• Laatste posts

  • Beached
  • In de cd-speler (902)
  • File Under Edwin McCain
  • In de cd-speler (901)
  • Goede bedoelingen
  • In de cd-speler (900)
  • Color Infection
  • File Under Presto Ballet
  • In de cd-speler (899)
  • File Under Land Of Tales

• Blogroll

  • File Under
  • Komma Punt Net
  • My Own Music Industry
  • Sargasso

• Categoriën

  • categorieloos
  • de spelende mens
  • file under
  • muziek
  • nerdiness
  • samenleving
  • sargasso
  • schaduwcitatencollectie
  • taligheden
  • vage observaties
  • wie?waar?web!

• Archief

  • October 2008
  • September 2008
  • August 2008
  • July 2008
  • June 2008
  • May 2008
  • April 2008
  • March 2008
  • February 2008
  • January 2008
  • December 2007
  • November 2007
  • October 2007
  • September 2007
  • August 2007
  • July 2007
  • June 2007
  • May 2007
  • April 2007
  • March 2007
  • February 2007
  • January 2007
  • December 2006
  • November 2006
  • October 2006
  • September 2006
  • August 2006
  • July 2006
  • June 2006
  • May 2006
  • April 2006
  • March 2006
  • February 2006
  • January 2006
  • December 2005
  • November 2005
  • October 2005
  • September 2005
  • August 2005
  • July 2005
  • June 2005
  • May 2005
  • April 2005
  • March 2005
  • February 2005
  • January 2005
  • December 2004
  • November 2004
  • October 2004
  • September 2004
  • August 2004
  • July 2004
  • June 2004
  • May 2004
  • April 2004
  • March 2004
  • February 2004
  • January 2004
  • December 2003
  • November 2003
  • October 2003
  • September 2003
  • August 2003
  • July 2003
  • June 2003
  • May 2003
  • April 2003
  • March 2003
  • February 2003
  • January 2003
  • December 2002
  • November 2002
  • October 2002
  • September 2002
  • August 2002

• Tech

  • Log in
  • Wordpress
  • XHTML

• Zoeken

Airbourne is eenvoudig te omschrijven als een AC/DC-coverband die alleen eigen nummers speelt. Huh? Ja, echt. Het zijn allemaal eigen songs, maar het is net alsof er oude AC/DC-opnamen zijn opgedoken. Door de topproducer Bob Marlette en de mix van Andy Johns klinkt het helemaal goed, maar ik zou niet weten waarom ik niet gewoon een AC/DC-album zou opzetten: Airbourne - Runnin’ Wild.

Aan Dead Man heb ik heel wat meer plezier beleefd. Anders dan je zou verwachten door de bandnaam is het een folkrockgezelschap. Het is een Clear Spot-distributie, dan weten de kenners genoeg. Ongegeneerde nostalgie, met vooral veel Doors-achtige klanken, maar heerlijk warm klinkend. Nostalgisch als Airbourne, maar dan zonder als een complete kopie te klinken: Dead Man - Euphoria.

Reacties