File Under The Sign

Het voordeel van recensentje spelen is dat je allerlei dingen hoort die je normaal gesproken niet zo snel zou tegenkomen. Daarnaast zijn er op de een of andere manier van die muzikanten en bands die interessant zijn maar je toch ontgaan. Misschien waren er op het moment dat je gewapend met pecunia en in aankoopmodus in de winkel stond net een paar cd's uit van bestaande favorieten die voorgingen. Of ging op dat moment je voorkeur wat meer uit naar bluesrock. Of was 'ie net uitverkocht op het moment dat je in de winkel stond.

Zo ben ik er in geslaagd Strangeways, Drive She Said, Zebra en The Sign te missen. Terwijl ik van elk van die vier bands ooit wel recensies heb gelezen die mijn interesse wekten. Gelukkig was de opperdespoot van File Under (had ik al verteld dat die site nu nóg mooierderder is?) zo verstandig mij de tweede cd van The Sign te sturen en wordt de kern daarvan gevormd door heren die in de eerste drie bands zitten of zaten.

U raadt het al: ik vond dit een heel erg fijn plaatje. De recensie heb ik pas een paar dagen geleden geschreven, maar ik had de cd toen toch al zeker een keer of zeven beluisterd. En dat is toch mooi vier keer meer dan mijn minimum, terwijl ik nog een hele rij andere cd's ter recensering heb liggen. Inmiddels heb ik 'm alweer een paar keer beluisterd, trouwens. Fijn cd'tje!