Hoezo cynisch?

Die constatering is niet geheel origineel. Als het nu eens over een oplossing zou gaan, maar die hoor ik niet van de critici.

Tsja, het gaat toch al tientallen jaren zo? Doden in een niet-Westers land zijn in kranten oneindig veel minder waard dan "onze" doden. Irak is op die regel geen uitzondering.

Maarten: het is wel merkwaardig dat de critici nu de oplossing moeten aanleveren voor de puinhoop die anderen ervan hebben gemaakt.

Maar goed, laten we dan eens beginnen met een kritische blik op de Nederlandse besluitvorming. Dat is iets concreets waar we ons eigen handelen onder de loep kunnen nemen.

Van Balkenende mag dat niet eens, want toen Bot daar een poging toe deed werd hem te verstaan gegeven dat hij daarover zijn mond moest houden. En vervolgens zijn er weer militairen naar Afghanistan gestuurd.

De houding van met name de VS, maar ook van andere westerse landen als Nederland, is een bijna koloniale houding van "wij zullen jullie wel leren hoe het moet". De maakbaarheidsgedachte in optima forma. Dan moet je wel verdomd zeker zijn dat het ook lukt, anders maak je de puinhoop alleen maar groter.

En laten we wel zijn: het toppunt is natuurlijk wel dat zowel Saddam als de Taliban door de VS in het zadel geholpen zijn...

Tsja, als er in de tussentijd een paar Halabja-achtige gifgasaanvallen hadden plaatsgevonden met eenzelfde hoeveelheid slachtoffers en wij hadden toegekeken, dan was het verhaal geweest dat we wel altijd een grote bek hebben maar nooit eens echt iets doen. Bovendien: die Iraakse burgers maken vooral elkaar af, het is niet zo dat de Amerikanen daar de straten langslopen om te kijken hoeveel onschuldige burgers ze vandaag weer omver kunnen knallen. Dat is toch een wezenlijk verschil met Londen, Madrid en New York.
Die invasie was te debiel voor woorden, daar niet van, maar dit soort commentaar is inderdaad wel heel makkelijk gegeven.

Ìamzero: de situatie in de wereld is er bepaald niet veiliger op geworden dankzij westers ingrijpen.

Ook ik beweer niet dat Saddam Hussein een zegen was voor Irak en de wereld, maar laten we wel even de feiten in de gaten houden: die gifgasaanval was niet de aanleiding voor westers ingrijpen. De aanleiding waren de WMD's die er niet waren en de aanslagen op de Twin Towers waar hij niets mee te maken had.

Ik ben ook niet per definitie tegen ingrijpen, maar dan moeten de redenen juist zijn. Als je ziet dat de Amerikanen drogredenen bedenken om groeperingen weg te krijgen die ze eerst met militaire en financiële steun in het zadel hebben geholpen is er wel iets heel merkwaardigs aan de hand. Dat daar niet over gepraat mag worden, maakt dat een oplossing alleen maar steeds verder uit het zicht raakt.

Je hoort momenteel velen verzuchten dat Nederland alleen maar naar binnen kijkt. In de westerse wereld is precies hetzelfde aan de hand. Guantánamo vinden we eigenlijk wel prima, als Saddam de doodstraf krijgt "past dat in de cultuur", maar als de Taliban hun cultuur er met geweld doordrukken moet de westerse beschaving gebracht worden.

Ik erger me er groen en geel aan dat de sprookjes over westerse beschaving nog steeds geloofd worden, terwijl die onder onze neus wordt afgebroken met als argument een kleine 3000 doden in New York.

De islam wordt achterlijk genoemd, en "intrinsiek gewelddadig" terwijl wij met veel geweld de beschaving en vrede(!) komen brengen. Dan kan Beatrix wel orakelen over vrijheid van meningsuiting, maar ze tekent wel de wetten die onze burgerlijke vrijheden met voeten treden.

Het is bovendien te makkelijk om te stellen dat Iraakse burgers elkaar afmaken. Er zitten verschillende groepen in één land, omdat Europeanen ooit met een lineaal wat grenzen getrokken hebben, de dictator wordt verdreven zonder dat er een alternatief is en er dus een machtsvacuüm ontstaat.

