, dat Bellgrave. Lees maar...
Het FedEx logo is ook hier bekend, ook al is het bedrijf hier te lande bij lange na niet de grote vervoerder die het in de VS is. Het logo is sterk door eenvoud. Vijf letters, en geen rare tekeningetjes. Of toch?
Het was mij nooit opgevallen, maar er zit een pijl in verstopt, die er heel bewust in gezet is. Lees maar eens het interview met de bedenker van het logo...
Travers & Appice - It takes a lot of balls
Tjongejonge, wat een gedoe over de verkiezing van "de grootste Nederlander aller tijden". De hele publieke omroep slaat aan het discussiëren alsof het niet gewoon het tienduizendste top-tien-programma van de afgelopen drie jaar was.
Okee, de KRO heeft zijn uiterste best gedaan om het met een sausje van serieuze geschiedenis te overgieten, maar dat had waarschijnlijk vooral te maken met de wens het over een flink aantal weken te kunnen rekken. Verder was het hetzelfde verhaal als altijd: veel bekende mensen in beeld brengen, veel quasi-deskundigen en maar blijven roepen dat het toch zo spectaculair is.
Dat is nou precies waar het fout ging: het moest spectaculair zijn. Geschiedenis kan enorm spannend zijn, maar nou net niet spectaculair. De vraag die in allerlei programma's steeds gesteld wordt is of je uit de commotie rond de uitslag (heeft Pim Fortuyn nou gewonnen, of toch Willem van Oranje) kunt concluderen dat mensen zeer geïnteresseerd zijn in geschiedenis. Ik ken heel wat mensen die in geschiedenis geïnteresseerd zijn, maar weinig mensen die deze verkiezing gezien hebben. Waarom zou je al die flauwekul gaan uitzitten voor een flintertje geschiedenis?
Het is toch weer het oude verhaal: geschiedenis is volgens de programmamakers in Hilversum en omstreken blijkbaar niet spectaculair genoeg, dus je moet het als iets anders inkleden. Blijkbaar wordt juist in mediakringen het programma Andere Tijden slecht bekeken. Keer op keer laten zij zien dat geschiedenis wel degelijk interessant te brengen is. Het enige bezwaar is meestal dat het programma te kort is.
Mogen we nu echte geschiedenis, in plaats van zo'n opgeklopt showvehikel? Nee, er hoeft niet gestemd te worden, er hoeft geen kwis aan te hangen, ik heb geen bekende Nederlander nodig om voor te lezen wat 'ie zelf ook nog niet wist.
O ja, een omroep die een verkiezing organiseert en de ongewenste maar voorspelbare uitslag achteraf probeert te nuanceren met een raar verhaal over "langzame computers" moet meteen opgeheven worden.
Tjonge, wat heeft Donner zich vergist met zijn pleidooi om godslastering weer vaker aan te pakken! Zijn collega-minister Verdonk kon niet anders bedenken dan het te gebruiken om weer wat vooroordelen aan te wakkeren, maar in de Tweede Kamer is juist door deze opmerking een meerderheid ontstaan om het hele wetsartikel (ooit nog ingediend door opa Donner) te schrappen. Argument: Donner heeft met zijn pleidooi "het verkeerde signaal afgegeven". VVD, PvdA, GroenLinks, SP en LPF hebben juist door de slechte timing van Donner het momentum mee. De wetgeving inzake belediging biedt voldoende aanknopingspunten om óók godslastering aan te pakken. Door alleen de godslastering weer op de agenda te zetten wordt Donner het zwarte schaap van de familie: het artikel van opa wordt dankzij hem misschien geschrapt...
Savatage - Ghost in the ruins
Nog niet zo lang geleden vond ik de solo-cd van toetsenist Michael Pinnella erg leuk, dus de opperdespoot van File Under zag zijn kans schoon om de cd van nog zo'n doorgeslagen toetsenist bij me te dumpen.
Ik heb 'm niet tegengehouden en da's maar goed ook. Lekker plaatje met veel gitaar- en toetsengeweld, zeer geschikt voor mensen die het werk van Joe Satriani en Steve Vai ook zonder problemen kunnen uitzitten. Lees maar...
"Houd aan!"
Ingezonden brief in De Volkskrant: of de moord op Van Gogh niet langer "beestachtig" genoemd kan worden, daarmee doe je de dieren tekort.
*zucht*
Mwah, niet slecht. Anderhalve week gesodemieter in het land en het kabinet gaat weer terug naar de eigen plannetjes.
