Top 10 2006 - de afvallers (1)

Zoals ik bij de Top 10 al aangaf, was dit een uitermate goed muziekjaar voor mij. Veel fantastische platen, in elk geval te veel om alle favorieten ook in de top 10 onder te kunnen brengen. Deze pasten bijvoorbeeld niet meer:

Siena Root - Kaleidoscope
Grace Slick, begeleid door Jon Lord en Jimmy Page, dat is deze Zweedse retroband. Later zag ik ze nog eens live op de WDR en bleken ze het live ook helemaal waar te kunnen maken. Voor wie houdt van de lange jams van Deep Purple, Led Zeppelin en andere rockdinosauriërs is dit echt een verplichte aankoop.

House of Lords - World Upside Down
Zanger James Christian heeft een compleet nieuwe band om zich heen verzameld, en wéér klinkt het als een klok. Voor de meeste HoL-fans zal het een prettige terugkeer zijn naar de pure AOR van de eerste drie albums. Ik ben een van de weinigen die "The Power & The Myth" hun beste album vond, dus voor mij is het een stap terug. Nou ja, een stapje, niet meer dan dat.

Billy Joel - 12 Gardens Live
Voorgaande live-albums van Joel misten wat mij betreft de sprankeling die bij zijn songs hoort, dit live-album, met maar liefst 32 songs, heeft die sprankeling wel en is daarmee zo ongeveer het ultieme Billy Joeldocument geworden. Mensen die nu nog beweren dat live toch altijd minder is, moet eens naar dit album luisteren...

The Mars Volta - Amputechture
Het is hip om af te geven op The Mars Volta: te moeilijk, te bedacht, te freaky. Maar hip ben ik voor geen meter, dat weet u, dus ik heb met volle teugen genoten van dit album en doe dat nog steeds.

Meat Loaf: Bat Out Of Hell III - The Monster Is Loose
Jup, Ome Meat flikt het 'm weer. Bat Out Of Hell deel II viel me tegen, maar met dit album is hij weer helemaal terug. Jim Steinman levert alleen wat (oude) songs, maar Todd Rundgren heeft voor de arrangementen van de zang gezorgd en Steve Vai, Brian May en John 5 spelen een fijn mopje mee. Meat Loaf is gemoderniseerd en dat heeft verdomd goed uitgepakt.