De " ondernemers" waar Balkie het over heeft zijn helegaar geen ondernemrs, doch leidinggevenden die fijn met het kapitaal van den aandeelhouder mag spelen en zichzelf riante bonussen toebedeelt!
Inderdaad, de " echte" ondernemer is iemand die Balkie nooit te zien krijgt, de man/vrouw die risico durft te nemen met eigen kapitaal......
Bovendien is Balkenende zelf toch wel de exponent van de " zesjesmentaliteit" . Geen uitstraling, geen maatschappelijke ervaring en vooral een volkomen gebrek aan leiderschap. Want waar is Balkie op de momenten dat het debat scherp wordt? schiet hat dan weer in zijn voet?.......

De conclusie is dat Balkenende naar Duitsland moet verhuizen :)

Hmmm,

Heeft balkenende zijn 'her'verkiezing niet te danken aan onze 6jes cultuur.
Als we het beste wilde had het nederlandse volk wel wat anders gekozen!

Met het gevaar dat ik het nu indirect voor Balkenende aan het opnemen ben, er zit wel wat in denk ik. Waarbij de koppeling niet zozeer gericht is op de cijfers zelf maar de mentaliteit die er achter schuilt: weinig ambitieus. Het gross van de studenten studeert toch ook niet voor de studie, de ontwikkeling of de ontplooiing maar voor het net-aan-resultaat-als-het-papiertje-maar-binnen-gehaald-wordt?

Mee eens, het huidige systeem leert ambitie wel af en daar is ingrijpen eveneens hoognodig. Maar de leerling weer prikkelen er meer van te maken dan hoognodig, vind ik zo'n slecht idee nog niet.

(Denk alleen al aan het Nederlandse trekje iedereen die zichzelf ergens goed in vindt tot arrogante kwal te bestempelen, ook als diegene er daadwerkelijk goed in ís)

CiNNeR: het is een klacht die al tientallen jaren wordt geuit, waarbij de oudere generatie (achteraf) altijd veel beter zijn best heeft gedaan. De volgende generatie zegt over twintig jaar hetzelfde, mark my words. En dat terwijl die studenten van vroeger heel wat meer tijd kregen om hun stduie af te ronden. Balkenende heeft acht of negen jaar gestudeerd, Donner twaalf jaar. Dat zou in de huidige omstandigheden niet kunnen.

Ik geloof er niks van dat mensen niet ambitieus meer zouden zijn. Alleen is welzijn ook een factor geworden en maken mensen soms een keuze die niet alleen de ambitie werk omvat. Ik durf wel te zeggen dat ik in mijn werk ook ambitieus ben. Van Balkie mag ik dat blijkbaar niet zeggen, want ik heb geen ambitie ondernemer te worden en ik vind daarin andere zaken dan alleen geld en status belangrijk. Maar Balkenende loopt nu te doen alsof alleen mensen als hij werkweken van meer dan 36 uur maken en dat de rest alleen maar zijn tijd uitzit en zo weinig mogelijk zit te doen.

Het doet me denken aan mijn eigen schooltijd. Ja, natuurlijk zit je te rekenen dat je met een 4,6 sowieso nog een voldoende hebt. Maar dat wil niet zeggen dat je ook maar een 4,6 probeert te halen. Balkenende kan dat onderscheid niet maken.

Van Balkenende moeten we hard werken zonder klagen - integendeel, we mogen de ondernemer wel dankbaar zijn dat hij speciaal voor ons banen creeert -, zaterdags met de kindjes naar het sporten, zondag naar de kerk en naar de wederzijdse ouders en maandag weer aan het werk.

Balkenende kan zich maar een leven voorstellen en dat is het zijne. Het is de arrogantie ten top. We leven nog niet zoals hij, maar als hij ons maar kan overtuigen dat zijn leefwijze de Enig Juiste is, komt het allemaal goed met ons. Dat is wat me het meest ergert aan de man: hij is zo overtuigd van zijn eigen gelijk dat hij niet eens een poging doet andere keuzes of leefwijzen te begrijpen. Waarom zou hij, we zitten er toch naast met onze opvattingen. Daarom zal er ook nooit een Irak-onderzoek komen bij Balkenende: leren van het verleden betekent onder ogen zien dat je fouten maakt, en hij heeft nu eenmaal altijd gelijk...

Tja Sowieso moet ik zeggen dat ik mezelf niet als achterom kijkende generatie beschouw in deze, mijn universiteitsgenoten wisten echt totale dieptepunten in ambitie te bereiken als het op studie aankwam. Alleen al de klachten als 'ja maar die boeken zijn in het engels, die hoeven we toch niet te lezen?' of 'ik heb mijn collegeaantekeningen uit mijn hoofd geleerd en nu heb ik onvoldoende op mijn tentamen, we hoeven die boeken toch niet te lezen als we naar college komen?'(KUB, Beleids- en Organisatiewetenschappen) Dat ik ook daar de studentenpolitiek in wilde (had daarvoor in Amsterdam gezeten) werd met verbijstering ontvangen en het feest ging ook niet door aangezien er verder geen animo was en in je eentje de fractie van het Algemeen bestuur gaan belichamen was ook weer zoiets.

Zeker ben ik het niet geheel met Balkenende eens en vraag ik me ook wel af of hij zich niet blindstaart op de verkeerde tekenen. Maar vele studenten die gaan voor de 4,6 doen dan redelijk bewust door de kantjes er vanaf te lopen.

Bovendien leven we in een tijdperk waar werk zo'n beetje het allerbelangrijkste is. Het geeft je bestaansrecht tegenwoordig. Het lijkt mij niet dat studenten nogal idealistisch gaan voor andere fijne dingen in het leven, tegen de stroom in.

CiNNeR: ik ben het niet met je eens dat werk als het belangrijkste gezien wordt. Zeker, ik vind zelf m'n werk heel belangrijk. Ik maak ook dagen van 11 tot 12 uur, inclusief reistijd, omdat ik het zo belangrijk vind. Maar ik ben ook overgestapt van het vak als belastingadviseur naar de IT en heb zelfs in de slechte tijden vastgehouden aan die keuze. Dat geeft aan dat ik werk niet zozeer belangrijk vindt als status, maar als vervulling van een deel van m'n leven. Ik wil ook op m'n werk het gevoel hebben iets interessants te doen. Daarnaast is de sociale factor ook heel belangrijk. Ik wil mensen om me heen en vind bovendien de sfeer heel belangrijk. Dus ja, werk is belangrijk voor me, maar er spelen ook factoren mee waardoor ik me beter ga voelen. De keuze is niet uitsluitend voor de hoogst mogelijke en best betalende functie.

Dat is een luxepositie, dat geef ik meteen toe. Maar er zijn veel mensen die de kwaliteit van leven wel degelijk laten meespelen in de keuze voor werk. Dat bedoelde ik met de ándere ambities.