Donner maakt maar weer eens gebruik van de situatie om de godslastering weer op de agenda te krijgen - de satire zal ongetwijfeld direct op de voet hiervan volgen. Verdonk maakt dáár in Buitenhof weer gebruik van om te roepen dat je de onverdraagzaamheid van de islam niet moet belonen.
Geen terrorist die van een van de twee opmerkingen onder de indruk is, maar dit doet het wel goed voor de eigen (kiezers)bühne. Samenwerking tussen verschillende diensten en proberen écht iets positief aan de sfeer in Nederland te veranderen leveren immers geen kiezers op, angst en verkettering wel.
Frank Marino & Mahogany Rush - World Anthem
De opperdespoot van File Under kreeg een plaatje binnen van Jim Capaldi en bedacht dat dat wel iets voor mij zou zijn. Het heeft weliswaar weinig met hardrock te maken, maar het is wel een ouwelullenplaatje, moet hij gedacht hebben. Typecasting, maar dan anders.
Eigenlijk was ik dat ook wel met 'm eens. Een beetje rootsy muziek past ook wel bij mij. Na eerste beluistering had ik geen idee hoe ik dit nog enigszins positief moest bespreken en probeerde ik het plaatje nog te lozen bij een van de andere recensenten, maar zag de bui al hangen. Ik moest dit plaatje dus nog een paar keer beluisteren.
Die nadere beluistering maakte het wel een tikkie draaglijker, maar niet veel. Lees maar...
Het niveau van de standhouders op de HCC-dagen daalt. Blijkbaar zijn zij ervan overtuigd dat alleen mannen zich iets met zoiets ingewikkelds als computers bezig houden. Dat idee krijg je in elk geval wel als je op de beurs het grote aantal auto's en motoren en wulpse dames in korte rokjes ziet.
Ja okee, op één stand werd er onder andere software voor borduurpatronen verkocht...
Toch fijn dat sommige politici hun weblog wél serieus blijven nemen. Klaas de Vries, PvdA-kamerlid, bijvoorbeeld. In zijn weblog laat hij fijntjes horen hoe Wouter Bos omgaat met de referenda in zijn eigen partij en de mening van zijn fractie.
Wat wil het geval? Afgelopen week moest er gestemd worden over een grondwetswijziging die de gekozen burgemeester mogelijk moet maken. Voor zo'n grondwetswijziging is een tweederde meerderheid nodig in de Tweede Kamer. Het PvdA-stemgedrag zou beslissend zijn of het kabinet wel of geen tweederde meerderheid zou krijgen.
Het merendeel van de fractie was tegen het grondwetswijzigingsvoorstel. Niet omdat ze tegen de gekozen burgemeester zijn, maar omdat de PvdA-leden én de PvdA-fractie een voorkeur hebben voor de door de raad gekozen burgemeester, in plaats van de direct gekozen burgemeester. Het kabinet heeft de grondwetswijziging zodanig ingekleed dat in feite de hele discussie over de door de raad gekozen burgemeester aan de kant geschoven wordt. Minister De Graaf heeft weliswaar gesuggereerd dat "er nog wel over te praten zou zijn", maar heeft daar allesbehalve harde toezeggingen voor gedaan. Bovendien hebben de regeringspartijen al in het regeerakkoord afgesproken de direct gekozen burgemeester in te voeren. Na de grondwetswijziging hebben ze d PvdA niet meer nodig om alsnog die variant door te drukken.
Maar wat blijkt? Wouter Bos is vóór de grondwetswijziging. Discussie in de fractie is blijkbaar niet gewenst, als je het weblog van Klaas de Vries van 10 november 2004 leest:
"Hij noemt een aantal argumenten die hem doen kiezen voor voorstemmen. Vervolgens deelt hij mee dat hij een tegenstem niet voor zijn verantwoordelijkheid wil nemen. Desgevraagd legt Wouter uit, dat hij een meerderheid van de fractie die tegen zou willen stemmen niet zal volgen maar met een aantal andere fractieleden de noodzakelijke minderheid in de Kamer voor verwerping onmogelijk zal maken. Daarna zal hij nadenken over verdere consequenties."
Die laatste opmerking is niets anders dan een dreigement af te treden. Hij zegt min of meer dat hij sowieso zal zorgen dat het voorstel er toch doorkomt en vervolgens alsnog zal aftreden omdat zijn standpunt niet gevolgd is.
