Komma Punt Log - briljant en bescheiden

File Under Witchcraft

Een paar Zweedse jochies die ongeveer klinken als Black Sabbath van pakweg dertig jaar geleden, kan dat?

En of, en ze noemen zich Witchcraft. Als je iemand zonder voorkennis vraagt van wanneer deze opnamen zijn zal die beslist geen 2005 zeggen. Ze hebben dan ook alleen oude apparatuur gebruikt en die afgesteld zoals dat dertig jaar geleden door doombands gedaan werd. Gelukkig zijn ze niet vergeten ook nog lekkere nummers te schrijven en wordt het uiteindelijk een lekker potje nostalgie uit 2005. Lees maar...

In de cd-speler (492)

Styx - Big Bang Theory [recensie]

In de cd-speler (491)

Angélique Kidjo - Ayé

Fotografeermeneer

We hebben er bij File Under een nieuwe fotografeermeneer bij, Wouter Keuris. Een heuse professional, met een complete website waarop ook andere foto's van optredens te vinden zijn. Mja, ook van René Froger-concerten. Hé, hij is professional, dat heeft ook z'n nadelen...

File Under Spanner

Spanner is het bandje van Syb van der Ploeg, vroeger de zanger van De Kast. Iew, De Kast!? Yup, dat is ook mijn reactie bij die naam, maar Spanner is een ander verhaal.

De eerste cd van Spanner was behoorlijk stevig en lekker up-tempo. Bij deze tweede cd is het tempo helaas danig gezakt. Dat is dubbel vervelend omdat de band zelf er ook pas lol in lijkt te krijgen als het tempo opgeschroefd wordt. Echt een gemiste kans, wat mij betreft. Lees maar...

File Under Frankenreiter/Johnson/Love

G. Love is al vanaf zijn eerste cd een grote favoriet van me. Zijn laatste cd, "The Hustle", was weer ouderwets goed. Met twee andere muzikanten van Brushfire Records, Jack Johnson en Donavon Frankenreiter, heeft hij nu een EP uitgebracht met live-opnamen. Vijf opnamen van live-optredens in een radio-programma en één opname van bij een concert. Dat moet goed gaan, zou je zeggen. Helaas, de radio-opnamen missen elke spanning en kabbelen nogal voort. De afsluiter is beter, maar kan dit cd'tje niet overeind houden. Zelfs ik, liefhebber van het eerste uur, word hier niet blij van. Lees maar...

Live8, de afwezigen

Ricky Gervais legt uit waarom Phil Collins en Chris de Burgh niet aanwezig waren...

File Under James Byrd's Atlantis Rising

Deze cd wordt nu voor de derde keer uitgebracht. Tot mijn schande moet ik bekennen dat ik de eerste twee keren gemist had. Ongelofelijk eigenlijk, want het is een cd die helemaal in mijn straatje ligt. Yngwie Malmsteen-achtig gitaarwerk, met volop referenties aan het klassieke werk van Rainbow en Deep Purple. Wat dacht u, zou ik dat een lekker plaatje vinden? Dacht het wel! Lees maar...

File Under Steve Howe

Steve Howe is een van de oude rotten uit de progrock. Hij was en is weer lid van Yes, maar heeft ook met andere projecten naam gemaakt. GTR bijvoorbeeld (uit te spreken als guitar). En toch is Howe niet helemaal mijn soort gitarist, omdat zijn muziek vaak net een slag te netjes is voor mij. Ik heb er liever een rauw randje aan, zeg maar. De cd van GTR staat bijvoorbeeld bij mij in de kast, maar komt er zelden of nooit uit om eens gedraaid te worden.

Zijn nieuwe, instrumentale solo-cd "Spectrum" maakt meer kans diezelfde kast zou nu en dan te verlaten. Alleen nu even niet. Na nogmaals na (te) lang wachten een leuke baan aan mijn neus voorbij te hebben zien gaan staat mijn hoofd meer naar Motörhead dan naar Howe. Maar ik weet zeker dat ik 'm binnenkort nog eens zal draaien. Lees maar...

File Under Lohues & the Louisiana BluesClub

Na het Lohuesinterview was het ook aan mij om de nieuwe cd "Grip" te recenseren. Dat was geen straf, kan ik u vertellen.

Er is, zoals ook in het interview al te lezen was, meer variatie in stijlen, maar verder is het niet anders dan het logisch vervolg op "Ja Boeh", de eerste cd van dit gezelschap.

Voor de snelle kopers is er nog een prettige verrassing: bij de cd krijg je helemaal gratis ende voor nop een dvd met de documentaire "Hoogste Tied Veur De Blues". Normaal gesproken ben ik niet zo'n liefhebber van muziek-dvd's, maar in documentairevorm wordt dat een heel ander verhaal. Deze prachtige documentaire over Lohues' eerste reis naar de VS voor "Ja Boeh", geregisseerd door Paul Ruven, is eerder uitgezonden door alweer zo'n mooi NPS-programma, Het Uur Van De Wolf. Er is op de dvd nog het een en ander aan fraai restmateriaal toegevoegd.

Kortom: een prachtige cd én dvd, een must voor elke bluesliefhebber. Lees maar...

File Under Interview Daniël Lohues

Twee weken geleden mocht ik Daniël Lohues interviewen, de bloooooezende krullebol van onder andere de Drentse formatie Skik. Met zijn band The Louisiana BluesClub heeft hij net een nieuwe cd uitgebracht, "Grip". Met mijn vragen in de aanslag vervoegde ik mij ten kantore van Lohues' management voor een vraaggesprek, dat uiteindelijk vooral een gesprek van de ene muziekliefhebber met de andere werd. Lees maar...

In de cd-speler (490)

Lohues & the Louisiana BluesClub - Ja Boeh

In de cd-speler (489)

Tom Waits - Swordfishtrombones

File Under Jet Circus

Een van de meest opmerkelijke metalvarianten vind ik de white metal of Christian rock. Nadat allerlei bandjes het satanisme als basis gebruikt en er soms ook nog eens ongelofelijk serieus mee gingen lopen leuren, kwamen er steeds meer rockbands die een christelijke boodschap uitdroegen. Niks mis mee, als het je inspireert moet je het vooral gebruiken, maar de combi rock en geloof lag met name in de VS wat moeilijk.

Ez Gomér werd bekend met Leviticus, uiteraard ook een christelijk geinspireerde band. Na zijn vertrek uit die band begon hij Jet Circus en experimenteerde hij met verschillende stijlen. Na jaren heeft hij weer een Jet Circus-cd uit weten te brengen. Het experiment is weg, het geloof niet. Wat overblijft is een cd vol aangename sleazerock waarbij meneer Gomér het hoorbaar naar z'n zin heeft. Ik dus ook. Lees maar...

In de cd-speler (488)

Nick Cave And The Bad Seeds - Abattoir Blues/The Lyre Of Orpheus

File Under Harem Scarem

Er zijn van die bands die je al jaren van naam kent, waarvan je weet dat ze muziek maken die je op z'n tijd best leuk vindt en die je tóch niet kent. Harem Scarem was zo'n band.

Hoewel, achteraf begin ik te twijfelen of ik misschien ooit iets van ze gehoord heb en het domweg weer vergeten ben. Want ondanks dat er heel goed gemusiceerd en nog beter gezongen wordt blijft het allemaal voor geen meter hangen. In het drukbevolkte genre tussen AOR en commerciële poprock is dat niet handig. Lees maar...

In de cd-speler (487)

Status Quo - Live

File Under Iced Earth

Bij cd's zit er steeds vaker een dvd. De helft van de tijd vergeet ik zelfs zo'n dvd te bekijken. Beroerder wordt het wanneer bands á la Borsato dingen alleen op dvd gaan uitbrengen. In het geval Borsato maakt dat mij niet uit, maar bij een werkje als Gettysburg wel. Drie lange nummers, in 5.1 orkestrale mix, in een 5.1 metalmix en in een stereomix. Maar alleen op dvd, zodat ik het ofwel via m'n pc moet beluisteren of via m'n krakkemikkige dvd-speler. Terwijl ik voor muziek nou juist zo'n mooi setje met cd-speler had aangeschaft. Dat gaat dus niet werken. Lees maar...

In de cd-speler (486)

Geggy Tah - Into the Oh

File Under Art Rock Circus

Rockopera's zorgen meestal voor acuut verdeelde kampen. Ik zit meestal in het kamp van de liefhebbers. Domweg omdat het werkjes zijn waar de band in kwestie zo'n binding mee heeft dat er enorm veel energie in gestoken is en dat vaak de kwaliteit ten goede komt.

Art Rock Circus is de band van symfogitarist John Miner en Heaven's Café Live is de live-versie van een rockopera uit 2000. Helaas, deze verdwijnt in het vakje "niet door te komen". Niet zozeer omdat er geen energie in gestoken zou zijn, maar eenvoudigweg omdat dit meer een rockmusical lijkt te zijn dan een rockopera. Met als gevolg dat er gesproken stukken en lange instrumentale stukken in zitten die vooral actie van dansers en acteurs/zangers op het podium moeten ondersteunen. En daar heb je op cd helemaal niks aan. Als dan de muziek ook nog niet echt van enorme kwaliteit is, is het oordeel niet positief. Of het nou een rockopera is of niet. Lees maar...

SNAFU Fighters (2)

Inmiddels zijn de juiste nummers vermeld op de Foo Fighters audiopagina en doen de linkjes naar de Flashplayer en de video het, maar de linkjes bij de fragmenten doen nog steeds nada. De fragmenten in de Flashplayer zijn trouwens belachelijk kort...

In de cd-speler (485)

James Christian - Meet The Man [recensie]

File Under Styx

Een van de klassieke namen in de rock is Styx. Op het Arrow Rock Festival in Lichtenvoorde stonden ze, twee weken geleden. Helaas was het mij als minvermogende niet gegeven daarbij te zijn. Doodzonde, want hun nieuwe cd "Big Bang Theory" is smullen. Veertien rockklassiekers in een nieuw jasje en een heel lekker stevig jasje met goede zang bovendien. Lees maar...

In de cd-speler (484)

Ozzy Osbourne - Prince of Darkness [recensie]

File Under Foo Fighters

Bij Nirvana had je het idee dat het Kurt Cobain was en ergens ver daarachter Kris Novoselic en Dave Grohl. Vanaf de eerste Foo Fighters-cd was het wel duidelijk dat dat beeld onjuist was. Nu, vijf cd's later, is het Foo Fighters-geluid van kilometers herkenbaar en zijn de liedjes stuk voor stuk voorzien van ijzersterke riffs en refreintjes, zoals Nirvana's "Nevermind" destijds ook.

Normaal gesproken ben ik niet zo dol op dubbele studio-cd's, omdat het meestal meer met gebrek aan lef om te kiezen te maken heeft dan dat er nou echt zo ongelofelijk veel goed materiaal was. Foo Fighters heeft deze ronde gekozen voor een "Loud" cd en een "Not so loud" cd, en dat is wèl een verklaarbare keuze. En een geslaagde, want op de "Not so loud" cd, met medewerking van onder anderen Norah Jones, Josh Homme en John Paul Jones, zijn een paar echte verrassingen te vinden. Lees maar...

In de cd-speler (483)

Hughes/Thrall - Hughes/Thrall

SNAFU Fighters

De Foo Fighters hebben een nieuw plaatje, In Your Honor. Een fijn plaatje, kan ik u vast verklappen, maar daarover leest u binnenkort meer op File Under.

Bij iedere nieuwe cd van de heren wordt er ook steeds een nieuwe website gemaakt, geheel in de stijl van het artwork van de cd. Het is een mooie en uitgebreide website bovendien. De webmaster heeft alleen even zitten slapen: op de audiopagina worden diverse bestanden aangeboden, van elk van de 20 nummers, maar er zijn wat essentiële dingetjes vergeten. De linkjes. De player waarnaar op de voorpagina wordt verwezen: geen linkje. De wallpapers: geen linkje. De videobestanden: geen linkje.

In het Amerikaanse leger bestaat daarvoor de prachtige uitdrukking SNAFU: Situation Normal, All Fucked Up...

File Under Mike Doughty

Soul Coughing was indertijd een bandje dat een volstrekt eigen geluid te berde bracht. Het was dan ook niet bepaald een doorsneebandje: de drummer was eigenlijk een jazzdrummer, de bassist was ook voornamelijk in die hoek werkzaam, de klassieke pianist in de band speelde geen piano maar was vooral met samples in de weer en de portier van de club waar die drie ooit samen speelden was de zanger van het stel. Na twee prachtige cd's en een cd waar de vermoeidheid al wat toesloeg viel het doek voor Soul Coughing.

De zanger van de band, Mike Doughty, heeft voor het eerst een volledige cd met nieuw materiaal opgenomen. Dat hij voor een belangrijk deel het geluid van Soul Coughing bepaalde is duidelijk. Zijn merkwaardig hoekige en nasale maar ongelofelijk ritmische zang, de merkwaardige teksten en niet in het minst de perfecte popliedjes, ze zijn er weer. Deze Mike Doughty mag qua composities van mij op hetzelfde niveau geplaatst worden als Billy Joel en Ben Folds, en dat wil wat zeggen. Lees maar...

In de cd-speler (482)

Dave Meniketti - On the blue side

File Under The Yards

Een moddervet retrogeluid met Radiohead-associaties, dat is wat je krijgt bij The Yards. Dat retrogeluid past prima bij me, de Britpop wat minder, maar het was een allesbehalve vervelend plaatje om te luisteren. Lees maar...

