House of Lords

07 oktober 2006

Kunt u zich nog herinneren dat ik een tijdje geleden zonder enige uitleg uitriep dat ik de leukste lezers van de hele wereld had? Dat was omdat ik door lezeres Moniekie was uitgenodigd om haar en haar hubbie te vergezellen naar het concert van House of Lords in Zoetermeer. De financiën in Huize Komma Punt Log staan concertbezoek nog niet toe, terwijl House of Lords toch echt een van mijn favoriete bands ever is, dus na die uitnodiging was de sfeer hier op zijn zachtst gezegd uitgelaten.

(MIsschien moet ik er trouwens maar een vast onderdeel van maken, Ontmoet Uw Favoriete Logger of zo, hihi. Lijstjes op aanvraag...)

Donderdagavond was het zover, House of Lords in De Boerderij in Zoetermeer. Maar liefst twee voorprogramma's, iets waar ik in het geheel niet blij was. Het betekende namelijk dat ik na een uur House of Lords weg moest, wilde ik nog voor het ochtendgloren thuis zijn. Bilthoven wordt kort na middernacht onbereikbaar per openbaar vervoer...

Het eerste (Nederlandse) voorprogramma hebben we nog gezien, het tweede hebben we overgeslagen omdat we voortzetting van de kennismaking leuker vonden.

Maar we kwamen uiteraard voor House of Lords. Lang geleden heb ik ze al eens gezien bij de Aardschokdag in Arnhem en dat was een magistraal optreden. Op de posters in Zoetermeer stond Gregg Guiffria ook als toetsenist aangekondigd, maar in Zoetermeer was hij in geen velden of wegen te bekennen. Van de rest van de band op het laatste album World Upside Down ontbrak er nog eentje, bassist Jeff Kent blijkt inmiddels vervangen.

Hoewel Ken Mary mijn favoriete House of Lords-drummer blijft, bleek B.J. Zampa ook live een prima drummer te zijn. Gitarist Jimi Bell heeft minder een eigen stijl dan voorgaande gitaristen, maar kon het gitaargeweld moeiteloos aan. De nieuwe bassist, wiens naam me even ontschoten is, viel zijn snaren aan op een manier die je maar zelden ziet.

Zoals gezegd waren de toetsen van Gregg Guiffria afwezig. Aangezien die voor de sound wel nodig zijn, kwamen die uit een doosje, net als de achtergrondzang. Niet ideaal, maar vooruit, soms moet je wat improviseren.

Beroerder was wat er nog meer uit een doosje kwam: de zang van James Christian! Een van de mooiste stemmen uit de AOR, die live wel degelijk fantastisch kan zingen - zoals ik bij het vorige concert heb kunnen zien - stond #$@*! te playbacken. Ergens halverwege hoorde ik het geluid wat veranderen en viel het me ineens op dat Christian - heel knap - zijn lippen wat anders bewoog dan dat we hem hoorden over de PA. En dat was niet bij oude nummers waar hij de hoogte misschien niet meer aankon, nee, dat was bij "All the way to heaven" van het laatste album.

Ook in een ander opzicht is Christian niet zo'n goede playbacker: hij overdreef het nogal met zijn gekwelde "oh, wat is dat zingen toch moeilijk"-uitdrukkingen. Stond 'ie nu al vanaf het begin te playbacken of was het pas na een half uur dat hij overschakelde op zang uit een doosje? Geen idee.

Maar wat ook de oorzaak is - misschien heeft Christian momenteel wel enorme stemproblemen -, playbacken doe je bij Hennie Huisman of met een tribune met deinende TROS-leden achter je, niet op een podium.

Naja, de band was goed, zullen we maar zeggen. Gelukkig was de kennismaking erg gezellig en was alleen dat al erg leuk om mee te maken. Dankjewel, Moniekie!