Uiteindelijk stemt de hele fractie op vier leden na vóór de grondwetswijziging. Het referendum waarin PvdA-leden zich uitspraken voor de door de raad gekozen burgemeester en de discussie in de fractie zijn domweg afgekapt door Wouter Bos. Hij vond iets anders en dat moest maar gevolgd worden.
Dit fraaie staaltje democratisch handelen van Wouter Bos kan geen verrassing zijn voor wie nauwkeurig naar Bos' uitspraken luister. Er klonk al het nodige gemor in de fractie toen Bos bij de Algemene Beschouwingen het niet had over de ideeëen die zijn fractie had, maar steeds verwees maar "mijn visie", "ik ben van mening" en "mijn voorstel". Ook in de spotjes in de zendtijd voor politieke partijen is niet de PvdA het middelpunt van Bos' uitspraken, maar is hij dat zelf.
Melkert was al geen toppunt van democratisch leiderschap - zie de manier waarop Rob van Gijzel de fractie uitgewerkt is - maar Wouter Bos heeft een net zo sterke (wurg)greep op zijn fractie, met zijn hulpje partijvoorzitter Ruud Koole om de partij in de tang te houden.
De opvolger van onze padvinder zou wel eens een megalomane gladjakker kunnen worden. Joepie...
In afwachting van wat geheid een luistertip gaat worden - nee, ik verklap niets - even een klassieker als luistertip: Rainbow's Difficult to Cure. Lees en vooral: luister!
"O sorry!" roept de serveerster verschrikt als ze een mes bijna in de schoot van een tafelgenoot laat vallen.
"Had ik bijna een mes in mijn lijf!" roept hij uit.
"Och", klinkt het van de andere kant van de tafel. "Er zat in elk geval geen briefje aan..."
Mr. Bungle - California
Gisteren, bij thuiskomst van het gemeentehuis: "Verrek, vergeten het grof vuil buiten te zetten. Vrijdagochtend, en het is nu al middag!"
Vanmiddag: "Verrek, gisteren was het helemaal geen vrijdag! Ben ik nóg een keer vergeten het grof vuil buiten te zetten!"
Zo wordt het natuurlijk nooit iets...
Volgens meneer Visser, voorzitter van de Raad van Hoofdcommissarissen, heeft de politie op het gebied van gegevensvergaring en -exploitatie een professionaliseringsslag gemaakt.
Heel gek, maar van dat soort organisatie-adviseurstaal word ik altijd een beetje zenuwachtig....
In het debat over de moord op Theo van Gogh verrast VVD-fractievoorzitter Jozias van Aartsen zeer met de inhoud van zijn toespraak.
Het moslimterrorisme heeft niets te maken met de verharding in de maatschappij en polarisatie is in deze maatschappij al helemáál niet aanwezig. Bovendien heeft het Nederlandse volk een compliment verdiend voor de waardige wijze waarmee het met de gebeurtenissen was omgegaan.
"Dag juffrouw van het reisbureau. Ik wil graag één enkele reis naar het land waar meneer Van Aartsen al die jaren gezeten heeft..."
Wanneer ik de afdeling Burgerzaken binnenwandel, staan er al wat mensen met volgnummertjes in de hand. Ik pak een foldertje om de tijd te doden.
Even later komt een licht grijzende meneer die al even stond te wachten voorbij lopen en gaat bij het meetlint aan de muur staan. Hij beweegt het plastic dwarsbalkje naar beneden tot het op zijn hoofd stokt en kijkt waar het is blijven staan.
"En," vraag ik, "nog gegroeid?"
"Nee", klinkt het teleurgesteld. "Gekrompen..."
Ik moet straks namelijk een nieuw paspoort gaan halen. Ja, je weet het nooit, ze kunnen je zomaar het Nederlanderschap af willen nemen. Als ik daar het IJslanderschap of zo voor terug krijg vind ik het best, dat scheelt uitleg in het buitenland, maar ja, als ex-Nederlander ben je natuurlijk al meteen verdacht heden ten dage...
(linkje via Ushering in Banality)
Natuurlijk, het is een oud verhaal: Japanners beginnen met eindeloos fotograferen, maken het vervolgens na en maken het tenslotte beter dan het origineel. Nou ja, wat betreft audio en auto's gaat dat wel op, maar in de muziek?
Feit is dat de klassieke hardrock in Japan nog altijd volle zalen trekt, waar in Europa en de VS diezelfde hardrock als "verouderd" en "niet relevant" wordt afgedaan. Flauwekul, wat mij betreft. Iets "niet relevant" noemen is alleen maar een manier om je te onttrekken aan alles wat niet aan de heersende hype voldoet. Goede muziek is goede muziek, of het nou hip is of niet. Vandaar dat ik nog steeds zeer geniet van de muziek die ik 25 jaar geleden ook al fantastisch vond.