File Under Virus

Een positieve recensie schrijven is leuk, een negatieve soms ook, maar wat moet je als het niet slecht gemaakt is maar ook absoluut niet goed?

Bij Virus is dat het geval. Goed gespeeld, de composities kloppen ook, maar je hebt het allemaal al honderd keer gehoord, vooral bij allerlei grungebands. Het ene oor in, het andere uit en dan nóg geen enkele emotie bij de muziek, dat was Virus voor mij. Lees maar...

In de cd-speler (481)

Ben Folds - Songs for Goldfish

In de cd-speler (480)

Mike Doughty - Haughty Melodic

In de cd-speler (479)

Starbreaker - Starbreaker [recensie]

File Under Bruce Dickinson

Ik was erg benieuwd naar de nieuwe solo-cd van Iron Maiden-zanger Bruce Dickinson. Bij zijn vorige vier solo-cd's zaten echte pareltjes, doordat Dickinson de ruimte had om dingen uit te proberen die niet binnen het stramien van Iron Maiden zelf passen.

Bij eerste beluistering leek dat ook gelukt te zijn op de cd, maar hoe vaker ik de cd beluisterde hoe meer ik het "gemiste kans"-gevoel kreeg. Te vaak zijn het nummers die óók door Iron Maiden gespeeld hadden kunnen zijn. Voeg daarbij dat het alsmaar niet echt wil spetteren en er rest een goede, maar allesbehalve spectaculaire cd. Lees maar...

In de cd-speler (478)

Two - Voyeurs

File Under Without Ending

Ook in Kangoeroeland blijken ze progrock te maken, getuige deze cd van Without Ending. Wel vrij typische progrock want ook al zijn de nummers soms redelijk lang, het draait allesbehalve om de solo's. Er komt een logge herhaling van slagpartijen in voor zoals je die ook bij King's X hoort. De zanger heeft bovendien een nogal aparte stem en stijl, die niet iedereen zal liggen. Mij gelukkig wel. Lees maar...

In de cd-speler (477)

Deep Purple - With the London Symphony Orchestra and Friends

Who's Bad

De video van Michael Jackson's Bad zat al vol ehm, laten we zeggen nogal trieste pogingen om stoer over te komen. Het blijkt nog erger te kunnen, kijk maar(.mov-formaat)... Kleine waarschuwing: gordels vast, want je rolt geheid van je bureaustoel zonder.

File Under Robert Plant and the Strange Sensation

Recensie nummer 100 alweer, wat gaat dat hard! Het voelt gelukkig niet als recensie nummer 100, dus ik ga vrolijk door. Nummer 100 is geheel in lijn met de feestelijke stemming een heel fijn plaatje, namelijk de nieuwe van Robert Plant met zijn band.

De man zelf heeft nog altijd een stem die bol staat van het gevoel, maar zijn muziek wilde nog wel eens te elektronisch zijn om lekker te combineren. Deze ronde is hem dat echter uitzonderlijk goed gelukt. Elektronica, traditionele instrumenten en Plant in topvorm. Niks mis mee, met dit plaatje. Lees maar...

File Under Zan Clan

Je hebt van die dagen dat je je bed uit komt stommelen, een aangenaam zonnetje je verwelkomt, je de vogeltjes hoort fluiten en de bomen ruisen. Op zo'n moment zet ik graag een bak herrie op.

Als concessie zet ik dan wel eens een glamachtig plaatje op. Klein probleempje: daarvan heb ik er niet zoveel. Leve File Under, want ik heb er nu eentje meer: Zan Clan. De titel "We are Zan Clan...Who the f**k are you??!" geeft al aan dat het de diepgang heeft van een watervlo met een hekel aan natte voeten, maar in zijn soort is het een prima plaatje. Lees maar...

In de cd-speler (476)

Ben Folds Five - Naked Baby Photos

File Under Albert Hammond

In mijn omgeving bleken maar weinig mensen te weten wie Albert Hammond is. Een stukje "I'm a train" deed vaak wonderen. En toch was Hammond een hele grote, zo'n dertig jaar geleden. Maar ja, hij besloot bij een volgend kind meer tijd aan z'n gezin te besteden en voorlopig geen platen meer te maken. Zo kon het gebeuren dat zijn zoon, ook Albert Hammond geheten, beroemder is dan pa, namelijk als gitarist van The Strokes.

Blijkbaar begon het bij pa daardoor ook weer te kriebelen, vandaar deze "Revolution of the Heart". Er is weinig aan het recept veranderd. Veel akoestische gitaar, liedjes die snel blijven hangen, maar niet overdreven veel diepgang. Lees maar...

In de cd-speler (475)

Van Halen - OU812

File Under Torben Enevoldsen

Een jaar of vijftien geleden was een instrumentale gitaarplaat nog bijzonder in hardrockland. Inmiddels heeft elke zichzelf respecterende gitarist minimaal één instrumentale soloplaat uitgebracht. Daarmee is het niveau echter niet omhoog gegaan. Het merendeel van die extra cd's is technisch allemaal heel verantwoord, maar voegt niets toe aan wat er al is. Wat er dan overblijft, is een plaatje voor de discografie. Lees maar...

In de cd-speler (474)

Billy Joel - Glass Houses

In de cd-speler (473)

Drive By Truckers - Dirty South

File Under Biss

Het bandje bleek al twee cd's uitgebracht te hebben, met beide keren een andere zanger. Waarschijnlijk had ik er daarom nooit eerder van gehoord. Het vervangen van je zanger is niet de meest voor de hand liggende manier om een stabiel bandgeluid aan de man te brengen. Het heeft ze er overigens niet van weerhouden om voor deze derde cd alwéér een nieuwe zanger te gebruiken. Deze keer is het Marc Storace, die vooral bekend is van de Zwitserse makers van AC/DC-rock-met-koebellen, Krokus.

Voor Nederlanders is de ritmesectie interessant: drummer is voormalig VandenBerg-drummer Jos Zoomer, bassist is Barend Courbois, die zich op zijn website bescheiden "Hollands no 1 bassplayer noemt", maar met Vengeance en Whistler-Courbois-Whistler inderdaad ook internationaal wat heeft laten zien.

Okee, het zijn vier heren op leeftijd en het is allemaal verre van origineel, maar ze kunnen een fijn potje spelen en dat doen ze ook met veel plezier. Lees maar...

In de cd-speler (472)

Frank Marino & Mahogany Rush - RealLive [recensie]

File Under Molly Hatchet

Je hebt van die bands die altijd hetzelfde klinken, maar dat zo goed doen dat het leuk blijft om naar te luisteren. AC/DC is daar een voorbeeld van.

Een wat minder bekend voorbeeld is Molly Hatchet. Die gaan nog een stapje verder: ze blijven hetzelfde klinken, ook al zit er niemand van de originele band meer in. Sterker nog, de grote man van weleer, Danny Joe Brown, overleed in maart jongstleden. En toch klinkt het nog steeds als Molly Hatchet: strakke southern boogie met deuntjes die meteen blijven hangen. Lees maar...

In de cd-speler (471)

Van Halen - Balance

File Under Mr. Love and the Stallions

Als ik in een platenzaak of café kom en ik hoor leuke muziek die ik niet herken, dan vraag ik altijd even wat het is. Dat kan tot opmerkelijke resultaten leiden, zoals afgelopen week bleek. De muziek die ik hoorde bleek namelijk van het bandje van de jongen achter de balie!

Het bandje heet Mr. Love and the Stallions. Hun muziek is luchtige gitaarpop waar je allerlei stijlen in kunt herkennen. De mix van stijlen - soms wordt de gitaarpop vermengd met electropop! - en het gebruik van een cello maakt dat het opvalt tussen alle andere leuke gitaarpop. Lees maar...

In de cd-speler (470)

Hughes Turner Project - 2

In de cd-speler (469)

Planet P Project - 1931 (Go Out Dancing Pt I) [recensie]

In de cd-speler (468)

O.S.T. - Pulp Fiction (Collector's Edition)

File Under Under the Sun

Een live-cd uitbrengen na maar één studio-cd, dat doen niet veel bands. Under the Sun moest wel, want na de goed ontvangen debuutplaat gaven twee van de vier bandleden er de brui aan. Deze live-opnamen uit 2001 zijn tegelijkertijd een afscheidskadootje en een opwarmertje, want er is inmiddels weer een complete band, een nieuw label en een studio-album in het verschiet.

Voor een progband is dit een verrassend live klinkende cd. Da's logisch, zou je zeggen, het is een live-cd. Maar in progland is het gewoonte platen minutieus nootje voor nootje en héél erg netjes na te spelen, waardoor er vaak weinig verschil zit tussen live- en studio-cd's. Bij Under the Sun zijn er foutjes en slordigheden te horen, maar dat komt de livesfeer ten goede. Het is geen plaat die de muziekwereld op z'n kop zet, maar aangenaam beluisteren is het zeker. Lees maar...

In de cd-speler (467)

Mantra - Hard times [recensie]

File Under Al Di Meola & Leonid Agutin

Kijk, ik snap best dat een muzikant het prettig vindt om eens een plaatje uit te brengen dat voor een goed gevulde bankrekening zorgt. Maar om daarvoor meteen artistiek uitverkoop te houden...

Al Di Meola heeft dat wel gedaan. Een plaat met de Russische superster Leonid Agutin vol met Sting- en Santana-achtige muziek, waarbij het blijkbaar de bedoeling is om steeds een voor zoveel mogelijk mensen geschikt en derhalve gruwelijk voortkabbelend deuntje te produceren. Ik hoor duidelijk niet bij "zoveel mogelijk mensen". Lees maar...

In de cd-speler (466)

Queen - II

File Under Frameshift

"Violence is the last refuge of the incompetent" is het thema van deze rockopera, ontleend aan wetenschapper/science-fictionschrijver Isaac Asimov. Een bijna-soloproject van de Duitser Henning Pauly. De drums werden ingespeeld door zijn broer, de zang werd achteraf ingezongen door Sebastian Bach.

Sebastian Bach? Die hele foute rocker van Skid Row? Ja, die. Fout is 'ie, maar zingen kan hij wel, zoals hij dat op dit cd'tje ook laat horen. Juist door zijn bijdrage wordt het pas echt een goeie cd, namelijk. Een matige zanger had dit volkomen verknald, zo niet meneer Bach. Resultaat is een spannende rockopera, die bij elke luisterbeurt weer wat meer van zijn schoonheid prijsgeeft. Lees maar...

In de cd-speler (465)

Living Colour - Live at CBGB's

File Under Jeff Healey Band

Sinds 1988 heeft Jeff Healey maar vier studio-cd's met eigen werk uitgebracht en de laatste dáárvan dateert weer uit 2000. De bandsite is sindsdien ook niet meer bijgewerkt, dus of ze nog wel bestaan weet ik niet. Eagle Rock is zo vriendelijk live-opnamen uit 1999 uit te brengen, zodat we toch nog íets van hem vernemen. Jammer genoeg blijft het vuurwerk een beetje uit op de cd, waardoor het niet de fantastische cd wordt die het had kunnen zijn. Lees maar...

File Under Metalium

Immer-geradeaus-metal. Meer valt er niet van te zeggen. Lees maar...

In de cd-speler (464)

Iron Maiden - The number of the Beast

In de cd-speler (463)

Tori Amos - Strange Little Girls

In de cd-speler (462)

Queensrÿche - The Art of Live

In de cd-speler (461)

Ben Folds - Songs for Silverman

File Under Spearfish

Bij eerste beluistering dacht ik na de eerste 30 seconden al te weten dat ik dit cd'tje helemaal tot de grond toe ging afbreken. Nou viel dat achteraf nog wel mee, maar de reden van die gedachte niet: de zang. Zelden is "gekwaak" zo van toepassing geweest op zang als hier. Voeg daarbij dat het merendeel van de nummers nogal sterk doet denken aan Motley Crüe en je weet dat het niet helemaal goed gaat komen. Lees maar...

In de cd-speler (460)

Headrush - Headrush [recensie]

File Under Alex Masi

"Operatie geslaagd, patiënt overleden", kent u die uitdrukking? Dat is precies wat er fout gaat bij deze cd van Alex Masi. Een eerbetoon aan Beethoven, met 6 stukken van de oude meester. Razend knap gespeeld, daar is niks mis mee. Maar deels is het ècht klassiek getokkel, terwijl je als rocker toch iets meer vuurwerk verwacht. De electrische gitaar laat Masi echter maar één keer horen. Gevolg: voor de rockers is het te soft en teveel getokkel, voor de klassiek georiënteerde luisteraar zijn wat semi-slagpartijen en een gierende gitaar niet te harden. Vandaar "operatie geslaagd, patiënt overleden". Lees maar...

In de cd-speler (459)

Queensrÿche- Tribe

In de cd-speler (458)

Eels - Blinking Lights and Other Revelations

File Under Russell Allen's Atomic Soul

Als dit geen ouwelullenplaatje is dan weet ik het niet meer! Maar o wat een fijn ouwelullenplaatje. Van de zanger van Symphony X, een band die zo progmetal is als het maar kan, met bombast in zakken van 25 kilo.

