januari 2006 Archives
Mad Max was ooit een van de populairdere Duitse hardrockbands. De bezetting uit de succestijd is weer eens bijeengekomen en heeft nog maar eens een plaatje volgespeeld. Helaas is het niet van een zodanig niveau dat je kunt spreken van een "glänzender Comeback". Lees maar...
De hoorzittingen over de uitzending van Nederlandse troepen naar Aghanistan zijn vandaag begonnen. Dit weekend werd er van de zijde van voorstanders nog eens een flink offensief ingezet. De meest opmerkelijke deelneemer vond ik de Afghanistan-afgezant van de EU, die ook nog eens mocht vertellen dat Nederland de EU schade zou berokkenen als het geen troepen stuurt.
Jawel, de EU-afgezant. Deze hele missie gaat uit van de NAVO, maar ook andere organisaties schuiven Nederland maar vast een partij schuldgevoel in de schoenen als er onverhoopt mocht worden afgezien van een missie.
Het zal pijn gedaan hebben dat de Kamer ook Nieuwe Revu-journalist Arnold Karskens wilde horen, die recentelijk nog in Afghanistan is geweest. Karskens is oorlogsverslaggever en dus allesbehalve bang uitgevallen. Niettemin concludeert hij dat er een zodanige situatie heerst in Uruzgan dat er van wederopbouw geen sprake kan zijn.
Karskens is overigens de enige Nederlandse journalist die recentelijk in Uruzgan is geweest, omdat de Amerikanen de afgelopen weken geen journalisten wilden toelaten. Dat is vast niet omdat er dan te veel beelden gemaakt zouden worden van vrolijke Afghanen die alleen nog maar wachten op wederopbouwende Nederlandse soldaten.
Maar iedereen met belangen wordt gemobiliseerd om maar te vertellen dat Nederland alles en iedereen teleurstelt als er geen troepen gestuurd worden. De NAVO loopt enorme schade op als Nederland niet meewerkt, niemand neemt de EU nog serieus en ook de VN kan niet meer functioneren als we geen soldaten sturen.
Dat in het gebied ook veel Amerikaanse soldaten aanwezig zijn, in een operatie waarbij alle internationale rechtsregels worden geschonden, dat schijnt geen probleem te zijn. Welnee, Condoleezza Rice heeft gezegd dat ze geen rechtsregels schenden en dat ze al helemáál niet martelen en daar moeten we dan maar klakkeloos achteraan lopen.
Dat Guantanamo Bay nog steeds niet gesloten is, dat er alleen maar méér aanwijzingen boven water komen dat Amerikanen met medeweten van onze o zo rechtschapen bestuurders verdachten ontvoeren en naar oncontroleerbare geheime gevangenissen brengen en dat Amerikaanse bestuurders een op zijn zachtst gezegd krappe definitie van marteling hanteren - herinnert u zich de term "torture light" nog? -, dat moeten we allemaal even vergeten. Afghanistan heeft ons nodig!
Tja, dat wil ik best geloven, en sterker nog, ik zou een groot voorstander zijn van een missie die inderdaad met wederopbouw bezig zou zijn. Oók als daar risico's aan verbonden zijn. Maar iedereen beseft dat we - na Irak - alweer een conflict ingesleurd worden waar regels met voeten getreden worden. "Operation Enduring Freedom", waarin de Amerikanen alle middelen gebruiken om Osama Bin Laden te pakken te krijgen - de man die ze jaren eerder overlaadden met geld, wapens en CIA-trainingen, toen de Taliban een guerilla voerden tegen de Sovjet-Unie.
Maar ach, regels blijken plots heel rekbaar als we gelijk menen te hebben. Onze geloofwaardigheid als het gaat om democratische principes en iets toch heel helders als mensenrechten is blijkbaar minder belangrijk dan dat Balkenende, Bot en Kamp voor vol aangezien worden. Balkenende was er een tijd geleden nog zo van overtuigd dat hij een goede onderhandelaar was. Gek genoeg heb ik het idee dat de rest van de NAVO en de EU er in geslaagd is zich uit deze missie te onderhandelen en Nederland de pineut is.
Misschien moeten we eens alleen luisteren naar mensen die géén belangen hebben bij het wel of niet doorgaan van de missie. Arnold Karskens, bijvoorbeeld.
Deep Purple - This time around (Live in Tokyo)
Pow Pow Minigolf is een Shockwave 3D-variant van de standaard minigolfspelletjes. Mooi gemaakt - en op een zeldzaam lelijke webpagina gekwakt. Je kunt je alleen afvragen of de aandacht voor de werking niet ten koste van de speelbaarheid is gegaan. Ach, het is even vermaak op de zaterdagavond...
Google heeft zich, om de Chinese markt te pakken te kunnen krijgen, akkoord verklaard met censuur op de resultaten in de Chinese Googlepagina's. Naïef zijn ze nog steeds, want ze hebben stilletjes geprobeerd de pagina's waarop censuur categorisch werd afgewezen te verwijderen. Kijk, dat is nou een van de leuke dingen van Internet: zelfs als je de Google-cache beheert lukt dat niet onopgemerkt...
