John 5 heb ik leren waarderen na jouw recensie van zijn vorige Cd "songs for sanity". Die draai ik nog regelmatig, en vind ik geweldig. Afwisselende nummers, innovatieve mix van stijlen, en een geweldig duet met Steve Vai die écht iets origineels toevoegt aan het nummer.
Deze CD viel mij persoonlijk nogal tegen. Veel te lange nummers met te veel snel lawaaierig gedoe, en de gastoptredens komen ook slecht uit de verf. Je hoort niet of nauwelijks dat er een andere gitarist meespeelt (Huh? Satriani? Waar dan?). Althans, ik niet.
Ben benieuwd naar jouw mening over deze plaat.
Eric said:
Er zal geen recensie op File Under komen, Gerard. Daarvoor is ' ie al te lang uit. Ik heb nog genoeg recenter spul liggen. Maar ik ben het met je eens, dit is een typische kijk-mamma-zonder-handen-plaat, die bar weinig afwijkt van al die andere instrumentale gitaarplaten. De man is nog steeds magistraal, maar de originaliteit is hier ver te zoeken. Zijn slechtste tot nu toe, wat mij betreft.
Hmmmm, dus ik hoef er niet heel veel spijt van te hebben dat de bestelling nooit is aangekomen? Ik heb 3 maand op de CD zitten wachten en heb deze toen toch maar geannuleerd. De twee anderen heb ik wel staan, maar daar laat ik het eerst ook maar even bij dan.
Het is inderdaad vaak met dit soort CD's dat het een nogal eens ze neiging heeft te verzanden in een snelle-vinger-oefening CD. Maar wat ik van de eerdere twee CD's dan wel weer mooi vind, is de afwisseling tussen de nummers. Is dat hier nog wel een beetje op terug te vinden dan?
Eric said:
Veel minder. De bluegrass-invloeden zijn bijvoorbeeld veel minder te horen. Bovendien staat er een hoogst overbodige cover van Welcome To The Jungle op. Hou het maar bij de eerste twee, Klaas...
Leave a comment
About this Entry
This page contains a single entry by Eric published on 25 september 2007 14:23.
John 5 heb ik leren waarderen na jouw recensie van zijn vorige Cd "songs for sanity". Die draai ik nog regelmatig, en vind ik geweldig. Afwisselende nummers, innovatieve mix van stijlen, en een geweldig duet met Steve Vai die écht iets origineels toevoegt aan het nummer.
Deze CD viel mij persoonlijk nogal tegen. Veel te lange nummers met te veel snel lawaaierig gedoe, en de gastoptredens komen ook slecht uit de verf. Je hoort niet of nauwelijks dat er een andere gitarist meespeelt (Huh? Satriani? Waar dan?). Althans, ik niet.
Ben benieuwd naar jouw mening over deze plaat.
Er zal geen recensie op File Under komen, Gerard. Daarvoor is ' ie al te lang uit. Ik heb nog genoeg recenter spul liggen. Maar ik ben het met je eens, dit is een typische kijk-mamma-zonder-handen-plaat, die bar weinig afwijkt van al die andere instrumentale gitaarplaten. De man is nog steeds magistraal, maar de originaliteit is hier ver te zoeken. Zijn slechtste tot nu toe, wat mij betreft.
Hmmmm, dus ik hoef er niet heel veel spijt van te hebben dat de bestelling nooit is aangekomen? Ik heb 3 maand op de CD zitten wachten en heb deze toen toch maar geannuleerd. De twee anderen heb ik wel staan, maar daar laat ik het eerst ook maar even bij dan.
Het is inderdaad vaak met dit soort CD's dat het een nogal eens ze neiging heeft te verzanden in een snelle-vinger-oefening CD. Maar wat ik van de eerdere twee CD's dan wel weer mooi vind, is de afwisseling tussen de nummers. Is dat hier nog wel een beetje op terug te vinden dan?
Veel minder. De bluegrass-invloeden zijn bijvoorbeeld veel minder te horen. Bovendien staat er een hoogst overbodige cover van Welcome To The Jungle op. Hou het maar bij de eerste twee, Klaas...