Komma Punt Log - briljant en bescheiden

File Under Witchcraft

Een paar Zweedse jochies die ongeveer klinken als Black Sabbath van pakweg dertig jaar geleden, kan dat?

En of, en ze noemen zich Witchcraft. Als je iemand zonder voorkennis vraagt van wanneer deze opnamen zijn zal die beslist geen 2005 zeggen. Ze hebben dan ook alleen oude apparatuur gebruikt en die afgesteld zoals dat dertig jaar geleden door doombands gedaan werd. Gelukkig zijn ze niet vergeten ook nog lekkere nummers te schrijven en wordt het uiteindelijk een lekker potje nostalgie uit 2005. Lees maar...

In de cd-speler (492)

Styx - Big Bang Theory [recensie]

In de cd-speler (491)

Angélique Kidjo - Ayé

Fotografeermeneer

We hebben er bij File Under een nieuwe fotografeermeneer bij, Wouter Keuris. Een heuse professional, met een complete website waarop ook andere foto's van optredens te vinden zijn. Mja, ook van René Froger-concerten. Hé, hij is professional, dat heeft ook z'n nadelen...

File Under Spanner

Spanner is het bandje van Syb van der Ploeg, vroeger de zanger van De Kast. Iew, De Kast!? Yup, dat is ook mijn reactie bij die naam, maar Spanner is een ander verhaal.

De eerste cd van Spanner was behoorlijk stevig en lekker up-tempo. Bij deze tweede cd is het tempo helaas danig gezakt. Dat is dubbel vervelend omdat de band zelf er ook pas lol in lijkt te krijgen als het tempo opgeschroefd wordt. Echt een gemiste kans, wat mij betreft. Lees maar...

File Under Frankenreiter/Johnson/Love

G. Love is al vanaf zijn eerste cd een grote favoriet van me. Zijn laatste cd, "The Hustle", was weer ouderwets goed. Met twee andere muzikanten van Brushfire Records, Jack Johnson en Donavon Frankenreiter, heeft hij nu een EP uitgebracht met live-opnamen. Vijf opnamen van live-optredens in een radio-programma en één opname van bij een concert. Dat moet goed gaan, zou je zeggen. Helaas, de radio-opnamen missen elke spanning en kabbelen nogal voort. De afsluiter is beter, maar kan dit cd'tje niet overeind houden. Zelfs ik, liefhebber van het eerste uur, word hier niet blij van. Lees maar...

Live8, de afwezigen

Ricky Gervais legt uit waarom Phil Collins en Chris de Burgh niet aanwezig waren...

File Under James Byrd's Atlantis Rising

Deze cd wordt nu voor de derde keer uitgebracht. Tot mijn schande moet ik bekennen dat ik de eerste twee keren gemist had. Ongelofelijk eigenlijk, want het is een cd die helemaal in mijn straatje ligt. Yngwie Malmsteen-achtig gitaarwerk, met volop referenties aan het klassieke werk van Rainbow en Deep Purple. Wat dacht u, zou ik dat een lekker plaatje vinden? Dacht het wel! Lees maar...

File Under Steve Howe

Steve Howe is een van de oude rotten uit de progrock. Hij was en is weer lid van Yes, maar heeft ook met andere projecten naam gemaakt. GTR bijvoorbeeld (uit te spreken als guitar). En toch is Howe niet helemaal mijn soort gitarist, omdat zijn muziek vaak net een slag te netjes is voor mij. Ik heb er liever een rauw randje aan, zeg maar. De cd van GTR staat bijvoorbeeld bij mij in de kast, maar komt er zelden of nooit uit om eens gedraaid te worden.

Zijn nieuwe, instrumentale solo-cd "Spectrum" maakt meer kans diezelfde kast zou nu en dan te verlaten. Alleen nu even niet. Na nogmaals na (te) lang wachten een leuke baan aan mijn neus voorbij te hebben zien gaan staat mijn hoofd meer naar Motörhead dan naar Howe. Maar ik weet zeker dat ik 'm binnenkort nog eens zal draaien. Lees maar...

File Under Lohues & the Louisiana BluesClub

Na het Lohuesinterview was het ook aan mij om de nieuwe cd "Grip" te recenseren. Dat was geen straf, kan ik u vertellen.

Er is, zoals ook in het interview al te lezen was, meer variatie in stijlen, maar verder is het niet anders dan het logisch vervolg op "Ja Boeh", de eerste cd van dit gezelschap.

Voor de snelle kopers is er nog een prettige verrassing: bij de cd krijg je helemaal gratis ende voor nop een dvd met de documentaire "Hoogste Tied Veur De Blues". Normaal gesproken ben ik niet zo'n liefhebber van muziek-dvd's, maar in documentairevorm wordt dat een heel ander verhaal. Deze prachtige documentaire over Lohues' eerste reis naar de VS voor "Ja Boeh", geregisseerd door Paul Ruven, is eerder uitgezonden door alweer zo'n mooi NPS-programma, Het Uur Van De Wolf. Er is op de dvd nog het een en ander aan fraai restmateriaal toegevoegd.

Kortom: een prachtige cd én dvd, een must voor elke bluesliefhebber. Lees maar...

File Under Interview Daniël Lohues

Twee weken geleden mocht ik Daniël Lohues interviewen, de bloooooezende krullebol van onder andere de Drentse formatie Skik. Met zijn band The Louisiana BluesClub heeft hij net een nieuwe cd uitgebracht, "Grip". Met mijn vragen in de aanslag vervoegde ik mij ten kantore van Lohues' management voor een vraaggesprek, dat uiteindelijk vooral een gesprek van de ene muziekliefhebber met de andere werd. Lees maar...