Je maakt toch wat mee in de trein. In alle rust zit je wakker te worden in een coupé vol forensen. Die zitten stuk voor stuk óók wakker te worden. Gedachtenloos bladeren ze door de Spits, een enkeling probeert, net als ikzelf, wat van het échte nieuws mee te krijgen en bladert door de Volkskrant. Nog een mazzel dat ik wat fatsoenlijke herrie op m'n mp3-speler heb.
Een man zit wat misnoegd voor zich uit te kijken, twee bankjes verderop. Geen krant, geen Spits, alleen een kladblok op z'n knieën. Eén enkel regeltje bovenaan, verder is het papier maagdelijk leeg.
Ik verdiep me weer in mijn krant en besteedt geen aandacht aan de man. Maar plots voel ik zijn starende blik op mij rusten. Als ik opkijk, wendt hij snel zijn blik af, maar even later herhaalt zich het tafereel.
Is dit nou wat ze een "schichtige blik" noemen? Nog een mazzel voor 'm dat hij geen baardje heeft, voor je het weet wordt je door potige agenten de coupé uitgeleid. Nou ja, als hij denkt dat er iets interessants te zien is gaat hij zijn gang maar. Ik pak een kauwgompje op m'n jaszak en buig me weer over m'n krant. De muziek is lekker, dus ik zet de mp3-speler een beetje harder.
Een paar minuten later gaat de deur open en komt een conductrice met een galmend "Goedemorgen!" de coupé binnen. Wat daarna gebeurt, tart elke beschrijving. De man met het kladblok heeft zich op de conductrice geworpen en begint haar op onhandige maar besluitvaardige wijze van haar kleding te ontdoen.
Ik kijk even naar mijn medepassagiers, maar die doen alsof ze niets van het tafereel hebben meegekregen en turen hardnekkig uit het raam. Terwijl ik een bladzijde van mijn krant omsla, vraag ik mij af of ik zal ingrijpen? Natuurlijk, je moet wel, maar ik heb nooit beweerd dat ik een held ben. De wilde blik in de ogen van de man met het kladblok is weinig geruststellend.
Gelukkig blijken conductrices beter voorbereid dan ik had verwacht. Met een snelle beweging trekt ze een busje van haar riem en spuit pepperspray in de ogen van de losgeslagen man, die ijselijke kreten slakend probeert op te staan en weg te waggelen. Wanhopig tast hij naar steun, maar het enige resultaat is dat hij aan weerszijden zijn hoofd stoot. Hij brult het uit, maar hij is kansloos tegen de toegesnelde collega van de conductrice. Met een snelle beweging grijpt hij de man in de kraag, sleurt hem het balkon op en duwt hem het toilet in.
De toiletdeur gaat op slot en de conducteur posteert zich ervoor. Terwijl de wildeman als een bezetene op de deur bonkt, fatsoeneert de conductrice zich terwijl er langzaam een geroezemoes ontstaat in de coupé.
Bij het eerstvolgende station wordt de man acuut in de boeien geslagen en afgevoerd door de spoorwegpolitie. Ineens blijk ik niet de enige weblogger in de coupé te zijn, want plots verschijnen er diverse kladblokjes, boekjes en PDA's en begint de helft van het gezelschap koortsachtig iets aan papier of scherm toe te vertrouwen...
Nee, dit is geen Mexicaans speedmetalbandje. Het is Zweeds en lekkere klassieke hardrock van alleskunner en workaholic avant la lettre Tommy Denander. Lees maar...
Hmm, ik heb een tag gekregen. Nee, da's niet zo'n wanstaltig geel oormerk als runderen dragen, dat is wat webloggers die al een paar jaar bezig zijn kennen als een stokje. Als ik eerlijk mag zijn, is het volgens mij een wat fantasieloos stokje, maar vooruit. Ik kreeg hem van psQ'l.
4 Baantjes die je in je leven hebt gehad:
1. Produktiemedewerker papierfabriek
2. Belastingadviseur
3. Trainer IT
4. Implementatieconsultant IT
4 Films die je niet vaak genoeg kunt zien:
1. Brazil
2. Dark Crystal
3. Reservoir Dogs
4. Monty Python's Holy Grail
4 plaatsen waar je gewoond hebt:
1. Nijmegen
2. Druten
3. Arnhem
4. Kampen
4 Televisieprogramma's waar je graag naar kijkt:
1. M*A*S*H
2. Seinfeld
3. NOVA
4. Mike & Thomas Show (ook al is het schandelijk plagiaat)
4 Plaatsen waarheen je op vakantie ging:
1. Londen
2. Jersey
3. Parijs
4. Joegoslavië (nu Slovenië)
4 Websites die je dagelijks bezoekt:
1. Google
2. F1 Racing
3. Sargasso
4. File Under
4 Dingen die je graag eet:
1. Eigen roerbaksel met mie
2. Citroenijs
3. Vers witbrood met zalm en/of garnalen
4. Vers witbrood met bloedworst en appel
4 Plaatsen waar je liever bent dan nu:
1. Barcelona
2. Londen
3. Parijs
4. Edinburgh
(kortom, ik ben hard toe aan een echte vakantie)
4 personen die jij gaat taggen
Nope. Afgezien van de ingebakken weeffout dat 1 getagde weer 4 ander tagt en je dus een pyramidespel-effect krijgt, moeten liefhebbers het maar melden in het reactiedingetje. Alléén de eerste mag zich als getagd beschouwen.
