Dat zal ze leren!
Een moeder zet Pokémon-kaarten online te koop die door haar kinderen tussen de boodschappen gedonderd zijn. Slim en opvoedkundig nog verantwoord ook, maar vooral haar uitleg daarbij is genieten. Zelfs wanneer je geen kinderen hebt:
At this point the chorus of "Can we gets" begins.
"Can we get donuts?"
"No."
"Can we get cupcakes?"
"No."
"Can we get muffins?"
"No."
"Can we get pie?"
"No."
You'd think they'd catch on by this point, but no, they're just getting started.
Hier staat het verhaal: Lot Of Pokemon Cards My Kids Tried To Sneak By Me.
Hahaha! Erg leuk.
Lijkt wel een scene uit "Malcolm in the middle", nog steeds de leukste sitcom *ooit*.
Denk ik.
En ze heeft nog een weblog ook. Eens kijken of daar evenveel te lachen valt.
Die vrouw moet een boek schrijven, geniaal.
Hilarisch stukje en op haar weblog staan nog wel een paar goede stukken. Ik knapte echter totaal af toen ik een stuk las over jonge tienermeisjes en op welke leeftijd het verantwoord was om ze hun benen te laten scheren. Brrrrrrrrrr.