Maar wat Russell Allen hier met z'n soloproject doet, heeft hetzelfde we-bloezen-er-lekker-lawaaiig-op-los gevoel als Led Zeppelin, Black Sabbath en het vroege WhiteSnake. Grotendeels door meneer Allen zelf ingespeeld, terwijl het klinkt alsof er een reünie is georganiseerd met alle seventies-rock-mastodonten. Heerlijk! Achterover gaan zitten en genieten, meer hoef je bij deze cd niet te doen. Lees maar...

In de cd-speler (457)

Green Day - American Idiot

In de cd-speler (456)

James LaBrie - Elements of Persuasion [recensie]

File Under Midnight

Voor het eerst had ik na uitgebreide beluistering geen eindoordeel over een cd. Vond ik 'm nou goed of niet? Geen flauw idee, eerlijk gezegd. Bij iedere luisterbeurt heb ik momenten dat ik 't drie keer niks vind én momenten dat ik 't fantastisch vind. Dat Midnight ooit zanger was van Crimson Glory helpt niet, want ook dat was een lastig te peilen bandje. Eerlijk gezegd ben ik er nog steeds niet uit. Lees maar...

Pre-minstrel

Het is echt de moeite waard om eens door te klikken bij de linkjes bij "In de cd-speler"-postjes. Zo kwam ik bij het linkje in het vorige postje tegen dat Deep Purple-drummer Ian Paice de verklaring had gevonden waarom de vroegere gitarist Ritchie Blackmore - die zich tegenwoordig in kabouterpakje en behangen met luiten vertoont - zo chagrijnig was toen hij nog in Deep Purple zat:

"Ian Paice has figured out why Ritchie was so grumpy for so many years - it was a pre-minstrel thing apparently."

In de cd-speler (455)

Deep Purple - In Concert

File Under Magellan

Magellan is een band die nogal lang doet over het uitbrengen van een cd. Zes cd's in vijftien jaar, om precies te zijn. 't Is geen Boston, maar snel is anders. Maar misschien dat het daarom een fijn plaatje was, ondanks dat het volstrekt de verkeerde muziek was voor mijn stemming. Lees maar...

In de cd-speler (454)

Queen - Jazz

Op naar de cd-winkel

Jawel, de nieuwe Paus heeft ook verstand van muziek. Hij heeft dan ook ooit gewaarschuwd dat Pink Floyd, de Rolling Stones, Queen, Led Zeppelin, Black Sabbath, The Beatles, Alice Cooper, AC/DC en de Eagles instrumenten van de duivel zijn.

Ik ben dus muzikaler dan ik dacht, want ik speel al die instrumenten, op Pink Floyd na. Even naar de cd-winkel en ik heb nóg een instrument. Jottem!

File Under Ozzy Osbourne

Sinds een paar jaar heeft elke zichzelf respecterende artiest wel een of meer boxsets op zijn naam staan. Te vaak met allerlei DVD-rommel erin, wat het voor mij weer een stuk minder interessant maakt. DVD's zijn voor een of twee keer bekijken en vervolgens weer netjes opbergen voor de eeuwigheid.

De nieuwe box van Ozzy Osbourne bevat geen DVD, maar wel maar liefst vier cd's. Twee ervan met de greatest hits, eentje met allerlei eerder verschenen duetten en eentje met covers door Ozzy. Geen DVD, twee cd's met ander spul dan de greatest hits en toch, het blijft merkbaar een compromis voor de grote verkoopaantallen. Lees maar...

In de cd-speler (453)

Queensrÿche - Live Evolution

In de cd-speler (452)

Queen - The Game

In de cd-speler (451)

John 5 - Vertigo [recensie]

File Under Lalu

Oniric Metal, ik zou echt niet weten wat dat is. Behalve een uitermate lekker plaatje van een band rond toetsenist Vivien Lalu. Met een Nederlandse gitarist, Joop Wolters, en nog een paar andere fijne muzikanten. Powermetal van de bovenste plank, waarbij ze het zelfs aandurven er een nummer van 18 minuten bij te zetten. Maar niet alleen in eigenwijzigheid zijn er overeenkomsten met Ayreon. Lees maar...

In de cd-speler (450)

Joe Bonamassa - Had to cry today

In de cd-speler (449)

Ozzy Osbourne - Prince of Darkness

In de cd-speler (448)

Tori Amos - The Beekeeper

File Under Dynamic Lights

Volstrekt onbekend voor mij, maar een reuze mooi plaatje van Dynamic Lights. Een Italiaanse progrockband die veel gebruik maakt van de piano in plaats van vooral electronische toetseninstrumenten. Dat geeft een fraaie klank aan de nummers, die stuk voor stuk ook juweeltjes zijn in opbouw. Alleen het Engels behoeft nog enige verbetering. Lees maar...

In de cd-speler (447)

The Mars Volta - Frances the Mute

In de cd-speler (446)

The Bens - The Bens EP

In de cd-speler (445)

Michael Schenker Group - Armed & Ready - Best of

File Under Goaded

Je kijkt er steeds weer van op hoeveel bands hun eigen platen uitbrengen omdat ze domweg geen fatsoenlijk contract kunnen krijgen. En niet alleen Nederlandse bands. Neem nou Goaded. Het is de band van Tracy G., voormalig Dio-gitarist met drie al evenmin onervaren muzikanten, maar de cd komt in eigen beheer uit. Terwijl het toch geen beroerd cd'tje is. Integendeel, de heren trekken stevig van leer in een heftig soort metal á la Rage Against The Machine. Bij dat laatste bandje werd ik wat moe van het alleen-maar-bozige wat ze uitstraalden, maar Goaded weet ook nog eens gas terug te nemen. Echt een fijn plaatje dus. Lees maar...

In de cd-speler (444)

Living Colour - Time's Up

File Under Starbreaker

Tony Harnell kende ik al een hele tijd als zanger van TNT, maar TNT vond ik eigenlijk altijd nogal gladjes. Een beetje té voor mijn smaak. Nu heeft 'ie er een bandje naast waarin hij wat steviger van leer trekt, Starbreaker. Nog steeds heel erg commercieel, maar niet zo gladjes meer. En dat scheelt nogal wat. Lees maar...

In de cd-speler (443)

Neneh Cherry - Raw like sushi

File Under Imaginery

Het is een zwaar weekje, recensiegewijs. Eerder deze week een dramatisch beroerd compilatiedingetje en die van vandaag is ook niet veel. Niet zó slecht als de vorige, maar geen cd'tje dat nog vaak in m'n speler zal liggen. Lees maar...

In de cd-speler (442)

Sustain - This Is Now [recensie]

In de cd-speler (441)

Deep Purple - Bananas

File Under Quiet Riot

De band Quiet Riot heeft zijn naam te danken aan Status Quo-gitarist Rick Parfitt. De Amerikaanse rockers verstonden het op z'n Londens geknauwd "quite right" van Parfitt verkeerd en een bandnaam was geboren.

De band heeft een aantal behoorlijk succesvolle jaren achter de rug met pure rockstampers, maar moest het grootste deel van de tijd toch genoegen nemen met een plaats in de B-divisie. Wel zijn er een paar bandleden die na hun Quiet Riot-tijd een prima boterham verdienden, zoals de legendarische maar te vroeg overleden Randy Rhoads, maar ook Rudy Sarzo (WhiteSnake, Thin Lizzy, Dio, House of Lords en verder bijna elke succesvolle act in de classic rock die ooit een bassist nodig had), Chuck Wright (House of Lords) en Frankie Banali (WASP). Stuk voor stuk bij bands die overigens wel wat meer subtiliteit in huis hadden dan Quiet Riot.

Banali en zanger Kevin Dubrow zijn weer onder de naam Quiet Riot actief en als voorproefje is een compilatie-album "Live & Rare" uitgekomen, "volume 1" nog wel. Ik vrees dat ik volume 2 graag aan me voorbij laat gaan. Lees maar...

File Under Headrush

Er loopt een enorm contingent Italiaanse rockmuzikanten rond. Een daarvan is gitarist Alex de Rosso, die met zijn band Headrush net het debuutalbum heeft uitgebracht. Lekker stevige, maar tegelijkertijd helder klinkende hardrock richting Queensrÿche. Jammie! Lees maar...

File Under Milan Polak

Een van mijn favoriete cd's van het moment is van een Oostenrijkse gitarist. Huh? Een Oostenrijkse gitarist? Tiroler metal? Allesbehalve. Milan Polak heet de man en hij heeft een dijk van een cd afgeleverd, "Dreamscapes". Lees maar...

Ook de hoes is erg fraai, met een duidelijke verwijzing naar Dali, dus hier is een grotere versie daarvan te vinden.

In de cd-speler (440)

The Presidents of the United States of America - Love Everybody [recensie / interview]

File Under Final Frontier

Sommige cd's zijn domweg niet de moeite van het uitbrengen waard. Niet eens omdat ze slecht zijn, maar omdat ze niets toevoegen aan wat er al eerder is uitgebracht. De cd van Final Frontiers is er zo een. Het is een en al Journey, Styx en Triumph wat de klok slaat. Nou is dat niet zo erg, maar jaren geleden hebben Journey, Styx en Triumph dat minstens zo goed gedaan. Dus wat je nou met zo'n cd als deze moet? Lees maar...

Rodeo

Een simpel en verslavend spelletje bedenken is al knap, maar dan nog eens origineel zijn ook is hele grote klasse. In Rodeo moet je het mannetje op de rug van de stier houden met je muis. Zonder cursor, dat wel. Prachtig spel - en van Nederlandse makelij!

In de cd-speler (439)

Marillion - Misplaced childhood

File Under James LaBrie

Soloplaten van zangers die ook nog in een band zitten betekenen meestal dat de softe kant wordt uitgeprobeerd. Ballads en aanverwanten zijn immers meestal meer geschikt om te laten horen wat je kunt.

James LaBrie, zanger van Dream Theater, denkt daar heel anders over. Hij heeft dan ook een behoorlijke stevige powermetalplaat uitgebracht. En eerlijk is eerlijk, hij laat daar heel wat verschillende stijlen van zingen op horen. Lees maar...

En of dat al niet genoeg is, vast deze cd ook nog eens te winnen bij File Under. Vijf keer zelfs. Wat doet u hier nog?

File Under Talisman

Talisman timmert inmiddels vijftien jaar aan de weg, zonder enorm door te breken. Dat zou wel eens kunnen liggen aan het feit dat de oprichters Jeff Scott Soto en Marcel Jacob nogal eens een ander klusje hebben.

Wanneer ze wel samen spelen, spat het plezier er vanaf. U begrijpt, ik vond het allesbehalve vervelend om een dubbellive-cd én een dubbellive-dvd te recenseren. Lees maar...

In de cd-speler (438)

Ben Harper and The Blind Boys of Alabama - There will be a light

File Under Freedom Call

Het gebeurt me een enkele keer dat ik spontaan een nieuwe term bedenk. Meestal voor een muzieksoort, omdat ik daar bijna voortdurend aan denk. Zo ontstond al ooit de term "gerontorock", vlak voor een Deep Purple-concert. Bij dit plaatje was de term "Teutoonse marsmetal" er nog voor ik had kunnen bedenken dat het wel aardig zou zijn om iets te bedenken. Zeg maar. Waarom Teutoonse marsmetal? Lees maar...

In de cd-speler (437)

Drive By Truckers - Southern Rock Opera

File Under Billy Sheehan

Een solo-cd van een bassist? Huuuh! Nee hoor, want het is er een van Billy Sheehan, die onder andere in Mr. Big en de band van David Lee Roth liet merken prima met commerciële, puntige songs overweg te kunnen. Als hij dan ook nog eens prima blijkt te kunnen zingen, heb je uiteindelijk gewoon een heel leuk cd'tje. Lees maar...

In de cd-speler (436)

Two Cow Garage - The wall against our back [recensie]

File Under John 5

De gitarist van Marilyn Manson...nee, blijven lezen, blijven lezen!

De gitarist van Marilyn Manson dus, getooid met de naam John 5, heeft een solo-cd uitgebracht. Ik was niet zo'n beetje sceptisch, maar dat is helemaal overgegaan. Het is niet zo maar een instrumentaal plaatje, het is er een van hoog niveau met als bijzonderheid het veelvuldig gebruik van country en bluegrass. Op een rockplaat, ja.

Vaag tiepje, die John 5, maar wel razend interessant vaag! Lees maar...

File Under Impellitteri

Ook hardrock die bol staat van de clichés kan erg leuk zijn. Vooral als 'ie zo goed wordt uitgevoerd als bij Impellitteri. Want meneer Impellitteri, de-gitaarheld-die-nooit-helemaal-doorbrak, heeft een dijk van een zanger in zijn bandje gehaald. Lees maar...

In de cd-speler (435)

Little Feat - Waiting for Columbus

File Under Enuff Z'nuff

Tja, het is vrolijk, best aanstekelijk, goed gemusiceerd, maar het is zo bráááf. Er zijn best mensen die hier lol aan kunnen beleven, maar ik vrees dat deze cd niet zo vaak m'n kast uit zal komen. Lees maar...

In de cd-speler (434)

Dream Theater - Six Degrees of Inner Turbulence

File Under Umphrey's McGee Interview

Jeuheuj! Mijn eerste interview staat online. Nou ja, ik ben natuurlijk ooit door Merel geinterviewd voor about:blank, maar deze keer deed ik het interviewen. Gelukkig was mijn gesprekspartner in een vrolijke bui en werd het een aangenaam gesprek. Met prettige informatie voor hen die graag naar een concert hadden gewild en tegen volstrekt uitverkochte concerten aanliepen...