Gisteren heb ik weer eens zitten kijken naar mijn favoriete speelfilm, Terry Gilliam's Brazil. Een film uit 1985, over een kille Big Brother-achtige wereld waar van inwoners zoveel mogelijk informatie wordt vastgelegd om vooral maar te voorkomen dat er iemand uit de pas loopt. Vooral één passage klonk wel eng hedendaags. Hoofdpersoon Sam is medewerker van het Ministry for Information Retrieval, Jill is een vrouw die zich niet zondermeer neerlegt bij de verstikkende greep van de overheid:
Jill:"Doesn't it bother you, the sort of things you do at Information Retrieval?"
Sam:"What? I suppose you'd rather have terrorists?"
Jill:"How many terrorists have you met, Sam? Actual terrorists?"
Sam:"Actual terrorists?"
Jill:"Yeah."
Sam:"Well... eeeh... it's only my first day."
The Unchosen mag niet helemaal in mijn straatje zijn, het is ook voor mij een prettig plaatje. Nu-metal zonder de hijgerige honger naar MTV-hits. Okee, er staat een cover van Michael Jackson's Billie Jean op, maar ze slagen erin ook met hun eigen nummers iets moois neer te zetten. Nog iets te voorzichtig, wat mij betreft, maar ik ga ze in de gaten houden. Lees maar...
"Frans Weisglas is boos op Alexander Pechtold. En hoe. Weisglas suggereert dat Pechtold de landelijke politiek maar moet verlaten als hij het zo slecht naar zijn zin heeft: 'Als ik het in Den Haag zo slecht naar mijn zin zou hebben als Alexander Pechtold zou ik gewoon een enkele reis naar Wageningen nemen.'"
Er staat een nieuwe column van mijn hand op Sargasso: "Machinaties, meneer Pechtold, machinaties".
Natuurlijk zegt Verdonk nu dat ze niet van plan is het op straat Nederlands spreken in wetgeving vast te leggen. Op het moment dat ze het voorstelde wist ze ook al lang dat dat niet haalbaar zou zijn.
Maar ze heeft wel heel Nederland weer eens lopen vertellen dat het heel eng is als er mensen om je heen in een andere taal spreken. En doordat ze meer gezag heeft - vraag me niet waar ze het aan verdiend heeft - zijn haar uitspraken stukken gevaarlijker dan de Lonsdalejongeren waar de AIVD onlangs voor waarschuwde.
Publicist Mohammed Benzakour werd door minister Verdonk gevraagd om als ambassadeur op te treden voor een fijne er-zijn-ook-nog-goeie-Marokkanencampagne om Verdonks eigen desintegratiebeleid te maskeren. Hij heeft in een open brief fijntjes uiteengezet waarom hij daar niet zoveel zin in heeft: Mevrouw Verdonk, u bent een wandelend onderbuikventiel.
Trouwens, minister Verdonk, wat schrijft die Mohammed toch goed Nederlands, hè?
(via psQ'l)
Oliver Wakeman is inderdaad de zoon van. (Voor de muziekbarbaar die zich af vraagt van wie: Rick Wakeman, toetsenist van Yes. Tssk!) Hij speelt net als pa keyboards, en net als pa symfonische rock. En toch lijkt zijn spel als twee druppels water op dat van iemand anders, namelijk Clive Nolan van Arena. Nou ja, je kunt slechtere voorbeelden hebben. Lees maar...
Johnny Cash - American IV: The Man Comes Around
Verdonk wil in Nederland verplichten dat er op straat alleen Nederlands gesproken wordt en daar wordt serieus over gediscussieerd.
Natuurlijk is het allemaal niet haalbaar. Hoeveel mensen spreken er alleen Fries of een volstrekt onverstaanbaar Limburgs dialect? Gaan we Engels ook verbieden? Dan kunnen we meteen allerlei mensen die hier in Nederland wonen en werken het land uitzetten. Dat is goed voor de economische aantrekkelijkheid voor internationale bedrijven die Brinkhorst zo belangrijk vindt. Toeristen? Aan de grens een taaltest afnemen. Of nee, beter nog: via de telefoon een test afnemen met een computer die de grootste moeite heeft met een accent uitgesproken Nederlands te onderscheiden.
Zelfs ten tijde van de apartheid in Zuid-Afrika hebben ze nooit dergelijke regels ingesteld. Verdonk zet Nederland hiermee op de kaart als het meest xenofobe land ter wereld. Dat is vast heel goed voor onze economie, meneer Brinkhorst!
