De populist uit Oss

Jan Marijnissen sluit zich ineens aan bij het populisme van Geert Wilders nu hij - niet geheel toevallig in de Telegraaf - roept dat bewindslieden bij voorkeur maar één nationaliteit zouden moeten hebben.

Naar aanleiding van de Wouter Tapes, de documentaire over Wouter Bos in de aanloop naar de verkiezingen van 22 november, waren er op verschillende plaatsen commentaren te lezen dat Marijnissen gewonnen heeft omdat hij echt zou zijn en niet een bedachte strategie zou volgen. Deze uitspraak bewijst volgens mij het tegendeel.

Natuurlijk, Marijnissen blijft net ver genoeg weg van Wilders door Albayrak en Aboutaleb niet letterlijk op te roepen hun andere nationaliteit op te geven en niet met zoveel woorden hun loyaliteit in twijfel te trekken. Maar Marijnissen weet ook verdomd goed dat deze uitspraken door Telegraaflezers wel degelijk zo geïnterpreteerd zullen worden. En door Geert Wilders, die er prompt ook weer een publicitait slaatje uit probeert te slaan.

Marijnissen had ook kunnen zeggen geen problemen te hebben met een discussie over dubbele nationaliteiten, maar die niet met personen of functies te willen associëren of met loyaliteiten. Bovendien had hij de discussie breder kunnen trekken door te wijzen op het vereiste van een wijziging van de Grondwet die daarvoor nodig is.

Door juist nu, juist in de Telegraaf, zo nadrukkelijk mee te liften op de slippen van Geert Wilders, bevestigt Marijnissen de kritiek die hij steeds zo beledigd afwijst: dat hij wel erg populistisch is. Wilders scoort met zijn simpele redeneringen, Marijnissen haakt daar handig op in. Maar dan wel zodanig dat hij tegen linkse kiezers kan zeggen niet hetzelfde gezegd heeft als Wilders, terwijl de Telegraaflezers er vrijwel zonder uitzondering in zullen lezen dat Marijnissen inhaakt op de lastercampagne van Wilders.

Nog erger dan een simpele populist? Een slimme populist....

Update: Ik heb maar eens een reactie geplaatst op janmarijnissen.nl:

"Dus u bent het eens met VVD-leider Rutte dat het Albayrak zou sieren als ze haar Turkse nationaliteit opgeeft.
-'Daar was ik het niet mee eens omdat hij het op dat moment om opportunistische redenen zei. Woorden hebben een betekenis, maar de timing is ook van belang.'"

Precies, en juist om die reden was het wel zo fris geweest om deze uitspraken nu niet te doen. Zeggen dat het niet om Albayrak en Aboutaleb gaat, maar ze wel even noemen.

Zeggen dat je niet met Geert Wilders en de VVD geassocieerd wilt worden maar enkele weken later - nota bene in de Telegraaf - zeggen dat je het eigenlijk wel met ze eens was.

Natuurlijk mag er gediscussieerd worden over de dubbele nationaliteit. Maar doe dat dan op de manier waarop het hoort: om te beginnen bij de Grondwet, die nu mensen toestaat een dubbele nationaliteit te hebben en bewindspersoon te zijn.

Door nu, en op deze manier, in te haken wordt achteraf tegen de Telegraaflezers annex potentiele SP-stemmers gezegd: "Eigenlijk waren we het er wel mee eens, hoor."

Een cynische en walgelijke manier van politiek bedrijven, wat mij betreft. Wie hebben er overigens nog meer een voorbeeldfunctie volgens Marijnissen? Tweede-Kamerleden? Militairen? Politiemensen? Ambtenaren? De glijdende schaal op weg naar een verdeling in Nederlanders en Nederlanders-maar-toch-niet-echt.