You know the drill: lees maar...

File Under Planet P Project

Planet P Project, 1931, Go Out Dancing Pt. I? Foute danceverzamelaar op de kop getikt, Eric? Nou nee hoor. Planet P Project is een solo-project van Tony Carey.

Ehm...Eric, Tony Carey? Die van...? Jazeker, die van Rainbow, lang geleden. Dit is deel een van een trilogie over de geschiedenis van de 20ste eeuw. Een beetje Roger Waters-achtig project, met electronische funkrock á la Dan Reed Network. En laat dat laatste bandje nu net een van mijn obscure favorieten zijn...

Meneer Carey heeft zijn werk goed gedaan. Een heerlijk plaatje dat je mee terug neemt in de tachtiger jaren van te korte felgekleurde jasjes en foute spikey kapsels. Maar een lekkere muziek, joh! Lees maar...

File Under Mike Terrana

Je hebt boem-tsjakke drummers, drummers die de spanning weten te halen uit dingen die ze *niet* drummen en drummers die elk gaatje volmeppen. Mike Terrana is er een van de laatste categorie. Maar wel een hele goeie, want hij wordt voor het ene na het andere project gevraagd en mept zodoende mee op ongeveer de helft van de cd's met technische gitaarbeulen. En dan tóch nog tijd overhouden voor een solo-cd is een prestatie op zich. Dat het een leuke cd is geworden is gezien zijn overige werk weer niet zo'n enorme verrassing. Dat het een cd is geworden waar alleen drumliefhebbers iets mee kunnen ook niet, trouwens. Lees maar...

Scrobble scrobble

Ik houd u zo nu en dan al op de hoogte van wat er in mijn cd -speler zit. Wat ik via mijn pc - in de vorm van cd of mp3 - afspeel, is nu te zien via Audioscrobbler. Veel interessanter dan dat is de mogelijkheid om online muziek te laten afspelen die wordt uitgekozen aan de hand van mijn playlist. Klik daarvoor op de knop "Personal" rechtsboven. In het welhaast onvoorstelbare geval dat een van mijn keuzes u wat minder ligt, hebt u de mogelijkheid die voortaan over te laten slaan. Briljante uitvinding, dat Audioscrobbler!

File Under Blackmore's Castle

Cover- of tribute-cd's met veel onbekende namen beloven vaak niet veel goeds, vooral omdat de bands in kwestie zich nogal eens vertillen aan het songmateriaal. Zeker wanneer je je waagt aan materiaal van Rainbow en Deep Purple is dat gevaar levensgroot aanwezig. Gelukkig was ik aangenaam verrast bij het beluisteren van de de tribute-cd Blackmore's Castle II. Lees maar...

Op!

De zenuwen uit dit postje zijn schoon op. Maar ja, ik moest dan ook voor het eerst in mijn leven een interfjoe doen. Met een muziekmeneer van Umphrey's McGee. Binnenkort uiteraard het interview in volle glorie op File Under.

In de cd-speler (433)

Mark Lanegan Band - Bubblegum [recensie]

File Under The Presidents of the United States of America

Meubels aan de kant, iedereen in huis even waarschuwen en dan is het springen wat de klok slaat. The Presidents of the United States of America hebben weer een nieuw album uit, en na het teleurstellende derde album Freaked Out and Small is het weer een ouderwetsch fijn plaatje. Lees maar...

In de cd-speler (432)

Alien Ant Farm - Anthology

In de cd-speler (431)

Deep Purple - Perks & Tit

File Under House of Shakira

Een re-release uit 1997 van een band die inmiddels vier studio-albums heeft gemaakt en ik heb zelfs nog nooit van ze gehoord. Ronduit schandalig, want het is een plaat die ik - nu ik hem eindelijk beluister - ronduit sensationeel vind. Extreme-achtige rock, bijna pop, maar met inhoud en een instrumentatie waardoor het toch echt weer rock is, fraaie koortjes en verrassende intermezzo's.

Ik schaam me diep. Terwijl ik door het huis loop te zingen, dat wel. Lees maar...

In de cd-speler (430)

Aerosmith - Just Push Play

File Under Umphrey's McGee

Al dagenlang loop ik met hetzelfde deuntje in mijn hoofd. Het is het intro van het eerste nummer op de cd van Umphrey's McGee, een gezelschap van hoorbaar geschoolde muzikanten. Rock die barstensvol instrumentale hoogstandjes staat. Niet zo gek, want het is grotendeels jazzrock wat er op staat, met allerlei uitstapjes naar rock, blues, latin en zelfs elektropop.

Dat alles had enorm vervelend kunnen zijn, ware het niet dat de heren er bij hun derde cd - de eerste die in Europa uitkomt - prima in slagen wel met echte songs op de proppen te komen. Ingewikkelde muziek, maar geen moment vermoeiend. Integendeel. Lees maar....

File Under Miles Above

Een poprock plaatje deze ronde. Met een grote Amerikaanse slee op de hoes. Een verroest geval, maar toch een Amerikaanse slee. In de praktijk deed het me meer aan een Opel denken. Lees maar...

In de cd-speler (429)

AC/DC - Powerage

File Under Little Barrie

Kleine Barrie heeft van zijn papa en mama een muziekinstrument gekregen. De eerste drie weken moet zijn avondeten voor de deur gezet worden, omdat hij te druk bezig is met oefenen. Na verloop van tijd blijkt het wel zijn vruchten afgeworpen te hebben, want het begint op echte muziek te lijken. En omdat Barrie een mooie platencollectie heeft, waren de invloeden ook niet verkeerd. Goed zo, Barrie! Lees maar...

File Under Next Eleven

Nooit van gehoord. Next Eleven? Nederlands bandje? Zal wel. In de cd-spelert ermee.

Huh? Tjonge! Nou ja zeg! Wauw! Lees maar...

In de cd-speler (428)

The Sign - The second coming

File Under Sanity

Soms word je vreselijk op het verkeerde been gezet. Zo kreeg ik laatst een linkje van de opperdespoot van File Under: "Is dit wat voor jou?"

In alle onschuld klikte ik door en zag een verzorgde website en hoorde een fragment van een nummer van de betreffende cd. "Ja hoor", mailde ik enthousiast terug.

Enkele dagen later kreeg ik een cd/dvd-box van een liveoptreden van een Nederlandse symfoprogrockband. Na drie nummers begon me iets te dagen: elk nummer had dezelfde sfeer, hetzelfde tempo, dezelfde beperkte zangpartijen.

Ik kan u verzekeren dat het recenseren van een cd én dvd dan een zware klus wordt. Lees maar...

File Under Unchained

Bij de woorden "Zweden" en "hardrock" roepen de minder ingewijden direct:"Europe!" Weliswaar hebben die afgelopen jaar hun comback gemaakt met een heel verdienstelijke plaat, maar kenners weten dat Zweden inmiddels de bakermat is van stevige, snelle metal. Unchained is daar geen uitzondering op. Lees maar...

Ben Folds als coverartiest

Ben Folds ontpopt zich steeds vaker als geniaal coverartiest. Onlangs postte ik hier nog zijn cover van The Darkness, inmiddels heeft hij zich - samen met Rufus Wainwright - gestort op George Michael's Careless Whisper. Mooi!

File Under Organ X

Na de recente discussies over donortransplantatie krijg ik m'n twijfels of ik nu aan een onbekend orgel of een onbekende nier moet denken, maar wanneer je deze cd (of eigenlijk een EP, want drie nummers) lekker hard zet vergeet je dat meteen. Guano Apes-achtige funkmetal, en zeker niet slecht uitgevoerd. En toch mooi uit ons eigen kikkerlandje - met excuses aan de Friese nationalisten voor die onbeschaamde annexatie. Lees maar...

In de cd-speler (427)

Queen - On Fire: Live at The Bowl

Hmmm...

Koop je een cheapo DVD'tje met opnamen van televisieoptredens van AC/DC in de bezetting met Bon Scott, blijkt het eerste half uur te bestaan uit opnamen waar ze hun live-elpee staan te playbacken! Nou jaaaa!

Gelukkig wordt het geheel nog opgeleukt door beelden van Countdown met Lex Harding in een toen al ontzettend Magnum-achtig foute combi van hempje en (te) korte spijkerboek en opnamen van een Spaans muziekprogramma met een Wie-kent-kwis-decor en dito publiek...

File Under Winterlong

Neoklassieke powermetal. Niet-kenners liggen bij deze term onder de bank van het lachen, kenners roepen meteen "Yngwie!". Ze hebben allebei gelijk, maar de tweede categorie heeft het voordeel dat er nog iets te luisteren valt.

Naar Winterlong, bijvoorbeeld. Ook Zwøden, met heel veel døbbele båssdrøms. Hard, veel gitaarshredderwerk en een zanger die regelmatig een sirene imiteert. Maar wel een lekker plaatje. Lees maar...

In de cd-speler (426)

Deep Purple - Burn

Geen US Tour

Muzikant Laurent Garnier heeft zijn tournee in de Verenigde Staten afgezegd. De reden? De Amerikaanse autoriteiten eisten volstrekt irrelevante gegevens op voor hij zijn visum kreeg. En laten we niet vergeten dat dat door de EU en de diverse regeringen ook domweg toegelaten wordt.

Nou schijnen Amerikaantjes ook niet zo dol te zijn op dergelijke maatregelen, dus een gezond boter bij de vis lijkt me hier een effectieve aanpak. Wanneer zou Bush weer eens naar Nederland willen komen?

(via MOMI)

In de cd-speler (425)

Soul Coughing - Irresistible Bliss

File Under Magnum

Eigenlijk kan het natuurlijk niet, dat ik als ouwe-lullen-rocker een recensie schrijf over een plaat van jonge muzikanten. Maar gelukkig, het zijn twintig jaar oude opnamen van een bandje met toen nog jonge muzikanten, dat scheelt.

Nog niet zo lang geleden hebben ze een nieuwe cd uitgebracht, maar op deze cd staan twintig jaar oude live-opnamen uit hun hoogtijdagen. Eén avond, alle klappers van destijds en hier en daar een rammeltje of kraakje, zoals het hoort bij live-opnamen. Genieten! Lees maar...

File Under Gianluca Galli

Als de gerontorocker in het gezelschap File Under-recensenten krijg ik automatisch ook bijna alle instrumentale solo-uitspattingen van gitaristen. Dat is niet altijd een even groot genoegen, domweg omdat het een zwaar uitgemolken genre is. Bovendien blijft het draaien om de solo's en het is erg lastig om daar een eigen stijl in uit te drukken. Het gevolg is vaak dat je halverwege de cd zo langzamerhand naar het einde begint te verlangen.

De solo-cd van Gianluca Galli is daar een prettige uitzondering op. Eerlijk gezegd had ik een een sterk Led Zeppelin-getinte cd verwacht zoals bij de cd van zijn band Mantra, maar dat is zeker niet het geval. Integendeel, het klinkt allemaal best hip - voor een instrumentale gitaar-cd uiteraard. Lees maar...

In de cd-speler (424)

Dave Meniketti - On the blue side

In de cd-speler (423)

Santers - Shot down in flames

File Under General Patton vs The X-ecutioners

Het toeval wil dat deze recensie online kwam te staan bij File Under op het moment dat ik de cd zelf in de cd-speler had zitten.

Daaruit mag al enigszins blijken wat ik vind van deze Rock Hiphop War Movie Soundtrack. Een watte!? Een Rock Hiphop War Movie Soundtrack. Wie verzint er nou zoiets?

Een hint is te vinden in de naam. General Patton. Patton. Patton? Patton! Dé Patton? Ja, die Patton, voorheen van Faith No More en Mr. Bungle, thans onder andere platenbaas en lid van Tomahawk en Fantomás. Die Patton. Die man die alles doet wat hem leuk lijkt op muzikaal vlak en zich daarin niet laat tegenhouden door genres of (gebrek aan) commerciële vooruitzichten voor een project.

Dit is een samenwerking met hiphoppers The X-ecutioners, in feite grotendeels soundscapes en niet eens echte liedjes. En toch is het een fraai en sfeervol album geworden. Vergelijk het met een soort (grotendeels) instrumentale Beastie Boys. Een heel fijn plaatje dus, waar je niet na een kwartiertje moe wordt van de artisticiteit. Integendeel, er worden allerlei instrumenten gebruikt, tot aan banjo toe, om het een afwisselend geheel te houden. Lees maar...

In de cd-speler (422)

Status Quo - 1+9+8+2

In de cd-speler (421)

Stevie Ray Vaughan & Double Trouble - Live at Montreux: 1982 & 1985

File Under Firewind

Het aardige van recenseren is dat je moet nadenken hoe goed je iets vindt en waarom. Dat kan nog wel eens verrassingen opleveren wanneer je elders recensies van dezelfde cd tegenkomt. Firewind is zo'n band die overal lovende recensies krijgt, terwijl ik ook in tweede instantie echt niet kan bedenken wat er zo spectaculair aan is. Een beetje Iron Maiden, een beetje Dio, een beetje Scorpions, weliswaar vakkundig gespeeld, maar met verdomd weinig verrassing. Het oordeel blijft dan ook hetzelfde. Lees maar...

