Cd's zijn lekker goedkoop te maken, dus platenmaatschappijen speuren graag de archieven af naar antieke opnamen, van welke band dan ook. Da's leuk voor de enkeling die iets met zo'n bandje had, maar verder kan er niemand iets mee.
Quartz' meest succesvolle lp op cd uitbrengen is typisch zoiets wat alleen leuk is voor diegenen die destijds het vinyl exemplaar aan flarden hebben gedraaid maar vooruit, voor die tien mensen is dat nog leuk.
Maar Bitches Sin's demo's en live-opnamen zijn wel van heel bedenkelijke kwaliteit, zelfs een fan zal zich bekocht voelen als 'ie er 15 euro voor neertelt. En dan die hoes! Die hoes was ten tijde van Bitches Sin's hoogtijdagen begin jaren tachtig al hopeloos triest, laat staan anno 2004. Die cd zal nog lang in de uitverkoopbakken staan bij die drie platenzaken die 'm voorraad nemen...
Maar hoe klinkt die verouderde bagger dan? Dat kun je hier lezen...