In de cd-speler (490)

Lohues & the Louisiana BluesClub - Ja Boeh

In de cd-speler (489)

Tom Waits - Swordfishtrombones

File Under Jet Circus

Een van de meest opmerkelijke metalvarianten vind ik de white metal of Christian rock. Nadat allerlei bandjes het satanisme als basis gebruikt en er soms ook nog eens ongelofelijk serieus mee gingen lopen leuren, kwamen er steeds meer rockbands die een christelijke boodschap uitdroegen. Niks mis mee, als het je inspireert moet je het vooral gebruiken, maar de combi rock en geloof lag met name in de VS wat moeilijk.

Ez Gomér werd bekend met Leviticus, uiteraard ook een christelijk geinspireerde band. Na zijn vertrek uit die band begon hij Jet Circus en experimenteerde hij met verschillende stijlen. Na jaren heeft hij weer een Jet Circus-cd uit weten te brengen. Het experiment is weg, het geloof niet. Wat overblijft is een cd vol aangename sleazerock waarbij meneer Gomér het hoorbaar naar z'n zin heeft. Ik dus ook. Lees maar...

In de cd-speler (488)

Nick Cave And The Bad Seeds - Abattoir Blues/The Lyre Of Orpheus

File Under Harem Scarem

Er zijn van die bands die je al jaren van naam kent, waarvan je weet dat ze muziek maken die je op z'n tijd best leuk vindt en die je tóch niet kent. Harem Scarem was zo'n band.

Hoewel, achteraf begin ik te twijfelen of ik misschien ooit iets van ze gehoord heb en het domweg weer vergeten ben. Want ondanks dat er heel goed gemusiceerd en nog beter gezongen wordt blijft het allemaal voor geen meter hangen. In het drukbevolkte genre tussen AOR en commerciële poprock is dat niet handig. Lees maar...

In de cd-speler (487)

Status Quo - Live

File Under Iced Earth

Bij cd's zit er steeds vaker een dvd. De helft van de tijd vergeet ik zelfs zo'n dvd te bekijken. Beroerder wordt het wanneer bands á la Borsato dingen alleen op dvd gaan uitbrengen. In het geval Borsato maakt dat mij niet uit, maar bij een werkje als Gettysburg wel. Drie lange nummers, in 5.1 orkestrale mix, in een 5.1 metalmix en in een stereomix. Maar alleen op dvd, zodat ik het ofwel via m'n pc moet beluisteren of via m'n krakkemikkige dvd-speler. Terwijl ik voor muziek nou juist zo'n mooi setje met cd-speler had aangeschaft. Dat gaat dus niet werken. Lees maar...

In de cd-speler (486)

Geggy Tah - Into the Oh

File Under Art Rock Circus

Rockopera's zorgen meestal voor acuut verdeelde kampen. Ik zit meestal in het kamp van de liefhebbers. Domweg omdat het werkjes zijn waar de band in kwestie zo'n binding mee heeft dat er enorm veel energie in gestoken is en dat vaak de kwaliteit ten goede komt.

Art Rock Circus is de band van symfogitarist John Miner en Heaven's Café Live is de live-versie van een rockopera uit 2000. Helaas, deze verdwijnt in het vakje "niet door te komen". Niet zozeer omdat er geen energie in gestoken zou zijn, maar eenvoudigweg omdat dit meer een rockmusical lijkt te zijn dan een rockopera. Met als gevolg dat er gesproken stukken en lange instrumentale stukken in zitten die vooral actie van dansers en acteurs/zangers op het podium moeten ondersteunen. En daar heb je op cd helemaal niks aan. Als dan de muziek ook nog niet echt van enorme kwaliteit is, is het oordeel niet positief. Of het nou een rockopera is of niet. Lees maar...

SNAFU Fighters (2)

Inmiddels zijn de juiste nummers vermeld op de Foo Fighters audiopagina en doen de linkjes naar de Flashplayer en de video het, maar de linkjes bij de fragmenten doen nog steeds nada. De fragmenten in de Flashplayer zijn trouwens belachelijk kort...

In de cd-speler (485)

James Christian - Meet The Man [recensie]

File Under Styx

Een van de klassieke namen in de rock is Styx. Op het Arrow Rock Festival in Lichtenvoorde stonden ze, twee weken geleden. Helaas was het mij als minvermogende niet gegeven daarbij te zijn. Doodzonde, want hun nieuwe cd "Big Bang Theory" is smullen. Veertien rockklassiekers in een nieuw jasje en een heel lekker stevig jasje met goede zang bovendien. Lees maar...

In de cd-speler (484)

Ozzy Osbourne - Prince of Darkness [recensie]

File Under Foo Fighters

Bij Nirvana had je het idee dat het Kurt Cobain was en ergens ver daarachter Kris Novoselic en Dave Grohl. Vanaf de eerste Foo Fighters-cd was het wel duidelijk dat dat beeld onjuist was. Nu, vijf cd's later, is het Foo Fighters-geluid van kilometers herkenbaar en zijn de liedjes stuk voor stuk voorzien van ijzersterke riffs en refreintjes, zoals Nirvana's "Nevermind" destijds ook.

