Apr
28
En toen was er licht…
Gepost in wie?waar?web! | Reageer
Het mag dan slecht gaan in de auto-industrie, dat weerhoudt de fabrikanten er niet van fraaie filmpjes te maken. Honda, bijvoorbeeld.
Ooit maakten ze een geniale video voor de Honda Accord, nu hebben ze de Honda Insight in de aanbieding, de nieuwe vijfdeurs hybride. (Iets minder lelijk dan mijn Honda Civic Hybrid. ;-) Dezelfde motor, dezelfde aandrijving, dezelfde automaat, dus het is nog steeds een aanrader.)
Iets minder geniaal, maar alleen al door de omvang toch nog fraai, is de video van deze Insight: Let It Shine. Al vraag je je wel af waarom een hybride auto met zoveel stroomverbruik gepresenteerd moet worden.
Ook leuk in dit verband: een Formule 3-auto die rijdt op bio-diesel van chocoladeafval. Minder handig voor stresseters, gok ik…
Apr
28
File Under Boys Club
Gepost in file under, muziek | Reageer
Ik weet het, de naam klinkt als een foute disco-act uit de jaren tachtig. Maar Keith Emerson, Marc Bonilla en Glenn Hughes staan niet bekend om hun dansbare muziek. Wel om de kwaliteit van wat zij afleveren. Ook Bonilla, de minst bekende van het stel. Bovendien slagen ze erin de instrumentale hoogstandjes in dienst van de songs te houden op dit half-instrumentale album.
Maar hoogstandjes blijven het. Vooral Bonilla’s subtiele, maar o zo zuivere gitaarwerk bevalt me uitstekend. Bonilla schijnt er lang op gewacht te hebben dat deze opnamen uit 1998 gereleased werden en ik snap wel waarom: Boys Club - Live From California.
Apr
28
Tesla - Real to Reel 2
Apr
27
Upgrade
Gepost in muziek, nerdiness | 3 reactiesComments
Het wordt tijd dat de fabrikanten van mp3-spelers weer een sprong maken in de opslag van hun apparaten. Ooit begon ik met een 512 MB mp3-spelertje, maar hoe ik dat ooit heb volgehouden is me een raadsel. Via een 8 GB iPod nano en een 16 GB iPod nano ben ik nu geupgrade naar een 120 GB iPod Classic.
16 GB, dat waren maar iets meer dan 1000 songs, waarvan een flink deel ook nog van cd’s die ik beluister voor File Under. Steevast moest ik weer gaan bedenken welke cd’s er nu weer vanaf moesten om plaats te maken voor nieuwe aanwinsten of oude favorieten.
Met 120 GB moet zelfs ik nog moeite gaan doen om ‘m vol te krijgen. Anderzijds, met de 16 GB Nano kostte dat ook verrassend weinig moeite. In elk geval ben ik de komende weken cd’s aan het rippen. Komen de feestdagen even goed uit, zeg…
(Oh ja, en speciaal voor de BUMA, Stichting Thuiskopie en al die graaiende one track minds die menen dat je als luisteraar per definitie een crimineel bent: alles is ofwel met toestemming - al dan niet betaald - gedownload ofwel geript van een eigen, originele cd.)
Apr
27
Wolfmother - Wolfmother
Apr
26
Vitesse - FC Utrecht
Gepost in de spelende mens | 4 reactiesComments
Ooit werkte ik bij een FC Utrecht-sponsor. Op het ereterras van FC Utrecht kun je natuurlijk niet té enthousiast van je stoel opspringen als je eigen clubje Vitesse scoort.
Vandaag zat ik op de tribune in Arnhem en kon ik naar hartelust juichen. En vooral ook vaak. De vorige thuiswedstrijd tegen De Graafschap was bar slecht, en met 0-0 kregen beide ploegen een punt teveel. Wat er toen aan ontbrak, was er nu wel: simpele werklust.
In de eerste helft zag het er niet naar uit dat Vitesse over FC Utrecht heen zou walsen. Binnen de minuut kreeg de bezoekende ploeg een vrije trap op een meter of twintig van de goal, dus het was meteen billenknijpen.
