Sorry

Aan eenieder die vandaag uren later thuis is vanwege de uitgevallen treinverbindingen mijn hartelijke excuses. Het is geheel en al mijn schuld.

In mijn naïviteit zei ik gisteren tegen een vriendin dat de treinen na een paar weken met stroomstoringen, terroristen die geen terroristen waren en kapotte bovenleidingen toch al een hele tijd verrassend soepel reden.

Dommie!

Het begon al met de trein die mij naar Amsterdam Bijlmer had moeten brengen die zonder enige verklaring en op het allerlaatste moment niet bleek te rijden.

Ik was zo ijverig aan het werk - ja, echt! - dat ik niet had meegekregen dat Nederland inmiddels één grote chaos was en dat de treinenloop ehm...niet overdreven efficiënt meer was. "Probeer Utrecht te mijden" stond er vrolijk op de website. Maar Amsterdam- Den Haag - Nijmegen - Arnhem - Driebergen - Bilthoven leek me ook geen echt voor de hand liggend alternatief.

Dus toch maar op de gok naar het station, met als alternatief wederom een bezoekje aan de bioscoop. Op het moment dat ik het perron opstap, zie ik in de verte de lichten van een trein aankomen. Een kwartier vertraging, precies goed....

De trein was echter al stampvol te noemen. Er werd echter nog wat ingeschikt, en met het risico verpletterd te worden door de bevestiging van de deuren nam ik zo ongeveer de laatste twintig vierkante centimeter in beslag.

In Utrecht bleek de stationshal sterke gelijkenis te vertonen met de trein waar ik net uit kwam. Bom- en bomvol, dus. Leve de HCC-dagen! Het geplande bezoek aan mijn ouders in Brabonië was voor de tweede keer van de baan, nadat vorige week op het traject Utrecht - 's-Hertogenbosch de hele dienstregeling eruit lag wegens werkzaamheden.

Voor mijzelf vielen de gevolgen nog mee, want ik was binnen drie uur thuis en had tussendoor nog de tijd om rustig te gaan sjoppen. Bovendien had ik zowel in de trein als in de bus een uiterst geanimeerd gesprek met een voor mij volstrekt onbekende.

Voor al die anderen, of u het nu leest of morgen: sorry...