Normaal gesproken ben ik niet zo dol op dubbele studio-cd's, omdat het meestal meer met gebrek aan lef om te kiezen te maken heeft dan dat er nou echt zo ongelofelijk veel goed materiaal was. Foo Fighters heeft deze ronde gekozen voor een "Loud" cd en een "Not so loud" cd, en dat is wèl een verklaarbare keuze. En een geslaagde, want op de "Not so loud" cd, met medewerking van onder anderen Norah Jones, Josh Homme en John Paul Jones, zijn een paar echte verrassingen te vinden. Lees maar...

In de cd-speler (483)

Hughes/Thrall - Hughes/Thrall

SNAFU Fighters

De Foo Fighters hebben een nieuw plaatje, In Your Honor. Een fijn plaatje, kan ik u vast verklappen, maar daarover leest u binnenkort meer op File Under.

Bij iedere nieuwe cd van de heren wordt er ook steeds een nieuwe website gemaakt, geheel in de stijl van het artwork van de cd. Het is een mooie en uitgebreide website bovendien. De webmaster heeft alleen even zitten slapen: op de audiopagina worden diverse bestanden aangeboden, van elk van de 20 nummers, maar er zijn wat essentiële dingetjes vergeten. De linkjes. De player waarnaar op de voorpagina wordt verwezen: geen linkje. De wallpapers: geen linkje. De videobestanden: geen linkje.

In het Amerikaanse leger bestaat daarvoor de prachtige uitdrukking SNAFU: Situation Normal, All Fucked Up...

File Under Mike Doughty

Soul Coughing was indertijd een bandje dat een volstrekt eigen geluid te berde bracht. Het was dan ook niet bepaald een doorsneebandje: de drummer was eigenlijk een jazzdrummer, de bassist was ook voornamelijk in die hoek werkzaam, de klassieke pianist in de band speelde geen piano maar was vooral met samples in de weer en de portier van de club waar die drie ooit samen speelden was de zanger van het stel. Na twee prachtige cd's en een cd waar de vermoeidheid al wat toesloeg viel het doek voor Soul Coughing.

De zanger van de band, Mike Doughty, heeft voor het eerst een volledige cd met nieuw materiaal opgenomen. Dat hij voor een belangrijk deel het geluid van Soul Coughing bepaalde is duidelijk. Zijn merkwaardig hoekige en nasale maar ongelofelijk ritmische zang, de merkwaardige teksten en niet in het minst de perfecte popliedjes, ze zijn er weer. Deze Mike Doughty mag qua composities van mij op hetzelfde niveau geplaatst worden als Billy Joel en Ben Folds, en dat wil wat zeggen. Lees maar...

In de cd-speler (482)

Dave Meniketti - On the blue side

File Under The Yards

Een moddervet retrogeluid met Radiohead-associaties, dat is wat je krijgt bij The Yards. Dat retrogeluid past prima bij me, de Britpop wat minder, maar het was een allesbehalve vervelend plaatje om te luisteren. Lees maar...

File Under Virus

Een positieve recensie schrijven is leuk, een negatieve soms ook, maar wat moet je als het niet slecht gemaakt is maar ook absoluut niet goed?

Bij Virus is dat het geval. Goed gespeeld, de composities kloppen ook, maar je hebt het allemaal al honderd keer gehoord, vooral bij allerlei grungebands. Het ene oor in, het andere uit en dan nóg geen enkele emotie bij de muziek, dat was Virus voor mij. Lees maar...

In de cd-speler (481)

Ben Folds - Songs for Goldfish

In de cd-speler (480)

Mike Doughty - Haughty Melodic

In de cd-speler (479)

Starbreaker - Starbreaker [recensie]

File Under Bruce Dickinson

Ik was erg benieuwd naar de nieuwe solo-cd van Iron Maiden-zanger Bruce Dickinson. Bij zijn vorige vier solo-cd's zaten echte pareltjes, doordat Dickinson de ruimte had om dingen uit te proberen die niet binnen het stramien van Iron Maiden zelf passen.

Bij eerste beluistering leek dat ook gelukt te zijn op de cd, maar hoe vaker ik de cd beluisterde hoe meer ik het "gemiste kans"-gevoel kreeg. Te vaak zijn het nummers die óók door Iron Maiden gespeeld hadden kunnen zijn. Voeg daarbij dat het alsmaar niet echt wil spetteren en er rest een goede, maar allesbehalve spectaculaire cd. Lees maar...

In de cd-speler (478)

Two - Voyeurs

File Under Without Ending

Ook in Kangoeroeland blijken ze progrock te maken, getuige deze cd van Without Ending. Wel vrij typische progrock want ook al zijn de nummers soms redelijk lang, het draait allesbehalve om de solo's. Er komt een logge herhaling van slagpartijen in voor zoals je die ook bij King's X hoort. De zanger heeft bovendien een nogal aparte stem en stijl, die niet iedereen zal liggen. Mij gelukkig wel. Lees maar...

In de cd-speler (477)

Deep Purple - With the London Symphony Orchestra and Friends

Who's Bad

De video van Michael Jackson's Bad zat al vol ehm, laten we zeggen nogal trieste pogingen om stoer over te komen. Het blijkt nog erger te kunnen, kijk maar(.mov-formaat)... Kleine waarschuwing: gordels vast, want je rolt geheid van je bureaustoel zonder.

File Under Robert Plant and the Strange Sensation

Recensie nummer 100 alweer, wat gaat dat hard! Het voelt gelukkig niet als recensie nummer 100, dus ik ga vrolijk door. Nummer 100 is geheel in lijn met de feestelijke stemming een heel fijn plaatje, namelijk de nieuwe van Robert Plant met zijn band.

