File Under Julian Sas
Ik beluister cd's vrijwel per definitie minimaal drie keer voor ik er een oordeel over geef. Zo nu en dan kom je een cd tegen waarbij je wordt bevestigd in de noodzaak meermalen te beluisteren. De nieuwe cd van de Nederlandse bluesrocker Julian Sas was er zo een. De eerste keer vond ik het allemaal wel erg goed gespeeld, maar over het geheel genomen wat traag allemaal. Veel mid-tempo en weinig up-tempo songs voor het evenwicht.
Uiteindelijk bleek ik mezelf daar simpelweg op in te moeten stellen, want na verloop van tijd verdween dat bezwaar als sneeuw voor de zon. Wat restte, was een uitstekende bluesrockplaat van vaderlandse bodem. Lees maar...
Buurman kwam nog vragen of J. ook ging... mij wordt niks meer gevraagd, hij weet het. ;-)
Tja, is dat toch een kwestie van intelligentie, hè? ;-p
(Cockie snapt 'm wel, maar voor wie zich thans in steigerende houding bevindt, leest u even dit: http://cockie.org/#18012007a )
Wacht maar jochie, tot je een keer een gehoortest moet ondergaan...
Daar wordt je niet dommer van, hoor ;-) Maar enniewee, ik hoef me daar weinig zorgen over te maken, denk ik. Voor een hardrockert heb ik m'n muziek op verrassend laag volume staan. Een paar concerten per jaar kan dan weinig kwaad...
(wordt? au)
Heb je trouwens Frank Lammers met zijn de luchtgitaarsolo van ACDC bij Top 2000 a GoGo gezien? Toen sprong zelfs mijn hart van op :-)
Wat u zegt: au! En dan nog net in die zin ook nog. Ter verdediging: ik heb nu een paar dagen vrij, tot m'n nieuwe baan begint. ;-)
Over die luchtgitaarsolo van Frank Lammers heb ik alleen gehoord. Ik zal nog eens op zoek gaan. Op mijn middelbare school was dat bij het schoolfeest al vaste prik in het muzieklokaal. Alleen stond Ericje dan natuurlijk verlegen aan de kant toe te kijken...