In de cd-speler (420)

Arena - Pepper's Ghost

File Under Arena

Het is een tikkie merkwaardig voor een Marillionfan, maar ik had tot voor kort nog nooit iets van Arena gehoord. Merkwaardig, want Arena zit muzikaal dicht tegen Marillion aan. Ooit begon deze band met voormalig Marilliondrummer Mick Pointer in de gelederen.

Dank derhalve aan de opperdespoot van File Under die mij opdroeg de nieuwe van Arena, Pepper's Ghost, te recenseren. Echt symfo, maar verrassend veel en stevig gitaarwerk. Lees maar...

In de cd-speler (420)

AC/DC - High Voltage

De Heavy Metal Umlaut

Een buitengewoon humoristische entry bij Wikipedia over de naamgeving bij bands als Motörhead en Queensrÿche, vol leuke linkjes.

(via Poste Restante)

File Under Mantra

Eerlijk gezegd had ik nog nooit van deze band gehoord. Maar ja, de Italiaanse rockscene heeft ook bepaald niet mijn eerste interesse. Inmiddels ben ik er achter dat ik die toch iets beter in de gaten moet gaan houden. Ik kreeg namelijk een cd van Mantra te bespreken. De ene helft lekkere, stevige melodieuze rock met een loepzuivere productie, de andere helft Led Zeppelin met een loepzuivere productie. En hoe! Kingdom Come, move over. Lees maar...

In de cd-speler (419)

Guns n' Roses - Use your Illusion I

What's That Song?

Stukken minder leuk dan de muziekquiz van Timmie TV natuurlijk, maar wel leuk tijdverdrijf is What's That Song?

Het grappige hiervan is dat de fragmenten van Amazon geplukt worden zodat je in principe kunt kiezen over welke band je een quiz wilt spelen. Nou ja, behalve over de Raggende Manne uiteraard. ("Ik wil 'm.... ik wil 'm... ik, Willem-Alexandeeeeeeeer!")

File Under Fozzy

Een band die Fozzy heet en zo'n vreselijke Amerikaanse showworstelaar als zanger heeft. Zeg nou zelf, dat kan toch nooit iets zijn?

Mooi wel, want die showworstelaar blijkt domweg een prima zanger te zijn en de naam Fozzy alleen nog maar een restantje uit de tijd dat ze de band zelf nog als en gimmick beschouwden.

Fozzy klinkt als een klok. Snoeihard en toch melodieus, een combinatie die vaak lastiger uit te voeren blijkt dan het te bedenken is, maar Fozzy is glansrijk geslaagd. Lees maar...

In de cd-speler (418)

AC/DC - The Razor's Edge

File Under Metal Majesty

Kent u Valensia nog? Die had ooit een hit met het zwaar bombastische nummer "Gaia". Zijn stem leek nogal op die van Freddie Mercury. Deze Valensia is al jaren wereldberoemd in Japan en verkoopt daar volop cd's.

Inmiddels heeft hij onder de naam Metal Majesty een band met zijn drummende broer. Valensia's gitaarspel blijkt ook erg te lijken op dat van iemand anders. Nee, niet dat van Freddie Mercury.

Wel jammer, want zo wordt een fantastisch bij elkaar gespeelde cd een soort soundmixshow. Lees maar...

In de cd-speler (417)

AC/DC - For those about to rock (we salute you)

Gezonde zelfspot

De site van gitarist Paul Gilbert werkt weer. Het is een door hemzelf gebouwde site, wat je bijna niet kan ontgaan, maar het heeft ook zo zijn voordelen.

De man blijkt in staat zichzelf prettig op de hak te nemen, zowel wat betreft zijn kledingkeuze als in wat fijne gefotosoepte plaatjes. Als al die bozig kijkende rocksterren zichzelf toch eens zo serieus zouden nemen als Paul Gilbert...

File Under Soul Sirkus

Wanneer een band volgestouwd wordt met grote namen valt het resultaat verrassend vaak tegen. Ligt het aan ego's, ligt het aan zelfoverschatting? Zo was Velvet Revolver, met de helft van Guns 'n Roses en een flink stuk Stone Temple Pilots, een duidelijk gevalletje van een plus een is een half.

Zo beroerd is het nog niet gesteld met Soul Sirkus, maar ook hier stellen de vier grote namen (Jeff Scott Soto, Neal Schon, Marco Mendoza en Virgil Donati) teleur met het eindproduct. Terwijl ze alle vier toch aan monumentale werkjes in de classic rock hebben meegewerkt. Lees maar...

In de cd-speler (416)

Gotcha! - Words & Music from da Lowlands

In de cd-speler (415)

F.F.F. - Blast culture

In de cd-speler (415)

Derek Sherinian - Mythology

File Under The Re-mains

Yiiiiiiiihaaaaaw g'day! Zoiets krijg je bij The Re-mains, want het zijn Australiërs die iets spelen wat ze zelf "country rock 'n' roll noemen". En inderdaad, southern rock is het niet met die steelguitar en banjo terwijl het wel lekker doordendert. De kangoeroes, dingo's en wombats trekken aan je geestesoog voorbij als je naar dit fijne plaatje luistert. Lees maar...

Auw! $#@%!

Ik ben potdorie van twee kanten bekogeld! Zowel Suffie als Zeke namen mij op de korrel. Dat krijg je met stokjes die aan meerdere mensen moeten worden doorgestuurd. Sommige stokjes zijn best leuk, maar als je begint met een stokje stuur ze dan maar aan één persoon tegelijk. Anders ben je in twee dagen door heel weblogland heen, dat lijkt me niet handig.

Het was een muziekstokje, dus ik doe gaarne mee deze ronde.

1: Wat is de totale grootte aan muziekbestanden op je computer?
Geen flauw idee. Het staat ook niet erg logisch georganiseerd, al was het maar omdat ik zelden muziek vanaf mijn pc beluister. Zo nu en dan krijg ik vast iets door voor File Under omdat ik iets sneller moet recenseren dan de postbode het langs kan brengen. Alles wat er aan muziekbestanden opstaat verdwijnt ook weer als ik de ruimte ergens anders voor nodig heb. Vind ik iets dermate goed dat ik het vaker wil luisteren, dan schaf ik heel braaf de cd aan.

2: Wat is je laatst gekochte CD?
Ter vervanging wegens een paar jaar geleden gejat: Ace of spades van Motörhead. Vorige week was er in de prachtige serie "Classic albums" op de BBC een aflevering over dit album te zien. Eenmaal aangezwengeld was de nostalgie niet meer te beteugelen. Gelukkig is deze cd belachelijk goedkoop voor zo'n klassieker.

3: Wat is letterlijk het laatst geluisterde nummer voordat je dit bericht las?
"Rock and roll ain't noise pollution", het laatste nummer van de AC/DC-cd Back in Black. Dit naar aanleiding van een docu gisteravond op de zender Arte. (Ziet u een patroon?)

4: Geef drie nummers door waar je vaak naar luistert of die veel voor je betekenen.
Ik luister altijd naar een hele cd, dus het eerste komt niet voor. Nummers met een enorme emotionele lading heb ik ook niet echt, of het zouden deze twee moeten zijn:

Rainbow - Vielleicht ein nachster Mal (Maybe next time) van het album Difficult to Cure
Thin Lizzy - Still in love with you, in de live versie van Live and dangerous

De laatste niet vanwege ludduvuddu, maar vanwege het depressiever-dan-depressieve regeltje "I think I'll fall to pieces, if I don't find something else to do".

5: Aan welke persoon geef je dit stokje door en waarom:
Aan Moniekie, omdat die regelmatig dezelfde muziek leuk lijkt te vinden als ik, en dan ook nog Live goed durft te vinden. Terwijl Live ongeveer alles mist was classic rock zo leuk maakt. Alsof je Bon Jovi vergelijkt met Deep Purple, zeg maar...

En echt, het is geheel toevallig dat het lijkt alsof ik niets heb meegekregen van de muziekontwikkeling van de laatste 20 jaar. Ik geef toe dat ik me prima zou vermaken als er de laatste twintig jaar niets nieuws was uitgekomen, maar het lijstje hierboven is wel heel erg gerontorocker-avant-la-lettre. En ik hèb niet eens een spijkerjack!

In de cd-speler (414)

Beastie Boys - The in sound from way out (Le son hip du monde hop)

In de cd-speler (413)

Motörhead - Ace of spades

File Under Venice

Ja okee, ik geloof dat het nu tijd is voor mijn coming-out: ik vind de cd's van Venice leuk. Ook al is het zo zoet dat je tandglazuur spontaan desintegreert, ik luister er graag naar.

Mijn excuus is dat ik ook The Eagles goed vind en dat ik nu eenmaal puber was in de tijd dat zij hits hadden. Zwakke smoes, ik geef het toe, maar het is het beste dat ik kan verzinnen. Sorry, ik vind het goed, ook de laatste cd. Lees maar...

File Under Tony Hernando

Als je je ogen dichtdoet, heb je het idee dat je naar Joe Satriani zit te luisteren. Met je ogen open zie je ineens een hoesje van ene Tony Hernando, een Spaanse gitarist.

Zijn sound lijkt dan ook als twee druppels water op die van Satriani. In kwaliteit evenaart hij hem ook, gelukkig. Dat betekent een cd lang gitaarsolo's, maar wel verpakt in echte melodieën. Het is voor geen meter origineel, dat mag duidelijk zijn, maar als de uitvoering ronduit vlekkeloos is kan ik daarmee leven. Lees maar...

In de cd-speler (412)

Iron Maiden - Rock in Rio

In de cd-speler (411)

Brazen Abbot - A decade of Brazen Abbot

In de cd-speler (410)

F.F.F. - Vivants

Lijstje 2004

31 december, half vijf...okee, dan kan het cd-lijstje van 2004 wel definitief vastgesteld worden. De beste 10 nieuwe plaatjes van 2004, met linkjes naar de recensies op File Under. Uitprinten, op 3 januari naar de platenzaak en aanschaffen die hap, zou ik zeggen!

1. TV On the Radio - Desperate Youth, Blood Thirsty Babes
2. Frank Marino & Mahogany Rush - RealLIVE!
3. G. Love - The Hustle
4. Glenn Hughes - Soulfully Live In The City Of Angels
5. Marillion - Marbles
6. Ayreon - The Human Equation
7. Spinvis - Nieuwegein aan Zee
8. Derek Sherinian - Mythology
9. Cake - Pressure Chief
10. Travers & Appice - It takes a lot of balls

In de cd-speler (409)

Motörhead - No remorse

File Under Platens

Originaliteit is mooi, maar niet iedereen krijgt het voor elkaar om zowel origineel te zijn als een fatsoenlijke plaat te maken. In dat geval is het prettig wanneer ze voor de tweede optie kiezen.

Dat heeft ook Dario Grillo, opperhoofd van Platens, bedacht. Het album Between two horizons staat boordevol voor de hand liggende gitaarlicks en breaks, maar dat is wel zodanig gedaan dat er met plezier naar te luisteren valt. Het is even schrikken bij het Gregoriaanse gezang ergens halverwege, maar meteen is het weer vertrouwd onorigineel. Maar wel goed. Lees maar...

In de cd-speler (408)

Deep Purple - Made in Japan

File Under RTZ/Delp & Goudreau

Vanaf de allereerste Boston-cd vond ik dat fantastische muziek. De pest was dat Tom Scholz, opperhoofd van de band, nogal perfectionistisch was en het presteerde om in dertig jaar maar 5 cd's uit te brengen. Dat ging zelfs zo ver dat hij ooit mastertapes van opnamen voor een nieuwe cd speciaal moest behandelen. De tapes waren door het lange tijdsverloop aan elkaar geplakt....

Zanger Brad Delp en (inmiddels ex-)gitarist Barry Goodreau hadden dan ook tijd zat voor allerlei projecten naast Boston. Een ervan was RTZ (Return to Zero), waarvan nu een cd met restopnamen is verschenen. Als bonus zit er een cd met nieuw werk van de heren bij. Of het aan de afwezigheid van Scholz ligt weet ik niet, maar ik werd er niet blij van... Lees maar...

In de cd-speler (407)

Glenn Hughes - Soulfully Live in the City of Angels

In de cd-speler (406)

Moondog Jr. - Everyday I wear a greasy black feather on my hat

File Under Mysterell

De Vikingen komen! Nou ja, ééntje dan. Want Mysterell bestaat uit Torben Lysholm, Torben Lysholm, Torben Lyshol en Torben Lysholm. Productie: Torben Lysholm.

En toch is het een plaatje dat klinkt alsof er een echte band aan het werk is in plaats van dat het als één grote egotrip klinkt. Net even teveel zoetigheid qua ballads, maar verder een fijn plaatje, dat Mysterell. Lees maar...

Vegetariërs zonder inspiratie

TV-kok Ramon Beuk:"Het is moeilijk om creatieve en verrassende vleesgerechten te bedenken, en al helemaal voor vegetariers."

Iets zegt mij dat vegetariërs dat in het geheel niet als probleem zullen ervaren...

In de cd-speler (405)

Ben Folds - Sunny 16 EP

File Under Tierra Santa

Spanje heb ik nog nooit met eigen ogen aanschouwd. Het dichtst in de buurt was een verblijf in Parijs, dus u zult me vergeven dat ik u niet geheel op de hoogte kan stellen van de fantastische lyriek van Tierra Santa. De hele plaat wordt in het Spaans volgezongen, dus zelfs als ze zingen over mooie bloemetjes en lieve witte konijntjes klinkt het heel erg ruig voor mij.