@Eric: het is inderdaad niet meest logisch dat de critici met de oplossing moeten komen voor de puinhoop die door iemand anders is gemaakt. Maar keer op keer herhalen dat er een fout is gemaakt helpt de situatie niet vooruit. Vandaar dat ik dus naar zoeken naar oplossingen me vruchtbaarder lijkt dan zwartepieten over oorzaken. (Omdat ieder weldenkend mens onder tussen toch wel weet dat de invasie in Irak fout was).

Maarten: laten we eens beginnen met de constatering dat die invasie gekkenwerk was en onderzoeken hoe het zover heeft kunnen komen dat we daaraan meededen. Zolang we in Nederland maar blijven volhouden alles te doen in het kader van de strijd tegen het terrorisme en zelfs niet willen nadenken over de vraag of we misschien niet deel van het probleem zijn, heeft het geen enkele zin om te speculeren over oplossingen voor grotere vraagstukken. Want dat is wat er gebeurt: privacy is een soort luxegoed geworden, burgerrechten ook, we hebben in twee oorlogen deelgenomen waar je je kunt afvragen of we er meer goed dan kwaad doen en nóg mag er door politici niet over gesproken worden, "want we moeten onze jongens steunen". Nee, die jongens moeten echt iets zinvols kunnen doen op een fatsoenlijke manier, of ze moeten niet gestuurd worden.

Dit postje gaat dan ook meer over de zelfverkozen blinddoek van Nederlandse politici dan over het conflict in Irak.

Het is gewoon een grote teringzooi. Wat je ook doet het is niet goed. Ik ben als ex-beroepsmilitair tegen oorlog en tegen alle manieren van bloedvergieten. Ik ben ook tegen de doodstraf voor Saddam Hoessein omdat het enige wat je doet is wraakgevoelens versluieren met schijngerechtigheid. Dat lost helemaal niets op.

Wat betreft het wel of niet deelnemen aan de oorlog daar, als je niets doet zit je fout en als je wel iets doet zul je fouten maken... Ik denk dat het Iraakse volk zelf in opstand had moeten komen tegen Saddam en dat wij er niets te zoeken hadden. Maar toen wij, als westerse landen, het land binnenvielen hebben we het, door Saddam met een schrikbewind gerealiseerde, evenwicht verstoord. We moeten nu onze verantwoordelijkheid nemen en de kosten daarvan aanvaarden.

De berichtgeving omtrent iedere oorlog is altijd propagandistisch... De waarheid blijkt later pas.

Tijdens de Koude Oorlog werden we bang gemaakt met het uitbreken van de Derde Wereldoorlog. Inmiddels is die Derde Wereldoorlog al tientallen jaren aan de gang: de oorlog in de Derde Wereld. Daar worden namelijk de nieuwste wapens uitgeprobeerd, die vervolgens aan dictaturen in diezelfde Derde Wereld worden verkocht. In die Derde Wereldoorlog zijn inmiddels meer slachtoffers gevallen dan in de twee voorgaande.

In het olierijke Iraq werd een monsterlijke dictatuur met geweld vervangen door een voorspelde anarchistische hel.

Niet het feit dat aan deze kant van de streep mensen een boze, ongemakkelijke of beschaamde verontwaardiging over van de katastrofale gevolgen van die regime-wijziging voelen, is opmerkelijk. Wel dat er toch nog steeds anderen zijn die iets ter rechtvaardiging van die preventieve oorlog aanvoeren.

Om het niet nog erger te maken zijn onlangs 79 aanbevelingen aan president Bush voorgelegd. De twee belangrijkste daarvan zijn intussen verworpen; de Amerikaanse troepen zullen worden versterkt in plaats van verminderd en er komt geen overleg met Iran en Syrië, maar de confrontatie met Teheran is verder op de spits gedreven.

De huidige Amerikaanse administratie is niet voor rede vatbaar. Wat blijft de critici dan nog over dan boosheid, schaamte en mededogen met de slachtoffers?