En toch wordt daar dan nog serieus over gesproken, in plaats van dat we Verdonk een jas met lange mouwen aantrekken en door twee mannen in witte jassen laten wegbrengen naar een rustige kamer met zachte wanden...
Jammie, bloedworst met appel!
Een tijdje geleden had ik de ondankbare taak een nieuwe cd van een van mijn grootste gitaarhelden te recenseren. Huh? Hoe kan dat nou een ondankbare taak geweest zijn? Nou, meneer Blackmore (ex-Deep Purple, ex-Rainbow) hangt tegenwoordig de minstreel uit en laat nog maar zelden iets horen van zijn virtuositeit in deuntjes die een angstwekkend hoog Eurovisiegehalte hebben.
In de laatste OOR wordt Deep Purple-zanger Ian Gillan een van Blackmore's recentere nummers ("Shadow of the Moon" uit 1997) voorgelegd, zonder dat hij weet wie het is. Gillan's reactie spreekt boekdelen:
"Dit klinkt als een folkbandje uit de sixties, maar dan ongeïnspireerd. Die-die-die-die, het zijn gewoon kleine patroontjes die er gespeeld worden. Aangenaam, maar vervelend. Voor mij. Ik hoor geen persoonlijkheid in de muziek, dus ik herken ook de muzikanten niet."
En als hem wordt verteld wat hij hoort:
"Is dit Ritchie?! Jezus Christus!!! Ik heb zijn eerste cd gehoord, daarna ben ik afgehaakt. Dit klinkt als een amateur. Ik heb auditietapes gehoord die beter zijn dan dit. Wat doet hij met zijn talent? De structuur is amper doordacht. De stem is niet sterk. Ik had verwacht dat de instrumenten de stem zouden ondersteunen. Maar ik hoor het niet terug. Ik kan maar beter mijn mond houden. Ik ben een fan van Ritchie's spel. Maar dit snap ik niet. Ik heb geen idee waar hij mee bezig is. Hij speelde deze muziek ook in Deep Purple al. Maar dan meestal als onderdeel van een solo. Nooit als hele song, of aanzet daartoe. Ritchie heeft doorgaans een duidelijk idee wat de andere bandleden moeten spelen of zingen. Dat is een van de problemen die wij hadden. Soms verwerkte hij "Greensleeves" in zijn solo's, of variaties op een thema. Maar dan was het briljant. Qua geluid, qua toon, qua articulatie. Hij speelde bloemrijk, met flair. Zijn techniek en articulatie waren ongeëvenaard. In zijn veld was hij de beste, naast Jeff Beck, Jimmy Page en Eric Clapton. Maar Ritchie was zo precies en had zo'n geweldige toon. Dat was ongelooflijk. Dit komt daar niet bij in de buurt. Ik herkénde hem niet eens. Kun je nagaan. Waar luisteren we nu naar? Naar een paar akkoorden, wat gepingel en een paar arpeggio's. Dit is niet de Ritchie die ik ken."
Ik ben duidelijk niet de enige die het niet snapt...
Een van de meest stupide programmaconcepten van de laatste jaren vind ik dat waarbij de vrouw van het ene gezin ruilt met de vrouw van een ander gezin. Uiteraard twee volstrekt verschillende gezinnen, zodat er maar veel spanningen mogen ontstaan.
In de Amerikaanse versie van het programma kwam in een aflevering de vrouw des huizes thuis en was zij geheel van de kook, omdat de andere dame geen christen was. Vreemd genoeg moet ik, terwijl ze loopt te gillen over "the dark side" van de andere moeder, juist bij háár aan The Exorcist denken...
(via Poste Restante)
Khymera is een band met verrassingen die je zelden tegenkomt. Zo is de zanger Dennis Ward, die normaal gesproken bassist is bij Pink Cream 69. De gitarist is een joch van niet ouder dan 17 jaar, met een vanzelfsprekendheid en stijl alsof 'ie al twintig jaar bezig is. Bijzonder plaatje, dit. Lees maar...
Lang geleden, toen computers nog geen monitoren kenden maar gewoon werden aangesloten op televisies, werd spanning opgeroepen in text adventures. Je typte "Go left" en je kreeg als antwoord ofwel "There is nothing here. Go back", ofwel "There is a door."
Een hedendaagse variant daarop heet "Iraqi Invasion: A Text Misadventure". Een fraaie, maar ook pijnlijk accurate variant. Je zou je rot lachen als het echt een spelletje was geweest...
Frontiers is bezig nogal wat van de oude bands uit de mottenballen te halen. Bij Journey was dat zeer geslaagd, de nieuwe Toto is ook niet slecht - binnenkort meer daarover. Bij de Nederlandse band Terra Nova was het nieuwe materiaal niet van de kwaliteit van het oude. Bij Bad Habit zou het materiaal best van dezelfde kwaliteit kunnen zijn als vroeger, maar is het desondanks verklaarbaar waarom het vijftien tot twintig jaar geleden wel scoorde en het dat nu niet zal doen. Lees maar....