Dat Spaans is het enige waardoor het voor mij nog een beetje opvalt. En Spaans als voertaal voor de hardrock lijkt me helemaal nada ook nog. (Of is dat Italiaans?) Enniewee, lees maar...

Ringtone Society

Spinvis gaat voor de Ringtones Society nieuwe ringtones componeren, zo blijkt uit dit bericht. De Ringtones Society, bestaande uit onder andere VPRO's 3 voor 12, zal op het Noorderslag festival de nieuwe ringtones presenteren.

Okee, van sommige van die deuntjes word je doodziek, zeker als het een deuntje is van bijvoorbeeld een collega die zeventien keer per dag gebeld wordt en die de tune van de Muppetshow altijd even laat spelen, maar toch. De grootste vervuiling vindt doorgaans plaats ná het aannemen van het telefoontje.

Ik zit derhalve te wachten op een chip die gesprekken bij onvoldoende relevantie keihard afsluit. Of een klein apparaatje voor aan je sleutelhanger waarmee je alle mobiele telefoons in dezelfde ruimte kunt storen, da's ook goed.

In de cd-speler (404)

Ben Folds - Live

File Under Mike Tramp

White Lion is nooit een bandje geweest dat me veel deed. Iets te Amerikaans, iets teveel poprock. Bij de nieuwe solo-cd van hun zanger Mike Tramp is dat gevoel er ook. Het is zeker geen slechte cd, maar niet echt iets voor mij. Liefhebbers van poprock die Bryan Adams en Richard Marx dan weer vinden doorslaan naar de kleffe kitsch kunnen hier wel lol aan beleven, want Tramp weet het plezier in het musiceren hoorbaar te houden. Lees maar...

Pengapop

Kunt u zich Zuma nog herinneren? Zo ja, dan is dat ongetwijfeld omdat u er weken zoet mee bent geweest.

Slecht nieuws: het spelletje Pengapop lijkt wel erg veel op Zuma. Nog slechter nieuws: het is net zo verslavend...

In de cd-speler (403)

Sam Brown - Stop!

File Under Sustain

De derde Nederlandse eigen-beheer-cd die ik te recenseren kreeg was ook de beste van het stel. Sustain, een band uit Eindhoven, maakt klassieke commerciële hardrock en doet dat verdomd goed. De zang heeft wel iets weg van VandenBerg's Bert Heerink, de muziek sluit naadloos bij de jaren-tachtig-rock aan zonder verouderd te klinken. In dit genre hebben we al lang niet meer zo'n goed exportproduct gehad. Lees maar...

Update: hoe ik het verzonnen heb weet ik nog niet, maar het gezelschap komt niet uit Eindhoven maar uit Zuid-Limburg. Of ze moeten Eindhoven ergens in het laatste half jaar versleept hebben...

Hebbuh hebbuh!

Mogen we hier een live-cd van, dames en heren platenbonzen? Da's dus geen DVD, maar een ouderwetse see-dee.

In de cd-speler (402)

Ben Folds - Super D EP

File Under Cake

Een van de leukste bandjes naar mijn smaak is Cake. Een merkwaardig stel bij elkaar, met een zanger die meer weg heeft van een wetenschapper op visvakantie dan van een aanvoerder en componist van een gek popbandje. Ooit braken ze een heel klein beetje door met het hitje "The Distance" van de cd Fashion Nugget. Op die cd stond ook de wat mij betreft meest briljante cover aller tijden, een hele springerige versie van Gloria Gaynor's "I will survive".

Ze maken heel simpele popliedjes, met een beetje pop, een beetje kuntrie, een beetje mexicaans geschetter en vooral....aanstekelijk als de pest. Dit is inmiddels hun vijfde cd en hoe simpel van uitvoering de liedjes ook zijn, elke cd is weer een genot om naar te luisteren. Lees maar...

In de cd-speler (401)

Nirvana - From the muddy banks of the Wishkah

Een giller, in meerdere opzichten

Oeh, wat moet dat een pijn doen bij muziekpuristen! Ben Folds blijkt op z'n laatste EP een nummer van de hele foute glam/hardrockband The Darkness te hebben gecoverd: Get Your Hands Off My Woman (Realplayer).

Gelukkig heb ik geen scrupules en vond ik ze allebei al goed. Pfjoe...

File Under Misunderstood

Nummer twee in het rijtje van drie te recenseren Nederlandse eigen-beheer-releases was een cd'tje om minder gelukkig van te worden. En dat is zacht uitgedrukt. Lees maar...

In de cd-speler (400)

Cake - Pressure Chief

File Under Frank Marino & Mahogany Rush

Sinds zijn eerste live-album in 1978 is Frank Marino mijn favoriete gitarist. Frank wie? Marino. Erg succesvol is hij nooit geweest, deels omdat hij nooit enige concessie wilde doen aan zijn label en zijn label dus niet geïnteresseerd was er wat extra moeite voor te doen om zijn platen te promoten. Begin jaren tachtig is Marino nog eens in Nederland geweest en dat was het. Zijn carrière modderde wat voort en lag feitelijk stil tot hij ontdekte dat er een schare fanatieke fans een actieve website bevolkte. Na een eerste studio-album heeft hij nu een dubbel-live-cd uitgebracht. Eén avond, het complete concert. Bij Frank Marino betekent dat solo's, solo's en nog eens solo's. Vooral in bluesrocksongs, maar ook in jazzy stukken, symfodingetjes en pure hardrock. Vooral liefhebbers van Stevie Ray Vaughan en aanverwante gitaristen moeten echt eens luisteren. En lezen...

File Under Nathaniel Mayer

Een oude soulknakker, wat moet zo'n gerontorocker daar nou mee? Nou, het ontzettend leuk vinden bijvoorbeeld. Het gaat hier namelijk om echte soul, niet om toonladderzingende-marketingpopjes-arrenbie. En dan is het gewoon heel lekkere goede muziek. Punt. Lees maar...

File Under Thin Air

Er zijn weinig Nederlandse hardrockbands met een platencontract. Ambitieuze bandjes kiezen er dan voor een cd in eigen beheer uit te brengen. Ik kreeg dan ook recentelijk drie eigen beheer-cd'tjes om te bespreken. Van een ervan staat nu een recensie bij File Under online: Thin Air, een band uit het Friese. Geen echte topper, maar in elk geval een dikke voldoende. Lees maar...

In de cd-speler (399)

Frank Marino & Mahogany Rush - RealLIVE!

Jazzy Priest

Ja, wilt u even de andere kant opkijken!? Hmpf! Een beetje gaan staan toekijken, terwijl net m'n broek afgezakt is! Ja, ik was er ook niet op bedacht. Maar ja, da's niet zo gek als voormalig Savatage-gitarist Alex Skolnick een plaat uitbrengt met covers van onder andere Deep Purple, Pink Floyd en Judas Priest en het blijken oldskool jazzversies te zijn... (Realplayer)

Belgian Killer

Iedere keer dat ik naar de live-cd Tokyo Tapes van de Scorpions zat te luisteren, viel me die aankondiging weer op: "This is a song from our album Belgian Killer!"

Wat een rare titel, dacht ik iedere keer. Nou ja, het Engels van zanger Klaus Meine wordt met een moddervet Duits accent uitgesproken, maar ik kon er toch niks anders van maken. Maar een Belgian Killer? Hmmm...

Toch maar eens opgezocht: juist ja....

File Under Two Cow Garage

"Rengedeng, rengedeng, plaf plaf beng!" Fijn joh, lekker rammelende bluesrock met een vleugje punk. Het enige nadeel is dat je er niet rustig bij kunt blijven zitten. Ik stond in elk geval al snel door de kamer te dansen. Maar een leuk plaatje blijft het. Lees maar...

In de cd-speler (398)

Ben Folds Five - Naked Baby Photos

File Under Brazen Abbot

Alles is relatief. Zo ben ik net te jong (echt waar!) om nog concerten van Rainbow te hebben meegemaakt. Daarna zijn er maar een paar live-cd's uitgekomen van het gezelschap, allemaal met de eerste zanger Ronnie James Dio.

De bezetting met zanger Joe Lynn Turner vond ik ook heel goed (zie luistertip) maar daarvan is behalve wat losse opnemen nooit iets op cd uitgekomen. Dan is het prettig wanneer diezelfde Joe Lynn Turner op tournee gaat met een gitarist die laat horen dat Rainbow-gitarist Ritchie Blackmore veruit z'n grootste invloed is. Bijna toch nog een Rainbow live-cd! Lees maar...

In de cd-speler (397)

Rainbow - Down to Earth

In de cd-speler (396)

Status Quo - Hello!

File Under The Sign

Het voordeel van recensentje spelen is dat je allerlei dingen hoort die je normaal gesproken niet zo snel zou tegenkomen. Daarnaast zijn er op de een of andere manier van die muzikanten en bands die interessant zijn maar je toch ontgaan. Misschien waren er op het moment dat je gewapend met pecunia en in aankoopmodus in de winkel stond net een paar cd's uit van bestaande favorieten die voorgingen. Of ging op dat moment je voorkeur wat meer uit naar bluesrock. Of was 'ie net uitverkocht op het moment dat je in de winkel stond.

Zo ben ik er in geslaagd Strangeways, Drive She Said, Zebra en The Sign te missen. Terwijl ik van elk van die vier bands ooit wel recensies heb gelezen die mijn interesse wekten. Gelukkig was de opperdespoot van File Under (had ik al verteld dat die site nu nóg mooierderder is?) zo verstandig mij de tweede cd van The Sign te sturen en wordt de kern daarvan gevormd door heren die in de eerste drie bands zitten of zaten.

U raadt het al: ik vond dit een heel erg fijn plaatje. De recensie heb ik pas een paar dagen geleden geschreven, maar ik had de cd toen toch al zeker een keer of zeven beluisterd. En dat is toch mooi vier keer meer dan mijn minimum, terwijl ik nog een hele rij andere cd's ter recensering heb liggen. Inmiddels heb ik 'm alweer een paar keer beluisterd, trouwens. Fijn cd'tje!

In de cd-speler (395)

Rainbow - Straight between the eyes

File Under File Under

De site waar mijn recensies staan, File Under, is vandaag weer een stapje volwassener geworden. De site staat nu op een eigen domein, http://www.fileunder.nl en is voorzien van een prachtig nieuw uiterlijk.

Het ontwerp is van Peter van Vormversterker, het in elkaar knutselen is uiteindelijk een ware teamprestatie geworden. Er zijn hier en daar nog wat schoonheidsfoutjes, maar het werkt, en het werkt goed. En dat is waar het om gaat.

Nu nog mooierder! Komt dat zien, op File Under!

File Under Million

Er zijn van die cd's waar niet veel fout aan is, die wel binnen je favoriete rockspectrum passen maar die je domweg he-le-maal niets doen. Zo'n cd is 2004 van Million. Tot mijn opluchting een EP als opwarmertje voor de zojuist ook verschenen cd Kingsize. Nou ja, afgaande op deze EP in elk geval tot mijn opluchting. Het klopt allemaal en blijft toch nog geen minuut hangen. Lees maar...

In de cd-speler (394)

Me First and The Gimme Gimmes - Take a Break

File Under Pride of Lions

Als recensent ben je wel benieuwd wat andere sites en bladen als Aardschok, Oor en Aloha vinden van de cd's die je zelf gerecenseerd hebt. Het merkwaardige is dat de afwijkingen groter lijken naarmate de betreffende sites en bladen grotere reclames hebben van de betreffende maatschappij. Prikkie toch, trek je de redactionele onafhankelijkheid in twijfel?

Yupz.

Voorbeeldje: Aloha gaat straks verder als Aloha/People & Music onder de hoofdredacteur van laatstgenoemde. People & Music is nu het gratis blaadje van platenboer Van Leest. Daarmee is het misschien best leesbaar, maar weet je ook dat er niet één plaatje in zal staan dat tot de grond toe afgebrand wordt. Hoe blij ik ook ben met platenboer Plato, hun gratis blaadje Plato Mania blijft domweg een middel om cd's te verkopen.

Dan is het leuk om te schrijven voor een site waar je geen voorschriften krijg hoe leuk je een cd moet vinden. Een mooi voorbeeldje van gebrek aan redactionele onafhankelijkheid elders is de nieuwe Pride of Lions. Een project van ex-Survivor-opperhoofd Jim Peterik dat in Aardschok bijvoorbeeld een 95 kreeg (van maximaal 100 punten). Je kunt me veel vertellen, maar zelfs wanneer je dag in dag uit niets anders dan Survivor en aanverwanten draait kun je dit plaatje niet zó goed vinden. Daarvoor is het te gemakzuchtig, te voorspelbaar en vooral te braaf. Lees maar...

In de cd-speler (393)

...And You Will Know Us By the Trail of Dead! - Source Tags & Codes

File Under Bellgrave

Een slechte-zin-plaatje. Een watte? Een slechte-zin-plaatje. En daarbij is slechte zin een understatement. En toch hè, takkeherrie of niet, het heeft wel wat, dat Bellgrave. Lees maar...

In de cd-speler (392)

Travers & Appice - It takes a lot of balls

In de cd-speler (391)

Savatage - Ghost in the ruins

File Under Derek Sherinian

Nog niet zo lang geleden vond ik de solo-cd van toetsenist Michael Pinnella erg leuk, dus de opperdespoot van File Under zag zijn kans schoon om de cd van nog zo'n doorgeslagen toetsenist bij me te dumpen.

