april 2007 Archives
Slavior is een powertrio dat is opgericht door Mark Zonder, in het verleden drummer van de progmetalmannen van Fates Warning. Met ex-MSG-gitarist Wayne Findlay en zanger Gregg Analla zet hij een potje muziek neer dat er mag zijn. Hier en daar is wel iets te horen van Faith No More en King's X. Dat is ook niet gek, want ook Slavior speelt nadrukkelijk met de grenzen van genres. Metal, grunge, funk, en zelfs reggae in het briljante "Dove". Het zou mij verbazen als deze cd niet in mijn jaarlijstje over 2007 eindigt. Lees maar...
Vanaf heden staat onder "Luistertips" in de rechterkolom mijn lijstje van de favoriete tien albums van dit jaar. Een lijstje dat overigens nog bepaald niet het definitieve lijstje zal zijn, maar dat merkt u vanzelf. Linkjes naar recensies op File Under zijn uiteraard inbegrepen.
Carmine Appice Project - Ultimate Guitar Zeus [recensie]
Ruim dertig jaar nadat ik mijn eerste album van ze kocht, is Status Quo nog steeds mijn favoriete bandje. Zodra je dat vertelt, komen er direct smalende opmerkingen over "steeds weer dezelfde drie akkoorden". Nou zit ik daar niet mee, ik weet dat ik me nog steeds enorm vermaak met hun muziek.
Status Quo hoort dergelijke opmerkingen ongetwijfeld vrijwel dagelijks. Ook zij trekken zich daar niet heel veel van aan, blijkens de titel van het in september verschijnende 33e album: "In Search Of The Fourth Chord"....
Bij Routenet zijn ze een tikkie sadistisch aangelegd, vermoed ik. Na een lange werkdag stap ik in mijn auto om huiswaarts te keren. Op de stoel naast me ligt een printje van de routebeschrijving, omdat ik nog geen aanwijzingen babbelende stem in mijn auto heb.
Eerste aanwijzing: "vertrek in noordwestelijke richting". Ja hallo! Als ik enig gevoel voor oriëntatie had zou ik weten wat het noordwesten is maar had ik ook geen routebeschrijving nodig. Voor een automobilist met het oriëntatievermogen van een ui met hoge koorts en waterige ogen is dit een aanwijzing van niks. Nog een gelukje dat het vertrekpunt niet aan een verkeersplein ligt. Nu heb ik 50% kans dat ik de goede kans op ga.
Maar goed, die andere 50% was er dus ook nog. Alweer misgegokt!
Goddess Shiva - Goddess Shiva [recensie]
Uit een rapport van het NIVEL blijkt dat er jaarlijks 1735 mensen omkomen door medische fouten. Maar ja, 1735 in een jaar is een groot getal in een lange periode. Slimme verslaggevers slaan aan het rekenen en concluderen dat er per dag ongeveer 5 mensen overlijden door medische fouten.
De verslaggever van het Radio 1-Journaal sloeg ook aan het rekenen, maar hij kwam tot een conclusie die nog veel gruwelijker is:"Vijf mensen overlijden elke dag in een ziekenhuis."
Groundhog Day in z'n gruwelijkste variant...
Naar verluidt is Balkenende premier van alle Nederlanders. Dat hij dat anders ziet bleek enige tijd geleden al. Dat hij niet alleen homoseksuelen liever niet vertegenwoordigt, liet hij gisteren weer eens zien.
Hij was uitgenodigd voor de jaarlijkse herdenking bij het Slavernijmonument. Zeer passend ook, aangezien hij afgelopen jaar de VOC-mentaliteit nog zo roemde. Wat is mooier dan te laten zien dat je je bewust bent van de keerzijde?
Maar nee hoor, Balkenende had geen zin. Hij liet niet gewoon melden dat hij geen tijd had om vervolgens een vice-premier te sturen, nee hij verwees meteen naar minister Vogelaar, die integratie in haar portefeuille heeft.
