Het werken met analogieen is tricky business en wordt bijna altijd gebruikt om te manipuleren. Bij jou ook, ook al vond ik het wel een grappige vergelijking.
Een inbraakverzekering dient uit te keren als er ingebroken is.
De Wet op de Arbeidsongeschiktheidsverzekering is een heleboel, maar zeker geen zodanige verzekering dat wanneer iemand voor zijn werk arbeidsongeschikt wordt, hij/zij tot zijn/haar 65e automatisch een (overigens steeds lager wordende) percentage van het laatstverdiende loon ontvangt.
Het criterium 'arbeidsongeschikt' is niet absoluut en ook zaken als reintegratie en omscholing spelen een rol.
Om in jouw analogie te blijven: wat zou je ervan zeggen als je daadwerkelijk je camera kwijt was en de verzekeringsmaatschappij vraagt je of je niet op een andere manier (voor hun gratis) kunt genieten van hetgeen je nu mist. Veel vakantiefoto's die gemaakt hebt in bijv. Rome of Griekenland kun je namelijk heus wel op internet terugvinden. Dat rechtvaardigt alvast een korting van 50% op je uitkering.
Zoiets... :-)

Natuurlijk zijn renintegratie en omscholing factoren van belang. Daarnaast is de WAO jarenlang door regeringen, werkgevers én werknemers gebruikt als handig "afvoerputje" voor mensen die werkloos dreigden te worden.

Zelf heb ik ooit (eventjes en gedeeltelijk) in de WAO gezeten, maar ben ik gelukkig in staat geweest daar uit te klimmen.

Maar er zijn ook mensen die domweg niet in staat zullen zijn weer ooit 100% aan het werk te gaan, hoe graag ze dat ook zouden willen.

Dat je opnieuw gekeurd wordt en misschien méér arbeidsgeschikt blijkt, kan heel terecht zijn. Maar domweg gekeurd worden om het percentage *ten behoeve van de bezuinigingen* op te schroeven, dat gaat mij beslist een stap te ver. In de WAO zitten is voor de meesten allesbehalve een pretje, de onzekerheid over je financiële toekomst, die blijkbaar volledig afhangt van de staatsinkomsten, helpt daar niet...

Gewoon net zolang doorkeuren tot ze allemaal weer gezond zijn. Dat is blijkbaar de gedachte erachter. ;-)

Maar hebben jullie dan het idee dat mensen die in de WAO zitten alsmaar herkeurd worden?
Mensen die niet in de WAO zitten betalen zich blauw aan WAO-premies is het dan te veel gevraagd om bereid te zijn tot herkeuring?
Mijn ervaring (niet persoonlijk maar wel vanuit mijn omgeving) is dat wanneer het aan de instanties ligt die moeten werken aan reintegratie (en voor de meeste mensen is daar toch een zekere mogelijkheid toe) er niets gebeurt naar de WAO-ers toe. Het is wel wrang naar de WAO-ers toe dat die enkele herkeuring dan al meer aandacht zou betekenen dan ze nu krijgen maar van de WAO-ers naar de premiebetalers vind ik af en toe een herkeuring niks te veel gevraagd.

Frans, met herkeuringen is niets mis, vooropgesteld dat het doel is mensen weer aan het werk te krijgen. In dit geval is er alleen sprake van herkeuringen om mensen van de WAO in de bijstand te krijgen.

WAO'ers die wèl weer aan de slag kunnen (en willen), moeten vaak hemel en aarde bewegen om niet tussen de regeltjes vermalen te worden. Misschien is dát iets om eens aandacht aan te besteden.

Helaas heeft de regering besloten daar niets aan te willen doen en alle WAO'ers af te schrijven als hopeloze gevallen die alleen maar minder geld kunnen gaan kosten als je ze in de bijstand weet te dumpen. Is daar iets rechtvaardigs aan, dan?

De WAO is meer dan alleen een "schadeverzekering voor je inkomen". Voor de WAO geldt een wettelijke termijn van élke 5 jaar een herkeuring. Die herkeuringen hebben de voorgangers van UWV jarenlang laten versloffen, maar die zitten er dus al jaren in. Daarnaast is de verzekerde verplicht zich in te spannen voor een verbetering van zijn toestand, door behandeling, meewerken aan scholing etc. Ook dat vergeten sommige verzekerden nog wel eens. Die gaan met de pootjes omhoog liggen en wachten af tot ze door God en de voorzienigheid genezen worden of tot ze een baan aangeboden krijgen. Maar intussen wel een actief leven leiden als bowlingcoach (oh, en zóó'n rugklachten) en op vliegvakantie gaan naar Indonesië (oh, en die rug...). Heeft u met een gezónde rug wel eens zo lang gevlogen? Dat is geen pretje. Als je dat kan, dan bén je niet volledig AO. En dan hoor je dus niet een volledige AO-uitkering te krijgen, want dat gaat ten koste van die mensen die inderdaad níks meer kunnen.
De WAO ís ziek. Die parlementaire enquête van 1993 ís goed geweest. Maar de wet ís nu ook goed. Alleen is de politiek er kennelijk tuk op alsmaar weer iets te roepen over "de WAO" en "de WAO-ers" omdat dat voor de minister van financiën goed scoort. Ofzo. En dat klopt ook niet.
Overigens is het ook al jaren zo dat de WAO maar een tijdelijke inkomstendervingsuitkering geeft. Daarna vervalt een ieder in een leeftijdsafhankelijke vervolguitkering. Ook hier niets nieuws onder de zon. Verschil met de bijstand: het is ietsiepietsie meer geld, en (veel belangrijker): je hebt geen sollicitatieplicht. Er moeten gewoon veel meer reïntegratie-inspanningen verricht worden!