In de rest van de eerste helft was Vitesse de iets betere ploeg, maar kwamen teveel passes niet aan. Maar toch: er werd hard gewerkt en dat resulteerde in een eerste helft die niet fraai was, maar waar wel iets in gebeurde. Alleen de doelpunten bleven uit tot de 44e minuut. Eindelijk werd het werken beloond met een goed uitgespeelde veldgoal.
In de tweede helft begon mijn kluppie wat angstig aan de wedstrijd en kwam Utrecht een paar keer goed door. Tot ongeveer de zestigste minuut. Vitesse kreeg het op zijn heupen en plots stond het na een minuutje of vier 4-0. Feeststemming in het stadion natuurlijk, maar opvallend genoeg trok Vitesse zich plots weer terug, waardoor Utrecht kon tegenscoren. Twee verse krachten (Santi Kolk en Alexander Büttner) brachten er weer vaart in en met name de eerste zorgde ervoor dat het feestje een mooi slot kreeg.
Na de belabberde wedstrijd tegen De Graafschap deed Vitesse vandaag aan klantenbinding. Met dank aan FC Utrecht overigens, dat bleef voetballen. En zowaar is er nog een miniem kansje op playoffs en - ook niet onbelangrijk - staat Vitesse in punten gelijk met NEC. Zou het seizoen alsnog goed eindigen?
De jaarlijkse fles wijn van een vriend van me - wanneer mijn kluppie boven het zijne, Willem II, eindigt - is in elk geval weer binnen…
Apr
26
De Gebroeders Navelstreng
Gepost in wie?waar?web! | Reageer
Onlangs zag ik ze op televisie bij Javier Guzman’s Comedy Explosion en sindsdien zit ik van tijd tot tijd online filmpjes te bekijken van The Umbilical Brothers: mime, stembeheersing en fraaie Eric Koller-achtige slapstick. Zoals in dit filmpje Bathroom.
Hmm? U weet niet wie Eric Koller is? Schande! Nou vooruit dan maar, ook van hem een filmpje: Douchegordijn.
Apr
26
Tesla - Bust A Nut
Apr
23
Drummertje
Gepost in muziek, wie?waar?web! | Reageer
Tuurlijk, kleine kinderen meppen al snel op potten en pannen, maar dit jochie kan iets meer dan dat: Child Drumming Prodigy.
Apr
23
File Under Derek Sherinian
Gepost in file under, muziek | Reageer
Bij In de cd-speler nummer 666 op dit log vergat ik speciaal voor de gelegenheid Iron Maiden’s Number Of The Beast te draaien. Bij stukje nummer 666 op File Under had ik geen fijne foute metal liggen die bij de gelegenheid paste. Dan maar de nieuwe Derek Sherinian. Toetsenist, Dream Theater, Planet X, fusion, kortom Moeilijke Muziek.
Bij eerdere gelegenheden wist Sherinian op zijn solo-albums wel degelijk te onderscheiden songs te produceren, mede door toevoeging van zang. In dit geval blijft de zang uit tot het laatste nummer en helaas wordt het dan pas iets wat op een song lijkt. Knap gespeeld, dat zeker, maar een iets te hoog kijk-mama-zonder-handen-gehalte: Derek Sherinian - Molecular Heinosity.
Apr
23
Timothy McSweeney heeft een fraaie opzet online gezet voor een cursus schrijven in het internettijdperk, onder de humoristische titel Writing For Nonreaders in The Postprint Era.
Zo is deel 2, over het schrijven zelf, getiteld I Can Haz Writing Skilz? en bevat het deze zinsnede:
Students will be encouraged to nurture their craft, free of the restraints of punctuation, syntax, and grammar.
Verplicht cursusmateriaal voor iedere newbie blogger, Twitteraar en Facebooker: Writing For Nonreaders in The Postprint Era.