Balkenende is niet te beroerd om de AutoRAI te openen, zich met de VOC te identificeren en voor de opening van het Michiel de Ruyterjaar wordt zelfs Beatrix opgetrommeld. Maar een slavernijherdenking? Huu nee zeg, je zou eens sorry moeten zeggen!
Tegelijkertijd gaf hij twee signalen af die voldoende zeggen over de rol die Balkenende voor zich ziet als premier. Ten eerste laat hij merken de slavernij niet echt belangrijk te vinden. In het grote boek van de "Glorieusche Avontuuren der Vereenigde Oost-Indische Compagnie" is de slavernij voor hem geen zwarte bladzijde, alleen maar een naar voetnootje. Hooguit van belang voor groepen die hem toch al niet zo interesseren.
Door het naar Integratie te schuiven vertelt hij alle zwarte Nederlanders in feite ook dat dát hun departement is. Een kleurtje is allochtoon is Integratie. En Integratie is nu eenmaal geen onderwerp waar blanke Nederlanders iets mee moeten. Tóch!?
Balkenende is er alleen voor de Nederlanders die zich uitsluitend thuisvoelen bij de 3 G's: God, Geld en Gezin. Ieder ander zou zich beter zo snel mogelijk ook op de 3 G's moeten richten, want zo heeft Jan-Petertje dat vroeger al geleerd. Blijkbaar komt die vierde G dan vanzelf: die van Gebrek aan Inlevingsvermogen...
Derek Sherinian - Mythology [recensie]
Tony Furtado is een typisch Amerikaanse singer-songwriter, met meer dan gemiddelde talenten op de slidegitaar. Tot zover is het prima, maar helaas zijn 's mans stem en zanglijnen wel erg clean. Ik heb hier dan ook maar beperkt van kunnen genieten. Lees maar...
Van Winger werd ik vorig jaar heel blij van hun comebackalbum IV. Daarvoor was Winger niet helemaal mijn ding en het album met demo's is dan ook niet echt aan mij besteed. Dat gezegd zijnde, moet dit dubbelalbum met 37 demotracks voor de fans als een soort laat Kerstkadootje aanvoelen. Lees maar...
Ja, er liepen mij afgelopen donderdag koude rillingen over mjn rug. Nee, ik was niet ziek. Ik las een ingezonden brief in de Volkskrant van GroenLinks Europarlementariër Kathalijne Buitenweg.
Op die dag bleken de ministers van Justitie van de EU te overleggen over een concepttekst over een gezamenlijk justitiebeleid. Onder het vorige kabinet werden regelmatig de grenzen van het recht opgezocht, met name door Rita Verdonk. Onder het huidige kabinet blijkt dat niet anders te zijn. Want wat blijkt? Er wordt gesproken over een concepttekst waarin elementaire rechten als een advocaat en vertaling van processtukken weliswaar worden genoemd, maar waarin net zo makkelijk deze rechten terzijde geschoven mogen worden "in het belang van justitie".
Ja, leest u het nog maar eens. Geen EU-burger heeft nog een absoluut recht op een advocaat als dit voorstel erdoor komt. De Nederlandse minister Hirsch Ballin vindt dan wel dat het voorstel "EVRM-proof" moet zijn (EVRM=Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens), maar als hij dit voorstel zelfs maar wil bespreken, kun je je afvragen hoe hij dat bedoelt. Moet het zondermeer voldoen aan het EVRM, of moet er een zodanige constructie gevonden worden dat het niet meer aan te pakken is met het EVRM in de hand?
O, wat zijn we bezig om onze democratie te beschermen, hier en in het buitenland. Alleen wordt onze eigen democratie tegelijkertijd uitgekleed op een manier die ronduit eng is. Vandaar die koude rillingen...