De man zelf heeft nog altijd een stem die bol staat van het gevoel, maar zijn muziek wilde nog wel eens te elektronisch zijn om lekker te combineren. Deze ronde is hem dat echter uitzonderlijk goed gelukt. Elektronica, traditionele instrumenten en Plant in topvorm. Niks mis mee, met dit plaatje. Lees maar...

File Under Zan Clan

Je hebt van die dagen dat je je bed uit komt stommelen, een aangenaam zonnetje je verwelkomt, je de vogeltjes hoort fluiten en de bomen ruisen. Op zo'n moment zet ik graag een bak herrie op.

Als concessie zet ik dan wel eens een glamachtig plaatje op. Klein probleempje: daarvan heb ik er niet zoveel. Leve File Under, want ik heb er nu eentje meer: Zan Clan. De titel "We are Zan Clan...Who the f**k are you??!" geeft al aan dat het de diepgang heeft van een watervlo met een hekel aan natte voeten, maar in zijn soort is het een prima plaatje. Lees maar...

In de cd-speler (476)

Ben Folds Five - Naked Baby Photos

File Under Albert Hammond

In mijn omgeving bleken maar weinig mensen te weten wie Albert Hammond is. Een stukje "I'm a train" deed vaak wonderen. En toch was Hammond een hele grote, zo'n dertig jaar geleden. Maar ja, hij besloot bij een volgend kind meer tijd aan z'n gezin te besteden en voorlopig geen platen meer te maken. Zo kon het gebeuren dat zijn zoon, ook Albert Hammond geheten, beroemder is dan pa, namelijk als gitarist van The Strokes.

Blijkbaar begon het bij pa daardoor ook weer te kriebelen, vandaar deze "Revolution of the Heart". Er is weinig aan het recept veranderd. Veel akoestische gitaar, liedjes die snel blijven hangen, maar niet overdreven veel diepgang. Lees maar...

In de cd-speler (475)

Van Halen - OU812

File Under Torben Enevoldsen

Een jaar of vijftien geleden was een instrumentale gitaarplaat nog bijzonder in hardrockland. Inmiddels heeft elke zichzelf respecterende gitarist minimaal één instrumentale soloplaat uitgebracht. Daarmee is het niveau echter niet omhoog gegaan. Het merendeel van die extra cd's is technisch allemaal heel verantwoord, maar voegt niets toe aan wat er al is. Wat er dan overblijft, is een plaatje voor de discografie. Lees maar...

In de cd-speler (474)

Billy Joel - Glass Houses

In de cd-speler (473)

Drive By Truckers - Dirty South

File Under Biss

Het bandje bleek al twee cd's uitgebracht te hebben, met beide keren een andere zanger. Waarschijnlijk had ik er daarom nooit eerder van gehoord. Het vervangen van je zanger is niet de meest voor de hand liggende manier om een stabiel bandgeluid aan de man te brengen. Het heeft ze er overigens niet van weerhouden om voor deze derde cd alwéér een nieuwe zanger te gebruiken. Deze keer is het Marc Storace, die vooral bekend is van de Zwitserse makers van AC/DC-rock-met-koebellen, Krokus.

Voor Nederlanders is de ritmesectie interessant: drummer is voormalig VandenBerg-drummer Jos Zoomer, bassist is Barend Courbois, die zich op zijn website bescheiden "Hollands no 1 bassplayer noemt", maar met Vengeance en Whistler-Courbois-Whistler inderdaad ook internationaal wat heeft laten zien.

Okee, het zijn vier heren op leeftijd en het is allemaal verre van origineel, maar ze kunnen een fijn potje spelen en dat doen ze ook met veel plezier. Lees maar...

In de cd-speler (472)

Frank Marino & Mahogany Rush - RealLive [recensie]

File Under Molly Hatchet

Je hebt van die bands die altijd hetzelfde klinken, maar dat zo goed doen dat het leuk blijft om naar te luisteren. AC/DC is daar een voorbeeld van.

Een wat minder bekend voorbeeld is Molly Hatchet. Die gaan nog een stapje verder: ze blijven hetzelfde klinken, ook al zit er niemand van de originele band meer in. Sterker nog, de grote man van weleer, Danny Joe Brown, overleed in maart jongstleden. En toch klinkt het nog steeds als Molly Hatchet: strakke southern boogie met deuntjes die meteen blijven hangen. Lees maar...

In de cd-speler (471)

Van Halen - Balance

File Under Mr. Love and the Stallions

Als ik in een platenzaak of café kom en ik hoor leuke muziek die ik niet herken, dan vraag ik altijd even wat het is. Dat kan tot opmerkelijke resultaten leiden, zoals afgelopen week bleek. De muziek die ik hoorde bleek namelijk van het bandje van de jongen achter de balie!

Het bandje heet Mr. Love and the Stallions. Hun muziek is luchtige gitaarpop waar je allerlei stijlen in kunt herkennen. De mix van stijlen - soms wordt de gitaarpop vermengd met electropop! - en het gebruik van een cello maakt dat het opvalt tussen alle andere leuke gitaarpop. Lees maar...

