• Laatste posts

  • File Under Airbourne en Dead Man
  • In de cd-speler (842)
  • “I’m voting Republican”
  • File Under Journey
  • In de cd-speler (841)
  • Tienjarig literatuurfeestje
  • Lef
  • Geen pek, geen veren
  • In de cd-speler (840)
  • Neon Layers

• Blogroll

  • File Under
  • Komma Punt Net
  • My Own Music Industry
  • Sargasso

• Categoriën

  • categorieloos
  • de spelende mens
  • file under
  • muziek
  • nerdiness
  • samenleving
  • sargasso
  • schaduwcitatencollectie
  • taligheden
  • vage observaties
  • wie?waar?web!

• Archief

  • July 2008
  • June 2008
  • May 2008
  • April 2008
  • March 2008
  • February 2008
  • January 2008
  • December 2007
  • November 2007
  • October 2007
  • September 2007
  • August 2007
  • July 2007
  • June 2007
  • May 2007
  • April 2007
  • March 2007
  • February 2007
  • January 2007
  • December 2006
  • November 2006
  • October 2006
  • September 2006
  • August 2006
  • July 2006
  • June 2006
  • May 2006
  • April 2006
  • March 2006
  • February 2006
  • January 2006
  • December 2005
  • November 2005
  • October 2005
  • September 2005
  • August 2005
  • July 2005
  • June 2005
  • May 2005
  • April 2005
  • March 2005
  • February 2005
  • January 2005
  • December 2004
  • November 2004
  • October 2004
  • September 2004
  • August 2004
  • July 2004
  • June 2004
  • May 2004
  • April 2004
  • March 2004
  • February 2004
  • January 2004
  • December 2003
  • November 2003
  • October 2003
  • September 2003
  • August 2003
  • July 2003
  • June 2003
  • May 2003
  • April 2003
  • March 2003
  • February 2003
  • January 2003
  • December 2002
  • November 2002
  • October 2002
  • September 2002
  • August 2002

• Tech

  • Log in
  • Wordpress
  • XHTML

• Zoeken

Ik liep bij een van mijn favoriete platenzaken binnen en bekeek de nieuwe releases naast de ingang. In mijn ooghoek zag ik ineens Stef Kamil Carlens op een hoesje staan. Inderdaad, een nieuwe Zita Swoon!

Nou ja, nieuw is een overstatement. Zeven songs verschenen eerder, waarvan vijf op het voorlaatste album Big City. Dat maakt dat het album toch echt niet meer dan een tussendoortje genoemd kan worden. Voor een liefhebber van hun werk van de laatste jaren is het wel een lekker en coherent album, met de bekende warme sound, de waanzinnige stemmen van de gezusters Gysels en toenemende latin-invloeden door het spel van toetsenist Tom Pintens en percussionist Amel Serra. Nieuw is het niet, lekker wel: Zita Swoon - Big Blueville.

Reacties