Spock's Beard - Spock's Beard [recensie]
Begrijpend lezen is lastig. Dat geldt blijkbaar ook voor Nu.nl in hun bericht dat Balkenende tijdens de kabinetsformatie de AOW-leeftijd wilde verhogen. Het bericht wordt zo afgesloten:
Uiteindelijk besloten de drie partijen tijdens de kabinetsformatie toch om 65-plussers te laten meebetalen aan de AOW. Dat geldt echter alleen voor ouderen die eerder stoppen met werken. De maatregel gaat in 2011 in. (screenshot)
65-plussers te laten meebetalen, maar alleen ouderen die eerder stoppen met werken? Nou, niet echt. Het regeerakkoord is weliswaar lekker onleesbaar geschreven, maar uiteindelijk staat er dat iemand die eerder stopt met werken van zijn 63e tot zijn 65e per saldo extra betaalt. (pagina 24 onderaan) Met andere woorden: géén 65-plussers, alleen 63- en 64-jarigen. Door de opbouw geldt bovendien dat het zeker niet alleen degenen met een riant pensioen zijn die extra betalen. In de praktijk betekent het dat eerder stoppen met werken wordt bestraft, terwijl AOW'ers nog steeds niet meebetalen. Bovendien levert de maatregel zo weinig op dat de vergrijzing hier amper iets mee te maken kan hebben.
Maar zelfs de professionals kunnen blijkbaar niet het onderscheid maken tussen wat Balkenende en Bos zeggen en wat er daadwerkelijk is afgesproken. Geen wonder dat bestuurders en parlementariérs steeds weer wegkomen met een paar goedgekozen woorden die iets anders suggereren dan ze eigenlijk zeggen.
..maar het was wel een bericht waar ik blij van werd: "Na de pauze"...
Starbreaker - Starbreaker [recensie]
Kiko Loureiro is een Braziliaanse rockgitarist die op dit album zijn vleugels uitslaat naar de jazz. Hij is niet de eerste rocker die dat doet en ook hij laat horen wel een erg goede gitarist te zijn, ook als het wat langzamer gaat. Voor mijn rockoortjes is het alleen wat té jazzy. Lees maar...
Nou nee, want de eigenaar is van mening dat het een Useless Cat is...
String Cheese Incident - One Step Closer [recensie]
Ik had iets te laat door dat dit eigenlijk alleen Iron Maiden's "The Number Of The Beast" had kunnen zijn....
Het is tijd voor een spelletje. Zoals u weet - of misschien ook niet - ben ik eigenlijk best een autoliefhebber. De AutoRAI was dan ook een mooie gelegenheid vast te shoppen voor een leaseauto - gevalletje ongeschoten beer en verkochte huid, want ik zit nog op een tijdelijk contract. De voorselectie heeft niettemin plaatsgevonden.
Nu ben ik benieuwd of u kunt raden welke auto's (compacte middenklasse) mijn voorkeur genieten. En nu we toch bezig zijn: van welke auto's ben ik tot op heden eigenaar dan wel berijder geweest? Gokken kan in het reactiedingetje. Te winnen prijzen naar keuze - en voorzover u bereid bent die zelf te betalen....
Als je een cd op zijn zachtst gezegd niet spannend vindt en de titel is "A Perfect Mess", dan moet je je meestal inhouden om daar geen flauwe grappen over te maken. In dat geval viel dat best mee. Het is geen puinhoop en het is misschien wel té perfect. Het is namelijk een Zweedse sleazeband en sleazerock hoort energiek en vooral losjes gespeeld te worden.
Dat is iets wat je meestal best aan Zweden kunt overlaten. Na het verscheiden van Guns n' Roses (of gelooft u nog in die nieuwe cd?) is dat het land waar nog altijd leuke sleazerock vandaan komt. Helaas niet van déze Zweden, want het is allemaal zo braaf en voorspelbaar gemaakt dat er geen sprake meer is van sleazerock, maar van sleazepop. Zoals van die wegwerppunkpopbandjes die drie jaar meegaan totdat tienermeisjes andere helden gevonden hebben omdat de zanger daarvan nog veel cuter is.
Maar ik ben geen tienermeisje, dus voor mij was het een lange zit. Lees maar...