In de cd-speler (470)

Hughes Turner Project - 2

In de cd-speler (469)

Planet P Project - 1931 (Go Out Dancing Pt I) [recensie]

In de cd-speler (468)

O.S.T. - Pulp Fiction (Collector's Edition)

File Under Under the Sun

Een live-cd uitbrengen na maar één studio-cd, dat doen niet veel bands. Under the Sun moest wel, want na de goed ontvangen debuutplaat gaven twee van de vier bandleden er de brui aan. Deze live-opnamen uit 2001 zijn tegelijkertijd een afscheidskadootje en een opwarmertje, want er is inmiddels weer een complete band, een nieuw label en een studio-album in het verschiet.

Voor een progband is dit een verrassend live klinkende cd. Da's logisch, zou je zeggen, het is een live-cd. Maar in progland is het gewoonte platen minutieus nootje voor nootje en héél erg netjes na te spelen, waardoor er vaak weinig verschil zit tussen live- en studio-cd's. Bij Under the Sun zijn er foutjes en slordigheden te horen, maar dat komt de livesfeer ten goede. Het is geen plaat die de muziekwereld op z'n kop zet, maar aangenaam beluisteren is het zeker. Lees maar...

In de cd-speler (467)

Mantra - Hard times [recensie]

File Under Al Di Meola & Leonid Agutin

Kijk, ik snap best dat een muzikant het prettig vindt om eens een plaatje uit te brengen dat voor een goed gevulde bankrekening zorgt. Maar om daarvoor meteen artistiek uitverkoop te houden...

Al Di Meola heeft dat wel gedaan. Een plaat met de Russische superster Leonid Agutin vol met Sting- en Santana-achtige muziek, waarbij het blijkbaar de bedoeling is om steeds een voor zoveel mogelijk mensen geschikt en derhalve gruwelijk voortkabbelend deuntje te produceren. Ik hoor duidelijk niet bij "zoveel mogelijk mensen". Lees maar...

In de cd-speler (466)

Queen - II

File Under Frameshift

"Violence is the last refuge of the incompetent" is het thema van deze rockopera, ontleend aan wetenschapper/science-fictionschrijver Isaac Asimov. Een bijna-soloproject van de Duitser Henning Pauly. De drums werden ingespeeld door zijn broer, de zang werd achteraf ingezongen door Sebastian Bach.

Sebastian Bach? Die hele foute rocker van Skid Row? Ja, die. Fout is 'ie, maar zingen kan hij wel, zoals hij dat op dit cd'tje ook laat horen. Juist door zijn bijdrage wordt het pas echt een goeie cd, namelijk. Een matige zanger had dit volkomen verknald, zo niet meneer Bach. Resultaat is een spannende rockopera, die bij elke luisterbeurt weer wat meer van zijn schoonheid prijsgeeft. Lees maar...

In de cd-speler (465)

Living Colour - Live at CBGB's

File Under Jeff Healey Band

Sinds 1988 heeft Jeff Healey maar vier studio-cd's met eigen werk uitgebracht en de laatste dáárvan dateert weer uit 2000. De bandsite is sindsdien ook niet meer bijgewerkt, dus of ze nog wel bestaan weet ik niet. Eagle Rock is zo vriendelijk live-opnamen uit 1999 uit te brengen, zodat we toch nog íets van hem vernemen. Jammer genoeg blijft het vuurwerk een beetje uit op de cd, waardoor het niet de fantastische cd wordt die het had kunnen zijn. Lees maar...

File Under Metalium

Immer-geradeaus-metal. Meer valt er niet van te zeggen. Lees maar...

In de cd-speler (464)

Iron Maiden - The number of the Beast

In de cd-speler (463)

Tori Amos - Strange Little Girls

In de cd-speler (462)

Queensrÿche - The Art of Live

In de cd-speler (461)

Ben Folds - Songs for Silverman

File Under Spearfish

Bij eerste beluistering dacht ik na de eerste 30 seconden al te weten dat ik dit cd'tje helemaal tot de grond toe ging afbreken. Nou viel dat achteraf nog wel mee, maar de reden van die gedachte niet: de zang. Zelden is "gekwaak" zo van toepassing geweest op zang als hier. Voeg daarbij dat het merendeel van de nummers nogal sterk doet denken aan Motley Crüe en je weet dat het niet helemaal goed gaat komen. Lees maar...

In de cd-speler (460)

Headrush - Headrush [recensie]

File Under Alex Masi

"Operatie geslaagd, patiënt overleden", kent u die uitdrukking? Dat is precies wat er fout gaat bij deze cd van Alex Masi. Een eerbetoon aan Beethoven, met 6 stukken van de oude meester. Razend knap gespeeld, daar is niks mis mee. Maar deels is het ècht klassiek getokkel, terwijl je als rocker toch iets meer vuurwerk verwacht. De electrische gitaar laat Masi echter maar één keer horen. Gevolg: voor de rockers is het te soft en teveel getokkel, voor de klassiek georiënteerde luisteraar zijn wat semi-slagpartijen en een gierende gitaar niet te harden. Vandaar "operatie geslaagd, patiënt overleden". Lees maar...

In de cd-speler (459)

Queensrÿche- Tribe

In de cd-speler (458)

Eels - Blinking Lights and Other Revelations

File Under Russell Allen's Atomic Soul

Als dit geen ouwelullenplaatje is dan weet ik het niet meer! Maar o wat een fijn ouwelullenplaatje. Van de zanger van Symphony X, een band die zo progmetal is als het maar kan, met bombast in zakken van 25 kilo.

