december 2005 Archives

Het was een mooi muziekjaar. Veel gehoord, van bands die ik al lang kende en van voor mij volstrekt onbekende bands, veel goede dingen en veel vreselijke dingen, maar al met al een leuk muziekjaar. De top 10 van 2005:

1. Umphrey's McGee - Anchor Drops

Een improvband uit Chicago. Volstrekt onbekend voor mij, maar o wat een lekkere plaat. Lekker springerige rock met uitstapjes naar jazz en andere stijlen, met fraaie harmonieën in de zang. Dit is het hele jaar onbetwist de nummer één geweest.

2. Spinvis - Dagen van gras, dagen van stro
Op de valreep van het jaar uitgekomen, maar al snel wist ik dat ik dit ook na de eerste twee maanden een briljante plaat blijf vinden. Een concert bezoeken is er nog niet van gekomen, maar 9 februari in Tivoli is het zover. Dit is trouwens de enige plaat waar ik en een flink deel van de File Under-redactie het over eens waren... ;-)

3. Presto Ballet - Peace Among the Ruins
Een nieuwe band, maar met zeer ervaren muzikanten, die eens een veel melodieuzer project wilden doen. Het resultaat is een heerlijke progrockplaat.

4. The Mars Volta - Frances the Mute
De debuutplaat werd unaniem bejubeld, deze riep heel wat gemengder reacties op. Het is niet verrassend te noemen dat ik juist deze tweede veel beter vind. Eigenwijs tot in den doet...

5. Deep Purple - Rapture of the deep
Mijn all-time muziekhelden slaagden er weer in een uitstekende plaat af te leveren. Net niet het niveau van de vorige, maar de heren zijn nog lang niet versleten en dat hoor je.

6. Headrush - Headrush
Italianen met een Queensrÿche-achtige metal van een niveau dat Queensrÿche zelf al jaren niet meer gehaald heeft.

7. Journey - Generations
De echte comeback van de ultieme AOR-band. Vijf bandleden, vijf zangers en toch geen fragmentarische plaat. Hulde!

8. Lohues & the Louisiana BluesClub - Grip
Daniël Lohues laat horen dat Ja boeh geen eenmalige voltreffer was en maakte een fantastische opvolger. Het interview met Daniël Lohues was mijn leukste interview van dit jaar.

9. King's X - Ogre Tones
King's X timmert al jaren aan de weg en zou het waarschijnlijk prima doen in een "meest onderschatte band"-poll. Producer Michael Wagener zat achter de knoppen en hielp Ogre Tones een van hun beste albums te maken.

10. Kevn Kinney's Sun Tangled Angel Revival - Kevn Kinney's Sun Tangled Angel Revival
Countryrocker Kevn Kinney musiceert een stuk rustiger dezer dagen, maar met zijn schuurpapieren stem is het resultaat alleen maar nóg verpletterender. Briljant akoestisch concert in Ekko, trouwens.

Als 2006 een even mooi muziekjaar wordt, ben ik tevreden.

Frank Marino - Juggernaut

Ik heb iets met namen. Met namen die heel mooi passen bij iemands beroep, dokter Dokter bijvoorbeeld, of juist helemaal niet, zoals meneer Baksteen van de vereniging van verkeersvliegers of meneer Beenhakker met een bedrijf in protheses.

Soms zijn het namen die een uitstraling hebben die bij hun werkzaamheden past. Voetbalnamen zoals Bennie Wijnstekers of Henk Duut, schaatsnamen als Zandstra of Tuitert.

Soms zijn namen mooi van zichzelf, zonder dat hun werkzaamheden daar noodzakelijkerwijs enig verband mee hebben. Vandaag reed bij het schaatsen ene Michael Kaatee mee. Ik had nog nooit van 'm gehoord, maar o wat een mooie naam. Spreek je het uit dat klinkt het als twee letters K-T. Schrijf je die weer voluit dan komt je uit bij de naam zoals je die schrijft, Kaa-Tee.

Het werd nog extra leuk door de werkzaamheden. Hij deed namelijk mee aan het olympisch kwalificatietoernooi. In de wandelgangen afgekort tot...jawel, het Oo-Kaa-Tee.

"Ik ken geen gêne, en schaam me daar over het algemeen niet voor"

Martenhoepla

Boston - Greatest Hits

Nou, daar kan ik het mee doen. Het Engelse webdevelopmentbureau Silktide heeft een grappig website-testje online gezet. Uiteraard willen ze er graag klanten mee binnenhalen, maar het blijft leuk om eens te kijken wat ze van je site vinden. Nou ja, leuk is misschien niet het juiste woord. Ik ben namelijk not especially popular. Potdorie, daar gáán m'n illusies. Bovendien schijn ik ook nog eens zwaar in overtreding te zijn volgens de Britse Disability Discrimination Act. Mocht u van plan zijn deze website vanuit Groot-Brittannië te lezen, dan verzoek u vriendelijk doch dringend te wachten tot u de landsgrenzen overschreden hebt. Voor je het weet ligt er hier een boete of dagvaarding op de mat...

Gelukkig worden er nog wel complimentjes uitgedeeld, maar dan toch vooral aan mijn hoster:"This website is very quick to respond". Het is ook niet voor niets dat hij nog steeds de enige bezitter is van een Erelezer van Komma Punt Log-mok...

(via CF.)

Anouk - Hotel New York

Dit kerstweekend was ik te moe om de Volkskrant helemaal door te spitten. Dat was jammer, want zoals De Nieuwe Reporter bericht was ombudsman Thom Meens beledigd over de verwijten die de redactie vanaf de eigen Volkskrantweblogs kreeg.