Apr
23
AC/DC - Dirty Deeds Done Dirt Cheap
Apr
21
File Under Strings 24
Gepost in file under, muziek | Reageer
De afgelopen jaren is mijn belangstelling voor instrumentale gitaarplaten enigszins afgenomen. De reden is simpel: ik heb er in de File Under-jaren al heel wat voorbij zien komen, ze zijn allemaal van behoorlijk niveau, maar ze zijn ook allemaal rijkelijk voorspelbaar. Strings 24 is een gezelschap van drie van zulke gitaristen, alleen Italianen, dus ik vreesde het ergste. Maar eerlijk is eerlijk, ze doen het heel aardig. Vooral als ze gaandeweg een paar keer gas terugnemen en zelfs een blues spelen met een prominente rol voor orgel. Het wordt geen album dat wekelijks in mijn cd-speler ligt, maar deze blijkt zowaar toch boven de grauwe middelmaat uit te steken. Een beetje dan: Strings 24 - Strings 24.
Apr
21
Roger Glover - Snapshot
Apr
20
File Under Stone Axe
Gepost in file under, muziek | Reageer
Stone Axe, dat kan bijna niet anders dan stonerrock zijn. Toch? Nou, ja en nee. Stonerinvloeden zitten er zeker in, maar ik zou het eerder indelen bij de jaren zeventig-hardrock. Diverse van de grote rockbands komen om de hoek kijken, maar nooit zoveel dat het storend worden. Integendeel, het klinkt als prettig grooven zonder strak format. Het klinkt ook lekker losjes. Ik zou nooit geraden hebben dat er niet tegelijk een bassist, een gitarist en een drummer in de studio stonden op te nemen. Nou ja, strikt gesproken was dat ook wel het geval, maar het is één persoon, dus de partijen zijn niet tegelijkertijd opgenomen. Stone Axe is een namelijk tweemansdproject van zanger Dru Brinckerhoff en gitarist/bassist/drummer Tony Reed.
Dat het me lag is uiteindelijk niet zo vreemd. Reed is namelijk dook de gitarist van de Canadese grooverockers Mos Generator, die me ook al erg goed bevielen. Fijn plaatje zonder pretenties: Stone Axe - Stone Axe.
Apr
20
Thin Lizzy - Still Dangerous
Apr
17
Exploit
Gepost in de spelende mens | Reageer
Exploit ziet er lekker basic uit, maar is een stuk minder makkelijk dan je op het eerste gezicht zou denken. Je wordt geacht steeds hetzelfde groene doel te raken, maar de problemen stapelen zich aardig op naarmate de levels vorderen. Je hoeft niet heel snel te zijn, goed nadenken is hier veel belangrijker. En dan nog blijkt het knap lastig: Exploit.
Apr
17
File Under Chris Laney
Gepost in file under, muziek | Reageer
Chris Laney is een van de vele Zweedse alleskunners/workaholics in de rock. Toch is dit zijn eerste solo-album. Aangename niets-aan-hand-poprock, net een tandje steviger dan Def Leppard en Bon Jovi, maar in hetzelfde straatje. Raam open, kop in de zon en gewoon over je heen laten komen. Geen meesterwerk, maar met het juiste weer prima te genieten: Chris Laney - Pure.
Apr
17
Overstag (2)
Gepost in nerdiness, wie?waar?web! | Reageer
Goed, ik Twitter nu een paar weken. Conclusie: och, ik houd m’n account wel aan, plemp zo nu en dan iets online, maar bloggen is echt leuker. Het grootste voordeel van Twitter is dat ik nog eens leuke linkjes tegenkom voor ze ergens opduiken op sites die ik zelf bezoek. Het voordeel is meteen de bron voor het grootste nadeel: zodra je veel van dergelijke Twitteraars volgt sla je steeds vaker linkjes over omdat je ze niet kunt bijhouden.
Spaarzaam gebruik is derhalve voor mij de handigste manier. Zulks in tegenstelling tot bij mijn plaatsgenoot Ben: Ben Twittert zich autobio.
Apr
17
In de cd-speler (1000)
Gepost in muziek | 2 reactiesComments
William Shatner - Has Been