Maar wat Russell Allen hier met z'n soloproject doet, heeft hetzelfde we-bloezen-er-lekker-lawaaiig-op-los gevoel als Led Zeppelin, Black Sabbath en het vroege WhiteSnake. Grotendeels door meneer Allen zelf ingespeeld, terwijl het klinkt alsof er een reünie is georganiseerd met alle seventies-rock-mastodonten. Heerlijk! Achterover gaan zitten en genieten, meer hoef je bij deze cd niet te doen. Lees maar...

In de cd-speler (457)

Green Day - American Idiot

In de cd-speler (456)

James LaBrie - Elements of Persuasion [recensie]

File Under Midnight

Voor het eerst had ik na uitgebreide beluistering geen eindoordeel over een cd. Vond ik 'm nou goed of niet? Geen flauw idee, eerlijk gezegd. Bij iedere luisterbeurt heb ik momenten dat ik 't drie keer niks vind én momenten dat ik 't fantastisch vind. Dat Midnight ooit zanger was van Crimson Glory helpt niet, want ook dat was een lastig te peilen bandje. Eerlijk gezegd ben ik er nog steeds niet uit. Lees maar...

Pre-minstrel

Het is echt de moeite waard om eens door te klikken bij de linkjes bij "In de cd-speler"-postjes. Zo kwam ik bij het linkje in het vorige postje tegen dat Deep Purple-drummer Ian Paice de verklaring had gevonden waarom de vroegere gitarist Ritchie Blackmore - die zich tegenwoordig in kabouterpakje en behangen met luiten vertoont - zo chagrijnig was toen hij nog in Deep Purple zat:

"Ian Paice has figured out why Ritchie was so grumpy for so many years - it was a pre-minstrel thing apparently."

In de cd-speler (455)

Deep Purple - In Concert

File Under Magellan

Magellan is een band die nogal lang doet over het uitbrengen van een cd. Zes cd's in vijftien jaar, om precies te zijn. 't Is geen Boston, maar snel is anders. Maar misschien dat het daarom een fijn plaatje was, ondanks dat het volstrekt de verkeerde muziek was voor mijn stemming. Lees maar...

In de cd-speler (454)

Queen - Jazz

Op naar de cd-winkel

Jawel, de nieuwe Paus heeft ook verstand van muziek. Hij heeft dan ook ooit gewaarschuwd dat Pink Floyd, de Rolling Stones, Queen, Led Zeppelin, Black Sabbath, The Beatles, Alice Cooper, AC/DC en de Eagles instrumenten van de duivel zijn.

Ik ben dus muzikaler dan ik dacht, want ik speel al die instrumenten, op Pink Floyd na. Even naar de cd-winkel en ik heb nóg een instrument. Jottem!

File Under Ozzy Osbourne

Sinds een paar jaar heeft elke zichzelf respecterende artiest wel een of meer boxsets op zijn naam staan. Te vaak met allerlei DVD-rommel erin, wat het voor mij weer een stuk minder interessant maakt. DVD's zijn voor een of twee keer bekijken en vervolgens weer netjes opbergen voor de eeuwigheid.

De nieuwe box van Ozzy Osbourne bevat geen DVD, maar wel maar liefst vier cd's. Twee ervan met de greatest hits, eentje met allerlei eerder verschenen duetten en eentje met covers door Ozzy. Geen DVD, twee cd's met ander spul dan de greatest hits en toch, het blijft merkbaar een compromis voor de grote verkoopaantallen. Lees maar...

In de cd-speler (453)

Queensrÿche - Live Evolution

In de cd-speler (452)

Queen - The Game

In de cd-speler (451)

John 5 - Vertigo [recensie]

File Under Lalu

Oniric Metal, ik zou echt niet weten wat dat is. Behalve een uitermate lekker plaatje van een band rond toetsenist Vivien Lalu. Met een Nederlandse gitarist, Joop Wolters, en nog een paar andere fijne muzikanten. Powermetal van de bovenste plank, waarbij ze het zelfs aandurven er een nummer van 18 minuten bij te zetten. Maar niet alleen in eigenwijzigheid zijn er overeenkomsten met Ayreon. Lees maar...

In de cd-speler (450)

Joe Bonamassa - Had to cry today

In de cd-speler (449)

Ozzy Osbourne - Prince of Darkness

In de cd-speler (448)

Tori Amos - The Beekeeper

File Under Dynamic Lights

Volstrekt onbekend voor mij, maar een reuze mooi plaatje van Dynamic Lights. Een Italiaanse progrockband die veel gebruik maakt van de piano in plaats van vooral electronische toetseninstrumenten. Dat geeft een fraaie klank aan de nummers, die stuk voor stuk ook juweeltjes zijn in opbouw. Alleen het Engels behoeft nog enige verbetering. Lees maar...

In de cd-speler (447)

The Mars Volta - Frances the Mute

In de cd-speler (446)

The Bens - The Bens EP

In de cd-speler (445)

Michael Schenker Group - Armed & Ready - Best of

File Under Goaded

Je kijkt er steeds weer van op hoeveel bands hun eigen platen uitbrengen omdat ze domweg geen fatsoenlijk contract kunnen krijgen. En niet alleen Nederlandse bands. Neem nou Goaded. Het is de band van Tracy G., voormalig Dio-gitarist met drie al evenmin onervaren muzikanten, maar de cd komt in eigen beheer uit. Terwijl het toch geen beroerd cd'tje is. Integendeel, de heren trekken stevig van leer in een heftig soort metal á la Rage Against The Machine. Bij dat laatste bandje werd ik wat moe van het alleen-maar-bozige wat ze uitstraalden, maar Goaded weet ook nog eens gas terug te nemen. Echt een fijn plaatje dus. Lees maar...