Ik heb 'm niet tegengehouden en da's maar goed ook. Lekker plaatje met veel gitaar- en toetsengeweld, zeer geschikt voor mensen die het werk van Joe Satriani en Steve Vai ook zonder problemen kunnen uitzitten. Lees maar...

In de cd-speler (390)

Frank Marino & Mahogany Rush - World Anthem

File Under Jim Capaldi

De opperdespoot van File Under kreeg een plaatje binnen van Jim Capaldi en bedacht dat dat wel iets voor mij zou zijn. Het heeft weliswaar weinig met hardrock te maken, maar het is wel een ouwelullenplaatje, moet hij gedacht hebben. Typecasting, maar dan anders.

Eigenlijk was ik dat ook wel met 'm eens. Een beetje rootsy muziek past ook wel bij mij. Na eerste beluistering had ik geen idee hoe ik dit nog enigszins positief moest bespreken en probeerde ik het plaatje nog te lozen bij een van de andere recensenten, maar zag de bui al hangen. Ik moest dit plaatje dus nog een paar keer beluisteren.

Die nadere beluistering maakte het wel een tikkie draaglijker, maar niet veel. Lees maar...

Luistertip uit de oude doos

In afwachting van wat geheid een luistertip gaat worden - nee, ik verklap niets - even een klassieker als luistertip: Rainbow's Difficult to Cure. Lees en vooral: luister!

In de cd-speler (389)

Mr. Bungle - California

File Under Tak Matsumoto Group

Natuurlijk, het is een oud verhaal: Japanners beginnen met eindeloos fotograferen, maken het vervolgens na en maken het tenslotte beter dan het origineel. Nou ja, wat betreft audio en auto's gaat dat wel op, maar in de muziek?

Feit is dat de klassieke hardrock in Japan nog altijd volle zalen trekt, waar in Europa en de VS diezelfde hardrock als "verouderd" en "niet relevant" wordt afgedaan. Flauwekul, wat mij betreft. Iets "niet relevant" noemen is alleen maar een manier om je te onttrekken aan alles wat niet aan de heersende hype voldoet. Goede muziek is goede muziek, of het nou hip is of niet. Vandaar dat ik nog steeds zeer geniet van de muziek die ik 25 jaar geleden ook al fantastisch vond.

Maar ja, als het niet modieus is, lukt het het gitaristen zelden om door te breken. Daarom zijn het nog steeds de oude namen die als gitaarhelden worden gezien: Joe Satriani, Steve Vai, Steve Morse, Tony Iommi, Al Pitrelli. Nieuwe namen hoor je amper.

Zo'n nieuwe naam is Tak Matsumoto. Nou ja, nieuw... sinds 1988 timmerde hij in Japan al stevig aan de weg met een poprockbandje. Maar nu heeft hij een echte klassieke hardrock-cd uitgebracht met een band met Amerikaanse oudgedienden. Zijn gitaarwerk staat lekker voorop, zoals het hoort. Zo nu en dan hoor je dingen die hem meer dan alleen een technisch begaafde gitarist maken. Ik zit nu dan ook te duimen dat hij doorgaat op de weg die hij op dit cd'tje ingeslagen is... Ik zet 'm in elk geval nog eens op. Banzai!

In de cd-speler (388)

Beck - Mellow Gold

File Under Kingdom Come

Hebt u de pest aan Led Zeppelin? Hou dan maar op met lezen. De band Kingdom Come, of beter gezegd het langjarig project Kingdom Come heeft namelijk wel heel veel weg van Led Zeppelin. De Duitser Lenny Wolf, opperhoofd en momenteel enig bandlid, klinkt nu eenmaal als het broertje van Robert Plant en - hoewel hij het hard ontkent - speelt alsof hij de karaokeversie van Jimmy Page, John Paul Jones en John Bonham is. Maar ach, beter goed gejat dan slecht verzonnen, toch? Dat geldt in elk geval voor Kingdom Come. Lees maar...

In de cd-speler (387)

Status Quo - Rockin' all over the world

File Under Tom Waits

In zijn lokale bar schijnen ze amper te weten dat hij muzikant is, maar Tom Waits heeft meer muzikaliteit in zijn kleine teen dan tienduizend Idols-kandidaten bij elkaar. Het kost even tijd om je in te leven in de sombere wereld van Tom Waits, maar als je eenmaal gegrepen bent door de wereld die hij beschrijft met muziek en tekst voel je de melancholie over je ruggengraat gaan. Echt waar...

In de cd-speler (386)

Rainbow - Difficult to Cure

File Under Lunatica

Het komt uit Zwitserland en is vooral geliefd bij meisjes van vijftien. Nee, geen skileraar, maar een formule-gothbandje, Lunatica. Ik heb mijn best gedaan, maar meer kon ik er niet in horen. Zo braaf en gladjes dat het rebelse hooguit nog in het imago zit, dat is Lunatica. Lees maar...

In de cd-speler (385)

Edie Brickell & The New Bohemians - Shooting rubberbands at the stars

In de cd-speler (384)

Jack Bruce & Friends - I've always wanted to do this

File Under Millenium

Wat denkt u als een band van zichzelf zegt zich Millenium met één n te noemen omdat ze origineel wilden zijn? Dat de originaliteit blijkbaar snel uitgeput is? Dat was in elk geval wel mijn gedachte, toen ik het las.

De cd zelf slaagt er niet in die gedachte naar de achtergrond te laten verdwijnen. Prima nummers, prima muzikanten, maar als je al nogal wat in je collectie hebt staan in het genre van de AOR en stadionrock hoor je bar weinig verrassends.

Slecht is deze cd zeker niet, maar een topper in de collectie ook niet...

File Under Jon Oliva's Pain

Al jaren is Savatage een van mijn absolute favorieten. Deze band klinkt al jaren hetzelfde, welke muzikanten er ook in de band zitten. Dat is te danken aan de componist/part-time zanger van de band Jon Oliva en componist/producer Paul O'Neill.

In het Savatagekamp is er nogal wat onvrede over het lange uitblijven van activiteit, voornamelijk doordat O'Neill druk bezig is met zijn project Trans-Siberian Orchestra. O'Neill is ook de eigenaar van het "merk" Savatage, wat tot gevolg had dat recente plannen van Savatageleden voor een tour moesten gebeuren onder de naam Weapons of Mass Destruction.

Het wachten duurt duidelijk te lang voor enkele leden. Recentelijk bracht Chriss Caffery al een solo-album uit en nu is het Jon Oliva die met een nieuw project komt. Aanvankelijk was de naam een sneer naar de perikelen rond de naam Savatage en heette de band 'tage Mahal, inmiddels heet de band Jon Oliva's Pain en is de bandnaam de cd-titel geworden.

Het is met andere muzikanten dan bij Savatage bijna weer een Savatage-album geworden. Zo langzamerhand kun je concluderen dat de Savatageleden ook best zonder hun vaste producer verder kunnen, als die niet wil meewerken. Oliva vindt dat blijkbaar ook en heeft prompt aangekondigd dat dit de eerste cd in een serie van drie is. Wanneer een nieuw album van Savatage geen optie is heb ik daar niet zo'n problemen mee. Integendeel....

In de cd-speler (383)

Waysted - Save your prayers

File Under Pete Way

Voor een baantje waar je geen cent mee verdient is dat recenseren erg leuk hoor, daar niet van. Maar er zijn van die dagen dat het niet meevalt. Wanneer je een plaatje binnenkrijgt waarvan je bij eerste beluistering al doorhebt dat het nooit uitgebracht had mogen worden, bijvoorbeeld. Een serieuze recensie vereist toch wel dat je het ding een paar keer beluistert. Zo'n plaatje kan immers groeien, zoals me dat gebeurde bij de cd van Michael Pinnella.

Acoustic Animal van Pete Way was echter een beduidend ander geval. Het was namelijk lang geleden dat ik zo'n vreselijk wanproduct in m'n cd-speler had, vermoedelijk Mercy van Steve Jones, vele, vele jaren geleden.

Er zaten twee rereleases bij van bandjes met meneer Way die het klusje nog enigszins draaglijk maakten, maar van dit plaatje heb ik een stevig trauma opgelopen. Lees maar...

Nobody likes a quitter

Toch prettig wanneer muzikanten zichzelf niet overmatig serieus nemen:
"Chris Shiflett started Jackson United to have a vehicle to end world hunger, fight poverty in developing nations, put an end to war and suffering, and find a cure for every disease on earth. Unfortunately, the band has had very little success in any of those area's, but nobody likes a quitter."

In de cd-speler (382)

Foo Fighters - Live in Holland

File Under Bonrud

Soms zijn er van die cd's waarbij je niet teveel na moet denken in hoeverre het nou origineel is. Dat lukt me alleen wanneer de uitvoering verder tot in de puntjes klopt, zoals bij deze cd van Bonrud...

In de cd-speler (381)

Raymond v/h Groenewoud - Meisjes - Het beste van

File Under G. Love

Een bandje dat ik al vanaf de allereerste cd reuzeleuk vind is G. Love & Special Sauce. Dat laatste stukje hebben ze laten vallen, maar ook onder de naam G. Love is het nog hetzelfde bandje. Hun nieuwe cd is zelfs de leukste sinds het debuut. Ontspannen reuze ouderwetse blues waar even ontspannen door een meneer reuze modern overheen rapgezongen wordt. Heeeeerlijk plaatje! Maandag allemaal even naar de platenzaak lijkt me wel het minste voor zo'n fijn plaatje als dit.

In de cd-speler (380)

Jeff Scott Soto - Lost in the translation

File Under Michael Pinnella

Soms snap ik mezelf echt niet meer. Ik kreeg een cd'tje binnen om te recenseren waarop geen scheurende gitaren te horen waren, van een toetsenist die heel veel met z'n synths aan het fieperen was en niet zo'n heel klein beetje overdreef met z'n klassieke invloeden. En leuk dat ik 'm vond!

In de cd-speler (379)

Mr. Mister - Go on...

File Under James Christian

Het is u vast al eens opgevallen dat ik nogal een House of Lords-liefhebber ben. Ik heb u in elk geval met enige regelmaat lastiggevallen met geneuzel over nieuw plaatwerk van deze big-hair-rockband. De zanger van deze band heet James Christian en hij brengt ook van tijd tot tijd een solo-cd uit. Het nieuwste werkje het Meet the Man en ligt vanaf morgen in de winkels. Ik vond er dit van...

In de cd-speler (378)

Scorpions - Tokyo Tapes

File Under Finn Brothers

Ik mag dan een ouwe rokkert zijn, de liedjes van Crowded House heb ik altijd prachtig gevonden. Het hoogtepunt van Crowded House was dan weer het album Woodface waarop niet alleen Neil Finn maar ook zijn broertje Tim Finn meeschreef, -speelde en -zong.

Als je dan de nieuwe cd van de broertjes te beluisteren hebt, ga je uitgebreid klaarzitten om enorm te genieten. Dat viel dus vies tegen...

In de cd-speler (377)

Prince - Musicology

In de cd-speler (376)

Barry Adamson - The King of Nothing Hill

In de cd-speler (375)

G. Love - The Hustle

File Under Jeff Scott Soto/Ring of Fire

Als u net zo'n zwak heeft voor reuze foute bombast als ik, kent u vast ook Yngwie J. Malmsteen. Deze meneer bedankte op zijn allereerste (!) cd heel bescheiden Bach, Beethoven en Paganini en bracht later een werkje uit dat hij Concerto Suite for Electric Guitar and Orchestra in E Flat Minor Op.1 doopte. Zoals het dit soort zelfbenoemde genieën past, is het bij elkaar houden van een band niet zijn sterkste punt. Voordeel daarvan is dat hij wel veel leuke muzikanten ontdekt, want een neusje voor talent heeft hij wel.

Zo ontdekte hij bijvoorbeeld de zangers Jeff Scott Soto en Mark Boals. Beiden hebben net een cd uitgebracht, zoals u hier kunt lezen...

In de cd-speler (374)

Tom Waits - Real gone

In de cd-speler (373)

Slash's Snakepit - Ain't Life Grand

File Under Travers & Appice

Potdorie, wat krijg ik toch een leuke cd'tjes om te recenseren! Deze ronde is het een supergroep die - anders dan gebruikelijk bij supergroepen - een verre van gemakzuchtig plaatje heeft afgeleverd. Het bandje noemt zich Travers & Appice en het zal bij de kenners weinig verbazing wekken om te horen dat het hier bluesrockgitarist Pat Travers en drumbeest Carmine Appice betreft. Aangevuld met bassist T.M. Stevens weten ze er een hele cd lang lekker op los te rocken. Lees maar...

In de cd-speler (372)

Tom Waits - Blood Money

File Under Glenn Hughes

Soul en hardrock, gaat dat samen? Nou en of! Iemand die die combinatie al jaren tot in de puntjes beheerst, is zanger/bassist Glenn Hughes. Bij Trapeze, Deep Purple, Black Sabbath en tientallen losse projecten wist hij met zijn stem soul toe te voegen. Wanneer u Glenn Hughes al kent, weet u wat ik bedoel. Wanneer Glenn Hughes geen enkel belletje doet rinkelen wordt het tijd om even bij te lezen en bij te luisteren. Ach, of u hem kent of niet, u moet gewoon sowieso even deze recensie lezen en de fragmenten beluisteren. Kippevel!

