By Eric on 31 december 2006 10:54 | Permalink | Comments (38)

2006 was een goed muziekjaar. Nog een paar van de platen waar ik dit jaar heel blij van werd:

Venice - Amsterdam
Opgenomen in de Singelkerk in Amsterdam klinkt dit album als een klok. De reden dat dit album niet in mijn top tien terecht kwam is één nummer: "Ashes In The Snow". Zo gruwelijk klef, het is een kerstliedje zonder het kinderkoor en de klokjes zeg maar. Wat ik eigenlijk nooit doe, deed ik bij dit nummer: ik kieperde het van m'n iPod terwijl ik de rest van het album liet staan. Die rest is dan wèl weer erg mooi.

Fishbone - Still Stuck In Your Throat
Er is weer een rijtje personeelswisselingen doorgevoerd bij de oervaders van de funkmetal. En niet zoals bijna gebruikelijk de drummer en de gitarist, maar toeteraar Walter Kibby III is verdwenen. Desondanks is het weer een echt Fishbone-album geworden, met gekte, woestheid én feeststemming.

Winger - IV
Het Winger album vond ik de eerste keer leuk, de tweede keer dat ik het draaide heel leuk en uiteindelijk vind ik het een van de beste albums van het jaar. Vooral powerballad "On A Day Like Today" is een van mijn favorieten geworden.

The Answer - Rise
De Ierse tegenhanger van Wolfmother. Ook zij hebben begrepen waar het om gaat bij jarenzeventigrock, zodat je naar meer dan een kopie zit te luisteren. Het concert moest ik helaas aan me voorbij laten gaan, maar dat wil ik graag nog eens inhalen.

Joe Bonamassa - You & Me
Kleine Joe is groot geworden. Op dit album slaat hij nieuwe wegen in en dat doet hij heel knap. Mijn favoriete album blijft voorlopig "Had To Cry Today", maar ook ik moet toegeven dat Bonamassa op dit album veel meer laat zien wat hij in huis heeft. Hij heeft zich inmiddels aan de status van "talent" ontworsteld, zoveel is zeker.

Phenomena - Psycho Fantasy
Het vierde album van dit project rond Mel Galley lag al een tijdje klaar, maar kwam pas in 2006 uit. Mede door de inbreng van Glenn Hughes is het weer een heerlijk album geworden. Een waardige aflevering in de Phenomenaserie, zullen we maar zeggen.

Toto - Falling In Between
Net als de meeste Totovolgers had ik de nodige scepsis over dit album. Toto was in de loop der jaren immers steeds voorspelbaarder en vlakker geworden. Die scepsis was bij het openingsnummer al verdwenen. Toto heeft lang niet zo'n goed album uitgebracht.

En was dat het? Welnee. De sympho van Agent Cooper en Thessera, de sixtiespoprock van Baby Woodrose, de commerciële poprock van Bif Naked, Soul Doctor, Valentine, Michael Katon, Pat Travers, Mos Generator, Ben Harper, het live-album van Pride of Lions... Ik zei toch dat het een mooi muziekjaar was?