Het CDA probeert weer eens te scoren met een plan met vage criteria en vergaande gevolgen: het haatzaaiplan.
Misschien is het een idee om dergelijke maatregelen te treffen tegen partijen die angst zaaien. Wordt het meteen een stuk rustiger in de Tweede Kamer...
Hanoi Rocks is een soort oer-Guns N'Roses. Qua uiterlijk én qua muziek. Tenminste, een deel van de tijd. Het andere deel van de tijd maken ze poppy deuntjes die je plaatsvervangende schaamte bezorgen. Op een en dezelfde cd. Dat beperkt het plezier aanzienlijk. Lees maar...
Mart Smeets doet een oproep: "KNSB, bless your countings!"
Mijn vermoeden was juist: het zogenaamde besluit over Afghanistan van het kabinet is niets anders dan het compromis dat eerst door Pechtold zo heldhaftig werd afgewezen, namelijk dat het mondeling een besluit genoemd wordt, maar schriftelijk wat zwakker wordt geformuleerd.
Want wat blijkt Pechtold vrijdag na de ministerraad gezegd te hebben?
"Er is weinig veranderd ten opzichte van de vorige brief. We hebben allemaal een beetje ingeschikt: ik omdat we nu bereid zijn en hebben besloten, de anderen omdat er niet heel duidelijk besluit boven is komen te staan."
Je zou willen zeggen dat het ongehoord is. Helaas is dit in dit kabinet eerder regel dan uitzondering.
Vandaag ontving ik het Final Victory-t-shirt ter gelegenheid van de overwinning van XS4ALL en Karin Spaink op Scientology. Een medium helaas, terwijl ik toch echt een XL nodig heb én heb besteld. De Final Victory wordt zo een adembenemend krappe overwinning...
In september van het vorige jaar was ik niet erg gecharmeerd van de nieuwe cd van de Nederlandse pomprockformatie Terra Nova. Ik had de successen halverwege de negentiger jaren even gemist en vroeg me daarom af wat Frontiers had bewogen ze opnieuw een plaat te laten maken. Nu is er een verzamelaar van oud werk en snap ik het helemaal. Jummie, wát een lekker plaatje! Lees maar...
Balkenende neuzelt weer wat onontwarbare frasen waarin hij zo nu en dan spreekt van een besluit, Brinkhorst houdt vol dat hij zijn standpunt niet gewijzigd heeft.
Ik ben inmiddels heel benieuwd of we de tekst van de brief van de regering nog te zien krijgen. Het zou me niet verbazen als de "katholieke oplossing" van vorige week het alsnog gehaald heeft: Balkenende spreekt van een besluit en op papier is het nog steeds een voornemen.
Balkenende, zin 1 en 2: "Het kabinet heeft al op 22 december besloten zich voor te nemen militairen naar Afghanistan te sturen. Dat is nu herbevestigd."
Balkenende, zin 3: "Het kabinet wil hiermee een einde maken aan de onduidelijkheid en een hoop procedureel gedoe van de afgelopen tijd."
Lees zin 3 en lees dan zin 1 en 2 nog eens. En vraag u dán af of het kabinet nu wèl een besluit genomen heeft.
Wanneer Balkenende zegt dat het eerdere besluit herbevestigd is, is er dus niets nieuws gebeurd en zitten we nog steeds met een voornemen dat geen besluit wil worden.
Maar lees dan de zin nóg eens. Zoals Balkenende het formuleert is er zelfs geen voornemen. Nee, het besluit om iets voor te nemen. Dat wil zeggen dat er nog niets voorgenomen hoeft te zijn. Ik kan nu immers ook besluiten dat ik me op 23 oktober 2054 voorneem op 12 januari 2079 vegetariër te worden.
Ik stel voor dat er geen Kamerdebatten meer worden gevoerd totdat Balkenende en consorten een heldere conclusie kunnen formuleren.
Update: Bingo! Brinkhorst heeft al ontkend dat de D66-ministers zijn omgegaan. "De minister van Economische Zaken zei ‘geweldig blij’ te zijn dat het kabinet er uitgekomen is. De ‘bereidheid’ om troepen naar de Afghaanse provincie Uruzgan te sturen is volgens hem ‘herbevestigd’. Met andere woorden: de koude prak van een paar weken geleden wordt nog eens opgewarmd en gepresenteerd als haute cuisine. Mijn voorstel blijft ongewijzigd...
Wat me in de hele discussie over troepeninzet in Afghanistan verbaast, is niet dat D66 met crisis dreigt en zich daar vervolgens niets meer van kan herinneren. Wat me verbaast, is ook niet dat de Amerikanen dreigen met economische sancties. Wat me wel verbaast, is dat Nederland blijkbaar samen met Groot-Brittannië en Canada de NATO vormt.
