Woordspelletjes en kretologie

02 december 2003

Heerlijk toch, wanneer je vindt dat je je nooit hoeft te verantwoorden voor je uitspraken? Zo schijnt het althans bij De Geus te gaan. Eerder sprak Balkenende dapper dat hij opkwam voor de zwakkeren en dat "iedereen tussen de 0 en -1 %" zou zitten.

Nu blijkt dat grote groepen en juist de minima, door een opeenstapeling van eigen risico's, huurverhogingen, bevroren lonen en uitkeringen en nog wat meer van die ongein, aanzienlijk meer achteruit gaan. Percentages van 3 en 4 % zijn niet ongewoon en sommigen mogen zelfs rond zien te komen met zelfs 8 % minder. Wat zegt De Geus:"Ja, dat is logisch, dat zag iedereen aankomen."

Tuurlijk, helemaal waar. Alleen deden Balkenende en De Geus alsof dat helemaal niet waar was. Nu Bos een spoeddebat eist en opheldering wil over de uitspraken van Balkenende in verhouding tot de percentages in De Geus' eigen berekeningen, doet De Geus dat doodleuk af als "woordspelletjes". U weet wel, De Geus, die man die ontkoppelde maar toch weer niet. Hoezo, woordspelletjes?

Nee, zegt De Geus, de groepen zitten tussen 0 en -1 %. Best, maar met de percentages die nu over tafel gaan moet hij eerst maar eens aantonen dat de hele groep van de minima binnen die bandbreedte tussen 0 en -1 % blijft. Dat lijkt me al een hele klus.

Of zijn dat nóg woordspelletjes? Uit dezelfde cijfers blijkt namelijk dat hogere inkomens er met enige regelmaat wel op vooruit gaan, en dat met percentages die kunnen oplopen tot 5 %. Als je de groep maar genoeg blijft uitbreiden, kom je vast een keer binnen de bandbreedte, moet De Geus denken.
We moeten allemaal inleveren, zo was het devies. "Nou ja, gemiddeld dan", moeten ze er tegelijkertijd bij gedacht hebben.

Van GroenLinks is helaas weinig zinvols te verwachten. Rosenmöller is amper weg of het toegenomen realisme gaat meteen weer de deur uit. Kamerlid Ineke van Gent komt met een briljante vondst: de Robin-Hood-heffing, waarbij de zevenhonderdduizend rijkste huishoudens een heffing van 500 euro betalen voor de zevenhonderdduizend armste huishoudens.

Een voorstel waarvan je bij voorbaat weet dat het geen resultaat zal hebben. Op zich is dat niet zo erg. Je zou kunnen proberen er een discussie mee op gang te brengen. Maar noem het dan alsjeblieft geen "Robin-Hood-heffing". Dat is alsof je met een plastic speelgoedzwaardje de Kamer binnenkomt en roept: "Pas op of ik steek je dood!"

Nog dodelijker dan onrealistische ideeën is politieke naïviteit. Het is te hopen dat GroenLinks niet beiden herontdekt.