In de cd-speler (444)

Living Colour - Time's Up

File Under Starbreaker

Tony Harnell kende ik al een hele tijd als zanger van TNT, maar TNT vond ik eigenlijk altijd nogal gladjes. Een beetje té voor mijn smaak. Nu heeft 'ie er een bandje naast waarin hij wat steviger van leer trekt, Starbreaker. Nog steeds heel erg commercieel, maar niet zo gladjes meer. En dat scheelt nogal wat. Lees maar...

In de cd-speler (443)

Neneh Cherry - Raw like sushi

File Under Imaginery

Het is een zwaar weekje, recensiegewijs. Eerder deze week een dramatisch beroerd compilatiedingetje en die van vandaag is ook niet veel. Niet zó slecht als de vorige, maar geen cd'tje dat nog vaak in m'n speler zal liggen. Lees maar...

In de cd-speler (442)

Sustain - This Is Now [recensie]

In de cd-speler (441)

Deep Purple - Bananas

File Under Quiet Riot

De band Quiet Riot heeft zijn naam te danken aan Status Quo-gitarist Rick Parfitt. De Amerikaanse rockers verstonden het op z'n Londens geknauwd "quite right" van Parfitt verkeerd en een bandnaam was geboren.

De band heeft een aantal behoorlijk succesvolle jaren achter de rug met pure rockstampers, maar moest het grootste deel van de tijd toch genoegen nemen met een plaats in de B-divisie. Wel zijn er een paar bandleden die na hun Quiet Riot-tijd een prima boterham verdienden, zoals de legendarische maar te vroeg overleden Randy Rhoads, maar ook Rudy Sarzo (WhiteSnake, Thin Lizzy, Dio, House of Lords en verder bijna elke succesvolle act in de classic rock die ooit een bassist nodig had), Chuck Wright (House of Lords) en Frankie Banali (WASP). Stuk voor stuk bij bands die overigens wel wat meer subtiliteit in huis hadden dan Quiet Riot.

Banali en zanger Kevin Dubrow zijn weer onder de naam Quiet Riot actief en als voorproefje is een compilatie-album "Live & Rare" uitgekomen, "volume 1" nog wel. Ik vrees dat ik volume 2 graag aan me voorbij laat gaan. Lees maar...

File Under Headrush

Er loopt een enorm contingent Italiaanse rockmuzikanten rond. Een daarvan is gitarist Alex de Rosso, die met zijn band Headrush net het debuutalbum heeft uitgebracht. Lekker stevige, maar tegelijkertijd helder klinkende hardrock richting Queensrÿche. Jammie! Lees maar...

File Under Milan Polak

Een van mijn favoriete cd's van het moment is van een Oostenrijkse gitarist. Huh? Een Oostenrijkse gitarist? Tiroler metal? Allesbehalve. Milan Polak heet de man en hij heeft een dijk van een cd afgeleverd, "Dreamscapes". Lees maar...

Ook de hoes is erg fraai, met een duidelijke verwijzing naar Dali, dus hier is een grotere versie daarvan te vinden.

In de cd-speler (440)

The Presidents of the United States of America - Love Everybody [recensie / interview]

File Under Final Frontier

Sommige cd's zijn domweg niet de moeite van het uitbrengen waard. Niet eens omdat ze slecht zijn, maar omdat ze niets toevoegen aan wat er al eerder is uitgebracht. De cd van Final Frontiers is er zo een. Het is een en al Journey, Styx en Triumph wat de klok slaat. Nou is dat niet zo erg, maar jaren geleden hebben Journey, Styx en Triumph dat minstens zo goed gedaan. Dus wat je nou met zo'n cd als deze moet? Lees maar...

Rodeo

Een simpel en verslavend spelletje bedenken is al knap, maar dan nog eens origineel zijn ook is hele grote klasse. In Rodeo moet je het mannetje op de rug van de stier houden met je muis. Zonder cursor, dat wel. Prachtig spel - en van Nederlandse makelij!

In de cd-speler (439)

Marillion - Misplaced childhood

File Under James LaBrie

Soloplaten van zangers die ook nog in een band zitten betekenen meestal dat de softe kant wordt uitgeprobeerd. Ballads en aanverwanten zijn immers meestal meer geschikt om te laten horen wat je kunt.

James LaBrie, zanger van Dream Theater, denkt daar heel anders over. Hij heeft dan ook een behoorlijke stevige powermetalplaat uitgebracht. En eerlijk is eerlijk, hij laat daar heel wat verschillende stijlen van zingen op horen. Lees maar...

En of dat al niet genoeg is, vast deze cd ook nog eens te winnen bij File Under. Vijf keer zelfs. Wat doet u hier nog?

File Under Talisman

Talisman timmert inmiddels vijftien jaar aan de weg, zonder enorm door te breken. Dat zou wel eens kunnen liggen aan het feit dat de oprichters Jeff Scott Soto en Marcel Jacob nogal eens een ander klusje hebben.

Wanneer ze wel samen spelen, spat het plezier er vanaf. U begrijpt, ik vond het allesbehalve vervelend om een dubbellive-cd én een dubbellive-dvd te recenseren. Lees maar...