Want iedere keer duikt weer het argument op dat de NATO zijn verplichtingen niet nakomt als Nederland geen troepen stuurt. Terwijl er toch nog heel wat andere landen in de NATO zitten. Het patroon is steeds hetzelfde: de NATO heeft iets afgesproken en de regering heeft iets afgesproken dus we moeten troepen sturen.
Het heeft veel weg van de besluitvorming in de EU: als we het binnenlands debat verliezen of niet aandurven, spelen we het via het buitenland en zeggen we gewoon dat we het daar al afgesproken hebben. Per slot van rekening zijn democratische spelregels alleen maar lastig als je wereldleidertje wilt spelen.
Dat we door de binnenlandse democratie te negeren ergens anders "democratie gaan brengen" verbaast niemand meer...
Er zijn honderden, zo niet duizenden spelletje waar je drie bolletjes of aanverwante artikelen op een rij moet zetten. Een aardige variant is Gems. Daarbij moet je steeds drie zeshoekjes bij elkaar zoeken. Er zijn een aantal aardige extraatjes, zoals de wisseling van draairichting.
Duitse bands swingen niet. Toch? Nou, dit Soul Doctor wel! De rock ligt in het straatje van Aerosmith en Thunder, en dat zijn niet de minsten in dat opzicht. Vooral gitarist Chris Lyne maakt dit een heerlijk plaatje. Lees maar...
Op de Mastercard "onbetaalbaar"-reclamecampagne zijn honderden varianten te vinden op het internet, de ene nog ranziger dan de andere. Deze nepreclamespot is banaal en tóch leuk. Al zal Mastercard het idee nooit overnemen....
Verzekeringsmaatschappij Aegon verzoekt op de voorpagina om hulp bij het zoeken naar mensen die een pensioen tegoed hebben. Netjes, zou je denken. De verzekeringsmaatschappij en de voormalige werkgever zijn na 30 jaar wel eens iemand kwijt. Mijn werkgever bleken ze vandaag al kwijt te zijn.
Ik kreeg afgelopen week een aanbod aan een levensloopregeling mee te doen via mijn werkgever. Mijn huidige werkgever is echter een tijdelijke werkgever, zodat een levensloopregeling niet erg voor de hand ligt. In de offerte stond weliswaar een collectiviteitsnummer vermeld, maar geen naam van een werkgever.
Dus wat doet een mondige consument? Precies, die belt even. Aardige, behulpzame dame aan de andere kant van de lijn, hoor. Maar tien minuten later hadden ze nog steeds geen werkgever gevonden. Mij wel, vanwege een oud pensioen, maar daar stond óók geen werkgever bij. En het collectiviteitsnummer dan? Daar hadden ze nog nóóit van gehoord. Die oude werkgever dan? Nope. De huidige werkgever dan? Ook niet.
Kortom, ik zit in het systeem, maar ze hebben geen idee welke werkgever ze daarbij moeten zetten. Lekkere administratie bij Aegon.
Het leukste aan internet vind ik nog steeds de volstrekt onzinnige dingen die er te vinden zijn. Neem nou The Aargh Page. Iemand is op het idee gekomen te tellen welke spellingen van Aargh hoe vaak voorkomen, van Argh tot Arrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrgh en van Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaargh tot Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaarrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrgh. Volstrekt onzinnig, maar wel leuk....
Ik blijk zelf trouwens verschillende varianten te gebruiken.
Volkskrantombudsman Thom Meens heeft op het weblog De Nieuwe Reporter gereageerd op de kritiek op zijn plannen om loggen en reageren op Volkskrantlogs aan registratie te binden. Meens gebruikt wel erg makkelijke argumenten om de kritiek van de hand te wijzen.
Zo zegt hij nooit gezegd te hebben dat alleen Volkskrantlezers zouden mogen loggen en reageren. Hmnee, strikt gesproken is dat zo. Maar lees zijn quote eens: "Ik ben daar geen voorstander van maar het is wel dé manier om echt greep te krijgen op het blog: openen van en bijdragen aan een weblog beperken tot abonnees van de krant, in welke vorm dan ook: papieren krant, zaterdagabonnement, internetkrant of elke andere denkbare abonnementsvorm."
"Ik ben geen voorstander, maar we moeten het wel overdenken". Dat is wat ze in het kabinet-Balkenende een katholieke oplossing noemen. Me dunkt dat Meens hier wel heel makkelijk afstand neemt van zijn woorden.
Op het argument dat Meens als ombudsman helemaal niet over de inhoud van de weblogs gaat, antwoordt hij: "Mijn stelling is dat de redactie verantwoordelijk is voor alles wat op dat weblog verschijnt, enkel en alleen al omdat je er alleen op kunt komen via de Volkskrant."
Zou hij dat nou echt zelf geloven? Dat betekent dat alles wat commercieel geëxploiteerd wordt door De Volkskrant aan redactionele supervisie onderhevig is? In de commentaren op de Nieuwe Reporter wordt al gevraagd of er redacteuren aan de deur staan bij de Lekker Single-feesten en zo zijn er heel wat voorbeelden te bedenken waar bemoeienis van de redactie niet echt voor de hand liggend is, hoezeer De Volkskrant erop verdient. Ik ben benieuwd naar de eerste keer dat Meens ingrijpt bij een Postbankspotje omdat hij het image van Jan Mulder exploiteert bij zijn krant.