Tja, volgens mij krijgt de redactie gewoon een bijscholingscursus webloggen. De Volkskrant verwachtte blijkbaar een hele reeks weblogs van hoge kwaliteit. Journalistieke kwaliteit zelfs.

Dat is overigens wel vrij dom geweest van de meneren en mevrouwen van de Volkskrant. Eén middagje weblogs afstruinen en je weet dat de kwaliteit van logs zeer wisselend is, dat de diepte van de analyses vaak een vlo met watervrees nog niet zou benauwen en dat meningen zonder onderbouwing en heel hard geventileerd worden omdat de anonimiteit van het internet niet tot enige terughoudendheid noopt.

Zouden ze bij de redactie nu echt niet doorgehad hebben dat ze ook dergelijke reacties zouden krijgen? Met enige regelmaat werd in de Volkskrantkolommen door redacteuren gloedvol betoogd dat weblogs niet journalistiek verantwoord zijn en nu zouden ze verbaasd zijn?

Misschien moeten ze bij de Volkskrant eens gaan bedenken dat weblogs een soort ongeredigeerde en vrijwel ongecensureerde brievenrubriekjes zijn. Dat betekent dat er interessante en doordachte reacties kunnen komen, maar dat er nog veel meer ongenuanceerde, botte reacties zullen komen.

Eerst trots een weblogdienst beginnen en die enthousiast je op papier gedrukte kolommen binnenhalen en vervolgens gaat jammeren dat ze zich niet aan je eigen standaarden houden doet vermoeden dat ze bij de Volkskrant tevoren niet zo over weblogs hebben nagedacht...

Ruud Huisman was een hoge ome bij Tiscali. Onlangs is hij daar vertrokken, na aanhoudende geruchten over een onfrisse rol bij het faillissement van Capcave. Dat was een prima bedrijf - wat ook niet vreemd is met loggers als Lijn en Gert-Jan in de gelederen - maar plots was het over en sluiten met Capcave.

Vervolgens doken er contracten op die op zijn minst leken te duiden op onfrisse praktijken van meneer Huisman - meestal op naam van zijn echtgenote - met Capcave als instrument en Capcave's medewerkers als slachtoffer.

Inmiddels heeft Huisman op zijn beurt aangifte van afpersing gedaan tegen Patric Roctus, een van de mensen die hem beschuldigen van onoirbare praktijken. Roctus laat zich daardoor niet de mond snoeren. Integendeel mag je wel zeggen, want met het weblog Tiscaligate gooit hij alles in de openbaarheid.

Een fijn - nou ja - inkijkje in het zakenleven. Een topsalaris is nooit hoog genoeg, zou je bijna concluderen...

Update: Was ik zo maar even vergeten te melden dat ik het linkje had gevonden op about:blank. Bij deze dus.

Niet overdreven moeilijk, maar wel een leuk tijdverdrijf is Mystery Case Files: Huntsville. In een reeks gebouwen moet je voorwerpen terugvinden die je nodig hebt om misdrijven op te kunnen lossen. Dat laatste doe je door een andere visuele puzzel te maken. Een goed geheugen helpt om de voorwerpen in latere levels sneller terug te vinden. Dat is ook wel nodig, want je tijd is niet onbeperkt.

Maar geen autoreclame deze keer. Integendeel, mag je wel zeggen. Een patser in een Mercedes vindt een langzaam overstekende hoogbejaarde dame maar lastig en laat dat merken.

De hoogbejaarde dame is assertief en uit op haar beurt háár ergernis eenvoudig en reuze effectief.

Bij National Geographic loopt momenteel een serie over paranormale verschijnselen en de natuurwetenschappelijke verklaringen daarvoor. Bij deze video begin zelfs ik te twijfelen.

Het is een reclamespot die in Engeland gedraaid werd voor een automerk. Uiteindelijk is de reclamespot zelfs nooit op televisie verschenen, omdat de fabrikant het allemaal iets té creepy vond.

Al tijdens het draaien zag de cameraman een merkwaardige witte verschijning voor de auto. Tegen het einde van de opname hoor je hem dat op de achtergrond ook vertellen. De witte verschijning wordt zichtbaar wanneer de auto achter een stel bomen vandaan komt. Achteraf hoorden de leden van de crew dat een jaar eerder, precies op die plek, iemand om het leven was gekomen bij een auto-ongeluk.

Hoe dan ook een fascinerend filmpje: Ghostly Car Ad.

Pat Benatar - The very best of

Robin Williams is een van de weinige Amerikaanse komieken die ik leuk blijf vinden. Natuurlijk, hij maakt zo nu en dan films die te flauw voor woorden zijn en het is niet verkeerd dat hij steeds vaker serieuze rollen speelt.

Maar het tempo waarmee Williams als stand-upper of in talkshows grappen de zaal in kan slingeren is ongelofelijk. Met originele invalshoeken, zoals wanneer 'ie gaat uitleggen hoe golf ontstaan is (Windows Media).

Queen - A Day At The Races

Het bedrijf dat me momenteel detacheert snapt zijn medewerkers goed. Daarom kregen we bij het kerstdiner gisteren ook nog een kadootje dat bij uitstek geschikt is voor de medewerkers in kwestie. Vroeger zouden ze nerds genoemd worden, nu zijn het gewoon mensen die IT laten aansluiten op de praktijk en daar verdomd goed in zijn ook. Maar ja, dat blijven een soort grote kinderen, dus werden wij verblijd met de 20q.

20q is een handzame versie van het 20 questions-spel dat op diverse plaatsen online te spelen is, ook op de site van de maker van het ding. Neem iets alledaags in gedachten, beantwoord twintig vragen en de kans is verrekte groot dat de 20q het juiste antwoord geeft. Het is best te beredeneren waarom dat vaak lukt, maar het blijft steeds weer verrassen. Had ik nu maar vrije dagen genomen...

