"Is dit Ritchie?!"

Een tijdje geleden had ik de ondankbare taak een nieuwe cd van een van mijn grootste gitaarhelden te recenseren. Huh? Hoe kan dat nou een ondankbare taak geweest zijn? Nou, meneer Blackmore (ex-Deep Purple, ex-Rainbow) hangt tegenwoordig de minstreel uit en laat nog maar zelden iets horen van zijn virtuositeit in deuntjes die een angstwekkend hoog Eurovisiegehalte hebben.

In de laatste OOR wordt Deep Purple-zanger Ian Gillan een van Blackmore's recentere nummers ("Shadow of the Moon" uit 1997) voorgelegd, zonder dat hij weet wie het is. Gillan's reactie spreekt boekdelen:
"Dit klinkt als een folkbandje uit de sixties, maar dan ongeïnspireerd. Die-die-die-die, het zijn gewoon kleine patroontjes die er gespeeld worden. Aangenaam, maar vervelend. Voor mij. Ik hoor geen persoonlijkheid in de muziek, dus ik herken ook de muzikanten niet."

En als hem wordt verteld wat hij hoort:
"Is dit Ritchie?! Jezus Christus!!! Ik heb zijn eerste cd gehoord, daarna ben ik afgehaakt. Dit klinkt als een amateur. Ik heb auditietapes gehoord die beter zijn dan dit. Wat doet hij met zijn talent? De structuur is amper doordacht. De stem is niet sterk. Ik had verwacht dat de instrumenten de stem zouden ondersteunen. Maar ik hoor het niet terug. Ik kan maar beter mijn mond houden. Ik ben een fan van Ritchie's spel. Maar dit snap ik niet. Ik heb geen idee waar hij mee bezig is. Hij speelde deze muziek ook in Deep Purple al. Maar dan meestal als onderdeel van een solo. Nooit als hele song, of aanzet daartoe. Ritchie heeft doorgaans een duidelijk idee wat de andere bandleden moeten spelen of zingen. Dat is een van de problemen die wij hadden. Soms verwerkte hij "Greensleeves" in zijn solo's, of variaties op een thema. Maar dan was het briljant. Qua geluid, qua toon, qua articulatie. Hij speelde bloemrijk, met flair. Zijn techniek en articulatie waren ongeëvenaard. In zijn veld was hij de beste, naast Jeff Beck, Jimmy Page en Eric Clapton. Maar Ritchie was zo precies en had zo'n geweldige toon. Dat was ongelooflijk. Dit komt daar niet bij in de buurt. Ik herkénde hem niet eens. Kun je nagaan. Waar luisteren we nu naar? Naar een paar akkoorden, wat gepingel en een paar arpeggio's. Dit is niet de Ritchie die ik ken."

Ik ben duidelijk niet de enige die het niet snapt...