In de cd-speler (371)

Deep Purple - In Rock

In de cd-speler (370)

Carl Carlton and the Songdogs - Cahoots & Roots

In de cd-speler (369)

Glenn Hughes - Blues

In de cd-speler (368)

House of Lords - The Power And The Myth

File Under Joss Stone

Een muziekliefhebber die de schoonheid in een vlijmscherpe gitaarsolo kan zien moet ook de schoonheid in een pianosonate kunnen zien, vind ik altijd. Toen mij gevraagd werd de nieuwe cd van Joss Stone te beoordelen, was ik ook oprecht benieuwd. Wat ik van haar kende, klonk in elk geval heel echt. Haar nieuwe cd, Mind Body & Soul viel echter niet mee. Lees maar...

In de cd-speler (367)

Saxon - Lionheart

File Under Chris Caffery

Ik heb weer een fijn nieuw plaatje mogen beluisteren, van Chris Caffery deze keer. Caffery is de gitarist van een van mijn all-time favorites, Savatage. Hij had er genoeg van om te wachten tot er weer iets gedaan zou worden met Savatage of het Savatage-nevenproject Trans-Siberian Orchestra en besloot dan maar zelf een cd uit te brengen. Mag 'ie vaker doen, want het is een heel prettig plaatje geworden.

In de cd-speler (366)

Van Halen - III

In de cd-speler (365)

Bonrud - Bonrud

File Under Saxon

Dinosaurusrock in optima forma, het wordt nog steeds gemaakt. Lees maar...

File Under Blackmore's Night

Soms kun je ook heel, heel verdrietig worden van muziek. Dat overkwam me bij de nieuwe cd van mijn gitaarheld Ritchie Blackmore. Lees maar...

In de cd-speler (364)

Pat Travers - Whiskey Blues

Vakliteratuur

Een van mijn vaste sites is iedere maandag Hardradio.com. Iedere maandagmiddag staat deze site boordevol recent nieuws uit tijdschriften, van websites en van de grapevine. Daarnaast worden er nieuwe releases besproken, staan er lijsten met (Amerikaanse) releasedata van nieuwe cd's in en zijn er allerlei fragmenten van recente cd's te beluisteren.

Jazeker, het is een Amerikaanse site, maar afgezien van het feit dat elke maandag de laatste boodschap van Kiss-bassist Gene Simmons vrijwel integraal wordt overgenomen merk je daar niet zo veel van. Ook Europese bands worden goed gevolgd.

Ik surf toch al heel wat jaartjes rond, maar een betere hardrocksite dan deze heb ik nog niet gevonden.

File Under Carl Carlton and the Songdogs

Er is wederom een muziekrecensie van mijn hand verschenen op File Under. Dat het een recensie van mijn hand is, is niet zo belangrijk. Dat het de recensie is van een heel leuk plaatje wel. Lees maar...

In de cd-speler (363)

Rainbow - On Stage

In de cd-speler (362)

Ween - White pepper

In de cd-speler (361)

L.A. Blues Authority - Cream of the Crop

In de cd-speler (360)

Blue Murder - Nothin' but trouble

Talent gesmoord

Bij een vliegtuigongeluk zijn de vier leden van de veelbelovende Transalbanische band Air on Maiden allen omgekomen. Zij waren op weg naar hun thuishaven België na een succesvol optreden op het Oulu Music Video Festival.

Gelukkig hebben ze ons een fraaie video nagelaten: Bus is Waiting.

(via 3 voor 12)

In de cd-speler (359)

Tony MacAlpine - Violent Machine

In de cd-speler (358)

Cake - Comfort Eagle

In de cd-speler (357)

Gary Moore - After the war

In de cd-speler (356)

Toto - Livefields

"I'll make you dot com"

Het resultaat van een beroemde reppert en een poging tot tekst met een webthema is te kwalificeren als grondig mislukt. Iew!

In de cd-speler (355)

John Cougar - American Fool

In de cd-speler (354)

Boston - Third Stage

In de cd-speler (353)

Ayreon - The Human Equation

In de cd-speler (352)

Robert Plant - Now and Zen

In de cd-speler (351)

Europe - Out of this world

In de cd-speler (350)

Queensryche - Operation: Mindcrime

The Stairway Suite

De titel zegt het al, The Stairway Suite bestaat uit klassieke interpretaties van de Led Zeppelin-klassieker Stairway to Heaven. De componist van het geheel, Joe Wolfe, is nog een stapje verder gegaan door de interpreataties te maken zoals hij dacht dat Beethoven, Schubert en andere pruiken het gecomponeerd zouden hebben.

Hoewel ik dol ben op de combinatie van klassiek en rock zijn de versies hier niet allemaal even bekoorlijk. Ik houd het nog even bij het origineel. Als het dan toch covers moeten zijn, doe mij dan maar de superkitschversie of Frank Zappa's reggeaversie.

In de cd-speler (349)

Digable Planets - Blowout Comb

In de cd-speler (348)

Beth Hart - Screaming for my supper

In de cd-speler (347)

Van Halen - For Unlawful Carnal Knowledge

In de cd-speler (346)

Red Hot Chili Peppers - Live in Hyde Park

In de cd-speler (345)

Van Halen - Diver down

In de cd-speler (344)

Status Quo - Heavy Traffic

In de cd-speler (343)

Frits - Dankzij de dijken

In de cd-speler (342)

Sorcery - Stuntrock

In de cd-speler (341)

Kiss - Symphony: Alive IV

In de cd-speler (340)

Van Halen - Fair Warning

Gitaarsolo's

Overal zijn lijstjes van gemaakt, dus uiteraard is er ook een Top 50 van de Slechtste Gitaarsolo's Ooit.

Een flink deel van die 50 slechtste gitaarsolo's is in mijn cd-collectie te vinden, maar ik verdenk de bedenker van deze Top 50 ervan elke solo die langer dan een minuut duurt en wat gitaarkrachtpatserij bevat per definitie slecht te vinden. Dan wordt het lastig in mijn collectie een goede gitaarsolo te vinden.

Gelukkig kent 'ie m'n favoriete gitarist Frank Marino blijkbaar niet...

In de cd-speler (339)

Ween - Chocolate and Cheese

Extended family

In de Verenigde Staten is het een bekend spelletje om acteur Kevin Bacon via films in maximaal zes stappen te verbinden met een willekeurige andere acteur of actrice. Dit spelletje wordt ook wel Six degrees of separation genoemd.

Hetzelfde principe is nu herhaald voor een flink aantal voornamelijk Amerikaanse bands in Band to Band Links. Er is geen maximum aan gesteld, dus het aantal stappen kan groter zijn. Het is opmerkelijk hoe je uiteindelijk de link kunt leggen tussen bands die mijlenver uit elkaar liggen, zoals Stone Temple Pilots en Deep Purple.

Heerlijk vermaak en nog volkomen zinloos ook, wat wil je nog meer....

In de cd-speler (338)

The Cardigans - Life

In de cd-speler (337)

Black Sabbath - Mob rules

In de cd-speler (336)

Me'Shell Ndegéocello - Bitter

In de cd-speler (335)

Frank Marino - Juggernaut

In de cd-speler (334)

Lou Reed - The very best of

In de cd-speler (333)

Guns n' Roses - Appetite for Destruction

In de cd-speler (332)

Frank Marino - From the hip

In de cd-speler (331)

Cake - Fashion Nugget

In de cd-speler (330)

Belly - King

Camp én cult...en heerlijk

Al enige tijd geleden heb ik de leeftijd bereikt waarop nostalgie zo nu en dan de kop opsteekt. Vreemd genoeg heeft nostalgie bijna altijd een element van "dat ík dat mooi vond, zeg!" terwijl je het stiekem nog stééds mooi vindt.

Mijn nieuwste cd'tje is daar een fraai voorbeeld van: de soundtrack van de film Stuntrock door de band Sorcery.

De film Stuntrock was voorzien van een zeldzaam mager verhaaltje, dat alleen maar bedoeld was om de Australische stuntman Grant Page - op de soundtrack abusievelijk als Grand Page aangeduid - zoveel mogelijk stunts te laten verrichten in zo weinig mogelijk tijd. Er liepen nog twee dames bevallig te doen rond deze Page. Een van deze dames was Monique van de Ven, jawel, in de tijd dat ze een Amerikaanse carrière probeerde op te bouwen. Het gehuppel in een goudkleurige jumpsuit in deze film heeft vast niet geholpen...

Aan het eind van de film was er echter een optreden te zien van de band Sorcery. Een gezelschap dat in deze bezetting maar een enkel album gemaakt heeft. Zanger Greg McGee is na dit album vertrokken en op drie albums door alweer twee andere zangers vervangen. Maar ach, wat maakt het uit. Sorcery is typisch zo'n band die één keer op het juiste tijdstip op de juiste plaats was om vervolgens weer in de anonimiteit te verdwijnen. Op de soundtrack werden slechts de namen van de componisten vermeld, die van de bandleden ontbraken - en ontbreken - volkomen!

In de film werd de band geintroduceerd als vrienden van Grant Page - er was goed over die zaken nagedacht....*zucht* - en liepen ze, in elk geval in mijn herinnering, de hele film in de podiumkleding. Die was nogal buitenissig want de Alice Cooper-achtige podiumact ging over een gevecht tussen de tovenaar Merlin en de Prince of Darkness, inclusief een paar goochelacts, zoals een tovenaar Merlijn die op een zwaard gespietst werd. Ach ja, leuk, maar bijzonder? Nou nee.

Maar die muziek! Spierballenhardrock, nou en of, maar wel in de beste traditie van bands als Uriah Heep en de vroege WhiteSnake. Zwaar aangezette zang, veel orgel op de achtergrond en een stevige bluesy ondergrond. Opmerkelijk is dat de basis vergelijkbaar is met retrobands als The Datsuns. De nummers hebben stuk voor stuk een mooi opgebouwde spanningsboog en vrij simpele gitaarloopjes die meteen blijven hangen. Hier zijn wat fragmenten te horen.

Bij het uitbrengen van de cd - tegen een mooi prijsje, ik heb er 10 euro voor betaald - is wel iemand aan het werk geweest met oog voor detail. De cd is namelijk verpakt in een uitklapdigipack, zoals de LP destijds in een uitklaphoes zat. De cd is zelfs nog extra verpakt in een witte binnenhoes, een fenomeen dat met de komst van de cd vrijwel uitgestorven is.

Binnenkort in de luistertip: Sorcery!

Random muziekgenerator

Het zal duidelijk zijn, ik draai nogal eens een cd'tje. Welke cd de volgende wordt, hangt bij mij vaak van het toeval af. Ik hoor iets op de achtergrond of ik lees iets waardoor ik aan een songtitel of aan een paar maten muziek moet denken en mijn keuze is bepaald. In veel gevallen weet ik dan ook vóór ik bij m'n cd-kast sta wat ik ga draaien. Het zoeken naar de homepage van MT-Blacklist-maker Jay Allen voor een eerder postje vandaag, was daar weer een fraai voorbeeld van.

Uiteraard gebruik ik bij het zoeken Google. Slechts in uitzonderlijke gevallen zoek ik mijn heil bij Copernic. De zoektermen zijn niet heel verrassend Jay, Allen en MT-Blacklist. Het resultaat is deze pagina.
Het vijfde resultaat in het rijtje is dit:

Hee! "Oh wat a beautiful morning"! Laat nou een van m'n Eels live-cd's zo heten. Hmm, da's wel een idee....

Een paar regels verder:

"Hell or high water"! Meteen schieten er een paar maten Y&T door het hoofd. Tja, ze hebben ooit een nummer met die titel gemaakt en ik heb de Anthology-cd waar dat nummer op staat.
Trouwens, Deep Purple heeft een live-cd Come Hell or High Water, bedenk ik me meteen daarna.

En zo is de voorselectie al voor me gemaakt nog voor ik erover nagedacht heb. Ze zeggen dat de homo sapiens zelfstandig denkt. Ik geloof dat je daar in mijn geval wat vraagtekens bij kunt zetten....

(Voor de nieuwsgierigen onder u: het is uiteindelijk Y&T geworden. Sterker nog: op het moment dat ik het vorige regeltje intik, loopt het nummer Hell or high water ten einde.)

In de cd-speler (329)

Ween - Live at Stubb's

In de cd-speler (328)

Moistboyz - III

In de cd-speler (327)

Z - Shampoohorn

In de cd-speler (326)

Jasper & the Prodigal Suns - Everything is everything

In de cd-speler (325)

Van Halen - 5150

In de cd-speler (324)

Urban Dance Squad - Planet Ultra

Color coordinated

Een nieuwe luistertip, met volstrekt toevallig perfect bij het log aansluitende kleuren. Zal ik eens wat zeggen? De muziek is nog veel leuker. Luisteren dus!

In de cd-speler (323)

Van Halen - Right here, right now

Eruption

Iedere hardrockliefhebber kent het instrumentale nummer "Eruption" van Van Halen's eerste album. De razendsnelle gitaarsolo van Eddie van Halen, die gitaristen over de hele wereld aan het oefenen zette op diens tweehandige techniek, blijkt niet alleen gitaristen geïnspireerd te hebben.

Ene Bobby Yang heeft Eruption opgenomen en online gezet in een vioolversie! En op zijn zachtst gezegd niet onverdienstelijk...