Soulrelic en Divinefire zijn twee gothic metal-bandjes. Hoewel, Soulrelic is wel èrg poppy. Soms heb je het gevoel naat Spandau Ballet's Tony Hadley te luisteren. Tel daarbij op dat de melodieën ook erg poppy zijn en je houdt een erg merkwaardig plaatje over...

Divinefire is aanzienlijk harder, maar slaagt er niet in voldoende variatie te bieden. Met name de voorliefde voor dubbele bassdrums staat dat nogal in de weg.

Zowel Soulrelic als Divinefire zullen nog maar weinig uit mijn platenkast komen. Lees maar...

Een nieuwe ster is geboren: Zanger Bob. Op zijn fraaie website www.zangerbob.nl is onder andere te lezen dat hij geen afstammeling van zijn moeder is: "Bob is een jongen, uit Schiedam geboren...". Hij werd ontdekt door de zanger John van Leeuwen (wie kent hem niet?) en met Manfred Jongenelis, algemeen bekend in het land, werden de eerste nummers geschreven.

De nieuwe single en videoclip van Zanger Bob "Laat het sneeuwen" zijn zojuist verschenen. Bel uw plaatselijke piratenstation plat en blijf bij uw platenboer vragen waarom er nog geen hele etalage gewijd is aan dit supertalent.

Tot ik de nieuwe single binnen heb, zal ik het moeten doen met de vorige single "Als de zon weer gaat schijnen". De videoclip is te vinden op de website.

Vanaf heden wordt muzikale kwaliteit uitgedrukt in de Schaal van Bob.

Het is misschien met de beste bedoelingen gedaan, maar het blijft niet slim om als oprichter van Wikipedia je eigen bio aan te passen. Vooral niet als Wikipedia dat zelf een newbie mistake noemt:
"For those who either have or might have an article about themselves it is a temptation, especially if plainly wrong, or strongly negative information is included, to become involved in questions regarding their own article. This can open the door to rather immature behavior and loss of dignity. It is a violation of don't bite the newbies to strongly criticize users who fall into this trap rather than seeing this phenomenon as a newbie mistake." (Wikipedia: Biographies of living persons)

Oei, het handboek van rockposes is openbaar geworden. Nu kun je in een mum van tijd zelf leren hoe je je moet gedragen als Iron Maiden- Saxon-, Bon Jovi- of natuurlijk Spinal Tap-imitator: Classic Rock Guitar Pose Page.

(via momi)

Magnum is een van de klassieke Engelse hardrockbands. Ze waren te symfonisch om met de New Wave Of British Heavy Metal mee omhoog te klimmen, maar ze zijn al die jaren aan hun stijl vast blijven houden. Bovendien zijn het ook nog eens gewoon prima muzikanten met een goede componist in hun midden. Vakmanschap is meesterschap, zeiden ze ooit bij een biermerk. Voor Magnum zou dat ook een prima slogan zijn. Lees maar...

Various artists - Secondhand Smoke

De Volkskrant zoekt de nuance:

Je kunt gewoon dood zijn, hartstikke dood zijn of morsdood zijn...

De Groot Dictee Ring is klein uitgevallen vanwege de late start, maar volgend jaar ga ik 'm wat groter aanpakken - en vooral wat eerder. Volgens de nieuwe spelling zou 'ie dan Groot Dicteering moeten heten, maar dat gaat dus mooi niet gebeuren...

De logs die meegedicteed (hmm...) hebben:
Bung Phê
So, you want to be a librarian?!

Ik ben diep geroerd dat u in zo grote getale de uitdaging hebt aangenomen... ;-)

Okee okee, het idee kwam wat laat. Volgend jaar maak ik er echt werk van - als ik er aan denk.

Dit is in elk geval het inzendingendingetje.

Inschatting vooraf: ik hoop nu op minder dan vijftien fouten en was achteraf blij geweest met minder dan vijfentwintig...

Voor wie in het reactiedingetje wil meedoen: het is waarschijnlijk het handigst om het eerst op je pc in Notepad te plempen en pas daarna in het reactiedingetje. En nee, in Word mag niet. Al zou dat nog best wat fouten extra op kunnen leveren.

Update: Jeuheuj! De eerste deelnemer is binnen: Bung Phê.

Uiteraard mijn dictee:

Thuis voor de buis

1. Die tintelende nazomerdag was de luie, gesubsidiëerde bohémien zich al 's morgens vroeg te buiten gegaan aan een dolce far niente op z'n aftandse tweezitscrapeautje.

2. De anti-held deed alles op z'n elfendertigst en leverde de op z'n janboerenfluitjes inelkaar geflanste genreschilderijen steevast te elfder ure voor de subsidiëring af bij de maecenassen.

3. De luiwammesende vrije-beroepsbeoefenaar keek naar het tv-kanaal van de op reclame-inkomsten gedijende super-commerciële pulpzender; daar werd net het eerste tête-a-tête van een twee-eiïge tweeling vastgelegd.

4. De door treiterijen geteisterde anchorman die in beeld kwam, was het door jan en alleman voor overgelopen farizeeër versleten kijkcijferkanon; hij werd door onze kunstenmaker beschouwd als bijdetijdse ambassadeur van de jansaliegeest die het janhagel abusievelijk voor excentriciteit verslijt.

5. "Waar blijft mijn croque-monsieur?", blèrde de aquarellist naar zijn eega, een voormalige heroïneprostituée, die een half dozijn dictees terug, toen zij nog een frêle spring-in-het-veld was, op de VIP-plaats van de parkeerfaciliteit de reputatie van een promiscu oud-Tweede-Kamerlid te gronde had gericht.