In de cd-speler (438)

Ben Harper and The Blind Boys of Alabama - There will be a light

File Under Freedom Call

Het gebeurt me een enkele keer dat ik spontaan een nieuwe term bedenk. Meestal voor een muzieksoort, omdat ik daar bijna voortdurend aan denk. Zo ontstond al ooit de term "gerontorock", vlak voor een Deep Purple-concert. Bij dit plaatje was de term "Teutoonse marsmetal" er nog voor ik had kunnen bedenken dat het wel aardig zou zijn om iets te bedenken. Zeg maar. Waarom Teutoonse marsmetal? Lees maar...

In de cd-speler (437)

Drive By Truckers - Southern Rock Opera

File Under Billy Sheehan

Een solo-cd van een bassist? Huuuh! Nee hoor, want het is er een van Billy Sheehan, die onder andere in Mr. Big en de band van David Lee Roth liet merken prima met commerciële, puntige songs overweg te kunnen. Als hij dan ook nog eens prima blijkt te kunnen zingen, heb je uiteindelijk gewoon een heel leuk cd'tje. Lees maar...

In de cd-speler (436)

Two Cow Garage - The wall against our back [recensie]

File Under John 5

De gitarist van Marilyn Manson...nee, blijven lezen, blijven lezen!

De gitarist van Marilyn Manson dus, getooid met de naam John 5, heeft een solo-cd uitgebracht. Ik was niet zo'n beetje sceptisch, maar dat is helemaal overgegaan. Het is niet zo maar een instrumentaal plaatje, het is er een van hoog niveau met als bijzonderheid het veelvuldig gebruik van country en bluegrass. Op een rockplaat, ja.

Vaag tiepje, die John 5, maar wel razend interessant vaag! Lees maar...

File Under Impellitteri

Ook hardrock die bol staat van de clichés kan erg leuk zijn. Vooral als 'ie zo goed wordt uitgevoerd als bij Impellitteri. Want meneer Impellitteri, de-gitaarheld-die-nooit-helemaal-doorbrak, heeft een dijk van een zanger in zijn bandje gehaald. Lees maar...

In de cd-speler (435)

Little Feat - Waiting for Columbus

File Under Enuff Z'nuff

Tja, het is vrolijk, best aanstekelijk, goed gemusiceerd, maar het is zo bráááf. Er zijn best mensen die hier lol aan kunnen beleven, maar ik vrees dat deze cd niet zo vaak m'n kast uit zal komen. Lees maar...

In de cd-speler (434)

Dream Theater - Six Degrees of Inner Turbulence

File Under Umphrey's McGee Interview

Jeuheuj! Mijn eerste interview staat online. Nou ja, ik ben natuurlijk ooit door Merel geinterviewd voor about:blank, maar deze keer deed ik het interviewen. Gelukkig was mijn gesprekspartner in een vrolijke bui en werd het een aangenaam gesprek. Met prettige informatie voor hen die graag naar een concert hadden gewild en tegen volstrekt uitverkochte concerten aanliepen...

You know the drill: lees maar...

File Under Planet P Project

Planet P Project, 1931, Go Out Dancing Pt. I? Foute danceverzamelaar op de kop getikt, Eric? Nou nee hoor. Planet P Project is een solo-project van Tony Carey.

Ehm...Eric, Tony Carey? Die van...? Jazeker, die van Rainbow, lang geleden. Dit is deel een van een trilogie over de geschiedenis van de 20ste eeuw. Een beetje Roger Waters-achtig project, met electronische funkrock á la Dan Reed Network. En laat dat laatste bandje nu net een van mijn obscure favorieten zijn...

Meneer Carey heeft zijn werk goed gedaan. Een heerlijk plaatje dat je mee terug neemt in de tachtiger jaren van te korte felgekleurde jasjes en foute spikey kapsels. Maar een lekkere muziek, joh! Lees maar...

File Under Mike Terrana

Je hebt boem-tsjakke drummers, drummers die de spanning weten te halen uit dingen die ze *niet* drummen en drummers die elk gaatje volmeppen. Mike Terrana is er een van de laatste categorie. Maar wel een hele goeie, want hij wordt voor het ene na het andere project gevraagd en mept zodoende mee op ongeveer de helft van de cd's met technische gitaarbeulen. En dan tóch nog tijd overhouden voor een solo-cd is een prestatie op zich. Dat het een leuke cd is geworden is gezien zijn overige werk weer niet zo'n enorme verrassing. Dat het een cd is geworden waar alleen drumliefhebbers iets mee kunnen ook niet, trouwens. Lees maar...

Scrobble scrobble

Ik houd u zo nu en dan al op de hoogte van wat er in mijn cd -speler zit. Wat ik via mijn pc - in de vorm van cd of mp3 - afspeel, is nu te zien via Audioscrobbler. Veel interessanter dan dat is de mogelijkheid om online muziek te laten afspelen die wordt uitgekozen aan de hand van mijn playlist. Klik daarvoor op de knop "Personal" rechtsboven. In het welhaast onvoorstelbare geval dat een van mijn keuzes u wat minder ligt, hebt u de mogelijkheid die voortaan over te laten slaan. Briljante uitvinding, dat Audioscrobbler!

File Under Blackmore's Castle

Cover- of tribute-cd's met veel onbekende namen beloven vaak niet veel goeds, vooral omdat de bands in kwestie zich nogal eens vertillen aan het songmateriaal. Zeker wanneer je je waagt aan materiaal van Rainbow en Deep Purple is dat gevaar levensgroot aanwezig. Gelukkig was ik aangenaam verrast bij het beluisteren van de de tribute-cd Blackmore's Castle II. Lees maar...