Qua innovatie bleef Opera de laatste tijd wat achter. Ja okee, er werd een BitTorrentclient ingebouwd en er kwamen widgets bij. Maar een losse torrentclient werkt net zo goed en widgets vind ik eerlijk gezegd ondingen die vaker onhandig in de weg staan op je desktop dan dat ze het makkelijker maken.
Met versie 9.20 heeft Opera een simpel, maar heel nuttig handigheidje toegevoegd: de Speed Dial-pagina. Bij het starten van je browser krijg je niet een enkele homepage, maar een pagina waarop er negen getoond worden. Zeker, die maak je in een vloek en een zucht zelf, maar de doorsnee internetter die dat kan is daar simpelweg te lui voor. (De enkeling die dat wel doet, maakt Startpagina en wordt daar stinkend rijk mee...)
Simpel en bedacht vanuit het perspectief van de heavy internetter: Speed Dial.
Als consultant, trainer, freelancer of in welke functie dan ook waarbij je klanten tevreden moet stellen, moet je wat gevoel hebben voor welke klant waarop reageert. Dan is het aardig om eens een fijne indeling te zien met voordelen, nadelen, en de juiste benadering voor elk van deze typen klanten: 12 Breeds Of Client And How To Work With Them.
Al blijft bedenken dat klanten niet zonder meer helemaal in een vakje passen ook geen slechte benadering...
Soul Doctor - For A Fistful Of Dollars [recensie]
Deze cd's hadden amper verder uit elkaar kunnen liggen.
Dante Fox is een Engelse band die poprock maakt zoals in de jaren tachtig en negentig gebruikelijk was. Tot in de puntjes geproduceerd, gladjes en met een zangeres die er - overigens heel verdienstelijk - flink op los galmt, met een song van negen minuten als uitschieter. Lees maar...
Dee Rangers is daarentegen een Zweedse garagerockband. Rauw, met zestiger-jaren-huppelorgeltjes en songs die nooit langer dan drie minuten duren. Kort maar krachtig, deze Dee Rangers. Lees maar...
Yiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiihaaaaaaaaaaaaaaaaa!
Vaste gast is het radioprogramma Stand.nl is CDA-justitiewoordvoerder Van Haersma Buma. Hij is in dat programma ook volstrekt op zijn plek, want hij is er heel goed in om te roepen dat dingen verboden moeten worden zonder erbij aan te geven hoe hij bijvoorbeeld overkill of grondwettelijke bezwaren wil oplossen.
Vandaag kon hij zich elders uitleven. Een stel dierenactivisten die zichzelf te serieus nemen menen het recht te hebben huizen te bekladden en Van Haersma Buma begint meteen over terrorisme te bazelen. En weet u wat de politie en de veiligheidsdienst allemaal mogen als het maar terrorisme genoemd wordt?
Nee, de acties zijn niet ludiek, ze zijn volstrekt ontoelaatbaar. Dat het gebeurt bij mensen die amper iets te maken hebben met de bedrijven die het doelwit zijn is belachelijk, maar ook bij direct betrokkenen mogen acties als deze simpelweg niet. Er zijn ook voldoende wetsartikelen om dat aan te pakken en dat hoort beslist te gebeuren. Actievoerders die niet voldoende hebben aan ludieke acties, woorden en eventueel een rechtsgang hebben een eng wereldbeeld waarin dieren blijkbaar belangrijk zijn - tenzij ze van de diersoort "mens" zijn. Fanatici zijn eng, wat hun doel ook is.
Maar door de grens voor wat je terrorisme noemt steeds lager te leggen (herinnert u zich nog het straatterrorisme van Geert Wilders?), worden als vanzelf burgerlijke vrijheden uitgehold. Want we zijn al heel wat rechten kwijtgeraakt doordat werd gedreigd met het spookbeeld van 11 september. Dat is toch echt iets anders dan bekladde huizen....
De gemoederen op de digitale snelweg liepen hoog op naar aanleiding van de opmerkingen van Jan Marijnissen over de dubbele nationaliteit van staatssecretarissen Albayrak en Aboutaleb. Hier op Sargasso en nog meer op het weblog van Marijnissen zelf.