6. Zelf was dit op zijn eigen idée-fixe terende product van de Bohème ook geen casanova meer; maar zoals zijn muze in een geforceerd uptempo de wijnfles en de kurkentrekker binnenbracht, deed ze hem verlangen naar de nymfomane gepiercete lolita, naast wie hij zich kort geleden nog teneervlijde.

7. Alleen de T-vormige accessoires van haar telkenmale geüpdate gsm'etje verleende haar nog een fractie sex-appeal, bedacht hij toen hij de etiketloze fles als een pasgeboren baby dodeinde in zijn elleboogholte.

8. "Dat je als een houten klaas de reclame-omzet van de nieuwe zender opvijzelt, is tot daar aan toe", zei het in een feërieke burqa gehulde ex-sexobject terwijl zij wat gemorste tutti frutti onder het smyrnatapijt wegwerkte, "maar je kunt ten minste toch je schoenen uittrekken!"

21.11: Eerste reactie mijnerzijds: crisis, wat een dictee! Erg vals is ook dat Herman Koch erg veel woorden heeft gebruikt die in de nieuwe spelling juist veranderd zijn. Dat doet wat mij betreft wat af aan de virtuositeit - dicteewoord! - van het dictee.

en de oplossing:

Thuis voor de buis

1. Die tintelende nazomerdag was de luie, *gesubsidieerde bohémien zich al 's morgens vroeg te buiten gegaan aan een dolce far niente op z'n aftandse *tweezitscrapaudtje. (2 fouten)

2. De *antiheld deed alles op *zijn elfendertigst en leverde de op z'n *jan-boerenfluitjes *in elkaar geflanste genreschilderijen steevast te elfder ure voor de subsidiëring af bij de *mecenassen. (5)

3. De luiwammesende *vrijeberoepsbeoefenaar keek naar het tv-kanaal van de op reclame-inkomsten gedijende *supercommerciële pulpzender; daar werd net het eerste tête-a-tête van een *twee-eiige tweeling vastgelegd. (3)

4. De door treiterijen geteisterde anchorman die in beeld kwam, was het door *Jan en alleman voor overgelopen farizeeër versleten kijkcijferkanon; hij werd door onze kunstenmaker beschouwd als bijdetijdse ambassadeur van de jansaliegeest die het janhagel abusievelijk voor excentriciteit verslijt. (1)

5. "Waar blijft mijn croque-monsieur?", blèrde de aquarellist naar zijn eega, een voormalige *heroïneprostituee, die een half dozijn dictees terug, toen zij nog een frêle *spring-in-t-veld was, op de *vip-plaats van de parkeerfaciliteit de reputatie van een *promiscue oud-Tweede-Kamerlid te gronde had gericht. (4)

6. Zelf was dit op zijn eigen *idee-fixe terende product van de *bohème ook geen casanova meer; maar zoals zijn muze in een geforceerd *up-tempo de wijnfles en de kurkentrekker binnenbracht, deed ze hem verlangen naar de nymfomane gepiercete lolita, naast wie hij zich *kortgeleden nog teneervlijde. (4)

7. Alleen de T-vormige accessoires van haar telkenmale *geüpdatete gsm'etje verleende haar nog een fractie sex-appeal, bedacht hij toen hij de etiketloze fles als een pasgeboren baby *dodijnde in zijn elleboogholte. (2)

8. "Dat je als een houten klaas de *reclameomzet van de nieuwe zender opvijzelt, is tot daar aan toe", zei het in een *feeërieke *boerka gehulde *ex-seksobject terwijl zij wat gemorste *tuttifrutti onder het smyrnatapijt wegwerkte, "maar je kunt *tenminste toch je schoenen uittrekken!" (6)

21.11: Eerste reactie mijnerzijds: crisis, wat een dictee! Erg vals is ook dat Herman Koch erg veel woorden heeft gebruikt die in de nieuwe spelling juist veranderd zijn. Dat doet wat mij betreft wat af aan de virtuositeit - dicteewoord! - van het dictee.

21.40: Onder de 15 fouten fouten blijven is bij lange na niet gelukt, onder de 25 ook niet. Het waren er 27.. Zuur is het dat de Spellingwijzer janboerenfluitjes schrijft - zoals ik - en het Groene Boekje jan-boerenfluitjes. Waarom "zijn" als "z'n" wordt uitgesproken en vervolgens niet als "z'n" mag worden geschreven, ontgaat me ook even.

Uiteraard zijn alle "verbeteringen" achteraf stuk voor stuk fouten gebleken. Dodijnen was voor mij een volstrekt nieuw woord, maar dat gold waarschijnlijk voor de meesten.

Vanavond om 20.20 is het weer zover: het Groot Dictee der Nederlandse Taal wordt uitgezonden. Mazzeltje: het is nog in de oude spelling, dus geen ge-e-maild of humanresourcesmanagement.

Ik stel voor dat we de logs erbij gaan inzetten. Live meeschrijven, zeg maar. Ik zal uiteraard het goede voorbeeld geven en zelf de volledige tekst na het voorlezen van het dictee - en natuurlijk vóór de oplossing gegeven wordt - online zetten. Heb je een log, zet het dan daar online. Heb je geen log, gooi het dan hier in de comments. Schroom niet, ook ik zal heel wat fouten zal maken. Het is voor de lol, niet meer en niet minder.

Mocht je een log hebben en mee willen doen, zet dan een berichtje op je eigen log en meld je even aan in het reactiedingetje. Aan het eind van de avond zal ik de logs waarop is meegeschreven hier op een rijtje zetten.