Meens wil er niet aan, maar uiteindelijk zal hij toch ooit moeten beseffen dat hij weinig te zeggen heeft over stukjes en reacties op de Volkskrantblogs. Voorlopig ziet het er niet naar uit dat hij op weg is naar die conclusie.
Legs Diamond draait al een tijdje mee. Sinds 1975 om precies te zijn. Het is eigenlijk wel knap dat ze er al die tijd in geslaagd zijn een relatief onbekende maar door critici toch als prima beoordeelde band te blijven. Ongetwijfeld zal de magere productie daar een rol in hebben gespeeld. Ook hun nieuwe album heeft lang op zich laten wachten. Niet minder dan twaalf jaar, namelijk. Lees maar...
Minister Bot van Buitenlandse Zaken sprak al over een "katholieke oplossing" toen het kabinet geen besluit nam over het zenden van troepen naar Afghanistan, maar slechts een "voornemen" bekend maakte. Het kabinet had immers geen formeel besluit genomen en wilde zo toch de goedkeuring van de Tweede Kamer krijgen. Als dat eenmaal was gebeurd, zou het makkelijker zijn de D66-ministers mee te krijgen in het besluit om troepen te zenden.
Het blijkt nog veel katholieker te kunnen. Minister Pechtold heeft laten weten dat Balkenende nóg een variant wist. PvdA en VVD eisen een besluit van het kabinet, voor ze over de troepeninzet willen debatteren. Het kabinet hoort een besluit te nemen en dat voor te leggen en niet slechts een voornemen om vervolgens daarmee de besluitvorming in het kabinet te forceren.
Balkenende blijkt nu in het kabinet gepleit te hebben voor het compromis om het voornemen een besluit te noemen, maar alleen mondeling.
Het is wel tekenend voor dit kabinet dat er voortdurend woordspelletjes worden gespeeld om de problemen uit de weg te gaan. Dat alles in het kader van de eigen verantwoordelijkheid waar Balkenende zo'n voorstander van is...
Twisted Sister was een band van lelijke mannen met nóg lelijker makeup en van simpele songs met lollige videoclips. Maar als je de verzamelaar beluistert hoor je dat ze nummers schreven die wél blijven hangen, en dat is ook een kwaliteit. Lees maar...
Alcatrazz - No parole from rock 'n' roll
Volkskrantombudsman Thom Meens heeft het vandaag nogmaals over de door hem geconstateerde grove en anonieme kritiek op de Volkskrantredactie. Hij vind dat er nodig iets aan gedaan moet worden. De oplossing van meneer Meens? Alleen Volkskrantabonnees mogen nog reageren op de Volkskrantweblogs én niet langer anoniem.
Meens snapt blijkbaar he-le-maal niets van internet in het algemeen en weblogs in het bijzonder. Zodra je iedereen laat registreren voordat ze mogen loggen of reageren, ben je je loggers én je lezers meteen kwijt. Kijk maar naar het succes van sites als Bugmenot. In de praktijk worden logins meestal gebruikt om te kijken wat je op een site uitspookt. Je sporen zijn toch al aan alle kanten te achterhalen via het internet. Je hoeft niet paranoïde te zijn om daar een ongemakkelijk gevoel bij te krijgen.
Meens schrijft: "Anders dan sommige gebruikers en de chef-internet ben ik van mening dat een weblog dat via de Volkskrant wordt gemaakt en alleen via die site is te bereiken, moet voldoen aan de fatsoensnormen van de krant. Het gaat mij te ver om te zeggen dat de krant alleen de toegang geeft tot een weblog, maar niet verantwoordelijk is voor de inhoud."
Gut, Meens is écht naïef! Hij wil dus genieten van de "burgerjournalistiek", maar wel bepalen of iets voldoende niveau heeft. Wel de lusten, niet de lasten, zoiets. De afgelopen jaren hebben Volkskrantredacteuren in de eigen kolommen regelmatig betoogd dat weblogs onvoldoende journalistieke kwaliteit hebben. Nu dat op de eigen weblogs ook blijkt, moet er ineens een hek omheen. Blijkbaar verwacht Meens dat daarmee de journalistieke kwaliteit gewaarborgd wordt. Moeten Volkskrantwebloggers zich nu ook houden aan de richtlijnen van de Raad van de Journalistiek? Zoals in de reacties op zijn stuk al wordt gemeld heeft Meens bovendien blijkbaar het idee dat Volkskrantlezers beschaafder zijn dan anderen. Zij mogen immers wel reageren en anderen niet.
