Handreiking van niets

De ophef in het Europees Parlement over de benoeming van Eurocommissaris van Justitie Buttiglione gaat voorlopig zoals ik heb voorspeld.

Commissievoorzitter Barrosso heeft vastgehouden aan de kandidatuur van Buttiglione. Ook het naar een andere post doorschuiven van Buttiglione, een door het parlement voorgesteld alternatief is afgewezen. De Italiaanse premier en een aantal andere Italiaanse poltici hadden ook al laten weten dat niet te accepteren door onder andere te roepen dat de "kontneukers" van het Europees Parlement een "staatsgreep van flikkers" hadden toegestaan. Alleen al dergelijke uitlatingen zouden volgens mij voldoende moeten zijn om de mening van de Italianen volstrekt terzijde te schuiven, maar zo werkt Europa helaas niet.

Wel wordt er door Barrosso een brief van Buttiglione gepresenteerd waarin hij zich verontschuldigd voor "alle ophef die zijn uitspraken hebben hebben veroorzaakt". Dat is een formulering die de laatste tijd in zwang raakt, vergelijkbaar met "als ik hier iemand mee gekwetst heb, dan spijt mij dat zeer". Lees het nog maar eens goed: in geen van beide uitspraken worden de eigen uitspraken betreurd, laat staan teruggenomen. Eerder wordt hier mee gezegd dat degenen die over die uitspraken vallen overgevoelige watjes zijn.

Nog een mooie formulering in de brief van Buttiglione: hij zal zaken overdragen aan een collega, zodra een conflict met zijn geweten dreigt. Dat was nou net het probleem. Zijn geweten heeft heel andere opvattingen dan in zijn functie wordt verwacht. Zaken die bij hem problemen met zijn geweten opleveren zullen dan ook vooral zaken zijn die tegen de streng-katholieke leer ingaan.

Kortom, Barrosso doet in de publiciteit alsof hij de zorgen van het Europees Parlement begrijpt en steekt tegelijkertijd achter zijn rug zijn middelvinger op naar het Europees Parlement. Het Europees Parlement heeft niet het recht om een enkele commissaris naar huis te sturen. Dus óf het Europees Parlement doet niets en toont zelf weer eens zonneklaar aan een tandeloos clubje te zijn, óf het Europees Parlement stuurt de hele Commissie naar huis met steun van de groenen, de socialisten en de liberalen. Aangezien het hier een zeer liberaal getinte Commissie betreft zal het ongetwijfeld het eerste worden.

Op dat moment kunnen de Europese Commissie en de verzamelde regeringsleiders weer rustig achterover leunen: in het belangrijkste wetgevende orgaan van Europa heeft de kiezer niets te zeggen...