De Bureaucraten

Enige tijd geleden zat ik volstrekt zonder inkomsten omdat mijn fijne vorige baas het laatst mogelijke moment koos om mij mee te delen dat mijn contract niet verlengd werd en het CWI en het UWV minimaal de maximaal toegestane tijd nodig hebben om te beslissen over zelfs maar een voorschot. Da's niet handig, maar veel bedrijven die geld van me kregen voor het een of ander gingen daar verrassend soepel mee om.

Zo niet de De Bank. Ik had daar een paar verzekeringen lopen voor een bedrag van ongeveer twintig euro per maand. Daarvoor werd maandelijks afgeschreven van een rekening die ik verder nergens voor gebruikte, omdat ik enkele jaren ervoor na negen kleine en grote blunders in twee jaar van mijn eigen kantoor alle andere zaken naar elders had overgebracht. Nou ja, niet zozeer vanwege die blunders, vooral omdat het betreffende kantoor voor elke blunder een andere vestiging als schuldige aanwees en zelfs excuses daarom niet nodig vond.

Er liep dus een maandelijkse incasso van ongeveer twintig euro op een rekening die verder nergens voor gebruikt werd. Het saldo zat derhalve steeds rond het nulpunt, soms een licht positief saldo, soms licht negatief. De Bank vond het nodig om midden in mijn uitkeringsloze periode aanzuivering van het saldo te eisen. Uitleg dat dat niet van het ene op het andere moment kon omdat ik al blij was dat ik te eten had was niet aan De Bank besteed. Nu aanzuiveren, of uw verzekering wordt beëindigd. Let wel: over de enorme verzekeringssom van twintig euro per maand.

Affijn, zodra de uitkeringsloze periode en de gevolgen daarvan weer onder controle waren, belde ik eens een algemene informatielijn of de verzekering weer opgestart kon worden. De juffrouw vertelde mij vriendelijk dat ik me daarvoor bij het plaatselijke kantoor moest vervoegen omdat het kantoor zelf zou beslissen of zij mij weer als klant willen.

Ik stopte mijn kuierlatten in de benenwagen en meldde mij bij de balie. Een typisch bankjuffrouw - type gesjeesde rechtenstudente - begon vrolijk alle gegevens met mij door te nemen en stelt verder geen vragen. Geen probleem, blijkbaar. Logisch ook, want ik had jaren netjes alles betaald.

Na tien minuten moeizaam gepruts in het daartoe bestemde programmaatje zat de aanvraag erin en hobbelde zij zonder enige aankondiging naar een telefoon. Na kort overleg kwam zij terug en meldde mij dat de verzekering niet kon worden hervat. Dat had zij blijkbaar niet vooraf kunnen bedenken, daarvoor moest eerst het hele formuliertje worden doorgeworsteld.

Toen ik naar de reden van de weigering vroeg, vertelde zij mij vrolijk dat ik pas weer verzekeringnemer kon worden wanneer ik twee jaar vaste inkomsten had gehad op de betreffende rekening. Ik herinnerde haar eraan dat ik die rekening alleen nog had vanwege die verzekering, omdat het vorige kantoor zo'n zootje had gemaakt van mijn bankzaken. De juffrouw gaf een treffende imitatie van een gup in ademnood ten beste.

Ik vertelde nog maar eens het verhaal van het gebrek aan uitkering en de onmogelijkheid van direct aanzuiveren op het moment dat dat gevraagd werd. De juffrouw wist zowaar een welluidend "Tja..." te berde te brengen om vervolgens te vervallen in haar gupimitatie. Regels zijn regels, scheen ik daaruit te moeten opmaken.

U begrijpt, ik heb geen rekening meer bij De Bank. De Bank?

...zullen ze bedoelen!

Gepost door Eric om 04:27 pm | Link | Reakties (6) | TB (0)