Jul
12
Verdiend wantrouwen
Gepost in samenleving
Gut gut, wat is Balkenende beledigd als hij niet meteen wordt geloofd. De Eerste Kamer, die drie weken kreeg om het Verdrag van Lissabon (de tweede poging om de Europese Grondwet erdoor te krijgen) te bekijken, was niet gecharmeerd van die korte termijn, waar de Tweede Kamer en het kabinet niet minder dan drie maanden de tijd kregen. “Beschamend en jammer”, vond Balkenende het wantrouwen.
Een paar dagen later en het wordt weer eens duidelijk dat Balkenende inderdaad niet te vertrouwen is. De bemiddelaar in de zaak-Fred Spijkers, mr. Pieter Van Vollenhoven, trekt zich terug. Volgens bronnen van de NOS onder druk van CDA-politici, waaronder Balkenende zelf, die niet willen dat het dossier over de zaak uit het Nationaal Archief wordt gehaald.
De zaak-Fred Spijkers, misschien wel de meest genante zaak van machtsmisbruik, ambtsmisbruik en misbruik van staatsrechtelijke middelen die er in de laatste vijftig jaar te zien is geweest. Balkenende, de man van fatsoen, normen en waarden, is met zijn kabinetten verantwoordelijk voor een paar van de zwartste hoofdstukken in de zaak.
Spijkers weigerde ooit de weduwe van een militair die omkwam na de ontploffing van een ondeugdelijke oefenmijn te vertellen dat haar man zelf een fout had gemaakt. Dat was het begin van een lijdensweg die tot op de dag van vandaag voortduurt. Hij wordt tot “politiek crimineel” bestempeld, tot “psychiatrisch patiënt”, en iedere keer dat hij dergelijke kwalificaties probeert aan te vechten vindt hij de landsadvocaat tegenover zich.
In 2002 spreken Spijkers en toenmalig staatssecretaris van Defensie Van der Knaap af dat de defensiedossiers worden gerectificeerd. Eind goed al goed, zou je denken. Dus niet. Twee dagen voordat Van der Knaap vertrekt naar een burgemeesterspost, schuift hij het complete dossier in het Nationaal Archief, met de bepaling dat het er pas uit mag komen 50 jaar na de dood van Spijkers. Geen rectificatie dus, en tot overmaat van ramp gaat dit betekenen dat Spijkers geen AOW-uitkering zal ontvangen - noodzakelijke papieren zitten nu in het Nationaal Archief - en dat Spijkers geen enkele mogelijkheid meer heeft om aan te tonen dat hem groot onrecht wordt aangedaan. Zelfs de status van de belastingvrije uitkering van 1,6 miljoen euro die Spijkers in 2002 kreeg - en waar toch meteen een belastingaanslag van 900.000 euro overheen kwam, rara hoe kan dat - is niet meer aan te tonen.
Spijkers’ gelijk is in meerdere gevallen toegegeven - zie ook de schadevergoeding - maar vervolgens wordt alles in het werk gesteld om dat vooral tot een Pyrrhusoverwinning te maken: hij mag dan gewonnen hebben, maar hij blijft tot in lengte van dagen het slachtoffer.
De Kamer wil dat er iets aan gedaan wordt, minister Ter Horst blijft ontkennen dat de positie van klokkenluiders ronduit slecht is en Balkenende c.s. blijven misselijke rancuneuze spelletjes spelen om vooral te zorgen dat niemand het tegen de Staat zal opnemen.
Balkenende heeft het wantrouwen volledig verdiend. De zaak-Fred Spijkers is daar een zonneklaar voorbeeld van.
Reacties
Reageer