Platenmaatschappij Provogue brengt al een tijdje verzamelaars uit als kennismaking met de diverse acts die ze onder contract hebben. Meestal zijn dergelijke samplers voorzien van een paar hele goede nummers en een rij redelijke nummers van artiesten die nu eenmaal ook verkocht moeten worden. Maar daarvan kun je niet meer spreken als er nummers op staan van Walter Trout, Joe Bonamassa, Stoney Curtis, Greg Koch, Paul Gilbert en Jimi Kidd, Carl Verheyen en Michael Katon. En als het cd'tje ook nog maar een euro of tien kost, is er al helemáál niks meer op aan te merken. Lees maar...

Steve Fister - Dodgin' Bullets [recensie]

Een spelletje waar ik al weken verslingerd aan ben, is Hexalot. Probeer koningen en ridders zo efficiënt mogelijk naar een kasteel te brengen door bruggen van gelijke kleuren te bouwen. Punten scoren is het eigenlijke doel, maar de koningen en ridders aan de andere kant krijgen is vaak al lastig genoeg...

Verschillende toonaangevende media hebben aangekondigd de nieuwe spelling niet te gaan hanteren. NOS, Volkskrant, Trouw, NRC Handelsblad, HP/De Tijd, Vrij Nederland, De Groene Amsterdammer, Planet Internet en Tekstnet noemen de nieuwe spelling "absurd en inconsequent" en hebben aangekondigd alternatieve spellingsregels op te zullen stellen.

Zo'n boycot lijkt me niet erg zinvol, maar dat de nieuwe spelling een crime is had ik ook al geconstateerd. Dat werd niet minder toen ik op mijn werk - het is tijdelijk, dus vacaturetips zijn nog steeds welkom - een korte spellingscursus kreeg.

De Taalunie heeft bijvoorbeeld besloten dat secondenlang secondelang wordt, omdat dat consequenter is. Het zal best, maar logisch is het niet. Bij secondelang denk ik aan één seconde en niet meer.

De internettaal wordt er ook niet makkelijker op, want de voltooide tijd van deleten wordt gedeleted en die van e-mailen ge-e-maild. Ik weet niet wat u gaat doen, maar ik zal voortaan zaken gewist en gemaild hebben.

Nog veel erger wordt het bij samenstellingen. De Taalunie heeft verordonneerd dat human resources management voortaan humanresourcesmanagement moet zijn. Omdat het een ingeburgerde term is, zo is het argument. Vreemd genoeg achten ze public relations dan weer níet ingeburgerd, terwijl die term volgens mij al veel eerder in zwang was. Een content management systeem - u weet wel, zo'n programma waarmee logs als dit worden gevuld - is voortaan een contentmanagementsysteem. Alleen al door de lengte van het woord wordt het minder leesbaar, maar daar heeft de Taalunie weer geen boodschap aan.

Het dieptepunt wordt bereikt bij de functienamen. Functienamen worden aaneen geschreven, tenzij ze uit drie of meer woorden bestaan. Zo krijg je humanresourcesmanagement en een human resources manager, accountmanagement, een accountmanager en een junior account manager. Volgt u het nog?

De Taalunie heeft de boycot door de media inmiddels "onverstandig" genoemd, maar die benaming past wat mij betreft ook bij deze spellingsherziening. Spellingsregels hebben alleen zin als ze logisch zijn en bijdragen aan de leesbaarheid van teksten. Wat de Taalunie er nu van gebrouwen heeft is een staaltje studeerkamerlogica waar niemand iets aan heeft.

Update: Dat humanresourcesmanagement verneukt óók nog eens de layout van je log! Dat hadden ze vast niet voorzien...

Ik kom vanavond de deur niet meer uit. Niet omdat ik dat niet zou willen, maar omdat m'n ego even niet meer door de deur past.

Komma Punt Log blijkt namelijk in televisiegids TV Film genoemd te zijn in een weblog top-5, met uitermate vleiend commentaar. Kleine domper op de vreugde is dat in hetzelfde rijtje ook de puistekopjes van Geenstijl genoemd worden, maar genoemd worden in hetzelfde rijtje als Nobodyhere.com maakt dan weer veel goed.

Ook is er een grotere versie als popup met alle genoemde logs.

In de zaak van XS4ALL en Karin Spaink tegen Scientology over het Fishman Affadavit heeft de Hoge Raad besloten geen uitspraak te doen en het verzoek van Scientology om de zaak in te trekken te honoreren.

Mooi voor XS4ALL en Karin Spaink natuurlijk, want dat betekent dat ze de zaak gewonnen hebben. Maar voor de vele anderen die Scientology met bakken met geld en legers van advocaten probeert te intimideren is het vooral een gemiste kans.

De Hoge Raad kreeg namelijk enige tijd geleden een voor Scientology negatief advies van de advocaat-generaal. Dat advies wordt vrijwel altijd gevolgd en dus was het ook vrijwel zeker dat Scientology de zaak zou gaan verliezen. Door alsnog de cassatie bij de Hoge Raad in te trekken wilde Scientology maar één ding bereiken: dat in andere rechtszaken in de toekomst voor Scientology negatief besloten zou gaan worden met de zwaarwegende uitspraak van Hoge Raad in de hand. Doordat die uitspraak nu niet gedaan wordt, kan Scientology hen onwelgevallige uitingen op het internet en elders blijven bestrijden door langdurige en dus dure rechtszaken aan te spannen. Scientology heeft geld in overvloed, degenen tegen wie ze de rechtszaken aanspannen meestal niet. Tel uit je winst.