Hoogoplopende gemoederen zijn ook helemaal niet erg. Je moet veel kunnen zeggen en dus hard kunnen discussiëren. Je moet zelfs ronduit bot en onredelijk kunnen zijn. Maar is die vrijheid absoluut? Wordt die vrijheid alleen beknot door de wet? Of is er een punt waarop je als webmaster mag ingrijpen en zo ja, hoe doe je dat dan? Is een Code of Conduct voor weblogs haalbaar, of is dat volstrekt in strijd met het wezen van het internet? Ook in Nederland wordt volop gediscussieerd over de reacties op weblogs, zoals bij De Nieuwe Reporter en Marketingfacts.
Jan Marijnissen, de voorman van de SP kwam zwaar onder vuur te liggen na zijn uitspraken over de dubbele nationaliteit van Albayrak en Aboutaleb. Niet alleen van mij, op zijn weblog stonden meer scherpe reacties. Wat me verbaasde was de toon waarop door Marijnissen-aanhangers gereageerd werd op de kritische noten. In de loop van de week bleek er niet alleen door die aanhangers gereageerd te zijn, maar door ook door de webmaster. Dat bleek alleen niet in enige vorm van openheid gebeurd te zijn.
Mag een webmaster ingrijpen en zo ja, hoe? Mijn vragen heb ik vervat in een stuk op Sargasso: Beheersing of censuur?
Hoewel 2006 wat mij betreft een uitzonderlijk goed muziekjaar was, twijfelde ik niet over wat ik de beste cd van het jaar vond: Zita Swoon's "Camera Concert: A Band In A Box". Het concert in Paradiso was zo mogelijk nóg indrukwekkender. De decibelmeter in Paradiso sloeg bij het applaus verder uit dan tijdens de songs...
Het nieuwe studio-album heeft dezelfde intensiteit als het live-album en het concert. Wat mij betreft klinkt Zita Swoon op dit album zoals het op zijn best is. Met twee covers, waaronder Morphine's "The Night", is "Big City" eigenlijk nu al een geheide kandidaat voor mijn jaarlijstje. Hoe hoog, dat is nog even afwachten, maar op dit moment stijf bovenaan. Lees maar...
Brazen Abbot - A decade of Brazen Abbot [recensie]
Aan Maylene And The Sons Of Disaster moest ik even wennen, maar toen hadden ze me ook te pakken. Is het sleazerock, is het metalcore, is het southern rock? Nou, van alles wat, maar dan wel tegelijkertijd. En wat een bak energie zeg! Drie gitaren waarmee er stevig op ingehakt wordt, maar waarbij ze niet vergeten zijn de rustpunten in te bouwen. Kortom, energieke muziek in goed opgebouwde songs. Lekkerrrrrr! Lees maar...
Bij Pink Cream 69 was gewenning niet nodig. Met een extra gitarist zijn ze wat steviger geworden, maar het is nog steeds melodieuze hardrock en in dat genre is zelden gewenning nodig. Het risico is dat ook de composities wat voorspelbaar worden, wat ook bij Pink Cream 69 het geval is. Jammer, want aan sommige songs hoor je dat ze het wel deglijk kunnen. Die voorspelbaarheid is gelukkig niet dermate storend dat het album een lange zit wordt. Integendeel, het blijft een fijn album. Lees maar...
Hebt u Harry van Bommel gisteren gezien bij Pauw & Witteman? Je hóórde hem bijna zweten, toen hij de uitspraken van Jan Marijnissen in De Telegraaf moest uitleggen. Vooral toen een interview in hetzelfde programma werd getoond waarbij Marijnissen nadrukkelijk zei dat zo'n discussie niet over personen moest gaan.