Wat mij verbaast is dat er blijkbaar geen overleg is geweest met de redactie voor de weblogdienst werd opgestart. Anders zou Meens nu niet zo jengelen over wat er over de redactie gezegd wordt. Laat er geen misverstand over bestaan: als een weblogger de Volkskrantredacteur doodwenst, is dat ook mij voor geen "stevig geformuleerde reactie" die inherent zou zijn aan het webloggen. Het is en blijft een onfatsoenlijke manier van reageren, anoniem of niet. Maar dat er dergelijke reacties zouden komen hadden ze vóóraf moeten bedenken, en niet nu pas.
Blijkbaar ziet de redactie de weblogs als een verlengstuk van de redactionele kolommen. Gratis en voor niets journmalistieke kwaliteit erbij. Dat zou ook verklaren waarom Meens zich hier überhaupt mee bemoeit. Volgens de tekst bij zijn wekelijkse stuk behandelt hij "vragen, klachten, op- en aanmerkingen over de inhoud van redactionele pagina's en over de journalistieke aanpak". Wat hij hier doet is niet het behandelen van aanmerkingen, maar het behandelen van de manier waarop die aanmerkingen gemaakt worden, namelijk via de Volkskrantweblogs.
Volkskrantlogster Daan greep het stuk van Meens aan om een sarcastisch stukje te schrijven. Volkskrantinternetjournalist GJ Bogaerts laat trouwens ook weinig heel van Meens' ideetjes.
Faith No More - This is it - The best of
Normaal gesproken heb ik bestandsnamen in lijstvorm gesorteerd staan, met alleen tekst. Zojuist kwam ik langs een mapje dat wel op weergave van plaatjes stond ingesteld. Toevallig was dat de map met hoezen voor bij de recensies op File Under.
Zo kreeg ik in een ommezien een overzicht van de inmiddels 190 recensies en ik werd er zowaar even nostalgisch van. Leuke cd's, mindere cd's en heel, héél erge cd's, de meeste cd-hoezen tweemaal afgebeeld omdat ik verschillende formaten gebruik voor de afbeeldingen op File Under en hier op het log.
Sjees, wat is dat recenseren toch leuk!
Duitsers en humor, het blijft een moeizame combinatie. Gelukkig blijft het bij Henning Pauly's cd Credit Where Credit Is Due beperkt tot de teksten in het boekje, de songtitels en een bonustrack in de vorm van een soort hoorspel. Verder zijn het over het algemeen prima composities die aan acts als Faith No More en Dream Theater doen denken, met de prima zanger Juan Roos. Skip de bonustrack en je hebt een lekkere cd. Lees maar...
"Net voor de jaarwisseling kwam de aap uit de mouw bij Wouter Bos. Volgens hem stond het CDA dichterbij de PvdA dan GroenLinks en SP. Natuurlijk, hij zei het in een interview met De Telegraaf, die niet te beroerd was die quote in vette letters te presenteren, maar hij had het gezegd. Was u verbaasd?"
Er staat weer een column op Sargasso: Wipwap Wouter.
"...een man met veel geld om de stembanden..."
Een van mijn wekelijkse televisiefavorieten is het programma Top Gear. Niet zozeer een autoprogramma, maar meer een programma voor grote kinderen dat min of meer toevallig is opgehangen aan auto's. Vandaar ook dat presentator Jeremy Clarkson een testje uitvoerde om te zien of het racen op een Playstation nu echt zo realistisch is als er altijd wordt beweerd.
Aardig detail: de test vond plaats op het leukste circuit ter wereld, Laguna Seca, met de Corkscrew-bocht, de meest waanzinnige bocht denkbaar op een racecircuit. Nog een leuk detail: het circuit van Laguna Seca wordt op 12 maart bezocht door het A1 Grand Prix-circus.
sHEAVY maakt stonerrock. Meestal betekent dat veel Black Sabbath, veel Kyuss, veel Queens of the Stone Age, en sHEAVY is daar geen uitzondering op. Wat heet, het is bijna niets anders. Maar wel verdomd lekker gedaan, zodat je uiteindelijk, of je wilt of niet, zit mee te bewegen op de moddervette en lome songs. Lekkurrr! Lees maar...
Queen - Jazz
De helft van de eerstejaars pabostudenten, over een paar jaar onderwijzers en onderwijzeressen, blijkt slechter te rekenen dan de goede leerlingen uit hoogste groep van de basisschool:
"Voor het onderzoek maakten zo'n 800 kinderen uit groep 8 sommen, die daarna ook aan 1000 aankomende onderwijzers werden voorgelegd. De resultaten van de beste 20 procent van de kinderen werden als norm genomen. Die norm werd door 53 procent van de pabo'ers niet gehaald."
Dus nu zitten de pabostudenten driftig te rekenen: "Even kijken. 800 kinderen gedeeld door groep 8 maal 20% van 1000 studenten....nee, 53% van 800 kinderen gedeeld door 20 maal 1000...nee, 1000% van 20 studenten... "
Met dank aan File Under-collega Stonehead kan ik hier de kerst-variant van Grow presenteren: Grow Ornament. Kies de juiste volgorde van decoratie en kijk wat er gebeurt.