Het is een mooie overwinning voor Spaink en XS4ALL in een procedure die tien jaar heeft geduurd, maar een jammerlijke afloop voor de vrijheid van meningsuiting contra Scientology. Ik ben benieuwd of we de overwegingen van de Hoge Raad voor deze beslissing nog ooit te zien krijgen, zeker omdat de Hoge Raad het advies van de advocaat-generaal om wél uitspraak te doen naast zich heeft neergelegd.

Frank Marino - The power of rock and roll

Er komen in tegenstelling tot een jaar of vijftien geleden veel instrumentale albums van hardrockgitaristen uit. Héél veel. Dat betekent meteen dat als een prima gitarist een redelijk instrumentaal album aflevert, het vrijwel zeker ten onder zal gaan in de hausse van releases. Dat geldt ook voor Lars Eric Mattsson's Earthbound. Lees maar...

Gisteren had Verdonk spijt dat ze de Kamer zo duidelijk had voorgelogen, maar liet ze tegelijkertijd duidelijk horen het eigenlijk niet te menen. Vandaag wordt alweer min of meer gesteld dat het beleid was om geen asielgegevens te verstrekken en dat ze er dus destijds vanuit ging dat er er ook geen gegevens werden vertrekt. Bijna een jaar lang deed ze stellige uitspraken maar voelde ze er niets voor om die te onderzoeken omdat het antwoord hooguit kon tegenvallen. Of beter gezegd: omdat ze wist dat het antwoord zou tegenvallen.

Een paar weken geleden wist ze zonder enig fatsoenlijk onderzoek te vertellen dat de medewerkers bij de cellenbrand op Schiphol "adequaat" hadden gehandeld, terwijl vandaag de conclusie volstrekt tegengesteld is: de gemeente Haarlemmermeer valt niets te verwijten, de medewerkers van Justitie in het complex des te meer.

Waarom verwachten wij eigenlijk nog dat asielzoekers de waarheid en niets dan de waarheid vertellen wanneer de bewindslieden van het departement waarbij ze hun verhaal moeten doen alleen maar dingen vertellen die hen goed uitkomen, of ze waar zijn of niet?

Verdonk heeft haar mond vol over recht en plichten die bij elkaar horen, maar keer op keer blijkt ze van mening dat zij het recht heeft te zeggen wat haar het beste uitkomt en dat anderen de plicht hebben dat voor zoete koek te slikken.

En met drie regeringsfracties die hooguit zo nu en dan voor de vorm protesteren, komt ze er nog mee weg ook....

Update: Het begint me ineens te dagen waarom Wouter Bos zo nadrukkelijk de mogelijkheid van een regering met de rechtse fracties openhoudt. Als - in elk geval door hemzelf - beoogd premier wil hij niets liever dan de jaknikkers van de huidige regeringsfracties als coalitiegenoten. Bos denkt in elk geval vooruit...

De iPod Nano is alweer achterhaald, de nóg kleinere variant is de iPod Zepto...

Iemand in een djellaba met een tas is per definitie verdacht tegenwoordig, zo bleek vanochtend weer. Integreren in een djellaba wordt zo wel erg moeilijk gemaakt. Terwijl we de Staphorster klederdracht toch echt wèl reuze geïntegreerd vinden. Maar hoe integreren gaat lukken als het van één kant moet komen heeft nog niemand me kunnen uitleggen.

Trouwens, zouden ze deze man na het verhoor weer vrolijk op de trein gezet hebben, net zoals gedaan werd met de twee "terreurverdachten" die onlangs alleen maar wilden bidden in de trein?

Update: de "terreurverdachte" blijkt niet eens in een djellaba gekleed geweest te zijn. Hij had een Arabisch uiterlijk, een baard en droeg een wollen muts. Dat is ook wel héél verdacht, natuurlijk. Hoeveel RID's zouden onderzoeken hebben lopen naar alle moslims in de buurt? En Remkes maar doen alsof dat niet meer dan wat uit de hand gelopen eigen initiatief was...

Het ANP en De Volkskrant zijn blijkbaar volstrekt in verwarring na de laatste spellingswijziging. Anders kan ik dit niet verklaren:

Bij het NRC Handelsblad daarentegen vond in de kolommen een heuglijke gebeurtenis plaats. Daar stond namelijk de eerste column van een Komma Punt Log-favoriet van het eerste uur: Merel Roze. Power to the bloggers!

Er zijn genoeg Noorse rock- en metalbandjes, maar Skambankt is de eerste die ik ken waar ook in het Noors gezongen wordt. Ik kan het allemaal niet erg volgen, maar het rockt er lekker op los. Lees maar...

Een leuke Sokoban-variant is Cyberbox. Ook hier moet je met blokjes schuiven om de uitgang te bereiken. Aardige bijkomstigheid dat de blokken soms maar twee kanten op geschoven kunnen worden.

Binnenkort komt het gelukkig ook op dvd uit, maar vanavond is het eerste deel al op televisie te zien. The Aching Hunger part II, ofwel gitaarvirtuoos Steve Vai met het Metropole Orkest. Jazeker, pas om 23.55 uur op Nederland 3, maar voor één keer kunt u best iets korter slapen...

File Under-collega George is verantwoordelijk voor een flink deel van de foto's op die site. De complete series zijn nu te vinden op zijn nieuwe site, Available Light. Gaat dat zien!

De GeenStijlertjes vonden het weer eens nodig een relletje te schoppen en riepen hun puistekopjes op de Verkiezing van de Nederlander van het jaar 2005 te verstoren door vooral op Rachel Hazes en Geert Wilders te stemmen.

Zo'n verkiezing kan me gestolen worden, van die Grootste van...-verkiezingen heb ik al jaren mijn buik vol, maar van de manier waarop de Volkskrant vandaag reageert op de GeenStijlvandaaltjes heb ik wel genoten. En voor de GeenStijlertjes zal de lol er zo wel vanaf zijn.