Van Bommel had twee varianten bij de verdediging: er was alleen op koppen gereageerd en het was vrijblijvend. Het eerste was een flauwe uitvlucht, want hij negeerde dat Jeroen Pauw net het volledige citaat uit het interview had voorgelezen. Het tweede was een soort mantra die door Van Bommel werd gebruikt om vooral nergens op in te gaan. Niet op de vraag waarom Marijnissen nu ineens wel personen noemde, niet op de vraag of het uitdelen van een dikke plus wanneer die personen een nationaliteit zouden afstaan niet impliciete druk op met name genoemde personen was.
Helaas, Pauw & Wittemin zijn kennelijk zo benauwd geen politici aan tafel te krijgen wanneer ze anders dan á la Barend & Van Dorp zo nodig é doorbijten dat Witteman zelf het onderwerp verliet nog voor er een fatsoenlijk antwoord gegeven was.
Ster van de tafel was sportjournalist Tom Egbers, die meer journalistieke durf aan de dag legde dan zijn gastheren door Van Bommel na diens opmerking dat Marijnissen het "dapper" zou vinden als mensen een paspoort zouden inleveren toe te bijten dat het juist dapper zou zijn van Albayrak en Aboutaleb als ze hun paspoort zouden houden.
Wat zal Marijnissen blij zijn dat hij in Griekenland zat. Vanavond zit hij in NOVA, onder andere om te praten over wat hij op zijn weblog enigszins besmuikt "de politieke actualiteit" noemt. Jammer genoeg is Jeremy Paxman werkzaam bij de BBC, maar ik hoop dat Clairy Polak de presentatie van vanavond doet. Die heeft nog het hoogste Paxman-gehalte van de NOVA-presentatoren...
Update: Jup, Clairy Polak vanavond. Kijken dus!
Update 2: Mja, mja. Clairy Polak deed haar best, maar is geen Jeremy Paxman, da's duidelijk. Marijnissen roept dat hij altijd hetzelfde heeft gezegd, maar wordt niet geconfronteerd met het interview in Pauw & Witteman. Waarom niet? De "dikke plus" werd gisteren door Van Bommel als "dapper" gekenschetst, vandaag door Marijnissen als "moedig". Nou ja, zie het commentaar van Tom Egbers van gisteren. Een fatsoenlijke reden waarom het dan moedig zou zijn en waarom het ook maar enig verschil zou uitmaken bleef onbeantwoord.
Na het Volkskrant-interview met Bert Bakker van een paar weken geleden is dit de tweede keer dat een politicus met tegenstrijdige verklaringen weg kan komen door gebrek aan journalistieke vasthoudendheid. Ben ik dan zoveel scherper in mijn observaties? Dat kan ik me haast niet voorstellen eerlijk gezegd. Al was het wel opvallend dat het fragment van een reactie van het weblog van Marijnissen dat ter inleiding werd gebruikt een fragment uit mijn reactie was: "Zeggen dat je niet met Geert Wilders en de VVD geassocieerd wilt worden maar enkele weken later - nota bene in de Telegraaf - zeggen dat je het eigenlijk wel met ze eens was." Het fragment verliest wat van zijn kracht zonder de context, maar parafraserend op Prof. Dr.Ir. P. Akkermans kan ik in elk geval zeggen: "Ja, mijn tekst is genoemd."
Pathologie van een verslaving: in een mailtje automatisch ë typen in plaats van een e umlaut...
Het meeste werk bij het recenseren zit 'm niet in het schrijven van de recensie, maar in het beluisteren van de cd's. Eèn keer beluisteren is zelden genoeg om te weten wat je er van vindt en hoe je het moet beschrijven. Gelukkig kostte dat beluisteren deze keer niet te veel tijd, ook al waren het twee cd's. P.W. Long en zijn maatjes in Young James Long houden namelijk niet van lange songs. Achttien songs in totaal op twee cd's, en ze komen samen niet boven de veertig minuten uit. Maar de southern rock met bluesrockinvloeden en de bluesrock met southern rock-invloeden is ondanks (?) de korte songs wel goed voor veertig heel aangename minuten. De Ramones go bluesrock, zoiets. Lees maar...