Maar ja, als het niet modieus is, lukt het het gitaristen zelden om door te breken. Daarom zijn het nog steeds de oude namen die als gitaarhelden worden gezien: Joe Satriani, Steve Vai, Steve Morse, Tony Iommi, Al Pitrelli. Nieuwe namen hoor je amper.
Zo'n nieuwe naam is Tak Matsumoto. Nou ja, nieuw... sinds 1988 timmerde hij in Japan al stevig aan de weg met een poprockbandje. Maar nu heeft hij een echte klassieke hardrock-cd uitgebracht met een band met Amerikaanse oudgedienden. Zijn gitaarwerk staat lekker voorop, zoals het hoort. Zo nu en dan hoor je dingen die hem meer dan alleen een technisch begaafde gitarist maken. Ik zit nu dan ook te duimen dat hij doorgaat op de weg die hij op dit cd'tje ingeslagen is... Ik zet 'm in elk geval nog eens op. Banzai!
Ronduit briljant! Sergej Moleveld, voorzitter van de LPF, vond dat de LPF wat te weinig in het nieuws was de afgelopen dagen. Nou, dan los je dat toch even op?
Rotterdam (ANP) - LPF-voorzitter S. Moleveld (33) is woensdag door de politie aangehouden. Dat bevestigt een woordvoerder van justitie donderdag. Het Om verdenkt Moleveld ervan een valse dreigbrief aan zijn eigen partij te hebben gestuurd. Per fax bedreigde hij afgelopen vrijdag een lid van de partij en Tweede Kamerlid Mat Herben. Als afzender meldde hij een islamitische groepering.
Het is werkelijk ongelofelijk wat voor figuren ze daar op verantwoordelijke posities weten te zetten. Het is geen wonder dat Mat Herben in die omgeving soms net een briljant politicus lijkt.
Bestuurleden John Dost, Peter Langendam, Ed Maas, Oscar Hammerstein, en John Belder, kamerleden Harry Wijnschenk, Winny de Jong, Cor Eberhard, Ferry Hoogendijk en Jim Jansen van Raaij, staatssecretaris-voor-zeven-uur Philomena Bijlhout, ministers Herman Heinsbroek, Eduard Bomhoff en Hilbrand Nawijn, en nu dan Sergej Moleveld. Zeg nou zelf, het is een bijzonder lijstje.
Zelfs Endemol was er niet in geslaagd iedere keer wéér een nieuwe cliffhanger te verzinnen, maar dit is weer een hele echte. En dat alles in de geest van Pim, uiteraard.
(via Brechtjesblogje)
Balkenende geeft een persconferentie na een bijeenkomst met bewoners van het Haagse Laakkwartier: "Ik merk dat de mensen het gevoel hebben dat de pers zaken opklopt."
Da's nou Jan Peter "ieder moet zijn verantwoordelijkheid nemen" Balkenende. Hij heeft het niet gezegd, nee, het zijn de mensen. Het was niet zijn vice-premier die meteen sprak van "een oorlog tegen het islamitisch terrorisme", nee, het was de pers die die woorden opschreef.
Het probleem van onze nationale padvinder: hij kent de grote woorden wel, maar heeft geen flauw idee wat het in de praktijk betekent.
Afgelopen week had ik een vrij heftige discussie met een vriendin over het gemak waarmee ze de Marokkanen en de moslims verantwoordelijk stelde voor zo ongeveer alles wat er momenteel fout gaat in Nederland.
"Het zijn áltijd de Marokkanen als er hier in het dorp gedonder is."
"Nog even afgezien van de vraag of dat altijd om Marokkanen zal gaan, gaat het dan nog altijd om een groepje Marokkanen, niet om de Marokkanen."
"Het zijn gewoon áltijd de Marokkanen hier."
"Nogmaals, het is dan nog altijd een groepje, niet de Marokkanen."
"Zo is het hier gewoon, het zijn altijd de Marokkanen."
*zucht* Het is een klein woordje, maar de maakt hier wel het hele verschil.
Vandaag zie ik op RTV Utrecht een bericht over een gezin dat - in de wijk waar ook deze vriendin woont - het huis uit is gezet. Het gezin, en met name één kind, zorgt al jaren voor grote overlast en de woningbouwvereniging heeft ingegrepen.
Het gezin Veerman. Vast reuze Marokkaans, ja.