Allereerst constateert de Volkskrant vrolijk dat ze er al met al nog drie jaar en acht dagen over gedaan hebben om de verkiezing te ontdekken. Vervolgens wordt onomwonden geconstateerd dat de actie succesvol is verlopen, "geheel dank zij de slaafsheid van de stijllozen". Terecht wordt opgemerkt dat de actie van SP'ers om Harry van Bommel hoger op de lijst te krijgen feitelijk niets anders is.

De laatste opmerking over deze actie is nog de leukste: "Elke kandidaat krijgt de achterban die hij/zij verdient."

Auw...

Vandaag is de nieuwe dienstregeling van de NS ingegaan. Gelukkig is er voor mij maar weinig veranderd. Eén van mijn treinen vertrekt een minuutje later, de vertragingen zijn hetzelfde gebleven...

Een leuk speledingetje is de iTunes Signature Maker. In je iTunes wordt een analyse gemaakt van waar je zoal naar luistert en het resultaat is een in mijn geval nogal vaag deuntje. Maar ach, wie had anders verwacht?

Natuurlijk kunnen geraden fragmenten uit het vage deuntje in het reactiedingetje gegooid worden.

(via Timmie TV)

Ik wist niet dat het kon, maar Seventh Key heeft een gitarist die al bijna 22 jaar niet op het podium heeft gestaan. Of het plankenkoorts is of domweg gebrek aan interesse weet ik niet, maar afgezien van een enkel gastoptreden heeft Mike Slamer altijd in de studio gewerkt.

Bij platenmaatschappij Frontiers hebben ze een mooie middenweg bedacht: een optreden in een studio voor wat familie, vrienden en bekenden. Er is een dvd van opgenomen, maar ik kreeg de cd ter recensie. Kenners weten met de namen Billy Greer en Terry Brock genoeg: Live in Atlanta biedt fenomenaal gezongen AOR van hoog niveau. Lees maar...

CDA'ers Balkenende en Verhagen die dapper vrijwilligerswerk staan te promoten, zoals het inpakken van de voedselpakketten die steeds meer mensen nodig hebben...

George W. Bush krijgt een telefoontje van God...

De muziek van The Mars Volta zal door de meesten al snel worden afgedaan als zenuwachtig gefieper. Dat geldt zeker voor het tweede album, Frances the Mule. En laat dat nu net het album zijn dat ik het beste vind...

Het zou dan ook wel eens zo kunnen uitpakken dat ik een van de weinigen ben die plezier beleeft aan Scab Dates, het nieuwe live-album van de heren. Merkwaardig genoeg staan er géén nummers van Frances the Mule op, maar is de stijl - met lange, gedragen soundscapes - wel sterk op dat album geënt. Lees maar...

Dat Verdonk de Kamer heeft voorgelogen en dat in 102 gevallen vrolijk aan het land van herkomst is gemeld dat ze een asielzoeker terugkregen, is na één persconferentie - waarin Verdonk alleen wat "slordigheidjes" heeft geconstateerd - afgehandeld.

Het kabinet is daarentegen al uren in vergadering over compensatie voor gestegen energiekosten voor het astronomische bedrag van € 3,- per maand.

Een crisis moet ten slotte wel over belangrijke dingen gaan...

Het is blijkbaar tijd voor sequels van briljante spellen. Vorige week de opvolger van The Dark Room, nu de opvolger van Samorost. Samorost is niet overdreven ingewikkeld, maar wel zeldzaam mooi gemaakt. Dat geldt ook voor de opvolger, verrassend Samorost 2 geheten.

Gut gut, wat is Nederland toch bezorgd over de handhaving van de mensenrechten door de Verenigde Staten.

Een paar weken geleden meldde minister van Buitenlandse Zaken Bot dat er twijfel was over de voortzetting van militaire deelname in Afghanistan. Het belangrijkste argument was dat het gevaar te groot zou zijn, maar ook de twijfels over het Amerikaanse mensenrechtenbeleid werden als argument gebruikt.

Er hoeven natuurlijk weinig twijfels te zijn over het Amerikaanse mensenrechtenbeleid: nog steeds zitten er honderden mensen gevangen in Guantanamo Bay zonder dat ze een fatsoenlijke vorm van proces hebben gehad. Bovendien werd er door Amerikaanse politici zonder enige terughoudendheid gesproken over "torture light", wat ongeveer hetzelfde is als een beetje zwanger zijn. Maar al jarenlang verkozen het kabinet en een Kamermeerderheid hun ogen te sluiten en slechts zo nu en dan "hun bezorgdheid uit te spreken". Plots waren zaken als onthouding van slaap en langdurige isolatie geen marteling meer.

Ineens leek het kabinet dan toch eindelijk het licht gezien te hebben. Zelfs VVD-kamerlid Hans van Baalen, die een jaar geleden nog verklaarde liever tien onschuldigen in Guantanamo Bay te zien dan één terrorist in het Laakkwartier, vond het mensenrechtenbeleid van de VS niet voldoende. Maar zoals te verwachten was, bleef er weinig van de ferme woorden over.

Er komen steeds meer aanwijzingen dat de CIA vermeende terroristen vrolijk via Europese vliegvelden verplaatst. Onlangs werd in de VS besloten dat iemand veroordeeld mag worden op grond van een bekentenis die hij na "ondervraging" in een beruchte Saoedische gevangenis had afgelegd. Ook de "renditions" - uitleveringen buiten de officiële procedures om, en wellicht soms ook gewoon ontvoeringen - zijn tekenen dat mensenrechten niet bepaald voorop staan in de ogen van de VS. Misschien nog wel veelzeggender is dat het Witte Huis alles doet om een wet tegen te houden die organisaties als de CIA onomwonden verbiedt verdachten te martelen.

Helaas, na één oprisping van Bot werd er alweer gas teruggenomen en sijpelde naar buiten dat het kabinet toch akkoord zou gaan met uitzending van militairen naar Afghanistan. Had de VS toezeggingen gedaan over de mensenrechten? Welnee, ze hadden de ambassadeur laten vertellen dat Nederland toch zo'n fijne bondgenoot was. Balkende c.s. konden niet wachten om kraaiend van plezier hun handtekening te zetten onder een nieuwe missie.

Minister Bot zei nog heel even dat minister Rice het nodige uit te leggen had, maar zijn opmerking gisteren dat het ging om "de balans tussen de strijd tegen het terrorisme en de mensenrechten" gaf al aan welke kant het opging. Hoezo balans? Waren de mensenrechten niet een keihard principe? Blijkbaar niet. Mensenrechten zijn inmiddels blijkbaar onderhandelbaar.

Nu de Amerikaanse minister Rice vandaag alleen maar heeft gezegd dat de VS niet martelt zijn Bot en zijn collegaministers ineens overtuigd. Gemakshalve wordt maar even niet gevraagd wat de VS onder marteling verstaat en of de VS wellicht bondgenoten voor hen laat martelen. Per slot van rekening zou je een eens antwoord kunnen krijgen dat je niet uitkomt....

De afgelopen zomer heb ik een paar keer met de cd van Jack Johnson in m'n vingers gestaan. Achteraf, en vooral na het bekijken van deze dvd, ben ik blij dat het daarbij gebleven is. De variatie in de nummers is bij Johnson namelijk volstrekt afwezig. Waar G. Love, een van mijn favorieten en labelgenoot van Johnson, nog eens afwisselt en er lekkere deltablues doorheen gooit, blijft Johnson veilig aan de kan van de zoete kampvuurpopliedjes. Ik kan u nu uit eigen ervaring vertellen: dat gaat na vier nummers gru-we-lijk vervelen. Lees maar...

Ook zo dol op lijstjes? Dan is dit het ultieme lijstje: de leukste lijstjes van 2005...

Maar liefst twéé oude Engelse rockers deze keer. Eric Burdon werd beroemd met The Animals, toert nog steeds met een band onder die naam en kreeg vorig jaar heel behoorlijke recensies met zijn nieuwste studio-cd. Inmiddels heeft hij de tour ter gelegenheid van die plaat achter de rug, heeft hij zijn band eruit gekukeld en nieuwe Animals gezocht en brengt hij van de laatste tour een live-cd met bonus-DVD uit. Dat had hij van mij niet hoeven doen, want live brengt Burdon in eigen persoon het niveau behoorlijk naar beneden. De man probeert nogal eens te zingen en dat is eh...niet zijn sterkste punt. Snel vergeten dus.

De andere rocker is Chris Spedding. Beroemd onder vakgenoten, omdat hij vele groten heeft begeleid. Recentelijk speelde hij mee op de nieuwe plaat van het Britse antwoord op Norah Jones, Katie Melua. Zijn soloalbum is vooral gevuld met blues, ergens tussen Chris Rea en Ry Cooder. Soms iets té laidback, maar over het geheel genomen een heel aangenaam plaatje. Zeker wanneer Spedding de slidegitaar in stelling brengt wordt het de moeite waard.

Eén plaatje voor het ronde archief, één om zo nu en dan uit de kast te trekken. Lees maar...

"Papa, hoe zeg je dat ook alweer, is het nu vijf over kwart voor zeven?"

Casaspider

Een pianist heeft een stuk gemaakt op basis van Windows systeemgeluiden. Nogal zwaar voor mijn rockersoortjes, maar wel erg grappig om te horen: Welcome to Windows (mp3).

(via l-rs.org)

Ongeveer een jaar geleden was The Dark Room ineens op elk log te vinden. Een spel dat een sfeervolle, maar beklemmende sfeer uitstraalde, waarin je eerst moest uitvinden wat nu eigenlijk de puzzel was en vervolgens hoe je die moest oplossen. De opvolger heet The Dark Complex en is net zo fraai als zijn voorganger. En nog steeds is het spelconcept heel verslavend.

Thin Lizzy - One Night Only

Bruce Turgon is een zeer gewaardeerd bassist in de Amerikaanse poprock/AOR-scene. Hij was ooit schoolgenoot van Lou Gramm, de latere zanger van Foreigner en hij zat met Gramm in diverse bands, zoals Shadow King en later ook Foreigner. Gramm heeft meegeschreven aan drie composities op dit allereerste solo-album van Turgon en zingt ook nog op de achtergrond mee. En alsof het nog niet genoeg is, zitten de composities én Turgon's zang dichtbij wat Gramm in de loop der jaren gemaakt heeft. Maar als het zo goed gedaan wordt als door Turgon, moet je daar niet over zeuren. Het klinkt als een klok. Achterover leunen en genieten is het devies. Lees maar...

Bij de Amerikaanse keten Blockbusters moet je niet te lang zeuren om te krijgen waar je om gevraagd hebt. Je loopt namelijk zomaar kans op de kassabon beledigd te worden door de manager van het filiaal. Het verhaal staat hier, de kassabon zelf is hier te bewonderen.

AC/DC - Ballbreaker

Een gitaarspelende jonge hond, een degelijke ritmesectie en bloezzen maar. Het klinkt nog wat te vaak als een van de grote bluesrockhelden, maar muzikaal is er alvast niets op aan te merken. Lees maar...